Συντάκτης: Kostas Bertsias

Είναι μία συνθήκη που προκαλεί κλαυσίγελο. Σαν «μαύρο» αστείο, σαν τιμωρία της φύσης. Επειδή την ξεγέλασαν και ήρθε η στιγμή να απαντήσει. Στον τόπο, που πήρε το όνομά του από την ευλογία των δασών και του «πρασίνου».

Εκεί, στην καρδιά της αραβικής χερσονήσου, στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, το Ριάντ (όνομα που προήλθε από τη λέξη rawdha – τόπος γεμάτος κήπους και δάση), οι συνθήκες αναδεικνύουν όλο και πιο θορυβωδώς ό,τι οι ινδιάνοι άφησαν γραμμένο στην πέτρα: όταν και το τελευταίο δένδρο θα έχει κοπεί, όταν και ο τελευταίος ποταμός θα έχει δηλητηριαστεί, όταν και το τελευταίο ψάρι θα έχει πεθάνει, τότε οι άνθρωποι θα καταλάβουν ότι τα λεφτά δεν τρώγονται, γράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Τα καλοκαίρια στην πόλη το θερμόμετρο «χτυπάει» 45άρια και οι βροχές κάθε άλλο παρά δροσίζουν. Το πράσινο θυσιάστηκε στον βωμό της ανάπτυξης. Εκεί, όπου γεμίζεις το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σου με 20 λεπτά του ευρώ (!), είναι πλέον αδύνατο να ζήσεις, τουλάχιστον τα καλοκαίρια. Βλέπεις, τα πετροδόλαρα δεν «περνούν» στο περιβάλλον. Ούτε βεβαίως και στην αρρώστια… «Ανάπτυξη για την ανάπτυξη… η φιλοσοφία του καρκινικού κυττάρου» είχε διατυπώσει τόσο σοφά ο Αμερικανός περιβαλλοντολόγος Edward Abbey.

Καθώς η ζωή στην αραβική πόλη των 5 εκατομμυρίων κατοίκων γίνεται όλο και πιο αφόρητη, η βασιλική επιτροπή της Σαουδικής Αραβίας κατέφυγε σε πανεπιστημιακό ίδρυμα της Αυστραλίας και δη στην επιστημονική ομάδα ενός Έλληνα καθηγητή, που δρα στη μακρινή ήπειρο, διερευνώντας και εφαρμόζοντας προηγμένα κλιματολογικά μοντέλα. Του Ματθαίου Σανταμούρη, καθηγητή Φυσικής στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και επισκέπτη καθηγητή της Σχολής Θετικών και Κοινωνικών Επιστημών του Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με μεταπτυχιακό στην Ενεργειακή Φυσική από το Πολυτεχνείο της Γκρενόμπλ.

Όπως εξηγεί ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «το Ριάντ είναι μια πόλη στη διακεκαυμένη ζώνη του πλανήτη. Κατά τη θερινή περίοδο, η θερμοκρασία της προσεγγίζει τους 45 βαθμούς. Η ταχεία ανάπτυξη της πόλης, η σύγχρονη δόμηση και η αύξηση του πληθυσμού επιτείνουν σημαντικά το πρόβλημα της υπερθέρμανσης και δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα θερμικής δυσφορίας, υπερβολικής ενεργειακής κατανάλωσης και ασφαλώς προβλήματα υγείας στους κατοίκους της. Από την άλλη, η ερευνητική μου ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, στο Σίδνεϊ, έχει αναπτύξει προηγμένες και καινοτόμες τεχνολογίες θερμικής ανάσχεσης των πόλεων. Τα νέα, υπέρψυχρα υλικά, που δημιουργήσαμε, ρίχνουν έως και κατά 10 βαθμούς τη θερμοκρασία της επιφάνειας, το καλοκαίρι. Έτσι σε μια πολύ θερμή ημέρα, που η θερμοκρασία του περιβάλλοντος μπορεί να ξεπεράσει τους 35 βαθμούς και εκείνη της ασφάλτου αγγίζει τους 70, τα νέα υλικά παρουσιάζουν επιφανειακή θερμοκρασία από 25 έως 30 βαθμούς και συνεισφέρουν ώστε να μειωθεί η μέγιστη θερμοκρασία των πόλεων έως και κατά 4 βαθμούς. Τα σύγχρονα αυτά υλικά σε συνδυασμό με την αστική βλάστηση και τη χρήση συστημάτων φυσικού δροσισμού μπορούν να μειώσουν έως και 90% τις ανάγκες κλιματισμού των κτηρίων, να βελτιώσουν τη θερμική άνεση μέσα και έξω από αυτά και να σώσουν εκατοντάδες ζωές. Φυσικά, με αυτόν τον τρόπο, αναζωογονείται η λειτουργία της ανοικτής πόλης, εντείνεται η εμπορική δραστηριότητά της και επιτρέπεται στους πολίτες να ζουν ελεύθερα στον ανοικτό αστικό χώρο».

Ο Έλληνας ερευνητής με την ομάδα του έχουν εφεύρει προηγμένες μεθόδους πειραματικής αποτύπωσης των θερμικών χαρακτηριστικών των πόλεων με χρήση εναέριων μέσων (αεροπλάνα ή drones) εφοδιασμένων με οπτικές και θερμικές κάμερες και λογισμικό που επιτρέπει την τρισδιάστατη απεικόνιση της θερμικής κατάστασης των πόλεων και τον ακριβή εντοπισμό των τόπων υπερθέρμανσης, όπου απαιτούνται παρεμβάσεις. Οι πειραματικές αυτές μέθοδοι έχουν εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία σε πολλά έργα κυρίως στην Αυστραλία και την Ασία. Επιπλέον, οι επιστήμονες της συγκεκριμένης ομάδας έχουν αναπτύξει τρόπους ακριβούς προσομοίωσης της απόδοσης των υπαρχουσών τεχνολογιών θερμικής ανάσχεσης. Έτσι, καταφέρνουν να βελτιστοποιήσουν το πρόγραμμα θερμικής ανάσχεσης μιας πόλης, να επιτύχουν το μέγιστο αποτέλεσμα και να αποφύγουν αστοχίες που συνήθως πηγάζουν από τον εμπειρισμό και την επιφανειακή μελέτη των προβλημάτων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι επικεφαλής του Ριάντ κατέφυγαν στον κ. Σανταμούρη και την ομάδα του. «Αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο στον κόσμο σε έκταση και σπουδαιότητα έργο ανάσχεσης της τοπικής κλιματικής μεταβολής. Είναι ασφαλώς μεγάλη τιμή και μεγάλη ευθύνη για εμάς και θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο» δηλώνει ο ίδιος.

Ένα φιλόδοξο project με έναν Έλληνα επιστήμονα στην κεφαλή του, λοιπόν, ξεκινά να αναπτύσσεται στην καρδιά της Αραβίας. Και τόσο ο χρόνος εφαρμογής των καινοτόμων μεθόδων και κυρίως της απόδοσής τους, όσο και το συνολικό κόστος του έργου, που θα αναπτυχθεί σε διαφορετικές φάσεις, δεν έχουν ακόμα προσδιοριστεί.

Το σίγουρο είναι ότι ο προγραμματισμός του έργου περιλαμβάνει για αρχή, πλήρη καταγραφή των θερμικών χαρακτηριστικών της πόλης με ειδικό αεροπλάνο, εφοδιασμένο με σύνθετες θερμικές και οπτικές κάμερες, που θα «σαρώσει» το Ριάντ για πολλές ημέρες απ΄ άκρου σ΄ άκρο του. Τα δεδομένα θα αναλυθούν σε ειδικό λογισμικό, προκειμένου να δημιουργηθεί ο θερμικός χάρτης της πόλης. Θα εντοπιστούν οι χώροι που προκαλούν τα προβλήματα υπερθέρμανσης και θα σχεδιαστούν, προσομοιωθούν και βελτιστοποιηθούν τεχνολογικές λύσεις θερμικής ανακούφισης κάθε περιοχής σε τομείς επιφάνειας 500Χ500 μέτρα. Ακολούθως, θα υπολογιστεί το ενεργειακό και περιβαλλοντικό όφελος που θα προκύψει από την εφαρμογή των τεχνολογιών ανάσχεσης και θα προταθεί ένα πλήρες και λεπτομερές σχέδιο έργων υψηλής και καινοτόμου τεχνολογίας για τη θερμική ανακούφιση της πόλης. Στην επόμενη φάση, τα προτεινόμενα έργα θα υλοποιηθούν σταδιακά και θα αξιολογηθεί η απόδοσή τους.

Οι ειδικοί επιστήμονες έχουν πλέον καταλήξει πως οι σύγχρονες πόλεις καταγράφουν θερμοκρασίες έως και δέκα βαθμούς μεγαλύτερες από εκείνες των γειτονικών ημιαστικών η αγροτικών περιοχών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Αττική το κέντρο της Αθήνας και τα δυτικά προάστια κατά τη θερινή περίοδο παρουσιάζουν 6 με 7 βαθμούς θερμοκρασία υψηλότερη από εκείνη των βορείων προαστίων. Δυστυχώς, η αστική υπερθέρμανση που θεωρείται ως το πλέον τεκμηριωμένο φαινόμενο κλιματικής μεταβολής, απασχολεί περισσότερες από 400 μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο. Οφείλεται, δε, κυρίως στη μεγάλη πυκνότητα και μάζα των χρησιμοποιούμενων δομικών τεχνικών υλικών, όπως το μπετόν και η άσφαλτος που απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία, την αποθηκεύουν και την εκπέμπουν στο περιβάλλον. Επίσης, στην αδυναμία διείσδυσης του αέρα εξαιτίας ακριβώς αυτής της μεγάλης πυκνότητας, καθώς και στην κάθε είδους ανθρωπογενή δραστηριότητα, που εκλύει θερμότητα (οχήματα, βιομηχανία, μη «πράσινα» κτήρια).

Με κάποιον τρόπο, ο καταστροφέας άνθρωπος, έστω και με αφορμή την απειλή σε βάρος του δικού του είδους, θα πρέπει να επανορθώσει ή έστω να ανακόψει το κακό, που προκαλεί στον πλανήτη. Όπως καταλήγει ο κ. Σανταμούρης, «το έργο στο Ριάντ αποτελεί το μεγαλύτερο ανοιχτό εργαστήριο ευρείας αστικής κλίμακας για τη θερμική αναβάθμιση των πόλεων. Είναι πιλότος για σύγχρονα μεγάλα έργα αντιμετώπισης της κλιματικής μεταβολής. Με το έργο αυτό η πόλη του Ριάντ γίνεται το κέντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος για πιο ανθρώπινες πόλεις».

 

***

Πηγή: economix

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

«Θα κάνετε την ΕΡΤ BBC;» ρωτούσαν τον γενικό διευθυντή της ΕΡΤ, Γιώργο Ρωμαίο, μόλις ανέλαβε, οι δημοσιογράφοι. «Αμέ –έλεγε εκείνος– όταν θα γίνουν οι Έλληνες Άγγλοι….

Γκέοργκ Χέγκελ

Ο πατέρας του γερμανικού ιδεαλισμού είχε γενικά μία ήρεμη ζωή, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις. Ακόμη, όμως, και οι πιο νορμάλ φιλόσοφοι έχουν τις παραξενιές τους. Ο Χέγκελ όταν εργαζόταν στο σπίτι του συνήθιζε να φοράει πάνω από τα ρούχα του το νυχτικό του κι ένα μαύρο μπερέ. Θα έμενε ένα καλά κρυμμένο μυστικό του, αν δεν το αποκάλυπτε ο φίλος του Έντουαρντ Γκανς (νομικός, ιστορικός και φιλόσοφος του δικαίου), που τον επισκέφθηκε ξαφνικά μία μέρα και τον είδε χωμένο σε μια στοίβα χαρτιά με αυτή την παράξενη αμφίεση. Όταν ο λιθογράφος Γιούλιους Ζέμπερς παρουσίασε ένα πορτρέτο του Χέγκελ με αυτή την εμφάνιση, ο φιλόσοφος αρχικά δυσανασχέτησε και στη συνέχεια εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του, όταν άκουσε τη σύζυγό του να λέει ότι δεν της άρεσε η εικόνα, επειδή έμοιαζε σε αυτόν παρά πολύ.

που λες χθες στην μεγάλη ευθεία με το seat leon cupra 482 άλογα χτύπησα 310 χιλ. και να έχω την δικιά μου να σκούζει!!!

Ψεκασμένοι όλου του κόσμου ενωθείτε!
Οι θεωρίες συνωμοσίας γοήτευαν ανέκαθεν μια μερίδα κοινού, συνήθως περιθωριακού, κατασκευάζοντας τον «απόλυτο» εχθρό. Στις ημέρες μας ωστόσο έχουν αναδειχθεί σε πολιτιστικό φαινόμενο καθώς αποκτούν όλο και μεγαλύτερη διείσδυση με τη βοήθεια του Διαδικτύου και των social media
Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι κάτι καινούργιο: από τους Ιλουμινάτι μέχρι τη δολοφονία του προέδρου Κένεντι και την 11η Σεπτεμβρίου, την υπόθεση WiliLeaks και τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo, και πλέον την «εργαστηριακή δημιουργία» του κορονοϊού, που κυριαρχεί στις ημέρες μας, ο συνωμοσιολογικός μύθος μεταμορφώνεται συνεχώς κατασκευάζοντας έναν «δαιμονικό», «απόλυτο εχθρό» (Πιέρ Αντρέ Ταγκιέφ, «Συνωμοσιολογική σκέψη και “θεωρίες συνωμοσίας”», εκδόσεις Επίκεντρο) και η συνωμοσιολαγνεία (τόσο η ακροδεξιά όσο και η αριστερή) ασκεί διαχρονικά μεγάλη γοητεία σε μια μερίδα του κοινού. Εκείνο, όμως, που έχει αλλάξει είναι ότι, ενώ στο παρελθόν απευθύνονταν σε ένα περιθωριακό κοινό, στις ημέρες μας είναι τόσο συνηθισμένες οι σχετικές δημοσιεύσεις στο Διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώστε οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν αναδειχθεί σε πολιτιστικό φαινόμενο του τέλους του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα.

Με την πάροδο των χρόνων έχουν αναδυθεί διάφοροι στόχοι όπως οι Ροκφέλερ, η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, ο Τζόρτζ Σόρος και οι Ρότσιλντ. Και βέβαια καμία θεωρία συνωμοσίας δεν μπορεί να πετύχει αν δεν δαιμονοποιηθούν οι Εβραίοι, εκείνοι δηλαδή που έχουν πέσει θύματα τέτοιων ιδεών εδώ και αιώνες. Περίπου το ένα πέμπτο των ερωτηθέντων, σε μια πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για τις θεωρίες συνωμοσίας, ήταν έτοιμοι να εγκρίνουν σε κάποιο βαθμό την πρόταση ότι «οι Εβραίοι δημιούργησαν τον ιό για να καταρρεύσει η οικονομία και για οικονομικό κέρδος». Σε ποσοστό 21%, εξάλλου, οι ερωτηθέντες κατά τη διάρκεια της έρευνας ήταν σε κάποιο βαθμό έτοιμοι να δεχτούν τους ισχυρισμούς για τη σχέση μεταξύ της τεχνολογίας 5G και της νόσου Covid-19. Σύμφωνα με μια θεωρία το 5G καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και οι άνθρωποι γίνονται πιο ευαίσθητοι στον ιό, ενώ μια άλλη ισχυρίζεται ότι ο ιός είναι μια μορφή δηλητηρίασης από ακτινοβολία που μεταδίδεται μέσω ραδιοκυμάτων. Και οι δύο θεωρίες όμως έχουν απορριφθεί από επιστήμονες και γιατρούς.

Πηγή: Protagon.gr

του Ζαν Πινάρ

 

 

«Μ» πολλά μέσα στο χρόνο που σημάδεψε βαθιά, τις ζωές κι άλλα πολλά, στων καιρών μας τα γραμμένα.

Μα το πιο βαρύ το «Μ» ξεκινάει μία λέξη που στερεί, που σταματά, «μη», και όποιος την αντέξει. 

 

Μη εδώ και μη εκεί, τόσα μας απαγορεύουν, στου ιού την εποχή λίγα πια μας γαληνεύουν.

Μα για φίλους του κρασιού, που πολλά τραβάνε φέτος, ποίημα φτιάξαμε, τα «Μ» του κρασιού να πούμε εμμέτρως.  

 

«Μ» για μία ποικιλία που κι αυτή με «Μ» αρχινά, μοσχοφίλερο τη λένε, σούπερ για κρασιά λευκά.

ΠΟΠ Μαντίνεια και όμως όχι μόνο για αυτά, αφού και ροζέ μας δίνει, μυρωδάτα, τραγανά.

 

Δύο «Μ», λοιπόν, για δύο διαφορετικά κρασιά, του Μορόπουλου το πρώτο, Μποσινάκη για μετά.

«Μ» από το όνομά τους, όχι το στερητικό, καθώς να τα πιούμε αξίζει, ένα-ένα και τα δυο.

 

Πάνω ’κει στην ετικέτα του Μορόπουλου φαρδιά και πλατιά στέκουνε δύο «Μ» μεγάλα αντικριστά.

«Μ» από το όνομά του, «W» από Winery, μίνιμαλ αισθητική προκύπτει ολοφάνερη.

 

Χρώμα από φλούδα κρεμμυδιού έχει τούτο το ροζέ, ζωηρό και φωτεινούλι, να μην το ξεχνάς ποτέ.

Μα στις ευωδιές του μοιάζει σαν να είναι φειδωλό, μυρωδάτο, μεν, δεν λέμε, όχι υπερβολικό.

 

Λεπτό, κομψό στη μύτη, με φρουτώδη χαρακτήρα, πεπόνι και μπανάνα συναντάς αν έχεις πείρα.

Όταν εσπεριδοειδή παίρνουνε τη σκυτάλη, σπιτίσια λεμονάδα σου ανοίγει την αγκάλη.

 

Σαν λευκού κρασιού η γεύση σε αναζωογονεί κι η οξύτητα δεν βλέπει πια την ώρα για να βγει.

Γενναιόδωρο κρασί που θέλει σίγουρα φαΐ, με το λεμονάτο στυλ του θα φανεί, θ’ αναδειχθεί.      

 

 

Αντιθέτως, όμως, τ’ άλλο το ροζέ μας με το «Μ», έχει όνομα με θέμα: «Ιέρεια» έχει βαπτιστεί.

Χάλκινες εδώ οι ανταύγειες στ’ ανοιχτό χρώμα σομόν, σ’ έναν οίνο που κοκτέιλ μας μυρίζει αναφανδόν.

 

Μοσχοφίλερο σωστό, πορτοκάλι και νεράντζι, βότανα μυριστικά μα και λεμονάκι βγάζει.

Ανθικό μετά πολύ γίνεται το άρωμά του, γαρδένιες, τριαντάφυλλα σφάζονται στην ποδιά του.  

 

Μόλις, πάλι, το γευτείς, μια πικράδα, που εξέχει, στο στόμα παρασύρει ό,τι έχει και δεν έχει.

Αν και είναι τραγανό, off-dry μπορείς και να το πεις, εκεί στην ετικέτα του, dry γράφει όπως θα δεις.

 

Γεύση έχει που επιμένει σαν κοκτέιλ ν’ αντιδρά, κάτι που δεν μας χαλάει, αντιθέτως μας τραβά.

Λιπαρό και μυρωδάτο είναι και στο στόμα του και προτρέπει σ’ άσπρο πάτο ήδη από το χρώμα του.

 

Σε βεράντα και σε κήπο, θάλασσα και αμμουδιά, Μποσινάκη και Μορόπουλου καλά ροζέ κρασιά.

«Μ», λοιπόν, μην το ξεχνάτε, μοσχοφίλερου ροζέ μοιάζουν οίνου ποιηματάκια, μόνα τους ή με μεζέ

Ωραιότατο κηπάριο διατηρούν στο πυροσβεστικό κλιμάκιο Δερβενοχωριων !

Μπράβο !