Αλβανός πρίγκιπας, εθνικός ήρωας των Αλβανών και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της βαλκανικής ιστορίας, που απετέλεσε πηγή έμπνευσης και για τους έλληνες επαναστάτες του ‘21.

Γκέργκι Καστριότι (Σκεντέρμπεης) (1405 – 1468) 

Γεώργιος Καστριώτης στα ελληνικά, γνωστότερος και ως Σκεντέρμπεης (Gjergj Kastrioti Skenderbeu). Αλβανός πρίγκιπας, εθνικός ήρωας των Αλβανών και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της βαλκανικής ιστορίας, που απετέλεσε πηγή έμπνευσης και για τους έλληνες επαναστάτες του ’21.

Γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1405 από αλβανό πατέρα και σερβίδα μητέρα, σε μια εποχή που η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπνεε τα λοίσθια. Εξισλαμίσθηκε σε νεαρή ηλικία, κατατάχθηκε στον οθωμανικό στρατό, όπου διακρίθηκε για την ανδρεία του και τις στρατιωτικές του ικανότητες. Ο σουλτάνος του δίνει το προσωνύμιο Σκεντέρμπεης, δηλαδή Αλέξανδρος ο άρχοντας, παραλληλίζοντας την αξία του με αυτή του μεγάλου στρατηλάτη.

Το 1443 αυτομολεί στις τάξεις των χριστιανών ηγεμόνων. Λαμβάνει το όνομα Γεώργιος και παντρεύεται τη βυζαντινή Ανδρονίκη Κομνηνή. Ανακηρύσσεται καπετάνιος της Αλβανίας και σύντομα θα κάνει δική του μια περιοχή, που περιλαμβάνει την Ήπειρο και τη σημερινή Αλβανία, προκαλώντας τους Οθωμανούς. Τρεις σουλτάνοι, ο Μουράτ, ο Μεχμέτ και ο πολύς Μωάμεθ ο Πορθητής, θα εκστρατεύσουν εναντίον του, αλλά θα αποτύχουν παταγωδώς. Μόνο μετά το θάνατό του από ελονοσία, στις 17 Ιανουαρίου 1468, οι Οθωμανοί θα καταλύσουν το πριγκιπάτο του.

Ο Γεώργιος Καστριώτης θα προκαλέσει τον θαυμασμό των Ευρωπαίων με τα κατορθώματά του, όμως, δεν θα λάβει καμία ουσιαστική βοήθεια για να αναχαιτίσει την οθωμανική λαίλαπα. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι με τους πολέμους του κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προστάτευσε την ιταλική χερσόνησο από τις επεκτατικές διαθέσεις των Τούρκων. Πολύ αργότερα, ο Βολτέρος θα γράψει ότι μόνο ο Σκεντέρμπεης θα μπορούσε να αναστήσει τη θνήσκουσα Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ενώ ο Βιβάλντι του αφιέρωσε μία όπερα.

Στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας φυλάσσεται σφραγίδα, η οποία πιστεύεται ότι ανήκει στον Σκεντέρμπεη. Είναι στρογγυλή, διαμέτρου έξι εκατοστών, κατασκευασμένη από χαλκό και ζυγίζει 280 γραμμάρια. Εικονίζει τον δικέφαλο αετό και υπάρχει επιγραφή στα ελληνικά με τις λέξεις: «Αλέξανδρος Αυτοκράτωρ και Βασιλεύς. Αυτοκράτωρ των Ελλήνων και Βασιλεύς των Τούρκων, Αλβανών, Σέρβων και Βουλγάρων».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Ο ομογενής Στρατιωτικός Άντριου Πόππας με καταγωγή από την Πάτρα, προήχθη σε Στρατηγό και χρίστηκε επικεφαλής του μεγαλύτερου Σώματος του Αμερικανικού Στρατού μετά από απόφαση της Γερουσίας.

Ο Ανδρέας Πόππας, έγινε πλέον ο πιο υψηλόβαθμος ομογενής στις Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις και θα έχει υπό την ηγεσία του περισσότερους από 800.000 ενεργούς και έφεδρους στρατιώτες, όπως επίσης και άνδρες της Προεδρικής Φρουράς. Το Σώμα του Στρατηγείου των Ενόπλων Δυνάμεων (FORSCOM) στο οποίο είναι πλέον επικεφαλής, είναι το πολυπληθέστερο στον Αμερικανικό Στρατό και περιλαμβάνει στρατιώτες σε μαχητική και εκστρατευτική ετοιμότητα, έχοντας τον συντονισμό των χερσαίων επιχειρήσεων.

Έχει δηλώσει: “Εμπνέομαι από το ΟΧΙ των Ελλήνων απέναντι στην πολεμική μηχανή του Μουσολίνι, το 1940”

---

Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Γουέστ Πόιντ. Κατά την διάρκεια των τελευταίων 32 ετών στην υπηρεσία, κατείχε πολλές θέσεις διοικήσεως και επιτελείου, μεταξύ των οποίων, του 46ου Διοικητή Στρατηγού της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, του Διευθυντή Περιφερειακών Επιχειρήσεων και Διαχειρίσεως Δυνάμεων του Επιτελείου και του Διοικητή της 1ης Ταξιαρχίας, έχοντας ενεργό ρόλο στις Αμερικανικές Στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

Η τελευταία αποστολή του στο εξωτερικό ήταν ως επικεφαλής Αμερικανικής Δυνάμεως, που είχε αναπτυχθεί για 9 μήνες στο Αφγανιστάν στο πλαίσιο της επιχειρήσεως Resolute Support, συντονίζοντας το μέτωπο κατά της τρομοκρατίας.

Έως σήμερα ο Άντριου Πόππας ήταν Διευθυντής του Επιτελείου Αρχηγών με ρόλο συμβούλου του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν και του Υπουργού Αμύνης Λόιντ Όστιν. Προηγουμένως, είχε υπηρετήσει ως διευθυντής Επιχειρήσεων και ως κύριος σύμβουλος του προέδρου για πρωτοβουλίες παγκόσμιας ενσωματώσεως, τρέχουσες και μελλοντικές επιχειρήσεις, αναπτύσσοντας και παρέχοντας επιχειρησιακή καθοδήγηση και λειτουργώντας ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Πενταγώνου και Λευκού Οίκου.

«Πολλά περιβόλια είναι στην περιοχή της Αθήνας σωστοί παράδεισοι.
Στην Κολοκυνθού, στα Σεπόλια, στα Λιόσια και στο Μενίδι, στον Βουρλοπόταμο και στην Καλλιθέα καλλιεργούνται μεγάλες εκτάσεις με λαχανικά και το πρωί όλα αυτά πηγαίνουν στο παζάρι για να διατεθούν στους μανάβηδες.
Το καλοκαίρι η ντομάτα και τα κολοκυθάκια κυριαρχούν. Υπάρχουν και πολλά φρούτα, που επίσης προέρχονται από τα περιβόλια της Αθήνας.
Πλούσια τα ελέη.
Νόστιμα όλα, τα μαγειρεύεις και μοσχοβολάνε οι μπάμιες, τα φασολάκια.
Τα παντζάρια.
Δεν υπάρχουν λιπάσματα.
Οι κοπριές το φυσικό λίπασμα είναι το μυστικό της επιτυχίας.
Η Πατησιώτικη πατάτα είναι σωστό γλύκισμα.
Τα Κηφισιώτικα κεράσια αληθινή πανδαισία.
Το ίδιο και οι φράουλες.
Ωραία λαχανικά παράγει και το Χαλάνδρι.
Οι Μαρουσιώτες περιβολαραίοι φημίζονται επίσης για την παραγωγή τους.
Το καλοκαίρι υπάρχουν στην αγορά ωραία σταφύλια. Κυριαρχούν τα σαββατιανά που κατεβάζουν οι ίδιοι οι παραγωγοί με τα γαϊδουράκια τους και γυρίζουν τις γειτονιές της Αθήνας για να τα διαθέσουν.
Ακόμη πιο νόστιμοι είναι οι ροϊδίτες που έρχονται από τα Μεσόγαια.
Τα Σπάτα, το Κορωπί, το Λιόπεσι και το Μαρκόπουλο κρατάνε πάντα τα σκήπτρα της παραγωγής σταφυλιών και μούστου για την περίφημη ρετσίνα».

Προσθέτω πως και στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις γειτονιές της, κατέβαιναν από το Μενίδι για να πουλήσουν την πραμάτεια τους παραγωγοί – και στην πόλη μας είχαμε, εκτός από τους μανάβηδες (Καμαρόπουλο στην πλατεία Πατριάρχου, Λευτέρη στην πλατεία Κωνσταντινουπόλεως) με δικό τους μαγαζί και πλανόδιους όπως ήταν οι Βασιλείου, που έδρευαν ωστόσο στην Τράλλεων, όπου είχαν μάντρα και πώλησης ξύλων και κάρβουνου κωκ για τις σόμπες.

( «Η Αθήνα του Μεσοπολέμου» / Κώστας Π. Παντελόγλου )

Στις 5 Μαΐου 2010, ύστερα από κάλεσμα της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ, χιλιάδες έλληνες βγήκαν στους δρόμους σε όλη τη χώρα, αντιδρώντας στα σκληρά οικονομικά μέτρα που είχε αναγγείλει τρεις ημέρες νωρίτερα ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ενόψει της ψήφισης του Α’ Μνημονίου από τη Βουλή στις 6 Μαϊου.

Στην Αθήνα έγινε μία από τις μαζικότερες συγκεντρώσεις και πορείες, στην οποία πήραν μέρος πάνω από 150.000 πολίτες, κατά τους πιο μέτριους υπολογισμούς. Κι ενώ οι διαδηλωτές κατευθύνονταν μέσω της οδού Σταδίου στη Βουλή, άγνωστοι κουκουλοφόροι αποκόπηκαν από την πορεία και πέταξαν βόμβες μολότοφ και εύφλεκτο υλικό μέσα στο υποκατάστημα της τράπεζας Μαρφίν-Εγνατία, επί της οδού Σταδίου 23, το οποίο στεγαζόταν σ’ ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό κτίριο. Παρότι είχε κηρυχθεί απεργία από τα συνδικαλιστικά τους σωματεία, οι υπάλληλοι του υποκαταστήματος εργάζονταν κανονικά.

Το κτίριο λαμπάδιασε αμέσως, με αποτέλεσμα τρεις υπάλληλοι της τράπεζας να χάσουν τη ζωή τους. Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, εγκλωβίστηκαν από τις φλόγες στον 3ο όροφο του κτιρίου και πέθαναν από ασφυξία. Πέντε υπάλληλοι διασώθηκαν από την Πυροσβεστική, ενώ οι υπόλοιποι κατάφεραν να εξέλθουν σώοι. Την ίδια ώρα εμπρηστική επίθεση δέχτηκε το βιβλιοπωλείο «Ιανός», που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το υποκατάστημα της Μαρφίν.

Η είδηση για τον φονικό εμπρησμό της Μαρφίν πάγωσε το πανελλήνιο, ενώ ομόθυμη ήταν η καταδίκη του πολιτικού κόσμου. Για «ωμή δολοφονική ενέργεια» έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ενώ το ΚΚΕ το χαρακτήρισε «έγκλημα με στόχο την τρομοκράτηση του λαού, τη συκοφάντηση του αγώνα για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, της αντιλαϊκής πολιτικής».

Οι έρευνες των αρχών κινήθηκαν προς δύο κατευθύνσεις: στη σύλληψη των δραστών και στις ευθύνες των υπευθύνων της τράπεζας σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας. Η σύλληψη των δραστών αποδείχτηκε γρίφος για την αστυνομία και μέχρι σήμερα στοιχειώνει την τραγωδία.

Δύο χρόνια αργότερα, οι υπεύθυνοι της τράπεζας, που ανήκε στον επιχειρηματία και δικηγόρο Ανδρέα Βγενόπουλο, οδηγήθηκαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας, με τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας και των σωματικών βλαβών εξ αμελείας, λόγω των σημαντικών παραλείψεων στα μέτρα ασφαλείας.

Το δικαστήριο έκρινε ενόχους τον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin, Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου, Εμμανουήλ Βελονάκη και τη διευθύντρια του καταστήματος Άννα Βακαλοπούλου, ενώ αθώωσε την υποδιευθύντρια του καταστήματος, Αναστασία Κούκου. Στις 22 Ιουλίου 2013, οι τρεις κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, οι δύο πρώτοι 22 ετών και η Βακαλοπούλου 5 ετών κι ενός μήνα, για τις ανθρωποκτονίες από αμέλεια τριών υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων.

Όσον αφορά στις έρευνες για τους δράστες του εμπρησμού του υποκαταστήματος της Μαρφίν και του βιβλιοπωλείου «Ιανός», προσήχθησαν σε δίκη ο Θεόδωρος Σίψας και ο Παύλος Αντρέεβ, οι οποίοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Στις 31 Οκτωβρίου 2016 αθωώθηκαν ομόφωνα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο (Κακουργιοδικείο), καθώς δεν προέκυψε κανένα στοιχείο εις βάρος τους.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

 

Έλεγε ένας Αμερικάνος μουσικός ότι «η μοναξιά προσθέτει ομορφιά στην ζωή. Δίνει μια ιδιαίτερη απόχρωση στα ηλιοβασιλέματα και κάνει το νυχτερινό αέρα να μυρίζει καλύτερα». Τι είναι για εσάς η μοναξιά;

Πολύ ωραία το είπε. Κοίταξε, μοναξιά είναι η αφετηρία κάθε δημιουργίας. Χωρίς αυτή δεν γίνεται τίποτα. Δεν είναι η δημιουργία προϊόν διαλόγου, αλλά μοναξιάς, είναι μια μοναχική πρωτοβουλία. Σε παρηγορεί, σου δίνει μια χαρά. Εγώ ζω με τα πρόσωπα των βιβλίων μου, για αυτό θεωρώ το γράψιμο μια μοναξιά με παρέα.

Βασίλης Αλεξάκης, συγγραφέας

Χρόνια πολλά!!!