Γυρνάμε τα ρολόγια

Τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου, όπως κάθε χρόνο, τίθεται σε εφαρμογή η θερινή ώρα και βάζουμε τους δείκτες των ρολογιών μία ώρα μπροστά.

Φέτος, αυτή η Κυριακή είναι στις 29 Μαρτίου 2020 όταν και οι δείκτες των ρολογιών θα πάνε μία ώρα μπροστά. Η επόμενη αλλαγή ώρας, θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο (του 2020) και ενδεχομένως και το Μάρτιο του 2021.

Αλλάζει η ώρα την Κυριακή – Γυρνάμε τα ρολόγια μία ώρα…

Τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου, όπως κάθε χρόνο, τίθεται σε εφαρμογή η θερινή ώρα και βάζουμε τους δείκτες των ρολογιών μία ώρα πίσω .

Από τον φίλο μας τον Σάββα απ’ τα Σκούρτα :

Πιάσαν αντάρα τα βουνά

κλείσαν τα μονοπάτια,

βουβό βαρή θανατικό

σ’ολάκερη την χώρα.

Κι εμείς μονάχοι στέκουμε

μέσα στην μαύρη λάσπη,

να καρτερούμε το πουλί

που όλοι το λένε κούκο.

Να βγουν γελάδια στην βοσκή

με τα βαριά βροντάρια,

να πιάσουν πλάϊ το ζυγό

να ‘ρχίσουν το τραγούδι.

Κι εμείς να τ’αγναντεύουμε

από κοντοραχούλα…

Για όλους τους ξωμάχους,

από καρδιάς, Σάββας Καρασάββας!

Το να ζει κανείς μέσα στην αφθονία , δεν είναι το ίδιο με το να ζει ωραία . Το να ζει κανείς ωραία απαιτεί να έχει κάποια αρμονία με την φύση, μια αίσθηση για το πως περνάει, ο καιρός, να βρίσκει ευχαρίστηση στα απλά πράγματα, στην θέα ενός βουνού ή της θάλασσας, σε μια όμορφη μέρα, στην συντροφιά της οικογένειας ή των φίλων .

William Fulbright.

Μάλλον αρχίζει ο “τζόγος” …

Από τον Γ. Λ. η πιο κάτω ανάρτηση :

Χαιρετώ !!

Έψαχνα στην αρθρογραφία την τελευταία βδομάδα να εντοπίσω ένα σχετικό άρθρο…

Ήμουν σίγουρος ότι ήταν θέμα χρόνου να εμφανιστεί. 

Η αλήθεια είναι ότι με τόσο εκτεταμένα μέτρα (από άποψη πεδίου εφαρμογής, αλλά και ποσότητας/ποιότητας), δεν μπορεί παρά κάποια στιγμή να εμφανιστεί πρόβλημα και στην εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων.

Τί έκταση θα πάρει, είναι συνάρτηση παραγόντων : Πόσο θα κρατήσει η πανδημία, με ποιό τρόπο και σε ποιό βάθος χρόνου θα εξελιχθεί στις πληττόμενες χώρες, τί απώλειες και ζημιές θα αφήσει πίσω της, πόσος καιρός θα απαιτηθεί για να ξαναπάρουν μπροστά οι μηχανές κοκ.

Ακριβείς προβλέψεις σε αυτό το χρονικό σημείο, δεν μπορούν να γίνουν.

Δυστυχώς, όταν τα μέτρα πλήττουν όλους τους κλάδους της οικονομίας (από την πρωτογενή παραγωγή και τη μεταποίηση μέχρι τις μεταφορές και εν γένει τις υπηρεσίες) και μάλιστα σχεδόν σε παγκόσμιο επίπεδο, θα καταγραφούν αναπόφευκτα και ελλείψεις.

Από αυτό το σημείο όμως, μέχρι του να κλείνουν κάποιοι (κράτη ή/και ιδιώτες) συνειδητά και εσκεμμένα τη “στρόφιγγα” για να δημιουργήσουν ελλείψεις (που κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ή τουλάχιστον όχι στην έκταση που θα εμφανιστούν), προκειμένου να “παίξουν” με τις τιμές των προιόντων, υπάρχει μεγάλη διαφορά…

Φαίνεται όμως ότι το “ανθρώπινο δαιμόνιο” θα κάνει πάλι το θαύμα του και θα δούμε τον “τζόγο” να ξεκινάει από την αγορά τροφίμων, πριν ακόμα περάσει η σκυτάλη στο ταμπλό των φαρμακευτικών εταιρειών (ξέρετε, εκείνων που αγωνίζονται να ανακαλύψουν το ταχύτερο εμβόλια και εν γένει θεραπείες).

Για να μη χρειαστεί λοιπόν να θυμηθούμε το στίχο : “φοβάμαι αυτά που θα γίνουν για ‘μένα, χωρίς εμένα”, ας τελούμε σε εγρήγορση και χωρίς κινήσεις πανικού και αμετροέπειας, ας λάβουμε τα μέτρα μας.

Μεταξύ των δύο αδελφών λοιπόν, ας προκρίνει ο καθένας μας τον Προμηθέα, για να μην ψάχνεται τελευταία στγμή και υπό πίεση ως άλλος Επιμηθεύς…

Γρηγορείτε και Υγιαίνετε !!

Γ.Λ.

ΟΗΕ: Προειδοποίηση για πιθανή παγκόσμια έλλειψη τροφίμων από τα έκτακτα μέτρα

https://www.capital.gr/diethni/3440967/koronoios-o-oie-proeidopoiei-gia-pithani-pagkosmia-elleipsi-trofimon-exaitias-ton-ektakton-metron

Μια πολιτική γιγάντωση: Κυριάκος Μητσοτάκης

Του καθηγητή

Θανάση Διαμαντόπουλου

Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη φίλοι, πολλώ μάλλον στενοί φίλοι, ουδέποτε υπήρξαμε. Πριν από 10 όμως περίπου χρόνια κάναμε κάποια παρέα. Στοιχειώδη έστω. Του έβρισκα αρκετά θετικά. Πρωτίστως την παρρησία του. Πχ την άνεση και το θάρρος με τα οποία μου είχε εκφράσει τις τελείως απαξιωτικές κρίσεις του για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο (ο οποίος εκείνη την εποχή εμφανιζόταν ως ένα εκ των πιθανών διαδόχων του Σαμαρά, εφόσον ο τελευταίος δεν κατόρθωνε να αναρριχηθεί στην πρωθυπουργία). Αλλά και την αίσθηση καθήκοντος που είχε. Θυμάμαι κάποια φορά που πίναμε καφέ στις 45 στροφές και κάθε ένα λεπτό κάποιος ερχόταν να του κάνει χειραψία. Τον ρώτησα αν αυτό δεν τον ενοχλούσε. «Είναι η δουλειά μου να είμαι ανοικτός στον κόσμο», μου απάντησε…

Ήταν η εποχή που είχε αρχίσει δειλά-δειλά και αυτός να αναδεικνύει κάποιες ηγετικές φιλοδοξίες. Του εξέφρασα κάποτε την εκτίμησή μου για τη συγκρότησή του και την τεχνοκρατική του επάρκεια, αλλά του επεσήμανα πως ίσως δεν είχε την ηγετική στόφα άλλων προβεβλημένων κομματικών στελεχών, ενδεχομένως και της αδελφής του. «Τι σημαίνει ηγέτης στις ημέρες μας;», αναρωτήθηκε…

Τα χρόνια περνούσαν, οι επαφές μας αραίωσαν μέχρις εκμηδενίσεως, προφανώς είχε ενοχληθεί από «Το πορτρέτο ενός ηγέτη», που είχα γράψει για τον πατέρα του –δεν μου απαντούσε πια, ιδιαίτερα αφότου έγινε αρχηγός, σε τηλέφωνα ή μηνύματα, όπου του μετέφερα μια άποψη ή κρίση, ο ίδιος δε μου τηλεφώνησε μια μόνο φορά, για να μου ζητήσει τον αριθμό του κινητού του Άγγελου Συρίγου που είχε τότε πέσει θύμα βιαιοπραγίας-, αλλά αυτός ήταν εμφανές πως κάθε μέρα που περνούσε γιγαντωνόταν πολιτικά, ξεπερνώντας τις προσδοκίες πολλών, ενδεχομένως και των ίδιων των γονιών του. (Ο γέρο-πρόεδρος μου είχε επανειλημμένα πει «Η Ντόρα θα γίνει πρωθυπουργός», ουδέποτε είχε αναφέρει κάτι ανάλογο ή μικρότερο έστω για τον Κυριάκο).

Εντούτοις, και μολονότι θαύμαζα το μυαλό του, την εποπτεία του επί πολλών θεμάτων, τη μεθοδικότητά του και τον ρυθμό ή την καμπύλη της πολιτικής απογείωσής του, υπό μια έννοια και εγώ τον υποτιμούσα: Είχα μάλιστα το θράσος και την αμετροέπεια, προ των εκλογών του 2019, να πω στην Σία Κοσσιώνη πως ο βέβαιος τότε πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χαμηλή ‘συναισθηματική νοημοσύνη’, δηλαδή μικρή ικανότητα ‘ενσυναίσθησης’. Δεν πίστευα πως ένα παιδί που μεγάλωσε σε συνθήκες θερμοκηπίου, που τα βρήκε όλα στρωμένα και έτοιμα, που επί χρόνια συναναστρεφόταν πρωτίστως ή αποκλειστικά άτομα και δη συνομηλίκους του από τα ανώτατα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, πως θα μπορούσε να μπει στο πετσί του μεροκαματιάρη, να ταυτιστεί με τον ξωμάχο, να νιώσει τον μαχητή της επιβίωσης… Η δήλωσή του περί νέων των δυτικών προαστίων που θα μπορούσαν να γίνουν ‘καλοί ψυκτικοί’ αισθάνθηκα να μου επιβεβαιώνει αυτή την κρίση…

Και όμως…

Έχω διαβάσει αρκετή πολιτική ιστορία, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά ελληνική. Έχω μελετήσει την πορεία και τη στάση σε κρίσιμες στιγμές πολλών πολιτικών ηγετών ανά την υφήλιο. Και όμως μεγαλείο, ηθική της ευθύνης, αίσθηση της συνείδησης του χρέους, ικανότητα ποδηγέτησης, καθοδήγησης, προστασίας ενός λαού ολόκληρου ελάχιστους είχα ‘συναντήσει’ που να αναδεικνύουν όλα αυτά όπως ο σημερινός πρωθυπουργός. Η διακυβέρνησή του σημαίνει «Η ευθύνη στη εξουσία», έγραψα. Σημαίνει, όμως, ακόμη και τροφοδοσία/ανθράκευση του ελληνικού πολιτικού συστήματος με κεφάλαιο κοινωνικής εμπιστοσύνης, που θα κάνει χρόνια να εξαντληθεί. Σε κάποιο βαθμό, και υπό την πίεση του κοινωνικού ρεύματος που διαμόρφωσε, μέχρι και τον Τσίπρα παρέσυρε προς την ηθική της ευθύνης! Ο οποίος, για να είμαστε ειλικρινείς, είχε ήδη κάνει κάποια δειλά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή από παλαιότερα.

Προσωπικά πιστεύω, στο βαθμό που μπορεί η πολιτική πορεία ενός ηγέτη να ερμηνευθεί πρωτίστως με όρους ψυχολογικούς, πως αυτή την τεράστια διαδρομή, αυτή τη συγκλονιστική προσωπική εποποιία ο Μητσοτάκης τη (δι)έγραψε, επειδή αισθανόταν ένα τεράστιο βάρος οικογενειακής ευθύνης, μια υποχρέωση να αντιπαλέψει και να συγκριθεί με πλήθος προγόνων, από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέχρι τον πατέρα του. Άλλοι γόνοι εις ευθεία γραμμή ή εκ πλαγίου –Σοφοκλής και Νικήτας Βενιζέλος, Κώστας Καραμανλής, Νανάς Τσαλδάρης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Σπυρίδων Θεοτόκης κοκ- δεν τα κατάφεραν και συνετρίβησαν υπό το βάρος του ονόματος. Αυτός μεγάλωσε το δικό του. Και το γιγάντωσε μέσα στην κορωνοκρίση.

Τώρα δύο πράγματα του υπολείπονται για να καταγραφεί ως τεράστιο ιστορικό μέγεθος. Πρώτον: Εάν πετύχει μέχρι τέλους, να μην μεθύσει από την επιτυχία του… («Ωσεί παθών κώφωσιν από την κλαγγήν των όπλων και τύφλωσιν από τους καπνούς…», έγραψε ο Γεώργιος Βλάχος για τον Ελευθέριο Βενιζέλο…). Και δεύτερον: να μην τον ‘ξεσκίσει’ η ελληνική κοινωνία, ως συχνά γίνεται με τους νικητές πολέμων, όταν θα χρειαστεί να διαχειριστεί τις οικονομικές συνέπειες της μάχης, που ίσως φέρουν ξανά (και) τη χώρα μας, από πλευράς επιπέδου ζωής των πολιτών της, στα τέλη της 10ετίας του 1940 ή τις αρχές της 10ετίας του 1950…

13 τοπωνυμία με ελληνικές ρίζες!

Είναι γνωστό ότι η ελληνική γλώσσα κυριαρχεί σε αρκετές επιστήμες, όπως για παράδειγμα στην ιατρική όπου σύμφωνα με κάποιες πηγές οι όροι με ελληνικές ρίζες φτάνουν το 60% απαρατήρητη όμως έχει περάσει η συμβολή της γλώσσας μας στην ονοματοδοσία τοπωνυμίων σε όλο τον πλανήτη.

Με οδηγό το βιβλίο It’s all Greek Indeed του επίμονου ιατρού Βασ. Θεοδώρου το οποίο περιέχει, μεταξύ των άλλων, περισσότερα από 150 τοπωνύμια με ελληνικές ρίζες το οποίο κυκλοφορεί από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού το WE του news247 επέλεξε και σας παρουσιάζει ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

ΑΝΚΟΝΑ

Στο χάρτη της Ιταλίας, η Ανκόνα, στα αρχαία χρόνια “Δωρική Αγκών) ή Αγκώνα, μοιάζει με ανθρώπινο αγκώνα, από όπου και πήρε την ονομασία της από την ελληνική λέξη του ανθρώπινου μέλους.

ΑΜΑΖΟΝΙΟΣ

Όταν ο υπασπιστής Ορεγιάνα κατέβηκε τον ποταμό αναζητώντας χρυσό, ο ποταμός λεγόταν ακόμα Ρίο Γκράντε ή Ρίο ντε Κανέλα, λόγω των μεγάλων δέντρων κανέλας που βρίσκονταν εκεί. Ο Ορεγιάνα διηγήθηκε αργότερα στο βασιλιά της Ισπανίας, Κάρολο, ότι μία λυσσαλέα ενέδρα από γυναίκες-πολεμιστές Icamiabas σχεδόν αποδεκάτισε την ισπανική αποστολή. Τότε ο βασιλιάς, εμπνευσμένος από τον ελληνικό μύθο των Αμαζόνων, ονόμασε τον ποταμό Αμαζόνιο.

DOROTEA (ΣΟΥΗΔΙΑ)

ΕΛΕΥΘΕΡΑ (ΜΠΑΧΑΜΕΣ)

ΕΥΦΡΑΤΗΣ

ΚΑΡΠΑΘΙΑ

Πηγή της ονομασίας των Καρπαθίων φέρεται ότι είναι η αρχαία ελληνική λέξη από την Θράκη καρπάτη που σημαίνει βραχώδης

ΚΟΡΙΪΝΤΟ (ΒΡΑΖΙΛΙΑ)

ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ

<img class=”alignnone size-full wp-image-156895″ src=”https://www.travelstyle.gr/wp-content/uploads/2018/04/11-6.jpg” alt=”” width=”574″ height=”373″ srcset=”https://www.travelstyle.gr/wp-content/uploads/2018/04/11-6.jpg 574w, https://www.travelstyle.gr/wp-content/uploads/2018/04/11-6-300×195.jpg 300w” sizes=”(max-width: 574px) 100vw, 574px” />

ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ

ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

Η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών χρωστάει το όνομα της στον Ουίλιαμ Πεν (από όπου και το όνομα της πολιτείας Πενσυλβάνια) ο οποίος επέλεξε ένα ελληνικό όνομα για την αδελφική αγάπη.

ΩΚΕΑΝΙΑ

Μία από τις δύο ηπείρους (η άλλη είναι η Ευρώπη) η οποία χρωστάει το όνομα της σε μυθικό πρόσωπο της Αρχαίας Ελλάδας, τον Ωκεανό, τον γιο του Ουρανού και της Γαίας του ισχυρότερου από τους δώδεκα Τιτάνες.

<

πηγή: msn.com

15 λέξεις που κάνουν τους ξένους να ερωτεύονται την ελληνική γλώσσα

Η ελληνική γλώσσα ομιλείται εδώ και πάνω από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια, γεγονός που την κάνει την παλαιότερη γλώσσα της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας, γι’ αυτό και θεωρείται ως «η μητέρα των δυτικών γλωσσών». Η γλώσσα μας ακούγεται πολύ ευχάριστα σε κάποιον που δεν ξέρει να την μιλάει, ενώ περιλαμβάνει υπέροχες λέξεις που πάντα έχουν κάποια σημασία.

1. Ελπίδα

Η λέξη «ελπίδα» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «ἐλπίς», και ήταν η προσωποποίηση του πνεύματος της ελπίδας στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Συχνά απεικονιζόταν από μια νεαρή γυναίκα που έφερε άνθη ή το κέρας της Αμάλθειας. Σήμερα, εκτός από μια πολύ κοινή λέξη, είναι κι ένα σχετικά συνηθισμένο γυναικείο όνομα.

2. Χαρμολύπη

Η «χαρμολύπη» είναι μια σύνθετη λέξη που αποτελείται από τις ελληνικές λέξεις «χάρμα» και «λύπη», επομένως σημαίνει τη συνύπαρξη χαράς και λύπης. Είναι δύσκολο να μεταφραστεί σε κάποια άλλη γλώσσα, αλλά πλησιάζει στην έννοια του γλυκόπικρου και τα ανάμεικτα συναισθήματα για κάτι.

3. Φιλοξενία

Η λέξη «φιλοξενία» είναι και αυτή σύνθετη, παράγεται από το επίθετο «φιλόξενος» που αποτελείται από τις λέξεις «φίλος» και «ξένος». Έχει την έννοια της φιλίας και ζεστής υποδοχής προς κάποιον που δε γνωρίζουμε και της στάσης «ό,τι είναι δικό μου, είναι και δικό σου». Είναι ένας όρος με βαθιά ιστορία, αφού τόσο ο Όμηρος στην Ιλιάδα τόσο και η Βίβλος αναφέρονται στη φιλοξενία. Στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό δίνεται μεγάλη έμφαση στην έννοια της φιλοξενίας και της ένδειξης γενναιοδωρίας σε όσους βρίσκονται μακριά από την πατρίδα τους, για το λόγο αυτό η φιλοξενία θεωρείτο ως μια σπουδαία αρετή.

4. Υγεία

Ο όρος «υγεία» συνδέεται με την «Υγεία», τη θεότητα-προσωποποίηση της υγείας σώματος και ψυχής, της καθαριότητας και της υγιεινής. Πριν γίνει ο συνηθισμένος τρόπος χαιρετισμού «γεια» στα νέα ελληνικά, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τον όρο για να ευχηθούν σε κάποιον να είναι καλά.

5. Ψυχή

Η λέξη «ψυχή» από την οποία παράγονται πάρα πολλοί άλλοι όροι, προέρχεται από το ρήμα «ψῡ́χω» (δίνω πνοή), και σημαίνει πνεύμα, το άυλο στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης. Συνδέεται με την Ψυχή, την ηρωίδα του μυθικού έργου «Έρως και Ψυχή» (2ος αι. ), στο οποίο οι δύο εραστές ξεπερνούν μια σειρά από εμπόδια που συναντούν στο δρόμο για την ένωσή τους. Η ιστορία έχει πολλές φορές ερμηνευθεί ως μια αλληγορία για την ψυχή που λυτρώνεται μέσα από την αγάπη.

6. Ίριδα

Η λέξη «ίριδα» της νέας ελληνικής γλώσσας προέρχεται από τη λέξη «Ίρις» την προσωποποίηση του ουράνιου τόξου και αγγελιαφόρο των θεών. Σύμφωνα με το μύθο, είχε όμορφα φτερά και ένα πλούσιο χιτώνα που δημιουργούσε ουράνιο τόξο όσο αυτή ταξίδευε μεταφέροντας μηνύματα από τους θεούς του Ολύμπου στη γη. Το όνομά της είχε αργότερα την έννοια της λέξης «ουράνιο τόξο», ενώ σήμερα είναι και όνομα λουλουδιού και γυναικείο όνομα.

7. Ευτυχία

Η λέξη “ευτυχία” αποτελείται από το συνθετικό «ευ-» που σημαίνει καλό, και «τύχη». Επίσης έχει την έννοια της ευχαρίστησης, που για πολλούς αποτελεί το αληθινό και πιο ουσιαστικό συστατικό της ευτυχίας.

8. Αιώνιος

Η λέξη αυτή προέρχεται από τη λέξη «αιών» που είναι η εποχή, μια μακριά χρονική περίοδος εκατό ετών.

9. Αγάπη

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπάρχουν πολλές λέξεις που έχουν την ίδια έννοια. Η «αγάπη» θεωρείται ως η ανώτερη μορφή του συναισθήματος αυτού που υπάρχει ανάμεσα σε δυο εραστές, η αγάπη που ενώνει τους γονείς και τα παιδιά ή η αγάπη που νιώθουν οι άνθρωποι για το Θεό και αντίστροφα. Ο όρος «έρωτας» στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα συνήθως σχετίζεται με τη ρομαντική φύση της αγάπης, ενώ η «φιλία» αναφέρεται στη φιλική έλξη, ενώ και οι δυο αυτές λέξεις είναι εξίσου αγαπητές στους ξένους.

10. Μεράκι

Αυτή είναι μια από τις δυσκολότερες λέξεις για να μεταφραστεί σε κάποια ξένη γλώσσα. Το να κάνει κάποιος κάτι με μεράκι σημαίνει να δίνει σε αυτό αληθινή αφοσίωση κι ένα κομμάτι από την ψυχή του. Η ρίζα της λέξης αυτής βρίσκεται στον όρο «merak», μια τούρκικη λέξη που έχει την έννοια μιας πράξης με αγάπη και ευχαρίστηση.

11. Νοσταλγία

Η λέξη «νοσταλγία» είναι σύνθετη και αποτελείται από τους ελληνικούς όρους «νόστος», που σημαίνει επιστροφή στο σπίτι, και «άλγος», ένας ομηρικός όρος που έχει την έννοια του πόνου. Είναι μια λέξη που αποδίδεται αυτούσια στις ξένες γλώσσες, π. χ. «nostalgia» στα αγγλικά, και δεν μπορεί να μεταφραστεί με ευκολία.

12. Φιλότιμο

Μια ακόμα λέξη που είναι δύσκολο να μεταφραστεί είναι το «φιλότιμο», που σημαίνει μια σειρά από αρετές: τιμή, αυτοθυσία, καθήκον, κουράγιο, υπερηφάνεια και εντιμότητα. Είναι σύνθετη λέξη και αποτελείται από τη λέξη «φίλος» και την «τιμή», επομένως σημαίνει «αγάπη για την τιμή» και αναφέρεται σε μια τιμητική πράξη που δε γίνεται για ίδιον συμφέρον.

13. Χαλαρά

Η λέξη αυτή συνδέεται πολύ συχνά με τη χαλαρή και μη αγχωτική ατμόσφαιρα και τρόπο ζωής που συναντά κάποιος στη Θεσσαλονίκη και, γενικότερα, στη Βόρεια Ελλάδα. Πρόκειται, δηλαδή, για νοοτροπία και τρόπο ζωής παρά για όρο με βαθύτερη έννοια, ωστόσο είναι κάτι που γοητεύει και ευχαριστεί όποιον το ακούει για πρώτη φορά.

14. Πετριχωρ

Μια λέξη που δεν χρησιμοποιούμε οι περισσότεροι Έλληνες, αλλά σύμφωνα με το Culture Trip είναι στις προτιμήσεις των ξένων. Η λέξη «πετριχωρ» αναφέρεται στην ευχάριστη γήινη μυρωδιά που προκαλείται όταν η βροχή πέφτει στο έδαφος, ιδιαιτέρως μετά από μια μακρά περίοδο ξηρασίας. Αποτελείται από την «πέτρα» και τον όρο «ίχωρ», που ήταν το χρυσό υγρό που αποτελούσε το αίμα των θεών.

15. Ελευθερία

Η λέξη «ελευθερία» αναφέρεται στην κατάσταση μετά την απελευθέρωση από τη δουλεία. Στην αρχαία Ελλάδα, η ελευθερία ήταν αρετή της θεάς Άρτεμης. Σήμερα, είναι ένα κοινό γυναικείο όνομα και μια πολύ συχνή λέξη που έχει χρησιμοποιηθεί σε συνθήματα (π. χ. «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», ή «Ελευθερία ή Θάνατος») και εξακολουθεί να γοητεύει όποιον