τα «παράθυρα κρασιού»

Η Ιταλία άνοιξε ξανά τα «παράθυρα κρασιού», 400 χρόνια μετά την πανούκλα -Η μεσαιωνική παράδοση που αναβιώνει λόγω κορωνοϊού

Η Ιταλία χτυπήθηκε όσο καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα από τον κορωνοϊό. Μετά από μήνες καραντίνας, η χώρα ξανάνοιξε για το καλοκαίρι τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας.

Οι επιχειρηματίες της εστίασης έψαξαν τρόπους για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους, μιας και η Ιταλία φημίζεται για το εκλεκτό φαγητό, το ποτό αλλά και τις ομορφιές της.

Μάλιστα, βρήκαν έναν ευφάνταστο τρόπο για να σερβίρουν ποτό στους πελάτες τους, που φαίνεται πώς είναι επιτυχημένος.

Άνοιξαν λοιπόν, ξανά, τα «παράθυρα κρασιού» ή «buchette del vino», που συναντώνται κυρίως στην Τοσκάνη και χρονολογούνται από την εποχή του Μεσαίωνα, το 1600.

Πρόκειται στην ουσία για μικρά ανοίγματα στους τοίχους οινοποιείων, από όπου οι έμποροι συνήθιζαν να εξυπηρετούν τους πελάτες τους χωρίς να έρχονται σε επαφή, την εποχή που η Ευρώπη χτυπήθηκε από τον «Μαύρο Θάνατο», την πανούκλα.

 

Τα παραθυράκια παρέμειναν σφραγισμένα για αιώνες, μέχρι που μια νέα επιδημία ήρθε για να τα κάνει ξανά χρήσιμα.

Οι Ιταλοί μαγαζάτορες τα χρησιμοποιούν πλέον για να σερβίρουν στους πελάτες τους όχι μόνο κρασί, αλλά καφέ, κοκτέιλ και φαγητό.

 

 

 

 

 

Σύμφωνα με τον Matteo Faglia, πρόεδρο του Wine Window Association, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να χτυπήσουν τα μικρά ξύλινα παντζούρια και μετά από λίγο να τους παραδοθούν μπουκάλια με τα καλύτερα κρασιά της Ιταλίας.

 

 

 

 

 

 

Τα «παράθυρα κρασιού» σταδιακά καταργήθηκαν και μερικά «χάθηκαν για πάντα» στις πλημμύρες του 1966. Η ένωση ξεκίνησε τη χαρτογράφηση των ξεχασμένων και σε ορισμένες περιπτώσεις βανδαλισμένων στοιχείων μίας περασμένης εποχής.

 

 

 

 

 

 

 

Ίσως τα παράθυρα αυτά να παραμείνουν ανοιχτά και μετά την εποχή του κορωνοϊού.

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πράγματα, άλλοι που βλέπουν να γίνονται πράγματα και εκείνοι που αναρωτιούνται τι έγινε.

Διάλεξε τους φίλους σου προσεκτικά. Οι εχθροί θα σε διαλέξουν μόνοι τους.

Γιασέρ Αραφάτ

6 Χρόνια Ιατρική, 1 Χρόνο Αγροτικό, 5 Χρόνια Ειδικότητα, 2 χρόνια εξειδίκευση, 1 χρόνο Μεταπτυχιακό, 4 Χρόνια Διδακτορικό, 15 χρόνια Καθηγητής Πανεπιστημίου, Δεκάδες Ιατρικά Συγγράματα, Πάμπολλες επιστημονικές έρευνες. Του εξηγεί του άλλου με απλά λογια γιατί πρέπει να φοράει μάσκα σε κλειστούς χώρους και ο άλλος σχολιάζει από κάτω: «Μπεεεεε….»

Η καταγωγή κάποιων επιβεβαιώνεται σε όλο της το μεγαλείο ακόμη μια φορά.

Ένα χαρακτηριστικό των ψεκασμένων ενάντια στις μάσκες και αρνητών του covid είναι ότι όλοι τους είναι μέτριοι σε όλα. Μέτριοι άνθρωποι, μέτριοι επαγγελματίες μέτρια εξυπνάδα. Δεν είναι βλάκες. Απλά επειδή γνωρίζουν πόσο απελπιστικά μέτριοι είναι, προσπαθούν να φανούν ότι είναι πάνω απ’ όλους. Αυτό προσφέρουν οι θεωρίες συνομωσίας. Την βλακώδη αίσθηση ότι ανήκεις στους “λίγους και εκλεκτούς φωτισμένους” που γνωρίζουν την “αλήθεια που σας κρύβουν επιμελώς”.

Γι αυτό και το μίσος προς τους επιστήμονες. Επειδή για να κατακτήσεις τη γνώση θέλει κόπο, πειράματα, επικοινωνία, δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, συνεχή ενημέρωση και μελέτες. Ο εύκολος δρόμος είναι να δεις ένα ή πολλά βίντεο στο YouTube και ξαφνικά διά μαγείας να “ξέρεις την ΑΛΗΘΕΙΑ”.

Αυτοί οι μέτριοι άνθρωποι που εξοργίζονται επειδή τους είπαν να πλένουν τα χέρια τους αφού κατουρήσουν και να φορέσουν για πέντε λεπτά μάσκα όταν πάνε να αγοράσουν ψωμί.

“ΠΕΘΑΙΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΔΙΑΟΛΟΥ” φωνάζουν.

Μέχρι ο αναπνευστήρας να γίνει ο καλύτερος φίλους τους στο κρεβάτι κάποιας εντατικής.

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από το web)