Αυτοί που λατρεύουν τα δεδομένα, τα data.

Οι άνθρωποι των δεδομένων. Οι λαοί αυτό το αλλιώς το λέγανε θεό. Δεν μπορούσαν να το πουν αλλιώς. Αλλά τώρα μπορούμε να καταλάβουμε τι εννοούσαν οι λαοί αιώνες, χιλιετίες και ίσως να το εννοούν για πάντα όταν λένε θεό. Το αλλιώς! Το αλλιώς όμως είναι πια στα χέρια τους ενώ πριν το αλλιώς το αφήνανε σε ιερατεία και ηγεσίες, οι οποίες ακόμη κι αν ήταν άδολες, ήταν ανάλογες με τις δυνατότητες της σκέψεώς τους. Το αντίθετο των data είναι το αλλιώς. Δηλαδή ο data είναι υπάκουος στο πρόγραμμά του και στον χρόνο του προγράμματός του. Είναι το πρόβλημα της αδυναμίας των αλγορίθμων, οι οποίοι φιλοδοξούν να καθορίζουν τα συναισθήματα και τις ηθικές αποφάσεις. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμανε το τέλος πια κάθε ανθρωπινότητος. Γιατί; Γιατί το πρόγραμμα θα ερχόταν να αντικαταστήσει τη συνείδηση, η οποία, μόνη αυτή, είναι ικανή για το διαφορετικό.

Σ. Ράμφος

Τα έκανε θάλασσα: οι 50 αποχρώσεις της αποτυχίας

από sarant

Πριν από μερικές μέρες γράψαμε εδώ για τη νίλα, που έχει φτάσει να σημαίνει την παταγώδη αποτυχία, σε άλλο άρθρο είδαμε την έκφραση “την πάθαμε χιώτικα” και κατά σύμπτωση στην ομάδα “Τα υπογλώσσια” άνοιξε ένα νήμα συζήτησης όπου καταγράφονταν εκφράσεις που να δηλώνουν την αποτυχία.

Παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω, σκέφτηκα σήμερα να παρουσιάσω όσο περισσότερες εκφράσεις μπόρεσα να βρω, που περιγράφουν την έννοια της αποτυχίας. Πρέπει να έχουμε πολλές, ίσως επειδή το να διαπιστώνουμε την αποτυχία του άλλου είναι κάτι που μας παρηγορεί και μας επιβεβαιώνει.

Στο ιστολόγιο έχουμε κάνει άλλα δυο τέτοια άρθρα καταλογογράφησης, για τις 50 αποχρώσεις του χρήματος και της μέθης.

Βέβαια, η έννοια της αποτυχίας μπορεί να συνδέεται και να επικαλύπτεται και με άλλες, ας πούμε την έννοια της ματαιοπονίας -η έκφραση “έκανε μια τρύπα στο νερό” μπορεί να εκφράζει και αποτυχία και ματαιοπονία- ή πολύ περισσότερο με την έννοια της ήττας, του παθήματος, της συμφοράς -και πιο πέρα, της εξαπάτησης. Επίσης, υπάρχουν διαβαθμίσεις στην αποτυχία όπως επίσης υπάρχουν και είδη αποτυχίας -αποτυχία είναι και το να μην καταφέρεις να κερδίσεις κάτι, αλλά διαφέρει απο τη συντριβή.

Υπάρχουν επίσης τομεακές αποτυχίες δηλ. εκφράσεις για την αποτυχία στον έρωτα ή για την αποτυχία σε εξετάσεις κτλ.

Ξεκινάμε λοιπόν τον κατάλογό μας, τιμής ένεκεν από την έκφραση του τίτλου:

1 τα έκανε θάλασσα

2 τα θαλάσσωσε

3 τα έκανε μούσκεμα

4 τα μούσκεψε

5 τα έκανε σαν τα μούτρα του

6 τα έκανε σκατά

7 τα σκάτωσε

8 τα έκανε μούτι

9 τα έκανε σαλάτα

10 τα έκανε μαντάρα

11 τα έκανε ρόιδο

12 τα έκανε μουνί

13 τα έκανε σα δυο ώρες νυχτα

14 τα έκανε από κούπες

15 έκανε μια τρύπα στο νερό

16 τη βάψαμε

17 τη γαμήσαμε

18 την πουτσίσαμε

19 την πάθαμε

20 την πάθαμε χιώτικα

21 την έπαθε σαν τον γερο-Μασούρα

22 την έπαθε σαν αγράμματος

23 πιάστηκε αδιάβαστος

24 πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος [με την ειδική σημασία ότι περίμενε να κερδίσει και βγήκε χαμένος]

25 ψώνισε από σβέρκο

26 έμεινε στα κρύα του λουτρού [με την απόχρωση της ανεκπλήρωτης επιθυμίας]

27 (πηγε και) ήρθε μ’ άδεια χέρια

28 έφαγε χυλόπιτα [σε ερωτικά συμφραζόμενα]

29 έφαγε ήττα

30 έφαγε Χ

31 έφαγε κατραπακιά

32 πάτωσε

33 την πάτησε

34 πάτησε την πεπονόφλουδα

35 πάτησε (σ)την πίτα

36 έπαθε νίλα

37 έπαθε τη νίλα του Μάμαλη/Δράμαλη

38 έπαθε χουνέρι

39 έπαθε καζίκι

40 έπαθε κάζο

41 έπαθε τράκο

42 έπαθε πανωλεθρία

43 έπαθε/γνώρισε Βατερλό

44 το φυσάει και δεν κρυώνει [είναι απαρηγόρητος για το πάθημά του]

45 έπεσε έξω

46 πέσαν έξω τα καράβια του

47 τον ήπιαμε

48 μας πήρανε τα σώβρακα

49 μας κάνανε τα μούτρα κρέας

50 μας κάνανε με τα κρεμμυδάκια

51 μας την έφερε

52 πιάστηκα κορόιδο

53 έριξε κανόνι [με την ειδική σημασία: αποτυχία στις εξετάσεις/χρεοκοπία]

54 μηδέν εις το πηλίκον

55 τον πιάσανε κότσο [τον ξεγέλασαν]

Ειχα πει για 50 αποχρώσεις, ήδη πιάσαμε 55, αν και ίσως έχετε αντίρρηση για κάποιες εκφράσεις, με την έννοια ότι ξεφεύγουν από τα στενά όρια της αποτυχίας και μπαίνουν σε άλλα χωράφια. Από την άλλη είμαι βέβαιος ότι με τα σχόλια σας θα προσθέσετε αρκετές ακόμα αποχρώσεις -εννοώ εκφράσεις.

Πηγή: sarantakos.wordpress.com

Χρόνια πολλά στον δικό μας τον Αλέξανδρο !

Τα ορεινά δερβενοχώρια στέλνουν τις θερμότερες ευχές στον κύριο διοικητή του πυροσβεστικού μας σταθμού!!!

“Εάν το άλας μωρανθή

Αλιευμένο από το fb, ανάρτηση της καλής φίλης A. Δεσύπρη .

Αν και γράφηκε το 1953 είναι τόσο επίκαιρο …

“…κάθε παιδευτική ενέργεια αρχίζει με το χτίσιμο ενός εσωτερικού κόσμου μέσα στα δικά μας στήθη… Πρέπει μέσα σε έναν άνθρωπο να γίνει μεγάλη και ιερή η ζωή, όταν πρόκειται να την ξυπνήσει μέσα σε άλλους ανθρώπους.”

Η πατρότητα των παραπάνω ανήκει στον Γερμανό παιδαγωγό-φιλόσοφο Eduard Spranger (1882-1963) και ενέπνευσαν τον Ευάγγελο Παπανούτσο ώστε να γράψει ένα άρθρο με τον τίτλο “Εάν το άλας μωρανθή”, εκ του οποίου τα παρακάτω αποσπάσματα:

“…Πως θα αναφλέξεις τις ψυχές των νέων όταν η δική σου είναι κρύα, παγωμένη; Πως θα βρεις την κίνηση, τον παλμό, το ρίγος για να τα μεταδώσεις στις καρδιές και τις δονήσεις, εάν δεν τα πάρεις από το πάθος, το ενθουσιασμό το δικό σου; Εάν στην ψυχή σου απλώνεται η ερημιά της αδιαφορίας ή φωλιάζει η αγροικία και η βαρβαρότητα, ο φθόνος, η ιδιοτέλεια και η μισαλλοδοξία’ εάν δεν έφτασε ως τα φυλλοκάρδια σου, για να τα τρυφεράνει και να τα ευωδιάσει, η πλούσια “μάθηση” που λες ότι έχει μαζέψει ο νους σου, αλλά έμεινες αδιάβροχος από το πνεύμα που εγκωμιάζεις, αγενής και ανελεύθερος, πως τολμάς να κάνεις το δάσκαλο, πως δεν ντρέπεσαι να επαγγέλλεσαι τον παιδαγωγό;

…Γιατί οι καιροί μας είναι σκοτεινοί, τα χρόνια που περνούμε δίσεχτα και έχει περισσέψει στον κόσμο το μίσος, η πλεονεξία, ο στυγνός επαγγελματισμός… Πως θα αντιδράσομε στη φθορά; Αυτό είναι το πρόβλημα που από τη λύση του εξαρτάται όχι μόνο η πνευματική προκοπή αλλά και αυτή η επιβίωση του λαού μας…. Φωτισμός και διανοητικός και ηθικός. Τους δασκάλους μας πρώτα βαραίνει η μεγάλη ευθύνη. Γιατί “εάν το άλας μωρανθή…”

(Στο περιοδικό Παιδεία και Ζωή, 15.4.1953)

Ο Παπανούτσος απευθύνονταν στους παιδαγωγούς, λόγω ιδιότητας αλλά η ευθύνη βαραίνει όλους μας και είναι πολύ σοβαρή υπόθεση το πως απευθυνόμαστε στα παιδιά και τους νέους, τα αισθήματα και η εικόνα που αυτά αποκομίζουν από το ενδιαφέρον ή την αδιαφορία μας, η σοβαρότητα ή η ιλαρότητα που αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, τα δικά τους και του κόσμου. 🌼

Ήλιος ο πρώτος

Οδυσσέας Ελύτης, [Φωτιά, ωραία φωτιά]

«Το βράδυ ανάψαμε φωτιά

Και τραγουδούσαμε γύρω τριγύρω:

Φωτιά ωραία φωτιά μη λυπηθείς τα κούτσουρα

Φωτιά ωραία φωτιά μη φτάσεις ως τη στάχτη

Φωτιά ωραία φωτιά καίγε μας

λέγε μας τη ζωή.

Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ’ τα χέρια

Κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν

Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης, το γνωρίζουμε

Κι αν είναι αυτό που μας πονάει, κακό, τόχουμε νιώσει

Εμείς τη λέμε τη ζωή, πηγαίνουμε μπροστά

Και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε

Είμαστε από καλή γενιά.»

(Ο. Ελύτης, Ήλιος ο πρώτος)

Και οι φιλόσοφοι έχουν τις παραξενιές τους!

Άρτουρ Σοπεγχάουερ

Ο γερμανός φιλόσοφος Άρτουρ Σοπεγχάουερ (1788-1860) είναι γνωστός για τις πεσιμιστικές του ιδέες, που σχηματοποιήθηκαν από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Αυτό τον οδήγησε να αναζητήσει την ανθρώπινη συντροφιά που του έλειπε στα ζώα και συγκεκριμένα στα κανίς. Κατά τη διάρκεια της ζωής του απέκτησε πολλά από αυτά τα μικροσκοπικά σκυλιά, που όλα τους είχαν το ίδιο όνομα «Άτμα» (ο εαυτός στα σανσκριτικά) και το ίδιο παρατσούκλι «Μπουτς» (ξωτικό στα γερμανικά).