Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη οι Ισαπόστολοι

Κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ του Μεγάλου και της μητέρας του Ελένης. Τους ονομάζει Ισαποστόλους για τις μεγάλες υπηρεσίες που πρόσφεραν στον Χριστιανισμό. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα, Ελένη και Έλενος.

Ο Κωνσταντίνος (272-337) βασίλεψε από το 306 έως τον θάνατό του. Με το διάταγμά του περί ανεξιθρησκείας (313) έπαψε τους διωγμούς κατά των χριστιανών, βοηθώντας έτσι την ακώλυτη άσκηση της λατρείας και την εξάπλωση της νέας θρησκείας. Το 325 συνεκάλεσε την Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Μικράς Ασίας και την προσφώνησε αυτοπροσώπως. Η σύνοδος αυτή είναι βασική στην πορεία του Χριστιανισμού, αφού καταδίκασε την αίρεση του Αρειανισμού και διαμόρφωσε το δόγμα του («Σύμβολο της Πίστεως»). Λίγο πριν από τον θάνατό του βαπτίστηκε χριστιανός.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν έχει εντάξει στο Αγιολόγιό της τον Μέγα Κωνσταντίνο, επειδή η ιστορική έρευνα του χρεώνει τη διαταγή για τη δολοφονία του γιου του Κρίσπου (από την πρώτη του γυναίκα Μινερβίνη) και της δεύτερης γυναίκας του Φαύστας (Κρίσπος και Φαύστα πρέπει να είχαν ερωτική σχέση, σύμφωνα με νεώτερα ιστορικά δεδομένα). Αντίθετα, τιμούν τη μνήμη του, εκτός από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αγγλικανική Εκκλησία και διάφορες Λουθηρανικές ομολογίες.

Η βασιλομήτωρ Ελένη (246/250 – 327/330) βρήκε τον Τίμιο Σταυρό στους Αγίους Τόπους και χρηματοδότησε την ανέγερση χριστιανικών ναών σε πολλά μέρη της αυτοκρατορίας. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 18 Αυγούστου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Επίσημη πρόταση από τον ΟΗΕ δέχθηκε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Δημήτρης Κουρέτας να παρουσιάσει τη δουλειά του για τα πρωτεϊνικά μπισκότα από υποπροιόντα τυροκομείων. Τα πρωτεϊνικά μπισκότα που έχουν δημιουργηθεί από  την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας είναι προϊόντα αμιγώς πράσινης επιχειρηματικότητας. Πρόκειται για μια επιστημονική κατάκτηση που δίνει λύση στην απορρύπανση περιοχών όπου λειτουργούν μονάδες επεξεργασίας γαλακτοκομικών προϊόντων ενώ την ίδια στιγμή δημιουργεί ένα δευτερογενές επισιτιστικό προϊόν στο οποίο περιέχονται όλες οι θερμίδες και οι πρωτεΐνες ενός πλήρους γεύματος.

Αναλυτικότερα:

Μετά από έρευνα ετών η επιστημονική ομάδα του καθηγητή Δ. Κουρέτα (τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) κατάφερε να βρει λύση στο τεράστιο πρόβλημα της ρύπανσης από τα υποπροϊόντα του γάλακτος και κυρίως από το «τυρόγαλα» ή «ορό του γάλακτος». Μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των υποπροϊόντων κατέληγε σε ποτάμια ή ρυάκια προκαλώντας τεράστια επιβάρυνση στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και αλυσιδωτά προβλήματα στη δημόσια υγεία, τις καλλιέργειες, ακόμα και την ποιότητα του πόσιμου νερού. Η λύση του προβλήματος αφορά στην περιοχή της Λάρισας και ειδικά στην Ελασσόνα την πιο σημαντική περιοχή στην τυροκομία στη χώρα.

Πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς τους επικονιαστές, που μεταφέρουν τη γύρη από λουλούδι σε λουλούδι γονιμοποιώντας τα φυτά; Η απάντηση είναι τρομακτική. Θα εξαφανιζόταν το 80% των τροφίμων, δεν θα υπήρχαν δεκάδες φρούτα και λαχανικά, και το ανθρώπινο είδος θα είχε πρόβλημα επιβίωσης.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, σχεδόν το 35% των ασπόνδυλων επικονιαστών, όπως οι μέλισσες και οι πεταλούδες, απειλούνται με εξαφάνιση παγκοσμίως, ενώ 100 έως 1000 φορές υψηλότερος από τον κανονικό είναι ο ρυθμός εξαφάνισης των μελισσών εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας στις 20 Μαΐου, το ζήτημα της μείωσης του πληθυσμού των μελισσών και άλλων επικονιαστών (π.χ. πεταλουδών) αναδεικνύεται σε παγκόσμιο επίπεδο, ως μια παράμετρος που επηρεάζει την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων και θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη ανάπτυξη του πλανήτη.

Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος, να σημειωθεί ότι πάνω από το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής τροφής εξαρτάται από τους επικονιαστές. Κι από τα 100 είδη καλλιεργούμενων φυτών που παράγουν το 90% της παγκόσμιας τροφής τα 71 επικονιάζονται από τις μέλισσες, ενώ στη μέλισσα οφείλει την ύπαρξή της και το 80% της άγριας βλάστησης.

Στην περίπτωση που η τάση αφανισμού των μελισσών συνεχιστεί σε βάθος χρόνου, θρεπτικά διατροφικά είδη, όπως είναι τα φρούτα (π.χ. μήλα, φράουλες), οι ξηροί καρποί και πολλά λαχανικά (π.χ ντομάτες) θα δεχθούν σοβαρό πλήγμα, θα αντικατασταθούν σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό από βασικές καλλιέργειες, όπως το ρύζι, το καλαμπόκι και οι πατάτες και συνεπώς θα διαταραχθεί η ισορροπία στην ανθρώπινη διατροφή.

Ας θυμόμαστε ότι οι λέξεις έχουν τεράστια δύναμη όταν καταλήγουν να επηρεάζουν το είδος της εμπειρίας που βιώνουμε.
Υπάρχει μια σχετική ιστορία από την Ιαπωνία που μας θυμίζει την απίστευτη ισχύ των λέξεων και την ικανότητά τους να μεταβάλλουν τα συναισθήματά μας:

Ήταν κάποτε ένας σαμουράι, δεινός ξιφομάχος μα χαρακτήρας εγωκεντρικός και αλαζόνας. Νόμιζε πως ήταν κάποιος όταν σκότωνε κι έτσι έψαχνε διαρκώς ευκαιρίες να προκαλέσει, ακόμη και για ασήμαντη αφορμή. Με τον τρόπο αυτό ο σαμουράι συντηρούσε την ιδέα που είχε για τον εαυτό του και τον άτεγκτο χαρακτήρα του.
Κάποτε πήγε σ’ ένα χωριό και είδε κόσμο να συρρέει σε ένα μέρος. Ο σαμουράι έκοψε το δρόμο ενός από αυτούς τους ανθρώπους και τον ρώτησε κοφτά:
“Που πηγαίνετε όλοι τόσο βιαστικά;”
“Ευγενικέ πολεμιστή”, αποκρίθηκε ο άνδρας που μάλλον είχε ήδη αρχίσει να τρέμει για τη ζωή του, “πηγαίνουμε να ακούσουμε τον δάσκαλο Ουέι”.
“Ποιος είναι αυτός ο Ουέι;”.
“Μα πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις τον δάσκαλο Ουέι, που είναι γνωστός σε όλη την περιοχή;”
Ο σαμουράι ένιωσε άσχημα και πρόσεξε το σεβασμό με τον οποίο μιλούσε ο χωρικός για τον εν λόγω δάσκαλο και όχι για ένα σαμουράι σαν αυτόν. Αποφάσισε λοιπόν πως η δική του φήμη θα ξεπερνούσε εκείνη του Ουέι κι έτσι ακολούθησε το πλήθος στην αχανή αίθουσα που δίδασκε ο δάσκαλος Ουέι.
Ο Ουέι ήταν ηλικιωμένος και κοντός κι αυτό προκάλεσε την περιφρόνηση και τη συγκρατημένη οργή του σαμουράι.
Ο Ουέι άρχισε να μιλά.
“Στη ζωή ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε μια πληθώρα πανίσχυρων όπλων, αλλά για μένα το πιο ισχυρό απ’ όλα είναι η λέξη”.
Μόλις το άκουσε ο σαμουράι, δεν κρατήθηκε και φώναξε:
“Μόνο ένας γέρος σαν εσένα θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο σχόλιο”, είπε και τράνηξε το σπαθί του, την κατάνα, από το ζωνάρι του. Ύστερα, κραδαίνοντας την, συνέχισε:
“Αυτό είναι ένα πανίσχυρο όπλο και όχι τα λόγια σου”.
Τότε ο Ουέι, κοιτάζοντάς τον κατάματα, απάντησε:
“Είναι φυσικό κάποιος σαν εσένα να μιλά έτσι’ είναι προφανές πως δεν είσαι παρά ένας μπάσταρδος, ένας ακαλλιέργητος αγροίκος, ένας αμόρφωτος και σκέτος παλιάνθρωπος”.
Στο άκουσμα των λόγων αυτών, ο σαμουράι κοκκίνισε ολόκληρος και με σώμα άκαμπτο και μυαλό θολωμένο κινήθηκε καταπάνω του.
“Γέροντα, αποχαιρέτα τη ζωή, διότι ήρθε το τέλος σου”.
Τότε εντελώς απρόσμενα ο Ουέι άρχισε να ζητά συγνώμη.
“Συγχώρα με, άρχοντά μου, δεν είμαι παρά ένας κουρασμένος ηλικιωμένος άνθρωπος και η γλώσσα μου καμιά φορά δεν ξέρει τι λέει. Μπορεί η ευγενική καρδιά του πολεμιστή που κουβαλάς στο στήθος σου να συγχωρήσει τούτο τον ανόητο, που πάνω στην τρέλα του σε σύγχυσε;”
Ο σαμουράι κοκάλωσε και ύστερα από λίγο απάντησε ως εξής:
“Μα φυσικά, ευγενικέ δάσκαλε Ουέι, δέχομαι τη συγνώμη σου”.
τότε ο Ουέι τον κοίταξε στα μάτια και του είπε:
“Φίλε μου, πες μου τώρα: είναι ή δεν είναι πανίσχυρα τα λόγια ενός ανθρώπου;”]
Τις λέξεις δεν τις φέρνει ο άνεμος… Οι λέξεις δημιουργούν πραγματικότητες. Γι’ αυτό να αναζητάτε λέξεις που βοηθούν και δεν ακυρώνουν.
Ίσως να εκπλαγείτε με ό,τι αρχίσει να συμβαίνει στη ζωή σας.

Βρες ξανά τον εαυτό σου
ΜΑΡΙΟ ΑΛΟΝΣΟ ΠΟΥΤΖ

Μαγκιά είναι να μην χειροδικείς, να μην βλαστημάς πιο αδύναμους από σένα. Τα επιχειρήματα των πράξεων σου είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως έχεις δίκιο!!

Η συναισθηματική νοημοσύνη μας καθορίζει το πόσο εύκολα μπορούμε να δημιουργήσουμε σχέσεις με άλλους ανθρώπους, να μπούμε στη θέση τους και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πώς αισθάνονται και τελικά προσδιορίζει το πόσο εύκολα κερδίζουμε τη συμπάθεια των άλλων. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι πολύ σημαντική όταν δουλεύουμε σε ομάδες ή έχουμε την ευθύνη μιας ομάδας και η ανάπτυξή της είναι ανεκτίμητη για την καθημερινότητά μας και την εξέλιξή μας στον εργασιακό χώρο. Ένας απλός τρόπος να την αναπτύξετε είναι να προσπαθείτε συνειδητά να “μπείτε στη θέση του άλλου”, να νιώσετε τις ανάγκες και τις ανησυχίες του και να δείχνετε κατανόηση.

«Ο φόβος παράγει χρήμα ενώ η απουσία φόβου δημιουργεί πολιτισμό»
Βαγγέλης Παπαθανασίου

«Μου το είπε ο πατέρας μου. Ευτυχώς, Σήφη, μου είπε, που δεν έμαθες γράμματα, γιατί αν μάθαινες θα είχες όλους τους άλλους δούλους σου. Ρώτησα τον πατέρα μου, είναι καλύτερα τώρα που εγώ είμαι δούλος των άλλων. Μου απάντησε, εσύ, Σήφη, δεν γίνεται να είσαι δούλος κανενός.«

Τον Σήφη Βαρδινογιάννη, του 1929, που πέθανε το 2002, στις 7 Οκτωβρίου, δεν τον γνώρισα ποτέ. Τον διάβασα σε συνέντευξη του όταν ήταν ακόμα πρόεδρος της ναυτιλιακής εταιρείας ΑΝΕΚ και μου έδωσε την εικόνα ατόμου πεπερασμένων αιώνων.

Κι όχι μονάχα με τη αγριοβουνήσια φάτσα του, σημειολογικά παραπέμπει σε άνθρωπο που αρνείται να κοινωνικοποιηθεί με τις λαμογιές γύρω του. Κυκλοφορούν, λοιπόν, και σήμερα άνθρωποι παλιοί, του παλιού καιρού. Ανθρώπακες, όχι ανθρωπάκια.

Με το θάνατο του Ιωσήφ-Σήφη Βαρδινογιάννη έγραψα κάποιες αράδες στη φυλλάδα και την ίδια μέρα μου τηλεφώνησε ο αδελφός του ο Γιώργος, ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός να με ευχαριστήσει.

Στο αρχείο μου έχω ατάκες του Σήφη Βαρδινογιάννη από τη συνέντευξη του, και ζητώ συγγνώμην από τον δημοσιογράφο που την υπέγραψε και το περιοδικό που την δημοσίευσε, επειδή δεν αναφέρω τα ονόματα τους. Είχα κρατήσει για προσωπική χρήση αποσπάσματα της συνέντευξης, δεν σκεφτόμουν να την αναδημοσιεύσω και γι’ αυτό δεν σημείωσα το μέσο και τον δημοσιογράφο.

Ο λόγος, μετά από σχετικές ερωτήσεις, στον μακαρίτη Σήφη Βαρδινογιάννη:

– Από μικρό παιδί έχω σχέση με τα όπλα και είμαι σε θέση να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Βεβαίως φοβήθηκα όταν έγινε η απόπειρα εναντίον μου. Το οργανωμένο έγκλημα λογαριάζει ποιον θα βαρέσει, το μελετάει καλά. Με μένα δεν είναι και τόσο εξασφαλισμένο το αποτέλεσμα. Η σφαίρα που θα μου στείλουν θα πάει εκεί που εγώ θέλω, όχι εκεί που θα σημαδεύει ο δολοφόνος.

Το ξέρουν. Γι’ αυτό δεν είχα ποτέ ανάγκη από μπράβους. Αν έχω βγάλει ποτέ όπλο; Ποτέ. Αν το βγάλεις πρέπει και να το χρησιμοποιήσεις. Αυτός είναι ο κανόνας, μην επεκταθούμε άλλο σε τούτη την ιστορία.

– Όταν ο μισθός του δασκάλου ήταν 600 δραχμές εγώ έβγαζα μέχρι και 50.000 σε δυο εικοσιτετράωρα. Τα δρομολόγια ήταν σκληρά. Πολλές φορές έκανα και μια εβδομάδα ν’ αφήσω το τιμόνι. Δεν έτρωγα παρά σύκα και μπισκότα, μόνο να αντέχω.

Μια φορά έβαλα οδοντογλυφίδες στα μάτια για να τα κρατήσω ανοικτά. Τότε, βέβαια, δεν έκανα καταχρήσεις, δεν έπινα ούτε μπύρα. Το ποτό το άρχισα μετά το 1960, και το τι έχω πιει μη ρωτάς.Πολύ πράμα. Τέλος πάντων, σε πέντε χρόνια είχα κάνει 943.000 χιλιόμετρα σ’ όλη την Κρήτη.

– Το πιο σπουδαίο που πέτυχα στη ζωή μου είναι ότι δεν θα βρεθεί κανένας να πει ότι τον αδίκησα Ούτε όταν ήμουν μεταφορέας, ούτε αργότερα που πλούτισα. Αν συγχώρησα κάποιον που μου έκανε κακό; Δεν συγχωρώ εκείνον που έχω ευεργετήσει και στράφηκε εναντίον μου. Το ‘χω γραμμένο στον τοίχο: “Τον αχάριστο ευεργετείς, νεκρό δανείζεις”. Αν ζητάω εγώ συγγνώμην; Αντρική πράξη η συγγνώμην, όχι δειλία.

– Μέσω του αδελφού μου Παύλου γνώρισα αρκετούς πολιτικούς. Όλους τους σημαντικούς, όμως δεν καλλιέργησα τις σχέσεις μαζί τους. Δεν είναι του χαρακτήρα μου οι δημόσιες σχέσεις και η προβολή. Δεν μου αρέσει να φαίνομαι, δεν το επεδίωξα ποτέ.

– Πάντα ζούσα στην Κρήτη. Στο πατρικό μας και το έχω διατηρήσει όπως ήτανε. Όσα χρόνια μου απομένουν θέλω να τα ζήσω ήρεμα, ήσυχα.

– Τον τελευταίο χρόνο δεν έχω όρεξη για τίποτε. Ασχολούμαι λίγο με το εργοστάσιο που έχω από το 1985, αλλά όχι σπουδαία πράγματα. Κάναμε ό,τι κάναμε, καλώς έχει. Ο Θεός ό,τι πει τώρα.

– Τι χαρακτηρίζει τα συναισθήματα μου για τα αδέλφια μου; Θα πω μια μαντινάδα. “Τα αδέλφια δε μαλώνουνε- η μοίρα το έχει γράψει- κι ανάμεσα τους όποιος μπει- φωτιά να τόνε κάψει”.

Πηγή: apodytiriakias

Η κριτική είναι πληροφορίες που θα σε βοηθήσουν να αναπτυχθείς- Hendrie Weisinger