π
προς Αγία Μαρίνα
cardinal
Ντίνος Χριστιανόπουλος
ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΑΣ
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
ποτὲ δὲ λένε τὴν ἀλήθεια
ὁ κόσμος ὑποφέρει καὶ πονᾷ
κι ἐσεῖς τὰ ἴδια παραμύθια
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
εἶναι πολὺ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν σὲ σοκολατόπαιδα
μὰ δὲ ταιριάζουνε γιὰ μένα
Photo by savvoula
Καλό βράδυ πατριώτες
Ο
Kοσμάς Ξενάκης, Χασάπης, 1952-1954, λάδι σε καμβά επικολλημένο σε κόντρα πλακέ, 53×38 εκ.
Επίδαυρος
Ο συγγραφέας και λάτρης της Ελλάδας Ζακ Λακαριέρ παρακολούθησε το 1947 τους Πέρσες στην Επίδαυρο κι έγραψε:
«Αντί για αρχαίους Έλληνες που είχα στο μυαλό μου, συνάντησα οκτώ χιλιάδες χωρικούς απ’ όλα τα γύρω χωριά, που γέμισαν τις κερκίδες της Επιδαύρου και παρακολούθησαν το άπαιχτο ως τότε έργο, αμίλητοι και ακίνητοι επί δύο ώρες, χωρίς να καταλαβαίνουν γρι γαλλικά! Ήταν για μένα μια συγκλονιστική εμπειρία. Και το θέατρο… Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι ένα θέατρο μπορεί να έχει μυρωδιές. Αλλά με το ηλιοβασίλεμα, το άρωμα από τη ρίγανη και το θυμάρι ανεβαίνει προς τα πάνω και γεμίζει την ατμόσφαιρα. […] Εκείνο το βράδυ έγινε ένα τρικούβερτο γλέντι, με όργανα, και ήταν για μένα η καλύτερη συνύπαρξη της αρχαίας με τη νέα Ελλάδα […] αυτή η ζωντανή αταξία, αυτά τα παρδαλά πλήθη, αυτή η ταραχή, που θα έπρεπε να υπήρχε στα μεγάλα ιερά στις γιορτινές μέρες, ένα είδος πανηγυριού, θορυβώδους ευφροσύνης, όπου τα άσματα του κόσμου και οι φωνές των ζώων ανακατεύονταν με τις οσμές των ψητών πάνω στη θράκα, του καμένου λίπους πάνω στους βωμούς, της ζεστής ρετσίνας, του ιδρώτα των ανθρώπων. Ναι, έτσι θα έπρεπε να ήταν η Επίδαυρος όταν οι χιλιάδες ασθενείς έτρεχαν στα θαυματουργά τέμπλα».
Γράφει ὁ Πάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν
Γράφει ὁ Πάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν
Περὶ δημοκρατίας καὶ φόβου
Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΑΠΕΙΛΟΥΝ.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν στοχοποιοῦν καὶ δὲν ἐκβιάζουν.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν περιορίζουν δὺς- ἀνάλογα τὴν ἐλευθερία τῆς γνώμης καὶ δὲν ΣΠΕΥΔΟΥΝ νὰ ὀνομάσουν αὐθαίρετα καὶ ἃ- περίσκεπτα «συνωμοσία» κάθε ἄποψη ποὺ ἀντιτίθεται στὰ κρατοῦντα , ἀκόμη καὶ στὴν ἴδια τὴν ἰδέα ἡ τὴν ποιότητα τῆς ἑκάστοτε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Οἱ Δημοκρατίες εἶναι δυνατὲς , ΑΝΟΙΧΤΕΣ καὶ ΑΝΕΚΤΙΚΕΣ ἀκόμη καὶ ἀπέναντι στὶς ἀντιδημοκρατικές, ἢ «ἀναρχικές» ,ἢ «ἐπικίνδυνες» ἀπόψεις καὶ ἐπιπλέον ,ΙΔΙΩΣ , οὐδέποτε βιάζονται νὰ τὶς χαρακτηρίσουν ἔτσι καὶ νὰ τὶς ποινικοποιήσουν.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν κάνουν κατάχρηση στὴν ἐπίκληση τῶν ποινικῶν νόμων, ἀστόχαστα, ἀόριστα καὶ…
διχῶς ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΠΡΟ- ΜΕΛΕΤΗ ὡς πρὸς τὴ δυνατότητα ἐφαρμογῆς τους.
Οἱ Δημοκρατίες τρέφονται ἀπὸ τὴν διαφορετικὴ ἄποψη καὶ μάχονται ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΑ , « ὀκωσπερ τείχεος» , γιὰ τὸ δικαίωμά σου νὰ ἔχεις ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ καὶ νὰ τὴν ἐκφράζεις καὶ μεταβάλεις ΑΠΟΛΥΤΩΣ ἐλεύθερα.
Οἱ Δημοκρατίες βασίζονται στὴν ἀρχὴ τῆς ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ,ΑΛΛΑ καὶ στὸν εἰλικρινῆ , ἀνυπόκριτο σεβασμὸ τῆς μειοψηφίας ὅσο ἐνοχλητικὴ ἢ ἐπιπόλαιη ἡ καὶ ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν πλειοψηφία καὶ ἂν εἶναι.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν τρομοκρατοῦν οὔτε δίνουν παραπλανητικὰ τὴν ἐντύπωση πὼς τρομοκρατοῦν , ἀφοῦ δὲν ἔχουν ἀνάγκη τὸ σὸκ καὶ τὸ δέος τῶν ἀνθρώπων.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν σπέρνουν διχόνοια ἀνάμεσα στοὺς πολίτες τους, ἀφοῦ ἔχουν ὡς φάρο καὶ ὁδηγὸ τὸν βαθὺ ἐθνικό μας στίχο : « Ἂν μισοῦνται ἀνάμεσό τους δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά.»
Οἱ Δημοκρατίες δοκιμάζονται κάθε στιγμὴ σὲ κάθε πράξη ἢ παράλειψη, καὶ ἀπαιτοῦν ἐγρήγορση καὶ ΘΑΡΡΟΣ ἀπὸ τοὺς ΠΟΛΙΤΕΣ γιὰ τὴ διατήρησή τους.
Οἱ Δημοκρατίες δημιουργοῦν ΝΟΜΟΤΑΓΕΙΣ μὲν ,ἀλλὰ ἀεναως κριτικοὺς , ὑπερήφανους πολίτες μὲ ΠΑΡΡΗΣΙΑ καὶ ὄχι ΥΠΑΚΟΥΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΕΚΦΟΒΙΖΟΥΝ , γιατί ἂν εἶναι γνήσιες δὲν ἔχουν νὰ ΦΟΒΗΘΟΥΝ τίποτε.
Οὔτε αὐτὲς .
Ἀλλὰ οὔτε ἰδίως οἱ ΠΟΛΙΤΕΣ, ὅταν μὲ τὴν κριτικὴ καὶ ἐλεύθερη στάση τοὺς ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ κάθε μέρα πὼς ἀξίζουν , πὼς τοὺς « πρέπει» μία τέτοια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ .
Πηγή: http://www.orthodoxia-
