Συντάκτης: Kostas Bertsias

NASA: Βήμα προς τον αστεροειδή των 10.000 τετράκις εκατ. δολαρίων

 

Στην τρίτη φάση της περνάει η αποστολή της NASA στον μυστηριώδη μεταλλικό αστεροειδή Phyche 16, ο οποίος εκτιμάται ότι είναι γεμάτος με πλατίνα, χρυσό, νικέλιο και σίδηρο.

Το “πράσινο φως” για να περάσει στην τρίτη φάση της η αποστολή στον μυστηριώδη μεταλλικό αστεροειδή Phyche 16 που εκτιμάται ότι αξίζει 10.000 τετράκις εκατομμύρια δολάρια, έδωσαν πριν λίγες μέρες τα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον.

Η τρίτη φάση, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυπηγικής και Διαστήματος των ΗΠΑ, περιλαμβάνει την ολοκλήρωση του σχεδιασμού της αποστολής, την ανάπτυξη λεπτομερών σχεδίων και διαδικασιών όσον αφορά στο διαστημόπλοιο και την επιστημονική ομάδα και ολοκλήρωση της συναρμολόγησης και της δοκιμής του διαστημικού οχήματος και τον υποσυστημάτων του. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν ακόμα τρεις φάσεις, με το διαστημικό σκάφος να είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει το ταξίδι τον Αύγουστο του 2022 και να φτάσει στον αστεροειδή στις 31 Ιανουαρίου του 2026, αφού πρώτα περάσει από τον Άρη το 2023.

Ο αστεροειδής είναι σήμερα κάπου μεταξύ του Άρη και του Δία και έχει διάμετρο περίπου 226 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τη NASA, έχει σχήμα “σαν πατάτα”.

Όσον αφορά στον αστεροειδή Ψυχή 16, θεωρείται ότι είναι γεμάτος με χρυσό και πλατίνα ενώ περιέχει επίσης σίδηρο και νικέλιο. Η αξία του εκτιμάται στο ασύλληπτο ποσό των 10.000 τετράκις εκατομμυρίων δολαρίων. Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το μέγεθος της αξίας του, να αναφέρουμε ότι η παγκόσμια οικονομία αγγίζει τα 75 τρισ. δολάρια.

Αν όλα αυτά τα μέταλλα υπήρχε η δυνατότητα να έρθουν στη Γη, θα μπορούσε κάθε άνθρωπος πάνω στον πλανήτη μας να γίνει δισεκατομμυριούχος. Κάτι που θα μείνει όμως μόνο στη σφαίρα της φαντασίας, καθώς η NASA έχει ξεκαθαρίσει ότι η αποστολή αυτή γίνεται αποκλειστικά για την πρόοδο της επιστήμης και δεν πρόκειται να υπάρξει εξόρυξη ή να βγει κάποιο χειροπιαστό κέρδος.

Είχα την τύχη να απολαύσω αυτές τις ημέρες ένα εξαιρετικό spaghetti, και μάλιστα σε πακέτο, στο γραφείο.
Επρόκειτο για ένα πιάτο ιδιαίτερο, που απαιτεί ισορροπία μεταξύ του βασικού και των υπόλοιπων υλικών, και, παρά το γεγονός ότι ήρθε μέσω delivery – άρα, νομοτελειακά, χάνει από τη σπιρτάδα του μέχρι να παραδοθεί και να καταναλωθεί -, έφτασε σε μένα σε πολύ καλή κατάσταση.
Τηλεφώνησα, λοιπόν, στον άνθρωπο, που τρέχει – μεταξύ άλλων – το μαγαζί για να δώσω συγχαρητήρια. Με ευχαρίστησε, προσθέτοντας: “Χαίρομαι, που το αναγνωρίζεις, γιατί είναι και ένα… ακριβό πιάτο”. “Μα, δεν είναι”, του απάντησα, “δεδομένων των υλικών, που έχει”. “Συμφωνώ, αλλά άντε να πείσεις όσους δεν ξέρουν από food cost”, είπε.
Και είχε απόλυτο δίκιο. Ζούμε μια περίοδο, εδώ και 6-7 χρόνια, όπου, ειδικά στην εστίαση, έχει αποθεωθεί το φτηνό. Είναι γεγονός ότι τα εισοδήματα συρρικνώθηκαν και όλοι περιορίσαμε τα έξοδά μας. Είναι, όμως, επίσης γεγονός ότι είναι προτιμότερο να τρεφόμαστε με ψωμί και τυρί και μια απλή σαλάτα, από το να καταφεύγουμε σε λύσεις, οι οποίες μόνο κατάλληλες δεν είναι για το στομάχι μας.
Διότι, όταν οργανωμένα εστιατόρια πωλούν μερίδες στα 3,50 και 4 ευρώ, κάτι δεν πάει καλά στα υλικά, που χρησιμοποιούν.
Γιατί η εξίσωση δεν βγαίνει.
Τόσο απλά.

Νεκτάριος Β. Νώτης  FNB Daily