Συντάκτης: Kostas Bertsias

Γράφει: ο Σωτήρης Χήνος

Όταν ακούω αριστερό να διατείνεται πως οι αριστεροί πολιτικοί μπορεί να έχουν άλλα μειονεκτήματα αλλά «δεν τα παίρνουν», διασκεδάζω αφάνταστα προσπαθώντας να μην το δείξω. Συνήθως προσφέρω ένα χαμόγελο ειλικρινούς συμπαθείας προς τον συνομιλητή μου…

Μου θυμίζει μία ομιλία του Αντρέ Μαλρό σε μία συγκέντρωση κομμουνιστών. Ο Μαλρό – κομμουνιστής τότε – φιλοσοφώντας ανέφερε στην ομήγυρη ότι η απόλυτη ευτυχία δεν είναι εφικτή σε κανένα σύστημα. «Για σκεφτείτε…», τους είπε, «…κάποιον που ζει σε ένα σοσιαλιστικό καθεστώς και τον πατάει τραμ. Πόσο ευτυχής μπορεί να είναι;». Αμηχανία και παγωμάρα έπεσε στο ακροατήριο, μέχρι που κάποιος σηκώθηκε και με περισσή βεβαιότητα φώναξε : «τα σοσιαλιστικά τραμ δεν θα πατάνε κόσμο»…

Για λόγους όμως που δεν εξήγησε επαρκώς ούτε ο Μαρξ ούτε ο Ένγκελος, τα σοσιαλιστικά τραμ πατάνε και αυτά κόσμο. Και δεν είναι μόνο τα τραμ που φέρονται αγενώς και διόλου ηθικώς. Τη συμπεριφορά των τραμ μιμούνται και οι σοσιαλιστές πολιτικοί…

Για την ακρίβεια επί ενός προϋπολογισμού 70-80 δις (όσες και οι ετήσιες δαπάνες του Ελληνικού κράτους), υπολογίστε ένα ποσοστό 1–1,5% που κομψά θα χαρακτηρίζαμε «αμοιβή διαχείρισης». Το ποσοστό αυτό μην το πολλαπλασιάζουμε επί των 80 δις (πολλά ποσά είναι στάνταρ), πολλαπλασιάστε το επί περίπου 20 δις και θα καταλήξετε σε περίπου 300 εκ. «αμοιβές» ετησίως. «Αμοιβές» που κατανέμονται κάθετα και αναλογικά σε όλη την πυραμίδα του κρατικού μηχανισμού, από το κυβερνητικό στέλεχος μέχρι τον υπάλληλο της πολεοδομίας και της εφορίας…

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι ο Ανδρέας στα 70’s διατείνετο ότι η διαφθορά είναι θέμα πολιτικό. Πήρε την εξουσία για να μας απαλλάξει από αυτήν «πολιτικά» και βαρεθήκαμε να μετράμε μίζες, μιζαδόρους και νεόκοπους εκατομμυριούχους…

Οι αφελείς οπαδοί των κομμάτων κατηγορούν τους αντιπάλους για διαφθορά επειδή το πιστεύουν. Οι λιγότερο αφελείς τους κατηγορούν για να τους αντικαταστήσουν και να παίρνουν αυτοί το μερτικό τους…

Υπάρχει λύση; Για τους αφελείς η αλλαγή μίας κυβέρνησης. Σε αυτούς αξίζει το χαμόγελο της ειλικρινούς συμπαθείας. Για τους ορθολογιστές, λύση είναι ο περιορισμός του φαινομένου. Πως; Το 1-1,5% δεν μειώνεται. Είναι παγκόσμια σταθερά. Μειώνεται το ποσό που διαχειρίζονται. Πως…;

Μην επιτρέποντας στις κυβερνήσεις να μας αποσπούν συνέχεια χρήματα από το πορτοφόλι για να τα διαχειρίζονται αυτές για «το καλό μας»…

Σαν σήμερα, στις 13 Απριλίου του 1906, σε μια επαρχιακή πόλη κοντά στο Δουβλίνο, γεννήθηκε ο Ιρλανδός λογοτέχνης, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Σάμιουελ Μπέκετ (Samuel Barclay Beckett). Το 1969 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το οποίο αρνήθηκε να το παραλάβει και διέθεσε το χρηματικό έπαθλο των 73.000 δολαρίων σε νέους και πρωτοποριακούς καλλιτέχνες, ζωγράφους και σκηνοθέτες.

Το πιο γνωστό του έργο :

το θεατρικό «Περιμένοντας τον Γκοντό» – 1948  

(God-ot = παραφθορά του Θεού )

Κύριος εκφραστής του θεάτρου του παραλόγου, ο Μπέκετ καθιερώθηκε μ αυτό το έργο.

Ο Ακατονόμαστος (1954) .

(Στο έργο αυτό τα πρόσωπα βρίσκονται ανάμεσα στη ζωή και στη μη ζωή, σωματικά ή ψυχικά ανάπηρα)

…μες στη σιωπή δεν γνωρίζεις, πρέπει να συνεχίσεις, δεν μπορώ να συνεχίσω, θα συνεχίσω.

Ναι, στη ζωή μου, αφού πρέπει να τη λέω έτσι, υπήρχαν τρία πράγματα, η ανικανότητα να μιλήσω, η ανικανότητα να σωπάσω, και η μοναξιά, μ’ αυτά έπρεπε να τα βγάλω πέρα.

Είμαστε καταδικασμένοι σε έναν αιώνιο μονόλογο, χωρίς έννοια, χωρίς περιεχόμενο. Σε ένα αιώνιο μουρμούρισμα. Να μιλάμε, και να μιλάμε για το τίποτα.

Το Διαδίκτυο είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο όταν πρόκειται για τη δημιουργία και τη διατήρηση συνδέσεων – πώς αλλιώς θα κρατούσατε επαφή με τους φίλους σας σε όλο τον κόσμο;

Από την άλλη πλευρά, οι online επαφές είναι συχνά ασαφείς, καθώς μπορεί να είναι πολύ εύκολο να χτίσετε «φιλίες» στο διαδίκτυο που δεν είναι γνήσιες. Ο τρόπος που παρουσιάζουμε τον εαυτό μας και η έμφαση που δίνουμε στις διαδικτυακές μας σχέσεις μπορεί να είναι πολύ ανθυγιεινός. Σου δίνει επίσης μια ψευδαίσθηση… ότι έχεις φίλους, ενώ δεν έχεις. 

Αν και είναι ωραίο να έχουμε ανθρώπους να συνομιλούμε στο διαδίκτυο, και το διαδίκτυο μπορεί να είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο επικοινωνίας, δεν είναι όλες οι διαδικτυακές σχέσεις τόσο σημαντικές όσο νομίζουμε μερικές φορές.

Εκείνο που οι άνθρωποι ονομάζουν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που έκαναν

Η Γαλλία είναι μια μεγάλη ιστορική ευρωπαϊκή χώρα, που διαχρονικά υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες. Είναι σύμμαχος χώρα για την Ελλάδα με πολύ καθαρές θέσεις για το δίκαιο και την ειρήνη.
Πρόσφατα μάλιστα υπογράφηκαν: Συμφωνία Στρατηγικής Συμμαχίας, καθώς και συμφωνίες για την προμήθεια 24 αεροσκαφών Rafale και 3 φρεγατών Belhara.
Η σχέση του Προέδρου Μακρόν με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη χαρακτηρίζεται από συναντίληψη, αλλά και κοινές πρωτοβουλίες για μια σειρά από σημαντικά θέματα της εποχής μας, όπως η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.
Είναι απόλυτα θετικό το γεγονός ότι ο γαλλικός λαός έδωσε σαφές προβάδισμα στον Πρόεδρο Μακρόν στον πρώτο γύρο των εκλογών κι αυτό είναι σαφώς υπέρ της ευρωπαϊκής σταθερότητας. Θετικό επίσης είναι και το γεγονός ότι οι υποψήφιοι που δεν πέρασαν στο δεύτερο γύρο, παροτρύνουν τους ψηφοφόρους τους να στηρίξουν τον Πρόεδρο Μακρόν ή να μην ψηφίσουν Λεπέν.
Όπως είπε ο Πρωθυπουργός μιλώντας χθες σε προσυνεδριακή εκδήλωση στο Χαλάνδρι: «ουσιαστικά η μάχη μεταξύ του προέδρου Μακρόν και της Μαρί Λεπέν δεν είναι μια ιδεολογική μάχη. Είναι μια μάχη μεταξύ δυο διαφορετικών αντιλήψεων περί προόδου και συντήρησης. Με τον ίδιο τρόπο διαμορφώνονται και τα πολιτικά διλήμματα στην χώρα μας. Πείτε μου εσείς αν όλα αυτά τα ωραία πράγματα που κάνουμε στο gov.gr έχουν κομματικό χρώμα. Αν είναι Δεξιά, αν είναι Κεντρώα, αν είναι Αριστερά. Δεν είναι ούτε Δεξιά, ούτε Κεντρώα, ούτε Αριστερά. Είναι σωστά και προοδευτικά. Είναι μέτρα που σέβονται τον πολίτη και είναι μέτρα που αποδεικνύουν ότι αυτή η παράταξη βάζει πάντα τον πολίτη στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της. Αυτές, λοιπόν, αυτές, λοιπόν, οι νέες διαχωριστικές γραμμές θα διαμορφώσουν το πολιτικό τοπίο και καθώς θα πηγαίνουμε και προς τις επόμενες εθνικές εκλογές. Που θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το 23».

Χριστόφορος Ντίζος

Ο Vincent Van Gogh πούλησε μόνο έναν πίνακα όσο ζούσε για 400 φράγκα.. Αυτό δεν τον σταμάτησε από το να ολοκληρώσει 900 έργα, τα οποία σήμερα αξίζουν εκατομμύρια!!

Η πραγματικότητα δεν είναι όπως με συμφέρει εμένα να είναι.
Δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι.
Δεν είναι όπως μου είπαν ότι θα είναι.
Δεν είναι όπως ήταν.
Η πραγματικότητα γύρω μου είναι όπως είναι.
Η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο όταν έχουμε συναίσθηση της παρούσας κατάστασης.

Εγώ είμαι αυτός που είμαι.
Δεν είμαι αυτός που θα ήθελα να είμαι.
Δεν είμαι αυτός που θα έπρεπε να είμαι.
Δεν είμαι αυτός που η μαμά μου θα ήθελε να είμαι.
Δεν είμαι καν αυτός που ήμουν.
Είμαι αυτός που είμαι.
Όλες οι νευρώσεις ξεκινούν από τη στιγμή που προσπαθούμε να είμαστε αυτό που δεν είμαστε.

Εσύ είσαι όπως είσαι.
Εσύ δεν είσαι όπως χρειάζομαι να είσαι.
Εσύ δεν είσαι όπως ήσουν.
Εσύ δεν είσαι όπως συμφέρει εμένα να είσαι.
Εσύ δεν είσαι όπως θέλω εγώ να είσαι.
Εσύ είσαι όπως είσαι.
Ο ορισμός μιας ώριμης και αληθινής σχέσης είναι η ανιδιοτελή προσπάθεια να δημιουργείς χώρο στον άλλον, ώστε να μπορεί να είναι όπως είναι.