Από dinfo

Στον δρόμο που ενώνει τα Πράμαντα με τους Μελισσουργούς ταμπέλες αριστερά και δεξιά της ασφάλτου σε καθοδηγούν προς διάφορα καταλύματα- ένα από αυτά είναι οι «Ορίζοντες Τζουμέρκων», μια μικρή ξενοδοχειακή μονάδα 12 δωματίων και 5 αστέρων που ξεκίνησε να λειτουργεί τον Φεβρουάριο του 2012.

 

Τα δύο τελευταία χρόνια οι «Ορίζοντες» έχουν βραβευτεί από το Trip Advisor- μια φυσιολογική εξέλιξη μετά από τον ορυμαγδό αποθεωτικών σχολίων που αφήνουν επισκέπτες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. 

Πίσω από το εγχείρημα της δημιουργίας των «Οριζόντων», δύο τριαντάρηδες, αδέλφια από την Άρτα, ο Βασίλης και ο Βαγγέλης Σταμάτης- απόφοιτος της ΑΣΟΕΕ ο πρώτος και μαθηματικός ο δεύτερος. Η πρώτη εντύπωση επιβεβαιώνει την αποδοχή του πρότζεκτ που από κοινού ανέλαβαν- ένα μινιμάλ, απέριττα κομψό κτίριο που συντίθεται από πέτρα, γυαλί και ξύλο, μέσα σε πυκνό δάσος από έλατο στους πρόποδες της Στρογγούλας (κορυφή των Τζουμέρκων)

Αφήνουν την αίσθηση ότι αναπαυτικά καθισμένος βρίσκεσαι, εντούτοις, στην καρδιά του βουνού. «Η περιοχή μας είναι οικεία- η μητέρα μάς κατάγεται από τους Μελισσουργούς και εμείς ανεβαίναμε τα καλοκαίρια από την Άρτα, τα έχουμε περπατήσει και εξερευνήσει από παιδιά αυτά τα βουνά. Το φυσικό περιβάλλον, η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής μας σαγήνεψε από τότε, έγινε αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων της παιδικής μας ηλικίας- ώστε όταν μας δόθηκε η ευκαιρία επενδύσαμε εδώ, αναλαμβάνοντας και το ανάλογο ρίσκο γιατί είναι μια περιοχή μη προβεβλημένη και με αρκετά, τότε, προβλήματα υποδομών», μου λέει ο Βασίλης.

«Βρισκόμαστε στο “Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και Χαράδρας Αράχθου”, μια περιοχή ενταγμένη στο δίκτυο Natura, σπάνιου φυσικού κάλλους. Το ξενοδοχείο είναι κτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο, στα 1.000 μέτρα αλλά έχει εύκολη οδική πρόσβαση και το συγκεκριμένο σημείο έχει μεγάλο, περιμετρικό σχεδόν άνοιγμα και θέα στα Τζουμέρκα και όλη την οροσειρά της νότιας Πίνδου, μέχρι το Περιστέρι και το Μιτσικέλι στα Γιάννενα».

Φαίνεται άψογα ενταγμένο μέσα στο γύρω δάσος.

Είμαστε, όντως, στην αρχή ενός αιωνόβιου δάσους από έλατα και κέδρους. Όσο ανεβαίνεις υψόμετρο η βλάστηση γίνεται ελατόφυτη, ενώ στα ρέματα και τους καταρράκτες υπάρχουν πλατάνια. Μετά τα 1.600 μέτρα ξεκινά η αλπική ζώνη, γυμνή ή με ποώδη βλάστηση.

Mε ποιες παραμέτρους σχεδιάσατε;

Θέλαμε ένα κτίριο αρμονικά «δεμένο» με το φυσικό περιβάλλον, που δεν θα εμφανίζει μεγάλους όγκους. Η αρχιτεκτονική του είναι μοντέρνα αλλά στηριχτήκαμε σε υλικά της φύσης- πέτρα, γυαλί και ξύλο σε διάφορους συνδυασμούς. Οι τζαμαρίες έχουν μεγάλα ανοίγματα, χρησιμοποιήσαμε πέτρα στο χρώμα της ώχρας, όπως είναι και το έδαφος εδώ, ενώ όλα τα εμφανή σημεία που είχαμε τη δυνατότητα, εσωτερικά και εξωτερικά, καλύφθηκαν με ξύλο. Και προσέξαμε ιδιαίτερα το ενεργειακό αποτύπωμα της επιχείρησης- εφαρμόζουμε πράσινες πολιτικές βάση των αυστηρότερων προδιαγραφών για να έχουμε τη μικρότερη δυνατή περιβαλλοντική επίπτωση.

Πόσο απαιτητικό τεχνικά ήταν το πρότζεκτ;

Πολύ. Απαίτησε εξειδικευμένες γνώσεις και τον συνυπολογισμό όλων των παραμέτρων του τόπου- έπρεπε στο υψόμετρο που βρισκόμαστε και «ανοιχτοί» στον καιρό πανταχόθεν να ληφθούν υπόψη και ακραίες καιρικές συνθήκες. Αλλιώς δεν μπορείς εδώ πάνω να ανταπεξέλθεις στα φαινόμενα- δώσαμε λοιπόν προσοχή και στην παραμικρή λεπτομέρεια.

Ποιες είναι οι παροχές και ποια είναι η λειτουργία του ξενοδοχείου

Έχουμε δωμάτια οικογενειακά, δίκλινα και τρίκλινα, ενώ όλο το χρόνο λειτουργεί καφέ- μπαρ και ξεχωριστό εστιατόριο. Δίνουμε μεγάλη προσοχή στην κουζίνα μας και τις «πρώτες ύλες» που χρησιμοποιούμε και το προσωπικό που απασχολούμε μπορεί να φτάσει ανά περιόδους και τα 15- 16 άτομα. Προσπαθούμε να κρατούμε το επίπεδο των παροχών μας υψηλό και τις τιμές αντιστρόφως ανάλογες… Αρχικά κυρίως έρχονταν Έλληνες, σταδιακά όμως αυξάνονται και οι ξένοι επισκέπτες.

Οι ξένοι πως ανακαλύπτουν μια περιοχή που καλά καλά δεν είναι γνωστή στο ελληνικό κοινό;

Το ίντερνετ μας έχει βοηθήσει πολύ. Πλέον οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε υλικό που αφορά την περιοχή, φωτογραφίες, πληροφορίες κάθε είδους. Εντυπωσιάζονται από το φυσικό περιβάλλον, φεύγουν ικανοποιημένοι από τα καταλύματα και το φαγητό και όταν γυρνούν στην πατρίδα τους μιλούν στον περίγυρό τους με τα καλύτερα λόγια. Μας το λένε οι επόμενοι- το διαδίκτυο και αυτά τα «κοινωνικά δίκτυα» είναι η καλύτερη μας διαφήμιση.

Γιατί οι tour operators δε «δουλεύουν» την περιοχή των Τζουμέρκων;

Μάλλον γιατί ασχολούνται με τον μαζικό τουρισμό- επιλέγουν περιοχές με πολύ περισσότερα καταλύματα γιατί διαχειρίζονται γκρουπ μεγάλων αριθμών. Η δική μας επισκεψιμότητα είναι πιο επιλεκτική και στοχευμένη.

Τι τουριστικό προϊόν θέλετε λοιπόν να διαμορφώσετε

Ήπιο, επικεντρωμένο στις ιδιαιτερότητές μας αλλά και προς μια μεγάλη γκάμα ταξιδιωτών- από τους ανθρώπους που απλώς θέλουν να χαλαρώσουν και να απολαύσουν βατές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα στο δάσος, έως όσους αγαπούν το ράφτιγκ ή χειμερινά σπορ, όπως το αλπικό σκι και η παγοαναρρίχηση. Στα Τζουμέρκα υπάρχουν παγετώνες που κρατάνε το χιόνι μέχρι σχεδόν τα τέλη του καλοκαιριού, παραδοσιακοί οικισμοί και παλιά μοναστήρια με ξεχωριστή αρχιτεκτονική, όπως η Μονή Κυπήνας που είναι σκαλισμένη στο βράχο.

Προσπαθείτε οι επαγγελματίες της περιοχής να την προωθήσετε τουριστικά;

Πρόσφατα συστάθηκε σύλλογος από τις επιχειρήσεις που άπτονται του τουριστικού προϊόντος, με διττό ρόλο: την προώθηση του ιδιαίτερου τουριστικού προϊόντος «Τζουμέρκα» και την καλύτερη συνεργασία με Δήμο, Περιφέρεια και κρατικές υπηρεσίες για τη βελτιστοποίηση των υποδομών μας. Πολύ σύντομα θα εκδοθεί, σε ελληνική και αγγλόφωνη βερσιόν, τουριστικός χάρτης της περιοχής όπου θα περιλαμβάνεται η γεωφυσιολογία της, η ιστορία, τα αξιοθέατα και τα σημεία φυσικού κάλλους, τα μονοπάτια, οι προσβάσεις και οι υποδομές ανά χωριό. Όλες αυτές οι πληροφορίες και η ψηφιοποιημένη εκδοχή του χάρτη θα «ανέβουν» και στον παγκόσμιο ιστό σε σάιτ που ετοιμάζουμε. Και προσπαθούμε να βρούμε χρηματοδότηση για να επεκτείνουμε το υπάρχον δίκτυο μονοπατιών, αν και οι φίλοι που διαχειρίζονται τα καταφύγια έχουν ήδη κάνει εξαιρετική δουλειά για τον καθαρισμό και την σήμανσή τους.

Η Εγνατία πόσο βοήθησε την περιοχή;

Πολύ- γιατί αυξήθηκε κατακόρυφα η κίνηση από τη βόρεια Ελλάδα. Η διαδρομή Γιάννενα- Θεσσαλονίκη είναι δυόμιση ώρες πλέον. Περιμένουμε την ολοκλήρωση της Ολυμπίας και της Ιονίας Οδού, ώστε να διευκολυνθεί και η πρόσβαση από την Αθήνα, τα κεντρικά και νότια της χώρας. Στο σχεδιασμό είναι και η δημιουργία ενός κάθετου άξονα στην Ιονία προς την περιοχή μας, που όταν πραγματοποιηθεί θα ελαχιστοποιήσει την απόσταση από τα αστικά κέντρα. Λίγα χιλιόμετρα επαρχιακού δρόμου για να φτάσεις στην καρδιά της Πίνδου, δεν αποφεύγονται.

Αλέξης Γαγλίας , HuffPost Greece

Ας είμαστε εμείς αμαρτωλοί, ας κολυμπάμε στο ψέμα και ας μας τριγυρίζει ο πειρασμός. Κάπου σ’ αυτό τον κόσμο, σε κάποιο μέρος, υπάρχει ένας άγιος. Αυτός ζει μέσα στην αλήθεια, ξέρει την αλήθεια. Πάει να πει πως δεν πεθαίνει η αλήθεια στον κόσμο κι έτσι θ’ έρθει κάποτε και σε μας και θα ξαναδοθεί σ’ όλους τους ανθρώπους όπως μας είναι υποσχημένο… Ένας μονάχα άγιος, γιατί είναι άγιος, έχει στη καρδιά του το μυστικό της αναγεννήσεως όλων των ανθρώπων, έχει κείνη την δύναμη που θα θεμελιώσει επιτέλους την αλήθεια στον κόσμο και θα γίνουν όλοι άγιοι και θ’ αγαπάει ο ένας τον άλλο και δεν θα υπάρχουν ούτε πλούσιοι, ούτε φτωχοί, ούτε αλαζόνες, ούτε ταπεινοί, μα θα ‘ ναι όλοι σαν παιδιά του Θεού και θ’ έρθει η αληθινή βασιλεία του Χριστού».

(Στάρετς Ζωσιμάς – Φ. Ν. Ντοστογιέφσκι, Αδελφοί Καραμαζώφ).

Αυτός που συμβούλεψε τον Αποστολάκη να κάνει πίσω και να μην υπουργοποιηθεί!

Τώρα που κατακάθισε ο κουρνιαχτός με τον μίνι-ανασχηματισμό και η πονεμένη υπόθεση Ευάγγελου Αποστολάκη πέρασε στην αχλή του μύθου που λένε και οι λογοτέχνες, θυμήθηκα (και θα σας εξηγήσω το λόγο) μια παλιά κλασική και πολυβραβευμένη ταινία, τον «Τρίτο άνθρωπο» του Κάρολ Ρίντ σε σενάριο του σπουδαίου συγγραφέα Γκράχαμ Γκρήν.

Σε πολύ αδρές γραμμές η υπόθεση είναι πως ένας απένταρος Αμερικανός συγγραφέας φτάνει στη Βιέννη του 1948 για να βρει ένα καλό φίλο του επίσης Αμερικανό που του υποσχέθηκε δουλειά.

Όταν φτάνει όμως στην αυστριακή πρωτεύουσα πληροφορείται πως ο φίλος του σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν ένα φορτηγό τον χτύπησε έξω από το σπίτι του τη στιγμή που μιλούσε με δύο γνωστούς του.

Οι δύο γνωστοί δίνουν στον απελπισμένο πιά συγγραφέα εντελώς διαφορετικές εκδοχές για το δυστύχημα.

Το πιο σημαντικό όμως είναι πως γείτονες που τα είδαν όλα από τα παράθυρά τους, τον διαβεβαιώνουν πως τη μεταφορά του νεκρού φίλου του από το δρόμο στο πεζοδρόμιο δεν την έκαναν μόνο οι δύο γνωστοί, αλλά κυρίως ένας μυστηριώδης ΤΡΙΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ τον οποίο πολλοί φαίνεται να γνωρίζουν αλλά κανείς δεν θέλει να μιλήσει γι’ αυτόν.

Δεν θα σας αποκαλύψω το μυστικό του εξαιρετικού αυτού φιλμ νουάρ και το μυστήριο με τον τρίτο άνθρωπο, απλώς θα σας πληροφορήσω πως αυτός που ερμηνεύει τον «τρίτο άνθρωπο» είναι ο μέγιστος Ορσον Ουέλλες που εμφανίζεται τελικά στο τελευταίο ημίωρο και «απογειώνει» την ταινία δίνοντας την ανατριχιαστική λύση και την κάθαρση (η συνέχεια επί της οθόνης, που έλεγαν και τα προγράμματα στα παλιά σινεμά).

Πως μου ήρθαν τώρα όλα αυτά και σας τα γράφω με αφορμή την υπόθεση Αποστολάκη;

Μπα τίποτα σπουδαίο απλώς έμαθα πως όταν ξέσπασε η καταιγίδα κατά του Ναύαρχου με την ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ περί αποστασίας, έπεσε ένα κρίσιμο τηλεφώνημα του απόστρατου με κάποιον τρίτο που τον συμβούλεψε (ή μήπως του υπέδειξε;) να αποσυρθεί με αποτέλεσμα να εκτεθεί η κυβέρνηση.

Τον συγκεκριμένο, μου τον περιέγραψαν ως «τρίτο άνθρωπο» μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Ευ. Αποστολάκη και όχι φυσικά ως μεσολαβητή, αφού ως αρχικός μεσολαβητής φέρεται ο άξιος στρατηγός Φλώρος, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

Άλλος ήταν ο τρίτος άνθρωπος (ούτε φυσικά ο μακαρίτης Ορσον Ουέλλες ήταν…).

Πηγή: radar.gr

Νίκος Καζαντζάκης: «Να κάνεις αυτό που δεν μπορείς»

Ο κορυφαίος Ψυχοθεραπευτής Dr Mikhail Litvak: Ζήσε για σένα και άσε τους άλλους να ζήσουν για τον εαυτό τους

Από τα αναγνώσματα του φετινού καλοκαιριού:

«Άλλο πράγμα να παίρνεις το μέρος των καταπιεσμένων, κι άλλο να υποστηρίζεις κάθε λογής βαρβαρότητα, αρκεί να προέρχεται από τους καταπιεσμένους, και να θεωρείς “προοδευτικό” κάθε κίνημα που αυτοχαρακτηρίζεται “εχθρός της αστικής τάξης”. […] Άλλο πράγμα να ασκείς κριτική στις δυτικές δημοκρατίες επειδή εκμεταλλεύονται τις φτωχές χώρες, κι άλλο, με αφορμή αυτή την κριτική, να θαυμάζεις τις πιο σκοτεινές δικτατορίες απλώς και μόνο επειδή απειλούν να καταστρέψουν τον “κόσμο των Λευκών”. Άλλο πράγμα να αγωνίζεσαι για ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, κι άλλο να υποκλίνεσαι στους μαύρους ρατσιστές, οι οποίοι στηλιτεύουν την κρατούσα παράδοση θεωρώντας την “αδιάφορη γνώση των Λευκών” (“irrelevant white knowledge” – αυτό ακριβώς διακυρήσσει η Black Students Union) και να διακρίνεις σημάδια υπεροχής στην πολιτισμική καθυστέρηση των μαύρων πληθυσμών.»
Αυτά τα προφητικά έγραφε ο σπουδαίος Πολωνός φιλόσοφος Λέσεκ Κολακόφσκι (Leszek Kolakowski, 1921-2009) στο βιβλίο του «Το επαναστατικό πνεύμα» («L’esprit révolutionnaire», εκδ. Denoël, 1972), την εποχή που κάποιοι δυτικοί διανοούμενοι εξυμνούσαν τα πιο απολυταρχικά καθεστώτα του πλανήτη.

Αντώνης Καραβασίλης