Συντάκτης: Kostas Bertsias

O γνωστός Νεοταξίτης Μπιλ Γκέιτς ευθύνεται για την εξαφάνιση της πολυομυελίτιδας στην Αφρική ……

Πώς έγινε η κλοπή της ασθένειας από τα παιδάκια της Αφρικής από ΠΟΥ, UNICEF και Μπιλ Γκέιτς

Του Μάνου Βουλαρίνου.

Η Αφρική είναι πια μια χώρα ελεύθερη από πολυομυελίτιδα αλλά σκλαβωμένη στον Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού.

Την ώρα που γενναίοι συμπολίτες αντιστέκονται στην επέλαση της Νέας Τάξης Πραγμάτων, την ώρα που οι σκεπτόμενοι Έλληνες αρνούνται να φορέσουν μάσκες και να πιστέψουν έναν ιό που δεν μπορούν να δουν με τα μάτια τους, την ώρα που οι αφυπνισμένοι συμπολίτες υποψιάζονται πως η πανδημία είναι η αφορμή που έψαχνε ο Μπιλ ο Γκειτς και οι Ιλουμινάτι μαζί με διάφορες λέσχες με ξενικά (γιατί άραγε;) ονόματα για να μας εμβολιάσει προκειμένου να μας ελέγχει, την ώρα που η προσοχή μας είναι στραμμένη σε «πανδημίες» και «τσιόδρες», οι πολυεθνικοί δυνάστες των λαών στερούν από την Αφρική και τα παιδιά της μια αρρώστια που τους συντροφεύει ένας Θεός ξέρει από πότε: την πολυομυελίτιδα.

Την Τρίτη που μας πέρασε, στις 25 του μηνός, ο Παγκόσμιος Οργανισμός «Υγείας» ανακοίνωσε πως η Αφρική είναι πια μια χώρα ελεύθερη από πολυομυελίτιδα (αλλά σκλαβωμένη στον Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού), καθώς δεν έχει παρατηρηθεί ούτε ένα κρούσμα από το 2016.

Φυσικά η κλοπή της ασθένειας από τα παιδάκια της Αφρικής δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Η νεοταξίτικη συνωμοσία ξεκίνησε το 1988 από την οργάνωση Ρόταρι και στην πορεία προστέθηκαν ο Παγκόσμιος Οργανισμός «Υγείας», η UNICEF (δείτε πόσο μοιάζει με το UNISEX = χωρίς φύλο… τυχαίο;) και από το 2007 το Ίδρυμα Γκέιτς. Αυτοί και πολλοί άλλοι νεοταξίτες αργά αλλά μεθοδικά πήραν από τα παιδιά της Αφρικής μια ασθένεια η οποία, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, συντρόφευε 350.000 παιδιά το χρόνο.

350.000 παιδιά κάθε χρόνο μπορεί να μην έχουν πια απάντηση στην ερώτηση «τι έχεις;» γιατί μπορεί και να μην έχουν τίποτα, παρότι ο Μεγαλοδύναμος μέσα στην απέραντη καλοσύνη του πάντα κάτι έχει να δώσει.

Και φυσικά η κλοπή αυτή της ασθένειας από την Αφρική έγινε με τον γνωστό νεοταξίτικο τρόπο: με βροχή δολαρίων και εμβόλια.

20 εκατομμύρια υπηρέτες της νέας τάξης πραγμάτων εργάστηκαν για 32 χρόνια, 2,5 δισεκατομμύρια παιδιά εμβολιάστηκαν και 17 δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύτηκαν από τους αιμοδιψείς κεφαλαιούχους για να πάρουν από την Αφρική την πολυομυελίτιδά της. Για να μπορούν οι ισχυροί του πλανήτη να ελέγχουν τον πληθυσμό της μαύρης ηπείρου και πιο πολύ τη νέα της γενιά. Αυτά τα παιδιά που καταδικάστηκαν να μη γνωρίσουν την πολυομελίτιδα των παππούδων τους.

Τελευταίος φάρος αντίστασης στο νεοταξίτικο τσουνάμι ήταν η Νιγηρία. Η μόνη χώρα στην ήπειρο που δεν έμπαινε στη μηχανή του κιμά που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση και περήφανα διατηρούσε τις αρρώστιες των προγόνων της, χάρη σε φωτισμένους πατριώτες που αντιστέκονταν στην ανάμειξη της Δύσης και ενημέρωναν τον πληθυσμό για τον κίνδυνο που κάθε άνθρωπος διατρέχει από κάθε εμβολιασμό.

Η πίεση όμως ήταν αφόρητη κι έτσι κι αυτή η φλόγα αντίστασης έσβησε. Και μαζί της και η πολυομυελίτιδα.

Δεν χρειάζεται να σας πω πως αν το τέρας που λέγεται Νέα Τάξη Παργμάτων συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό σε λίγες δεκαετίες τα παιδιά της Αφρικής δεν θα έχουν με τι να πεθάνουν. Οι δυνάστες των λαών είναι ικανοί να τους στερήσουν μέχρι και την ελονοσία τους και να τα καταδικάσουν σε θάνατο από γηρατειά.

Φίλες, φιλοι και οι υπόλοιποι, όλα αυτά δεν τα γράφω για να σας απογοητεύσω. Τα γράφω για να σας δώσω να καταλάβετε την ισχύ του τέρατος που έχουμε απέναντί μας. Του τέρατος που όμως, όσο δυνατό κι αν είναι, μπορεί να νικηθεί. Αν κλείσουμε τα αυτιά στον Παγκόσμιου Οργανισμό «Υγείας», αν δεν επιτρέψουμε σε καπιταλιστικές σφηκοφωλιές, όπως το Ίδρυμα Γκέιτς, να δρουν ανενόχλητες, αν αρνηθούμε κάθε εμβολιασμό και κάθε σκέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων που πάνε να μας επιβάλουν, μπορούμε να νικήσουμε. Μπορούμε να νικήσουμε τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και να αρχίσουμε και πάλι να πεθαίνουμε σαν Έλληνες, από τις ίδιες αρρώστιες που πέθαιναν και οι παππούδες μας και οι παππούδες των παππούδων μας, απαλλαγμένοι από το τέρας της παγκοσμιοποίησης. Και μπράβο μας.  

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr

Ένα οινοποιείο μοναστήρι: Ruffino Santedame, Italy

Ο δρόμος που οδηγεί στο οινοποιείο είναι γεμάτος κυπαρίσσια και αμπέλια. Το Santedame μπορεί να μοιάζει με ένα τυπικό οινοποιείο της Τοσκάνης. Αλλά δεν είναι: Είναι χτισμένο σε ένα ιστορικό μοναστήρι Βενεδεκτίνων και διαθέτει ένα παρεκκλήσι του 15ου αιώνα, το Cappella di Santedame, στολισμένο με υπέροχες τοιχογραφίες της Παναγίας.

Τα κρασιά που παράγονται εδώ είναι εξίσου εντυπωσιακά με το ίδιο το οινοποιείο: δυνατά Sangiovese και τολμηρά, ζουμερά Super Tuscans.

Αλλά αυτό που αξίζει εδώ είναι το Santedame Chianti, το εξαιρετικό ομώνυμο κρασί του οινοποιείου. Το μπουκάλι διαθέτει ακόμα την ίδια τοιχογραφία της Madonna που θα βρείτε στο εσωτερικό του παρεκκλησίου.

Santedame Estate, Conca d’Oro, Τοσκάνη, Ιταλία

 

Η συμπύκνωση είναι η ανώτατη αρετή του πνεύματος .

Μπωντλαίρ

Σόρεν Κίρκεγκαρντ

Ο δανός φιλόσοφος και θεολόγος Σόρεν Κίρκεγκαρντ, που θεωρείται ένας από τους πρώτους υπαρξιστές, προτού καν κλείσει τα 25 του χρόνια είχε χάσει τους γονείς τους και πέντε αδέλφια του. Λίγο πριν από το θάνατό του, ο πατέρας του τού είχε εκμυστηρευτεί ότι ήταν γραφτό της μοίρας να δει όλα τα παιδιά του να πεθαίνουν, καθώς τον είχε καταραστεί ο Θεός, επειδή είχε βλασφημήσει τα θεία, όταν ήταν παιδί. Μετά το θάνατο του πατέρα του, αν και ήταν ζωντανός και δυνατός, ο Κίρκεγκαρντ δεν είχε βγάλει από το μυαλό του την προφητεία τού πατέρα του. Πίστευε ότι θα πεθάνει σε νεαρή ηλικία, γι’ αυτό και άρχισε να γράφει μανιωδώς, όπως και ο Καμί, για να προλάβει να αποτυπώσει στο χαρτί όσα ήθελε να πει. Τελικά, η προφητεία του πατέρα του επιβεβαιώθηκε και ο Κίργκεγκαρντ πέθανε το 1855, σε ηλικία 42 ετών.

Όταν ο δήμαρχος Αθηναίων Ανάργυρος Πετράκης προσπαθούσε να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Τοπίο στην Πεντέλη με ερειπωμένο βυζαντινό ναό (περ. 1838-1845). Υδατογραφία James Skene. Από τις συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Οι πάσης φύσεως καταστροφές, τις οποίες κακώς αποκαλούμε θεομηνίες, που σημαίνει οργή του Θεού, απασχολούν το ανθρώπινο γένος από την εμφάνισή του. Στην εποχή μας η τεχνολογία, οι πρόοδοι των κοινωνιών και τα προηγμένα συστήματα αντιμετώπισης οπωσδήποτε κατορθώνουν να τιθασεύσουν, πάντα σε κάποιο βαθμό, την οργή της φύσης.

Διότι παλαιότερα, ακόμη και σε σύγχρονα χρόνια, η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη όταν π.χ. ξεσπούσε μία πυρκαγιά. Ούτε ελικόπτερα υπήρχαν, ούτε αυτοκίνητα πυροσβεστικής, ούτε καν πυροσβεστική υπηρεσία. Στα χρόνια του Όθωνα μία αντλία χειροκίνητη υπήρχε όλη κι όλη και αυτή για να σπεύδει σε φωτιές που ξεσπούσαν μέσα στην πόλη των Αθηνών και με αποτελέσματα ιδιαίτερα πενιχρά.

Ούτε δεξαμενές νερού υπήρχαν έως τις αρχές της δεκαετίας 1850 ώστε να χρησιμοποιούνται όταν ξεσπούσαν φωτιές. Άνδρες του στρατού, από τις δυνάμεις που έδρευαν εντός των Αθηνών, αναλάμβαναν τις περισσότερες φορές να αντιμετωπίσουν κάθε έκτακτη κατάσταση και πυρκαγιά. Και αυτά για όσα συνέβαιναν μέσα στην πόλη, αφού δεν υπήρχε κάποιο οργανωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών που κατέστρεφαν μεγάλες δασικές εκτάσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Αττική.

Το ίδιο ίσχυε και όταν ξέσπασε μία από τις μεγαλύτερες και πλέον καταστροφικές πυρκαγιές που γνώρισε η Αττική κατά τον 19ο αιώνα.

Η φωτιά εμφανίστηκε στην Πεντέλη περί τα τέλη Αυγούστου 1842 και οι αντιδράσεις που σημειώθηκαν ήταν ιδιαιτέρως χαλαρές. Μέχρι που εξαπλώθηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τα βράδια η φωτιά φαινόταν από κάθε σημείο της Αττικής και οι καπνοί έφταναν μέχρι τους κατοικημένους τόπους.

Ο δήμαρχος Αθηναίων Ανάργυρος Πετράκης

Τότε κλήθηκε να δράσει ο δήμαρχος Αθηναίων Ανάργυρος Πετράκης, αφού τα όρια του δήμου έφταναν εκείνη την εποχή έως την Πεντέλη. Θεωρήθηκε, δηλαδή, δική του αρμοδιότητα και προσπάθησε να οργανώσει τα πράγματα σε συνεργασία με τη Νομαρχία Αττικής. Οι δυνάμεις που διέθεταν οι δύο Αρχές ήταν ελάχιστες και ο πληθυσμός δεν ήταν ευαισθητοποιημένος σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και του πρασίνου.

Ακόμη πιο ανησυχητικό ήταν το γεγονός ότι οι κάτοικοι των γειτονικών περιοχών αρνούνταν ακόμη και να συμμετάσχουν στις προσπάθειες για την αποτροπή επέκτασης της πυρκαγιάς σε κατοικημένους τόπους. Ο κόσμος ζούσε ακόμη με τη νοοτροπία και τις συνθήκες που επικρατούσαν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Δηλαδή η φωτιά σταματούσε, όταν πλέον δεν είχε τίποτε άλλο να κάψει. Αφού τα πράγματα χειροτέρευαν και προκειμένου να αντιμετωπίσει την κατάσταση ο δήμαρχος Αθηναίων και γιατρός Αν. Πετράκης εξέδωσε μια Εγκύκλιο, την οποία δημοσίευσε με πληρωμένες καταχωρίσεις σε όλο τον Τύπο.

Ταυτοχρόνως τελάληδες απλώθηκαν όπου υπήρχαν κάτοικοι, απ’ άκρου εις άκρον σε όλη την Αττική και διαλαλούσαν: «Επειδή εκ της εκραγείσης εν τω Πεντελικώ πυρκαϊάς, επαρατηρήθη ότι οι κάτοικοι των πέριξ χωρίων έδειξαν την μεγαλύτερη απάθειαν και δυστροπίαν διά την κατάσβεσίν της… ειδοποιούμεν πάντας τους κατοίκους του Δήμου τούτου ότι εις περίστασιν ολιγωρίας, εκτός ότι θέλωμεν τους καταδιώξη δυνάμει του Νόμου, θέλομεν προς τοις άλλοι μεταχειρισθή κατ’ αυτών και τα μέσα της βίας»[1]!

Τιμωρία διά νόμου σε όσους δεν παρείχαν βοήθεια

Ο Δήμαρχος χρησιμοποιούσε διατάξεις του ποινικού νόμου που προέβλεπε τιμωρία για όσους παραμελούσαν να παράσχουν τη βοήθειά τους σε περίπτωση δημόσιας ανάγκης, για να πείσει τους κατοίκους να συμμετέχουν στην κατάσβεση των πυρκαγιών. Και δεν παρέλειπε βεβαίως να επισημάνει τις καταστροφές που προκαλούσαν.

Ιδιαίτερα στην Αττική, έγραφε στη διακήρυξη ο Δήμαρχος Αθηναίων, το κάψιμο των δασών «επαυξάνει την ανυδρίαν, κατασταίνει το κλίμα των Αθηνών θερμότερον την ώραν του θέρους και επομένως νοσοδέστερον». Έτσι θεωρούσε πως «η συνδρομή εις την απόσβεσιν των πυρκαϊών, είναι υποχρεωτική εις τους κατοίκους εν γένει του δήμου, οσάκις εντός αυτού συμβαίνει τοιούτον τι δυστύχημα»[1]. Τα αποτελέσματα μπορεί να ήταν πενιχρά από τις Εγκύκλιο του δημάρχου και τις κινητοποιήσεις, αλλά τουλάχιστον εκείνη τη φορά η Αττική δεν θρήνησε θύματα ή μεγάλες καταστροφές σε κατοικημένους

O γνωστός Νεοταξίτης Μπιλ Γκέιτς ευθύνεται για την εξαφάνιση της πολυομυελίτιδας στην Αφρική ……

Πώς έγινε η κλοπή της ασθένειας από τα παιδάκια της Αφρικής από ΠΟΥ, UNICEF και Μπιλ Γκέιτς

Του Μάνου Βουλαρίνου.

Η Αφρική είναι πια μια χώρα ελεύθερη από πολυομυελίτιδα αλλά σκλαβωμένη στον Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού.

Την ώρα που γενναίοι συμπολίτες αντιστέκονται στην επέλαση της Νέας Τάξης Πραγμάτων, την ώρα που οι σκεπτόμενοι Έλληνες αρνούνται να φορέσουν μάσκες και να πιστέψουν έναν ιό που δεν μπορούν να δουν με τα μάτια τους, την ώρα που οι αφυπνισμένοι συμπολίτες υποψιάζονται πως η πανδημία είναι η αφορμή που έψαχνε ο Μπιλ ο Γκειτς και οι Ιλουμινάτι μαζί με διάφορες λέσχες με ξενικά (γιατί άραγε;) ονόματα για να μας εμβολιάσει προκειμένου να μας ελέγχει, την ώρα που η προσοχή μας είναι στραμμένη σε «πανδημίες» και «τσιόδρες», οι πολυεθνικοί δυνάστες των λαών στερούν από την Αφρική και τα παιδιά της μια αρρώστια που τους συντροφεύει ένας Θεός ξέρει από πότε: την πολυομυελίτιδα.

Την Τρίτη που μας πέρασε, στις 25 του μηνός, ο Παγκόσμιος Οργανισμός «Υγείας» ανακοίνωσε πως η Αφρική είναι πια μια χώρα ελεύθερη από πολυομυελίτιδα (αλλά σκλαβωμένη στον Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού), καθώς δεν έχει παρατηρηθεί ούτε ένα κρούσμα από το 2016.

Φυσικά η κλοπή της ασθένειας από τα παιδάκια της Αφρικής δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Η νεοταξίτικη συνωμοσία ξεκίνησε το 1988 από την οργάνωση Ρόταρι και στην πορεία προστέθηκαν ο Παγκόσμιος Οργανισμός «Υγείας», η UNICEF (δείτε πόσο μοιάζει με το UNISEX = χωρίς φύλο… τυχαίο;) και από το 2007 το Ίδρυμα Γκέιτς. Αυτοί και πολλοί άλλοι νεοταξίτες αργά αλλά μεθοδικά πήραν από τα παιδιά της Αφρικής μια ασθένεια η οποία, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, συντρόφευε 350.000 παιδιά το χρόνο.

350.000 παιδιά κάθε χρόνο μπορεί να μην έχουν πια απάντηση στην ερώτηση «τι έχεις;» γιατί μπορεί και να μην έχουν τίποτα, παρότι ο Μεγαλοδύναμος μέσα στην απέραντη καλοσύνη του πάντα κάτι έχει να δώσει.

Και φυσικά η κλοπή αυτή της ασθένειας από την Αφρική έγινε με τον γνωστό νεοταξίτικο τρόπο: με βροχή δολαρίων και εμβόλια.

20 εκατομμύρια υπηρέτες της νέας τάξης πραγμάτων εργάστηκαν για 32 χρόνια, 2,5 δισεκατομμύρια παιδιά εμβολιάστηκαν και 17 δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύτηκαν από τους αιμοδιψείς κεφαλαιούχους για να πάρουν από την Αφρική την πολυομυελίτιδά της. Για να μπορούν οι ισχυροί του πλανήτη να ελέγχουν τον πληθυσμό της μαύρης ηπείρου και πιο πολύ τη νέα της γενιά. Αυτά τα παιδιά που καταδικάστηκαν να μη γνωρίσουν την πολυομελίτιδα των παππούδων τους.

Τελευταίος φάρος αντίστασης στο νεοταξίτικο τσουνάμι ήταν η Νιγηρία. Η μόνη χώρα στην ήπειρο που δεν έμπαινε στη μηχανή του κιμά που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση και περήφανα διατηρούσε τις αρρώστιες των προγόνων της, χάρη σε φωτισμένους πατριώτες που αντιστέκονταν στην ανάμειξη της Δύσης και ενημέρωναν τον πληθυσμό για τον κίνδυνο που κάθε άνθρωπος διατρέχει από κάθε εμβολιασμό.

Η πίεση όμως ήταν αφόρητη κι έτσι κι αυτή η φλόγα αντίστασης έσβησε. Και μαζί της και η πολυομυελίτιδα.

Δεν χρειάζεται να σας πω πως αν το τέρας που λέγεται Νέα Τάξη Παργμάτων συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό σε λίγες δεκαετίες τα παιδιά της Αφρικής δεν θα έχουν με τι να πεθάνουν. Οι δυνάστες των λαών είναι ικανοί να τους στερήσουν μέχρι και την ελονοσία τους και να τα καταδικάσουν σε θάνατο από γηρατειά.

Φίλες, φιλοι και οι υπόλοιποι, όλα αυτά δεν τα γράφω για να σας απογοητεύσω. Τα γράφω για να σας δώσω να καταλάβετε την ισχύ του τέρατος που έχουμε απέναντί μας. Του τέρατος που όμως, όσο δυνατό κι αν είναι, μπορεί να νικηθεί. Αν κλείσουμε τα αυτιά στον Παγκόσμιου Οργανισμό «Υγείας», αν δεν επιτρέψουμε σε καπιταλιστικές σφηκοφωλιές, όπως το Ίδρυμα Γκέιτς, να δρουν ανενόχλητες, αν αρνηθούμε κάθε εμβολιασμό και κάθε σκέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων που πάνε να μας επιβάλουν, μπορούμε να νικήσουμε. Μπορούμε να νικήσουμε τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και να αρχίσουμε και πάλι να πεθαίνουμε σαν Έλληνες, από τις ίδιες αρρώστιες που πέθαιναν και οι παππούδες μας και οι παππούδες των παππούδων μας, απαλλαγμένοι από το τέρας της παγκοσμιοποίησης. Και μπράβο μας.  

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr