Η πανδημία άλλαξε τα πάντα. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος δημιούργησε μια πλατφόρμα συζήτησης για την επίδραση της στο περιβάλλον.
Η ποιότητα του αέρα βελτιώθηκε αλλά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι βραχεία Έχουμε μεγάλες μειώσεις διοξειδίου του αζώτου (NO2), κυρίως από τη διακοπή της κυκλοφορίας, ειδικά σε μεγάλες πόλεις σε καραντίνα.
Η Ευρώπη μπορεί να ξαναχτίσει την οικονομία και να επιτύχει αειφορία Tο σχέδιο ανάκαμψης που πρότεινε η Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν είναι εναρμονισμένο με το ευρωπαϊκό Green Deal.
Στο κέντρο της επίτευξης μακροπρόθεσμων στόχων ενάντια στην κλιματική αλλαγή βρίσκεται η μεταμόρφωση της οικονομίας.
Γιώργος Μπίζος, ο δικηγόρος που υπερασπίστηκε τον Μαντέλα με… Σοφοκλή Εφυγε από τη ζωή στα 92
Ο Γιωργος Μπίζος ήταν μια εμβληματική προσωπικότητα του αγώνα κατά του απαρτχάιντ, ένας κορυφαίος της Ελλάδας της Διασποράς.
Την είδηση του θανάτου ανακοίνωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής
Ο δικηγόρος Γιώργος Μπίζος, μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής ομογένειας στη Νότια Αφρική και όχι μόνο, ο άνθρωπος ο οποίος υπερασπίστηκε τον στενό φίλο του Νέλσον Μαντέλα, γλιτώνοντάς τον από τη θανατική καταδίκη, πέθανε την Τετάρτη σε ηλικία 92 ετών.
Την είδηση ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόζα. «Μόλις πληροφορήθηκα ότι ο αετός των δικαστηρίων της χώρας μας, ο Τζορτζ Μπίζος, απεβίωσε», ανέφερε ο νοτιοαφρικανός πρόεδρος στους δημοσιογράφους, χαιρετίζοντας αυτό το «κοφτερό μυαλό».
«Είναι μια πολύ θλιβερή ημέρα για τη χώρα μας», πρόσθεσε. «Ο Τζορτζ Μπίζος ήταν ένας δικηγόρος που συνέβαλε τρομερά στην επίτευξη της δημοκρατίας μας», συνέχισε. Κατά τη διάρκεια της σκοτεινής περιόδου του απαρτχάιντ, ο Μπίζος υπερασπιζόταν με θέρμη, αυταπάρνηση και με κίνδυνο της ίδιας του της ζωής τα μέλη του «παράνομου» Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC) και βεβαίως τον Μαντέλα, που έζησε 27 χρόνια της ζωής του σε ένα μικροσκοπικό κελί, από το 1963 μέχρι την απελευθέρωσή του το 1990.
«Με παρακολουθούσαν, µε απειλούσαν, δεν µου έδιναν διαβατήριο 32 χρόνια για να έλθω στην Ελλάδα, ενώ ο πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής Φόστερ όταν τα πράγµατα ζόρισαν µου έστειλε µήνυµα, µέσω του δικηγόρου του: “Πες του Γιώργου ότι το σχοινί στον λαιµό του έχει κοντύνει!”», είχε πει ο Μπίζος το 2010, σε συνέντευξή του στα «Νέα» και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Ν. Μανιάτη.
Με τον εμβληματικό αγωνιστή κατά του απαρτχάιντ τους συνέδεε μια φιλία 65 ετών. Ο Μπίζος υπήρξε κάτι περισσότερο από νομικό παγκόσμιας ακτινοβολίας. «Εγώ έδωσα στον Μαντέλα την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και έπαιξε τον Κρέοντα µαζί µε άλλους κρατουµένους.
Νοµίζω διδάχθηκε απ’ τα αρχαία κείµενα και για την πολιτική εξουσία», είχε εκμυστηρευτεί στην ίδια συνέντευξη. Οσο για τη θρυλική απολογία του Μαντέλα στο δικαστήριο; «Ηταν τετράωρη και σωκρατική. Αν και πάντοτε πίστευα ότι ο Σωκράτης… τα έκανε λίγο χάλια χωρίς δικηγόρο.
Ο Μαντέλα είπε πως έκανε εγκλήµατα σύµφωνα µε τη νοµοθεσία, αλλά αυτή δεν ήταν δίκαιη. Και µεταχειριστήκαµε το δικαστήριο ως µια ευκαιρία να πείσουµε τον κόσµο για τον αγώνα».
Ο Γιώργος Μπίζος είχε γεννηθεί το 1927 στο Βασιλίτσι Μεσσηνίας. Έφυγε το 1941 μαζί με τον πατέρα του και έφτασαν ως πρόσφυγες στη Νότια Αφρική, όπου αργότερα σπούδασε νομικά και άρχισε να δικηγορεί το 1954 συνεχίζοντας ασταμάτητα ως και τη δεκαετία του 2000 –συνέχισε άλλωστε να υπερασπίζεται τον Μαντέλα σε όλες τις νομικές περιπέτειες που είχε αφού απελευθερώθηκε και εξελέγη πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής το 1994.
Ο Μπίζος στα δικαστήρια του Γιοχάνεσμπουργκ το 2005, όταν υπερασπίστηκε τον Μαντέλα στη διαμάχη του με τον εκδότη του (EPA/JON HRUSA)
Για τους αγώνες του τιμήθηκε από πολλούς διεθνείς οργανισμούς. Το 2010 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του, «Οδύσσεια προς την ελευθερία».
Πηγή: Protagon.gr
Πηγή: Protagon.gr
Τι πραγματικά σημαίνει το «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία»
Εν όψει του τετ α τετ Μακρόν – Μητσοτάκη είναι σαφές ότι δεν είναι μόνο η Αθήνα που έχει ανάγκη το Παρίσι αλλά με έναν τρόπο ισχύει και το αντίστροφο: η Γαλλία έχει ανάγκη την στήριξη της Ελλάδας, ως παράδειγμα.Επιπλέον όμως, η ελληνική πλευρά αντιλαμβάνεται ότι δεν φθάνει απλά να ζητάς βοήθεια, πρέπει ενίοτε και να την παραχωρείς όταν σου ζητείται
Νίκος Μαρτίνος/protagon
Martin Selingman*, δίνει ένα κατάλογο με συνήθειες που έχουν οι ευτυχισμένοι άνθρωποι.
1. Περιβάλλονται από άλλους χαρούμενους ανθρώπους
Η χαρά είναι μεταδοτική. Οι ερευνητές από την μελέτη Framingham Heart Study, έχουν διαπιστώσει ότι το να περιβάλλεται κάποιος από χαρούμενους ανθρώπους, τον κάνει να έχει περισσότερες πιθανότητες να βρει την ευτυχία στο μέλλον. Ακούγεται λογικό να ξεφορτωθείτε μερικούς από τους θλιβερούς παλιούς φίλους σας για κάποιους νέους και χαρούμενους.
συνέχεια….2
*ο Martin Seligman, είναι ο πατέρας της ‘θετικής ψυχολογίας’, και έχει διατθπώσει τρεις τύπους τρόπου ζωής που φέρνουν ευτυχία:
Ζώντας χωρίς να σας πιέζει ο χρόνος, γεμίζοντας τη ζωή σας με όσο περισσότερο ευχάριστα συναισθήματα.
Κάνοντας μια ζωή με δέσμευση για φροντίδα, βρίσκοντας την ευτυχία στην εργασία, στην ανατροφή των παιδιών, στην αγάπη και μια χαλάρωση που την αξίζετε.
Προσπαθώντας για να γεμίσει η ζωή σας με νόημα ανακαλύπτοντας τις δυνάμεις σας που τις χρησιμοποιείτε για να αρχίσετε να ζείτε για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σας.
Ενενήντα ένα χρόνων βολτάρει στους δρόμους της Πετρούπολης
«Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας στους σκοτεινούς καιρούς»
Δ. Ν. Μαρωνίτης:
Το Γενάρη, λοιπόν του 1968 έλεγα στους φοιτητές μου (βρίσκω πρόχειρα γραμμένες τις σημειώσεις μου) τα ακόλουθα:
«Το μάθημα τούτο αναγκάζομαι να το κάνω κάτω από απειλητικούς ψιθύρους. Μου λείπει επομένως το κέφι να μιλήσω για τα Κύπρια Έπη, εφόσον μάλιστα ενδέχεται αυτά τα λόγια να είναι και τα τελευταία που ακούτε από το στόμα μου.
Γι’ αυτό και παρεκκλίνω από τον ίσιο δρόμο και, ακολουθώντας τον πιο αντιπαθητικό από τους αρχαίους συγγραφείς, λέω να το ρίξω στις υποθήκες, για να εξορκίσω έτσι τον Μεταξά και τους σύγχρονους επιγόνους του.
1) Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας στους σκοτεινούς καιρούς. Μ’αυτό κυρίως θα πολεμήσετε τη βαναυσότητα της εξουσίας.
2) Μην απομονωθήτε. Με το λόγο, τη σιωπή και την πράξη σας σταθήτε πλάι σε κάποιον: στη μάνα σας, στον αδελφό σας ή στο φίλο σας, και προπαντός στα νεότερα παιδιά, που περιμένουν από σας να δουν αν θα τους φράξετε ή θα τους ανοίξετε το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής.
3) Μη φοβάστε τους ανθρώπους που έχουν ρωμαλέα πάθη: όσους οργίζονται, πίνουν και αγαπούν. Πολεμάτε μόνον τους κάπηλους της ελληνοχριστιανικής ηθικολογίας. Απομονώστε όσους συνεχώς χαμογελούν, που όταν μιλούν δεν σας κοιτούν στα μάτια, κι όταν τους δίνετε το χέρι, δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να το σφίξουν. Ανάμεσά τους θα βρήτε τους χαφιέδες.
4) Σηκώστε με σεμνότητα το χρέος που σας ανήκει. Φανείτε εις μικρόν γενναίοι.»
Από το κατεβατό αυτό δεν θα άλλαζα και σήμερα πολλά πράγματα, θα κατέβαζα μόνο τον τόνο του πιο χαμηλά και θα εξαφάνιζα την αισθηματολογία του, προσθέτοντας έναν ανορθόδοξο ορισμό του φασισμού:
φασισμός είναι να σε ρωτούν δημοσίως για την ιδιωτική ζωή σου και να σε ανακρίνουν ιδιωτικώς για τις δημόσιες πράξεις σου.
Το τελευταίο μάθημα του Δημήτρη Μαρωνίτη (1929-2016) στους φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, λίγο πριν τον παύσει και τον κυνηγήσει η Χούντα, όπως το ανασυνέθεσε ο ίδιος σε επιφυλλίδα του στο Βήμα με τίτλο “Πολιτικό μανιφέστο για ιδιωτική χρήση” στις 26 Οκτωβρίου 1974.
Ο Δημήτρης Μαρωνίτης, αναφερόμενος συχνότερα ως Δ. Ν. Μαρωνίτης, ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου, κλασικός φιλόλογος, κριτικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, μεταφραστής αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και δοκιμιογράφος.
Ηλιοβασίλεμα στα ορεινά δερβενοχώρια
Τζων Μαίηναρντ Κεύν
γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος [email protected]
Σε αντίθεση με κάποιους δομικούς φιλελεύθερους οικονομολόγους, θεωρώ τον Τζων Μαίηναρντ Κεύνς έναν πραγματιστή, κυνικό αλλά με χιούμορ, φιλελεύθερο οικονομολόγο, που έδινε μεγαλύτερη σημασία στα «ζωϊκά πνεύματα» παρά στους ορθολογικούς κανόνες της προσφοράς και ζήτησης. Υπό αυτή την έννοια, ο οικονομολόγος που το 1930 βρήκε λύσεις στα καυτά προβλήματα του καπιταλισμού, θεωρούσε τις ανθρώπινες συμπεριφορές πολύ πιο κρίσιμες για την οικονομία από κανόνες που ποτέ δεν είχαν επιβεβαιωθεί.
Πριν 90 χρόνια έτσι, έχοντας γνωρίσει και μελετήσει, την χρηματοοικονομική καταστροφή του 1929 και τις επιπτώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, έγραψε την περίφημη «Επιστολή στα εγγόνια μας», στην οποίαν περιέγραφε τον κόσμο του 2030.
Μεταξύ δε άλλων, στο κείμενο αυτό έγραφε: «Τούτη την ώρα υποφέρουμε από μια άσχημη επίθεση οικονομικής απαισιοδοξίας… Κάνουμε πιστεύω λάθος στις ερμηνείες μας γι’ αυτά που μας συμβαίνουν. Δεν πάσχουμε από ρευματισμούς των γηρατειών, αλλά από αυξανόμενους πόνους των πολύ γρήγορων μεταβολών και των δοκιμασιών που υπάρχουν όταν μεταβαίνουμε από μια οικονομική περίοδο σε άλλη…».
Στο πλαίσιο αυτό, ο διάσημος οικονομολόγος προτείνει τις συνταγές της Γενικής Θεωρίας του, ως πρώτη δόση αντιμετώπισης της τεχνολογικής ανεργίας και τόνωσης της αναπτυξιακής διαδικασίας. Αναγνωρίζει την δυναμική του καπιταλισμού να καινοτομεί, να ανοίγει νέες αγορές και να ανατρέπει καταστάσεις, πλην όμως, κατά την εκτίμησή του, αυτό δεν γίνεται πάντα με τα ορθολογικά κριτήρια που υπαγορεύει – υποτίθεται η ελεύθερη αγορά.
Αντίθετα, ο Κεϋνς, θέλησε να εξηγήσει τις αποκλίσεις από την πλήρη απασχόληση και την τροφοδοσία των κρίσεων, φέροντας στο προσκήνιο τα περίφημα ζωϊκά πνεύματα και τη σημασία τους. Τόνισε τον θεμελιώδη ρόλο τους στους υπολογισμούς των επιχειρηματιών. «….Η βάση της γνώσης μας για τον υπολογισμό της απόδοσης δέκα χρόνια από τώρα ενός σιδηρόδρομου, ενός ορυχείου χαλκού, μιας κλωστοϋφαντουργίας, της πελατείας ενός πρωτότυπου φαρμάκου, μιας ναυτιλιακής εταιρείας, ενός κτιρίου στο Σίτι του Λονδίνου, φτάνει στο ελάχιστο και μερικές φορές στο μηδέν…» έγραψε.
Αν οι άνθρωποι είναι τόσο αβέβαιοι, πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις; «Μπορούν να παίρνονται μόνο ως αποτέλεσμα ζωικών πνευμάτων (animal spirits)». Είναι το αποτέλεσμα μιας «αυθόρμητης ώθησης για δράση». Δεν είναι, όπως υπαγορεύει η ορθολογική οικονομική θεωρία, «…το αποτέλεσμα ενός σταθμισμένου μέσου όρου ποσοτικών οφελών πολλαπλασιασμένων με ποσοτικές πιθανότητες….».
Υπάρχουν στην οικονομία, κατά τον Κεϋνς, νοητικές ενέργειες και ζωτικές ορμές που δημιουργούν ένα ευμετάβλητο περιβάλλον, όχι πάντα κατανοητό. Έτσι ο διάσημος οικονομολόγος, με έμφαση αναφέρεται στην παράξενη σχέση μας με την αμφισημία και την αβεβαιότητα. Μερικές φορές μας παραλύει. Ωστόσο, άλλες φορές μας αναζωογονεί και μας δίνει ενέργεια, βοηθώντας μας να ξεπεράσουμε τους φόβoυς και την αναποφασιστικότητά μας.
Ακριβώς όπως οι οικογένειες κάποτε συμφωνούν και άλλοτε διαφωνούν, ενίοτε είναι ευτυχισμένες και ενίοτε δυστυχισμένες, μερικές φορές είναι επιτυχημένες και άλλες σε σύγχυση, έτσι και ολόκληρες οικονομίες περνούν καλές και άσχημες περιόδους. Η κοινωνική δομή αλλάζει. Το επίπεδο εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλο ποικίλει. Και η προθυμία μας να προσπαθήσουμε και να προβούμε σε αυτοθυσίες δεν είναι σε καμία περίπτωση σταθερή.
Παρ’ όλα αυτά, ο Κεϋνς, στο δοκίμιο του προέβλεπε ότι τα εγγόνια του το 2030 θα ήταν οκτώ φορές πιο πλούσια από τον κοινό θνητό της εποχής του, διατηρούσε όμως σοβαρές αμφιβολίες για το επίπεδο της ευτυχίας τους.
Πριν 90 χρόνια έτσι, έθετε το θέμα της ποιοτικής υφής του καπιταλιστικού συστήματος, αφήνοντας να γίνει αντιληπτό ότι πλούτος και εξουσία, μπορούν να γεννήσουν ψευδαισθήσεις κενές περιεχομένου. Απληστία και φιλαργυρία για παράδειγμα,ο Κευνς θεωρεί πως είναι σοβαρές ασθένειες, καταστροφικές για το σύστημα που τις παράγει.
Στο μέτρο λοιπόν που η πανδημία σήμερα φέρνει στην επιφάνεια νέα οικονομικά και κοινωνικά φαινόμενα που θα μεταβάλλουν συμπεριφορές και συνήθειες, λίγος στοχασμός για το είναι σε σχέση με το έχειν, κάθε άλλο παρά άχρηστος θα ήταν…
ΤΡΥΓΟΣ 1972, ΟΡΕΙΝΗ ΔΩΡΙΔΑ
Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.
Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.
Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά.
Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.
Να πίνεις μπόλικο νερό.
Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.
Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες.
Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.
Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.
Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.
Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.
Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.
Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.
Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.
Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.
Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.
Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψτο. Μην το προσπερνάς.
Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.
Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.
Να εξελίσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει.
Γι’ αυτό είσαι εδώ.”
Στέφανος Ξενάκης
ΠΗΓΗ: www.awakengr.com
Κρίμα να μένουμε κλεισμένοι σε σύγχυση και ακατανοησία, σε φθόνο και μοχθηρία, σε πόνο και δυστυχία, ενώ ενέργεια, ζωή και νοημοσύνη λάμπουν παντού γύρω και λίγο βαθύτερα μέσα μας στον άφθαστο εαυτό μας.