Μια ετυμολογική ανάλυση της λέξεως “Ελευθερία” λέει ότι προέρχεται από το:
“ελεύθειν όπου ερά τίς”
δηλαδή
να πηγαίνεις εκεί όπου αγαπάς
(ελεύθω= έρχομαι, πορεύομαι / ερώ= αγαπώ -> έρως)

“Ελευθερία” λοιπόν δεν είναι, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξεως, το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το 
να πράττεις σύμφωνα με ό,τι γεννά έρωτα στην ψυχή σου! 

Δεν αρκεί επομένως να μην είσαι υπόδουλος για να είσαι ελεύθερος. Πρέπει να βαδίζεις σύμφωνα με ό,τι σου προκαλεί έρωτα, δηλαδή σε ενθουσιάζει, ταράζει την ψυχή σου, σε οδηγεί στην δημιουργία και την υπέρβαση, σε συγκλονίζει…
Με το να ζούμε μία ζωή ρουτίνας, συμβιβασμών και ημιμέτρων, δεν είμαστε ελεύθεροι…
Πόσο πιο χαρούμενοι, πόσο πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι θα ήμασταν αν καταφέρναμε να ακολουθήσουμε τον παραπάνω ορισμό της ελευθερίας;

Ερωτήθηκε κάποτε ένας σοφός: ποια είναι εκείνα τα μάτια που βλέπουν καλύτερα; Τα σκουρόχρωμα ή τα γαλανά; Των ανδρών ή των γυναικών; Των ανθρώπων ή μήπως τα μάτια των ζώων; Και ο σοφός αποκρίθηκε: τα μάτια που βλέπουν καλύτερα είναι αυτά των φθονερών γιατί βλέπουν από απόσταση, βλέπουν και την παραμικρή λεπτομέρεια, βλέπουν ακόμη και όσα δεν υπάρχουν. Ένα μόνο πράγμα δεν βλέπουν, το καλό. Και όταν το εντοπίσουν, τότε γεμίζουν δάκρυα και σφαλίζουν για να μην το βλέπουν.

Αν θελήσουμε να δώσουμε έναν πρόχειρο ορισμό για το τι είναι ο φθόνος, θα λέγαμε πως είναι η λύπη, η πικρία, η μειονεξία για την προκοπή, την υπεροχή, τα τάλαντα, τα αγαθά του πλησίον. Φθόνος είναι και η χαιρεκακία για τη δυστυχία και τους πειρασμούς των συνανθρώπων μας. Ο υλικός πλούτος, η διακεκριμένη θέση στην κοινωνική διαστρωμάτωση, η σωματική διάπλαση και ωραιότητα, η πνευματική συγκρότηση, η βαρύτητα μιας άρτιας προσωπικότητας, οι υψηλότερες κατακτήσεις, οι επιτυχίες και τόσα άλλα γίνονται αφορμές να προκληθεί στην καρδιά του φθονερού αβάσταχτος πόνος.

Ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι ο Φθόνος. Σύμφωνα με τον Νίτσε ο φθόνος είναι απόκτημα κακίας, ενώ ο Αριστοτέλης τόνιζε πως το να φθονείς κάποιον, είναι σαν να παραδέχεσαι πως είσαι κατώτερος του και διέκρινε δύο ψυχολογικούς τύπους ανθρώπων που είναι υπόδουλοι στο φοβερό πάθος του φθόνου: (α) του φιλόδοξους, γιατί δεν υποφέρουν να τους ξεπερνούν σε φήμη, δόξα, αρετές και (β)τους μικρόψυχους και ανικανοποίητους, διότι όσα αγαθά κι αν διαθέτουν, πάντα τα ξένα τους φαίνονται καλύτερα, μεγαλύτερα, ελκυστικότερα. 

Στις μέρες μας βέβαια εγώ θα έλεγα ότι υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων: (α) αυτοί που θεωρούν κάποιον ότι είναι «καλύτερος» από αυτούς (π.χ. πιο ήρεμος στη ζωή του, πιο ευκατάστατος, πιο κατασταλαγμένος, με περισσότερα προσόντα από επαγγελματικής άποψης, καλύτερες σπουδές κλπ) και κοιτούν να τον «μοιάσουν», υποκινούνται από τον θαυμασμό ή και τη «ζήλεια» τους και ίσως και από τον εγωισμό τους (αυτός μπορεί, εγώ δεν μπορώ; ) και προσπαθούν να αυτοβελτιωθούν. Εδώ θα πρέπει να εισάγουμε την έννοια της άμιλλας που είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν ο άλλος τον ξεπερνάει σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Ο δεύτερος τύπος ανθρώπων είναι αυτοί που ενώ θεωρούν κάποιους «καλύτερους» αλλά δεν θέλουν να το παραδεχθούν και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους μειώσουν αντί να βελτιωθούν οι ίδιοι, υποκινούμενοι από την μικρότητά τους και τα ψυχολογικά τους συμπλέγματα και ιδίως από την αλαζονεία τους

Τώρα γιατί το χέρι θα πρέπει να φθονεί το πόδι επειδή είναι μακρύτερο αυτό χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης! Οι άνθρωποι θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλοι είμαστε μέρη του Όλου, σταγόνες του ίδιου ωκεανού με διαφορετικό ίσως σχήμα, όργανα του ίδιου οργανισμού με διαφορετική λειτουργία. Έχουμε την ψυχή μας και το πνεύμα μας που μας δόθηκαν από τον Θεό και θα πρέπει να τα εξελίξουμε, αλλά και τα ιδιαίτερα οργανικά και βιολογικά χαρακτηριστικά μας όπως τις ιδιαίτερες κλίσεις μας και γνωρίσματα καθώς και τα διάφορα κοινωνικά μας χαρακτηριστικά που κάποια τα κληρονομούμε και κάποια τα αναπτύσσουμε μόνοι μας στο βαθμό που ο καθένας μας αξιοποιεί τον συνδυασμό των χαρακτηριστικών του (κλίσεις, γνώσεις, εμπειρίες) και του περιβάλλοντός του (εκμετάλλευση ευκαιριών, αποφυγή απειλών). 

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία πιστεύω ότι είναι η ενδοσκόπηση, είναι ένας τρόπος για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας και να ξεφύγουμε από τον σκόπελο του να φθονούμε τον συνάνθρωπό μας. Αν τον δούμε σαν διαφορετική έκφραση του Θεού, διαφορετικό όργανο του ίδιου οργανισμού τότε θα τον αγαπήσουμε και θα πετύχουμε το «ΦΘΟΝΕΙ ΜΗΔΕΝΙ» (Κανέναν μην φθονούμε ή ζηλεύουμε.

Ο κάθε άνθρωπος είναι από τη φύση του τέλειος. Κάθε άνθρωπος επίσης έχει διαφορετικό δυναμικό.

Παράδειγμα :

Έχουμε τρία δοχεία γεμάτα με νερό, ένα βαρέλι, ένα ποτήρι και μια δαχτυλήθρα. Τι έχουμε ; Τρία δοχεία που «αισθάνονται» πληρότητα.

Αν τα δοχεία ήταν εντελώς άδεια, δε θα ήταν ανόητο για το ποτήρι να φθονεί το βαρέλι και να αισθάνεται πλεονεκτικά έναντι της δαχτυλήθρας εξαιτίας του μεγέθους του; Αφού άδεια είναι όλα.

Άρα αυτό που έχει σημασία είναι να καταφέρουμε να βιώσουμε την δική μας εσωτερική πληρότητα. Εμείς να “γεμίσουμε

Πηγή: nekthl.blogspot.com

Πριν από κάποιο χρονικό διάστημα έγινα μάρτυρας μίας σκηνής «παρακίνησης» ενός εργοδότη σε έναν manager τμήματός του. Έχοντας ο ίδιος υποσχεθεί τα ακατόρθωτα σε έναν πελάτη, απαιτούσε από τον manager να «βγάλει το φίδι από την τρύπα» και να πάρει πίσω την υπόσχεση χωρίς να δυσαρεστηθεί ο πελάτης ή να χαλάσει φυσικά η συμφωνία.

Ο manager του εξέφρασε τους προβληματισμού του, καθώς ο πελάτης στηρίχθηκε στην δέσμευση του ίδιου του ιδιοκτήτη της επιχείρησης και ήταν ανένδοτος στο να αλλάξει κάτι σε αυτά που περίμενε ως παραδοτέα.
Τότε ο εργοδότης, χτυπώντας τις γροθιές του στο γραφείο, του είπε: «Αν δεν μπορείς να διαχειριστείς αυτό το θέμα, τότε λυπάμαι, δεν μπορείς να διαχειριστείς τίποτα εδώ μέσα!»

Ο manager έφυγε, φανερά θιγμένος, και ο επιχειρηματίες γύρισε και με κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο υπερηφάνεια, περιμένοντας φαντάζομαι τα εύσημα για τον δυναμικό τρόπο που χειρίστηκε τον δισταγμό του υπαλλήλου του, να πετύχει αυτό που του ζητούσε. Βλέποντας ότι δεν λάμβανε κάτι τέτοιο από εμένα, θέλησε να δώσει μόνος του τα συγχαρητήρια στον εαυτό του, για τις εξαιρετικές «ηγετικές» ικανότητες. «Έτσι θέ- λουνε μου είπε! Το χάιδεμα βλάπτει. Αυτό τους πει- σμώνει και τους κάνει να παίρνουν μπροστά για να μου αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Ξέρω τις ικανότητές του, αλλά δεν χρειάζεται να παίρνει θάρρος…»
Δυστυχώς δεν είναι η μόνη περίπτωση εργοδότη ή «leader» (σε πολλά εισαγωγικά), ο οποίος χρη- σιμοποιεί την απαξίωση ως «μέθοδο» παρακίνη- σης. Έχω δει πολλές φορές ανθρώπους σε υψηλές θέσεις να απαξιώνουν τους υφισταμένους τους, να τους δείχνουν ότι είναι ασήμαντοι, αναλώσιμοι, ότι δεν χρειάζεται να ακούνε καλά λόγια για όσα πετυ- χαίνουν, γιατί κάνουν απλά τη δουλειά τους… Αλήθεια τώρα, που το είδαν αυτό γραμμένο;

Μάλλον μπερδεύουν την παρακίνηση, με την κακοποιητική συμπεριφορά που ενεργοποιεί το αίσθημα του φόβου και της επιβίωσης. Leaders εν έτος 2021…

Βαλεντίνα Κόρδη, Mindset & High Performance Coach for Entrepreneurs, Executives & Teams

Οκτώβριος

Πίνακας του Γιάννη Τσαρούχη

Ο δέκατος μήνας του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Πήρε την ονομασία του από τη λατινική λέξη Octo (= οκτώ), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος στη σειρά μήνας. Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Οκτώβριος μετακινήθηκε στη δέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία. Οι Ρωμαίοι τον ονόμαζαν και Sementilius (semen = σπόρος).

Στην αρχαία Ελλάδα ο Οκτώβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Βοηδρομιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Πυανοψιώνα. Η περίοδος αυτή ήταν πλούσια σε γιορτές (Προηρόσια, Πυανόψια, Θησεία, Απατούρια, Οσχοφόρια, Θεσμοφόρια), καθώς οι Αθηναίοι φρόντιζαν να εξασφαλίζουν τη θεϊκή προστασία για τον κύκλο των γεωργικών εργασιών, που μόλις άρχιζε. Για το ίδιο λόγο οι Ρωμαίοι θυσίαζαν ένα άλογο στο Πεδίο του Άρεως για να πάνε καλά τα σπαρτά. Τον Οκτώβριο διεξάγονταν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια, σε Αθήνα και Ελευσίνα.

Στο λαϊκό καλεντάρι, ο Οκτώβριος ονομάζεται Αγιοδημήτρης ή Αγιοδημητριάτης, από τη μεγάλη χριστιανική γιορτή του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου), Βροχάρης και Σποριάς (Σποριάτης ή Σπαρτός), για τις ευεργετικές βροχές στη σπορά (σχετική η παροιμία «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οχτώ σακιά δεν γέμισες») και Μπρουμάρης (ομιχλώδης, σκοτεινός).

Ο Οκτώβριος σχετίζεται με μεγάλες στιγμές του νεώτερου Ελληνισμού. Στις 26 Οκτωβρίου 1912 απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον Ελληνικό Στρατό, στις 28 Οκτωβρίου 1940 η φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στη χώρα μας και στις 12 Οκτωβρίου 1944 η γαλανόλευκη κυμάτισε και πάλι στην Ακρόπολη.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Νίκος και Νίκη Κουτσιανά © Symbeeosis Μοιράσου

Πριν από σχεδόν 50 χρόνια όταν ο Νίκος Κουτσιανάς περνούσε για πρώτη φορά πίσω από τον πάγκο του φαρμακείουστην οδό Κατεχάκη, έχανε συνέχεια πελάτες όταν τους πρότεινε να βράσουν και να πιουν μολόχα αντί να αγοράσουν ένα αντιβηχικό σιρόπι. Με την ρήση που έχει χρεωθεί στον Ιπποκράτη «το φάρμακο σου είναι η τροφή σου» και με συνοδοιπόρο την Νίκη Κουτσιανά, οι δημιουργοί της Apivita επιστρέφουν στο μηδέν και δημιουργούν την Symbeeosis. Γίνονται αγρότες και μελισσοκόμοι και μέσα από το νέο τους δημιούργημα καλλιεργούν, συλλέγουν και προσφέρουν τσάι του βουνού, βότανα και βιολογικό μέλι προτρέποντας τους πελάτες (σ.σ. απεχθάνονται τις λέξεις καταναλωτές και κατανάλωση) να κάνουν την τροφή φάρμακο τους.© SYMBEEOSIS

«Εμείς πήγαμε ανάποδα, από τα σαλόνια (ομορφιάς της Apivita) στα αλώνια» είπε με αρκετή διάθεση αυτοσαρκασμού η Νίκη Κουτσιανά, το πρωί της Τετάρτης στην πρώτη δημοσιογραφική παρουσίαση της Symbeeosis στα γραφεία της, και πρώην σπίτι της οικογένειας, στην Παιανία. Πρόκειται για έναν χώρο που διαθέτει ένα από τους πλουσιότερους βοτανικούς κήπους με πάνω από 500 είδη φυτών και συλλογή με 185 από τα 270 ιπποκρατικά βότανα και φυτά. Η εταιρεία προχώρησε παράλληλα στην αγορά εκτάσεων στην περιοχή του Ολύμπου και στην Αρκαδία καθώς και στην δημιουργία εργοστασίου στο Μαρκόπουλο, μια επένδυση που έχει φτάσει μέχρι στιγμής τα 4,8 εκατ. ευρώ.https://f0ca395ffe9051c1938a10210f46ba47.safeframe.googlesyndication.com/safeframe/1-0-38/html/container.html© SYMBEEOSIS

Μόνο το 4% των βοτάνων που καταναλώνουμε είναι ελληνικά

«Στην Ελλάδα σήμερα καταναλώνουμε μόλις 4% ελληνικά βότανα. Δείτε τα τσάγια στα ψυγεία και στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Όλα εισαγόμενα, όταν στην Ελλάδα έχουμε το τσάι του βουνού που είναι ασύγκριτα ανώτερο από τα υπόλοιπα» ανέφερε χωρίς να κρύψει την απογοήτευση του ο ιδρυτής της Symbeeosis Νίκος Κουτσιανάς. «Τολμήσαμε σαν οικογένεια και επενδύουμε στον αγροτικό τομέα» σημείωσε τονίζοντας ότι «αυτό που κάνουμε είναι να ενώσουμε έναν διαφορετικό μελισσοκομικό τομέα με την παραγωγή βοτάνων για να δώσουμε χρήσιμα και χρηστικά προϊόντα στην αγορά, τα οποία θα αφήνουν μηδενικά απόβλητα στο περιβάλλον».© SYMBEEOSIS

Στον τομέα των προϊόντων μελισσοκομίας όπου η οικογένεια διαθέτει παράδοση άνω των σαράντα χρόνων διαθέτει 1.500 μελίσσια από τα οποία τα 1.000 βρίσκονται στην Αττική, 180 στην Άνδρο, 120 στην Βοιωτία και 200 στην περιοχή της Αρκαδίας. Για την ερχόμενη χρονιά ο αριθμός θα αυξηθεί και υπολογίζεται ότι θα φθάσει στα 2.500. Η εταιρεία συνεργάζεται με 12 νέους μελισσοκόμους, στους οποίους έχει παραχωρήσει τα μελίσσια και από τους οποίους αγοράζει το μέλι με τιμή κατά 10% πιο υψηλή από ότι η μέση τιμή της αγοράς. Παράλληλα έχει αναπτύξει ένα δίκτυο συνεργατών μελισσοκόμων σε Αττική, Βοιωτία, Άνδρο και Αρκαδία.null© SYMBEEOSIS

Στον τομέα των βοτάνων το μεγαλύτερο μέρος προέρχεται από συνεργαζόμενους παραγωγούς ενώ στόχος της Symbeeosis είναι να αυξηθεί η παραγωγή από τις ιδιόκτητες εκτάσεις. Ήδη διαθέτει 90 στρέμματα στην ορεινή Αρκαδία και περίπου 80 στην περιοχή του Ολύμπου. Στο επίκεντρο της φιλοσοφίας είναι η αναγεννητική γεωργία και για αυτό τον λόγο συνεργάζεται με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στον τομέα του πολλαπλασιαστικού υλικού.© SYMBEEOSIS

Τα πρώτα προϊόντα που έχουν παραχθεί όπως μέλια, τσάγια και βότανα έχουν συσκευαστεί σε πλήρως ανακυκλώσιμες ή βιοδιασπώμενες συσκευασίες (π.χ. πυραμίδες τσαγιού) και διατίθενται μέσα από το ηλεκτρονικό κατάστημα της εταιρείας. Στόχος σύμφωνα με την Νίκη Κουτσιανά είναι η είσοδο τους σε φαρμακεία και καταστήματα με βιολογικά είδη καθώς και σε δεύτερη φάση η δημιουργία αυτόνομων χώρων όπου θα παρουσιάζεται καλύτερα η συλλογή. Παράλληλα παρά τις δυσκολίες που έχει δημιουργήσει ο κορωνοϊός η εταιρεία έχει ξεκινήσει έστω και δειλά τις εξαγωγές σε αγορές όπως αυτές της Βρετανίας και της Ισπανίας.

Πηγή: Από Κωστής Χριστοδούλου Power game

Δανία: Ο καλλιτέχνης την κοπάνησε με 70 χιλιάδες ευρώ….

επρόκειτο να εκθέσει έργο τέχνης αποτελούμενο από χαρτονομίσματα που αντιστοιχούσαν σε ποσό μεγαλύτερο των 70.000 ευρώ τα οποία θα ήταν κολλημένα σε καμβά: αντ’ αυτού, ο δανός καλλιτέχνης αποφάσισε να παρουσιάσει κενούς τους πίνακες, να κρατήσει για τον εαυτό του τα χρήματα και να φύγει

Το μουσείο Kunsten του Άαλμποργκ της δυτικής Δανίας δέχθηκε να δανείσει το μεγάλο αυτό ποσόν στον Γενς Χάανινγκ, δανό καλλιτέχνη 56 ετών, για να ξανασυνθέσει ένα παλιό του έργο που παρίστανε τους μισθούς ενός έτους στην Δανία και την Αυστρία, σε δανέζικες κορώνες και σε ευρώ.

«Αλλά δύο ημέρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης, λάβαμε μήνυμα του Γενς που μας έλεγε ότι δεν φιλοτέχνησε τα έργα για τα οποία είχαμε συμφωνήσει», με τα χαρτονομίσματα κρεμασμένα σε δύο πίκανες, εξήγησε ο διευθυντής του μουσείου, ο Λάσε Αντερσον.

Ο καλλιτέχνης… έγινε καπνός με τα λεφτά!

Στην θέση τους, όπως εξήγησε ο καλλιτέχνης, θα στείλει άλλα με τίτλο «Πάρε τα Λεφτά και Τρέχα», πρόσθεσε ο διευθυντής του μουσείου , ο οποίος ξεκαρδίστηκε στα γέλια όταν ανακαλύφθηκαν οι κενοί πίνακες. Το μουσείο αποφάσισε να εκθέσει τα έργα στο πλαίσιο της έκθεσης για την σύγχρονη τέχνη.

«Προσφέρουν μία χιουμοριστική προσέγγιση και σε κάνουν να σκεφτείς για τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείται το έργο», λέει ο διευθυντής του Kunsten.

Αιτιολογώντας το έργο του ο ίδιος ο καλλιτέχνης έκανε λόγο για έναν τρόπο να εκφράσει κανείς «ότι έχουμε επίσης την ευθύνη να αμφισβητούμε τις δομές στις οποίες συμμετέχουμε»

«Αν οι δομές είναι τελείως παράλογες, πρέπει να κάνουμε την ρήξη μαζί τους», δήλωσε σε ανακοίνωση Τύπου ο Γενς Χάανινγκ.

Προς το παρόν, ο διευθυντής του μουσείου επέλεξε να επικεντρωθεί στην καλλιτεχνική αξία των δύο πινάκων, παραδεχόμενος ότι δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα να δει κάποτε αυτό που είχε παραγγείλει.

Αλλά μετά το τέλος της έκθεσης, στις 16 Ιανουαρίου, οι αναζητήσεις του δεν θα είναι πλέον ούτε καλλιτεχνικές, ούτε φιλοσοφικές.

«Θα λάβουμε τα αναγκαία μέτρα ώστε ο Γενς Χάανινγκ να τηρήσει το συμβόλαιό του και να επιστρέψει τα χρήματα», είπε.

Για το έργο του ο καλλιτέχνης έλαβε αμοιβή 10.000 κορώνες, στις οποίες προστίθεται ένα πριμ για την συμμετοχή στην έκθεση.

Πηγή: pentapostagma

Πολλοί εργαζόμενοι σε νοσοκομεία νιώθουν οργή για τους ανεμβολίαστους και αντιεμβολιαστές νοσηλευόμενους. Δικαιολογημένη αντίδραση ή έλλειψη επαγγελματικού ήθους;

Ολοένα και συχνότερα το νοσηλευτικό προσωπικό στα γερμανικά νοσοκομεία δεν μπορεί να κρύψει την οργή του για ανεμβολίαστους και κυρίως αντιεμβολιαστές που νοσηλεύονται στην εντατική. «Πολύ θα ήθελα να του δώσω μία», γράφει στο Facebook ανώνυμη νοσοκόμα για ασθενή, ο οποίος όταν έλαβε εξιτήριο από την ΜΕΘ έλεγε ότι «δεν ήταν και τόσο τραγικά τα πράγματα» και διαμαρτύρονταν για τη «δικτατορία των εμβολιασμένων». Και η νοσοκόμα καταλήγει: «Μπορείτε να κατανοήσετε ότι έχω κουραστεί με όλα αυτά;»

Πως ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αντιμετωπίζει ασθενείς, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα νοσηλεύονταν αν είχαν κάνει το εμβόλιο; Ποια η διαφορά τους με ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις του καπνίσματος ή της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ;

Η καθηγήτρια ψυχολογίας Ιζαμπέλα Χόιζερ, επικεφαλής των εξωτερικών ιατρείων ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Βερολίνου Charité, μιλά έξω από τα δόντια θεωρώντας απαράδεκτο ότι πλέον ουδείς ζητά από τους ανεμβολίαστους να επιδείξουν έμπρακτα αλληλεγγύη προς τους συμπολίτες τους: “Όταν παρέχεται στους πολίτες η δυνατότητα να εμβολιαστούν παντού και δωρεάν δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για μια σοβαρή νόσηση.”

Τα εμβόλια απέτρεψαν δεκάδες χιλιάδες νοσηλείες

Ο κίνδυνος εισαγωγής ενός εμβολιασμένου σε νοσοκομείο με Covid είναι αυτή την εποχή δέκα φορές μικρότερος από ότι για κάποιον ανεμβολίαστο, δείχνουν τα στοιχεία του επιδημιολογικού ινστιτούτου Robert Koch. Σύμφωνα με στοιχεία του γερμανικού ινστιτούτου χάρη στους εμβολιασμούς αποτράπηκαν φέτος μέχρι και τον Ιούλιο περίπου 77.000 νοσηλείες καθώς και περίπου 20.000 εισαγωγές σε εντατικές.

Ο όμιλος Helios, που διαχειρίζεται στη Γερμανία 89 νοσοκομειακές μονάδες, κατέγραψε την προπερασμένη εβδομάδα μεταξύ 13 και 19 Σεπτεμβρίου, ότι από τους 214 νοσηλευόμενους, το 73% ήταν ανεμβολίαστοι. Το 12% απ’ αυτούς εισήχθησαν στην εντατική, στην πλειοψηφία τους ανεμβολίαστοι. Ας σημειωθεί ότι τις τελευταίες εβδομάδες ο αριθμός των νοσηλειών με ασθενείς Covid στις ΜΕΘ σε παγγερμανικό επίπεδο αυξήθηκε και πάλι σε περίπου 1.500.

Η καθηγήτρια ψυχολογίας Ιζαμπέλα Χόιζερ λέει ότι κυρίως το νοσηλευτικό προσωπικό δεν έχει πια σχεδόν καμία κατανόηση για μη εμβολιασμένους: «Με θυμώνει ότι ανεμβολίαστοι στερούν από άλλους ασθενείς κλίνες, ενώ είναι βέβαιο ότι δεν θα χρειάζονταν νοσηλεία αν είχαν εμβολιαστεί. Η απουσία αλληλεγγύης είναι κραυγαλέα».

Μόλις το 64% του πληθυσμού είναι πλήρως εμβολιασμένο

Η υπεύθυνη του τομέα υγείας στο συνδικάτο Verdi Γκριτ Γκένστερ εκτιμά ότι η οργή του νοσηλευτικού προσωπικού δεν αφορά τόσο τους ασθενείς με Covid, όσο την πολιτική που δεν έβγαλε διδάγματα από τρία κύματα πανδημίας και δεν επενδύει στον τομέα της υγείας. Το προσωπικό στα νοσοκομεία παραμένει αριθμητικά στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Εξάλλου το νοσηλευτικό προσωπικό είναι υπερφορτωμένο και με πάμπολλες εγχειρήσεις που είχαν αναβληθεί λόγω πανδημίας και τώρα πρέπει να γίνουν επιτακτικά.

Στη Γερμανία τα ποσοστά εμβολιασμού είναι μάλλον απογοητευτικά. Παρά τις εκκλήσεις και τη δυνατότητα εμβολιασμού ακόμα και σε ζωολογικούς κήπους ή προαστιακούς τίποτα δεν δείχνει να πείθει τους ανεμβολίαστους να κάνουν το εμβόλιο, έτσι ώστε να δημιουργηθεί επιτέλους το πολυπόθητο τείχος ανοσίας. Στις αρχές της εβδομάδας μόλις το 64% του γερμανικού πληθυσμού ήταν πλήρως εμβολιασμένο. Ο στόχος όμως είναι το 80%. Η Γερμανίδα ειδικός Ιζαμπέλα Χόιζερ, η οποία μέχρι πρόσφατα αισιοδοξούσε δηλώνει πλέον απογοητευμένη: «Υπερτίμησα την αλληλεγγύη στη Γερμανία. Θεωρώ ντροπιαστική την κατάσταση που επικρατεί σήμερα».

***

Ουλρίκε φον Λεστσίνσκι, dpa

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

Πηγή: dw.com

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com