Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ο σεξισμός και τα δείπνα!

Συναντήθηκαν οι νέες και όμορφες πρωθυπουργοί της Φιλανδίας και της Νέας Ζηλανδιας.Ευτυχούν αμφότερες να είναι στο τιμόνι χωρών-προτύπων και καλών πρακτικών.Το έργο τους πιο εύκολο από το «εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε-γέλασε» του Διονύση.

Εκεί δημοσιογράφος έκανε τη σεξιαστική ερώτηση και έγινε χαμός στο ίσιωμα.Ταρακουνήθηκε η πολιτική ορθότης ,που μου του τη δινει όλο και περισσότερο.Γιατί συναντηθήκατε;Επειδή είστε στην ίδια ηλικία και έχετε κοινά ενδιαφέροντα;Άρθρα επι άρθρων για το σεξιστικό χαρακτήρα της ερώτησης.Κανείς δεν είπε το απλό.Ότι πρόκειται για χαζή ερώτηση.Ρε προβλήματα που έχει ο κόσμος.

•Έτσι και εγώ,αν ήμουν δημοσιογράφος,με κίνδυνο να κατηγορηθώ για σεξισμό,θα σκεπτόμουνα να κάνω παρόμοια ερώτηση στον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά που δείπνησαν χτες για δεύτερη φορά σε ταβέρνα.Το ανακοίνωσαν δε για να μην γίνει γνωστό από τον σιωπηλό κ.Δεμίρη.
Γιατί δειπνείτε τόσο συχνά;Επειδή είστε της ίδιας ηλικίας και έχετε κοινά ενδιαφέροντα;
•Τελικά θα απέφευγα την ερώτηση.Μην διαταράξω την πολιτική ορθότητα.Άλλωστε είναι σαφές το γιατί.Αφενός η πορεία του Παναθηναϊκού και η επίπτωση της στις παγκόσμιες εξελίξεις.Αφετέρου η φιλοσοφία.

Το ον και η ύπαρξη.Τι θα γίνει αν αυτό και τι θα γίνει αν εκείνο;πως θα συντονιστεί ο βιορυθμός μας στην πιθανότητα, ξέρετε ποιά.Ταβέρνα ήταν.Είχε παλιά τραγούδια;Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω απ τη Κικη και τη Κοκο ποια θα διαλέξω.Μπορεί και τίποτα από αυτά.Μπορεί να πρόκειται για μια ζεστή φιλία.

Πάνος Μπιτσαξής

O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια.

Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.

Δεν θα έχει σημασία που μεγαλώνεις, αν δεν σταματάς να ονειρεύεσαι..

Πριν 25 χρόνια

Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος μήνας και τελευταίος του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη December, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό decem (δέκα)… Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάιος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος 

Πίνακας του Γιάννη Τσαρούχη

Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Δεκέμβριος μετακινήθηκε στη δωδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία, παρότι τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος θέλησε να τη μετονομάσει σε Αμαζόνιο, προς τιμήν της σύζυγό του Βρουτίας, που ήταν όμορφη σαν Αμαζόνα.

Στην αρχαία Αθήνα ο Δεκέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό Ποσειδώνα. Οι κυρίαρχες γιορτές ήταν τα Πομπαία και τα Βραυρώνια.

Στο λαϊκό καλεντάρι ο Δεκέμβριος ονομάζεται Ασπρομηνάς και Χιονιάς για το πυκνό του χιόνι.

Οι Ρωμαίοι είχαν δύο σημαντικές γιορτές τον Δεκέμβριο:

• Τα «Σατουρνάλια», προς τιμή του θεού Σατούρνους (ο Κρόνος των Ελλήνων), ήταν γιορτή χαράς και ξενιασιάς, όπου εκτός από τις καθιερωμένες θυσίες, κυρίαρχη θέση είχαν η ανταλλαγή δώρων και τα τυχερά παιγνίδια. Διαρκούσαν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου.
• Ακολουθούσαν στις 25 Δεκεμβρίου τα Βρουμάλια, γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου, όπου τιμούσαν τον Ήλιο, που ως θεότητα του φωτός ταυτιζόταν με τον Μίθρα των Περσών. Και στις δύο γιορτές θυσίαζαν χοίρους, τους οποίους στη συνέχεια κατανάλωναν.

Οι παγανιστικές αυτές γιορτές ήταν αρκετά δημοφιλείς και επέζησαν έως το 12ο αιώνα, παρά τις απαγορεύσεις, κληροδοτώντας σε μας τις δοξασίες και τους θρύλους για τους καλικάντζαρους και τα άλλα δαιμόνια. Η Χριστιανική Εκκλησία προσπάθησε να επωφεληθεί από τη δημοφιλία των δύο αυτών εορτών και να τις καταπολεμήσει ως ειδωλολατρικές, τοποθετώντας τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με μία θεωρία. Η άλλη θεωρία στηρίζεται σε ημερολογιακούς υπολογισμούς για να απαντήσει στο ερώτημα πώς επιλέχθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων.

Εκτός από τα Χριστούγεννα, που κυριαρχούν τον Δεκέμβριο, με τα θρησκευτικά και κοσμικά τους συμφραζόμενα, ξεχωριστή θέση έχουν από θρησκευτικής πλευράς και τα λεγόμενα Νικολοβάρβαρα, που περιλαμβάνουν τις εορτές της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου), Αγίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) και Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου).

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν.

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Ο Θεός όχι μόνο παίζει ζάρια με το σύμπαν, αλλά και τα ρίχνει τόσο μακριά, που δεν μπορούμε να δούμε τι έφερε.

Stephen Hawking

•Το ανέμισμα του λευκού χάρτιου στις διαδηλωσεις της Κίνας είναι η πιο ηχηρή,σε σημειολογική αξία ,φωνή που έχει ακουστεί στο πεδίο της κοινωνικης διαμαρτυρίας κατα της ολοκληρωτικής καταπίεσης που ασκείται στους ανθρώπους.Στο στιλπνό λευκό έχουν γραφτεί και θα γραφτούν τα πάντα χωρίς να έχει γραφτεί τίποτα.Εξαισιο σύμβολο αγώνα.
•Δεν έχω καμία αυταπάτη.Η δύναμη καταστολής θα επικρατήσει.Όμως «κάτι πετιέται από ξαρχής αντριευει και θεριεύει».Πριν 30 χρόνια είχα γνωρίσει στο Παρισι σε ένα συνέδριο έναν εκ των πρωταγωνιστών της εξέγερσης της Τιεν Αν Μεν.Της πλατείας της ουρανιας γαλήνης.Είχε ελπίδες όμως τα χρόνια πέρασαν.Η ουράνια γαληνη βάφτηκε με αίμα.Όμως τίποτα δεν πάει χαμένο.Η ζωή κυλάει δίχως να ρωτάει.

Πάνος Μπιτσαξής

Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι 

μόνο επειδή εμείς 

είμαστε γονατιστοί!

Pierre-Joseph Proudhon, 1809-1865, Γάλλος αναρχικός.

Είναι ο πρώτος που αυτοχαρακτηρίστηκε αναρχικός.

Ο δκός μας ο πατέρας Ανανίας ο Κουστένης έλεγε ότι η ορθοδοξία είναι αναρχία:

«Η Ορθοδοξία είναι αναρχία. Αναρχικός είναι εκείνος, ο οποίος δεν είναι ούτε δούλος, ούτε τύραννος του άλλου. Θέλει μαγκιά να είσαι αναρχικός”.

Ανδρέας

Το όνομα είναι αρχαίο ελληνικό και προέρχεται από το ουσ. ανήρ, ανδρός, άρα θα σήμαινε “ανδρείος”. Ο αρχαίος τύπος ήταν Ανδρεύς, και με αυτό το όνομα βρίσκουμε και μυθολογικά πρόσωπα, όπως τον ιδρυτή του Ορχομενού ή τον βασιλιά της Άνδρου, αλλά και ιστορικά όπως τον τύραννο της Σικυώνας, πρόγονο του Κλεισθένη.

Ωστόσο, η μεγάλη διάδοση του ονόματος στους χριστιανικούς χρόνους οφείλεται στον απόστολο Ανδρέα, τον πρωτόκλητο (φαίνεται πως το ελληνικό αυτό όνομα ήταν διαδεδομένο στους ελληνίζοντες Εβραίους της Ιουδαίας, όπως άλλωστε και το Φίλιππος). Ο απόστολος Ανδρέας σταυρώθηκε το έτος 60 στην Πάτρα, η οποία σήμερα τον έχει και πολιούχο της.

Αρκετούς αιώνες μετά, αναπτύχθηκε στη Δύση η παράδοση ότι ο Ανδρέας ζήτησε να σταυρωθεί σε σταυρό διαφορετικού σχήματος από του Ιησού, αφού δεν ήταν άξιος να βρει τον ίδιο θάνατο, κι έτσι σταυρώθησε σε σταυρό σχήματος Χ (crux decussata). Αυτή η θεωρία επικράτησε κι έτσι ο χιαστός σταυρός ονομάζεται Σταυρός του Αγίου Ανδρέα -κοσμεί, ας πούμε, τη σημαία της Σκωτίας (βλ. εικόνα), όπου ο Άγιος Ανδρέας θεωρείται προστάτης άγιος και η σημερινή μέρα είναι εθνική εορτή.

Είναι επίσης προστάτης άγιος της Ρουμανίας, της Ρωσίας και των Μπαρμπέιντος, αλλά και πολιούχος σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας και αλλού.

Ο Ανδρέας δεν είναι από τα πιο κοινά αντρικά ονόματα. Σε μια μελέτη συχνότητας βρίσκεται στη 19η θέση, ανάμεσα στον Ηλία και στον Απόστολο. Ωστόσο, στην Πάτρα έχει προφανώς μεγαλύτερη συχνότητα, αλλά δεν έχουν γίνει αναλύσεις της τοπικής συχνότητας των ονομάτων.

Πηγή: sarantakos.Wordpress.com