μια ακόμη μέρα στον παράδεισο, Νικόλας έφα!

Στο δοκίμιο The Critic as Artist (1891), ο Όσκαρ Ουάιλντ έγραψε ότι “το να μην κάνεις τίποτα είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, το πιο δύσκολο και το πιο πνευματικό”.

Ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος αν μπορούσαμε όλοι να περάσουμε ένα χρόνο κοιτάζοντας έξω από το παράθυρό μας.

“Να ρισκάρεις περισσότερο από όσο οι άλλοι θεωρούν ασφαλές. Να ονειρεύεσαι περισσότερο από όσο οι άλλοι θεωρούν πρακτικό.”
-Howard Schultz, Starbucks CEO

Βλέπουμε συχνά ανθρώπους να συμπεριφέρονται παράλογα, αλλοπρόσαλλα, ακατανόητα και αναρωτιόμαστε γιατί, αγνοώντας ότι γι’ αυτό ευθύνονται τα τραύματα που κουβαλούν. Τραύματα που θολώνουν την κρίση τους και καταπιέζουν τα θέλω τους.

Γουόρεν Μπάφετ: Το σκάνδαλο με το λάδι της σαλάτας που «γέννησε» έναν γκουρού των επενδύσεων

Γουόρεν Μπάφετ: Το σκάνδαλο με το λάδι της σαλάτας που «γέννησε» έναν γκουρού των επενδύσεων

  

30 Δεκεμβρίου 1963

Η American Express Warehousing, μία μονάδα της American Express, κηρύσσει χρεοκοπία, όταν διαπιστώνεται ότι οι δεξαμενές της που υποτίθεται ότι περιείχαν λάδι για σαλάτα αξίας 150 εκατ. δολαρίων δεν έχουν παρά μόνο θαλασσινό νερό. Πρόκειται για ένα περίεργο σκάνδαλο που ωστόσο θα οδηγήσει σε μία από τις πρώτες μεγάλες επενδύσεις του Γουόρεν Μπάφετ

Πρωταγωνιστής αυτού του σκανδάλου είναι ένας απατεώνας, που ονομάζεται Άντονι -Τίνο- Ντε Αντζέλις. 

Ο Ντε Αντζέλις γεννήθηκε το 1915 στο Μπρονξ και αφότου τελείωσε το σχολείο, έπιασε δουλειά σε ένα κρεοπωλείο. Αφότου μεταπήδησε σε μια μεγάλη εταιρεία επεξεργασίας κρεάτων, την Adolf Gobel, αναρριχήθηκε έως τη θέση του προέδρου το 1949, όμως η εταιρεία χρεοκόπησε, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε εξαπατήσει το αμερικανικό κράτος, προμηθεύοντας τα σχολεία με κακής ποιότητας κρέατα. 

Έτσι, το 1955, ο Ντε Αντζέλις ίδρυσε την Allied Crude Vegetable Oil Refining Corporation. Αφότου απέκτησε μεγάλη παρουσία στις αγορές των αγροτικών εμπορευμάτων, εκμεταλλευόμενος τα κρατικά προγράμματα επιδοτήσεων, ο Ντε Αντζέλις αποφάσισε να βγάλει ακόμα περισσότερα χρήματα, χειραγωγώντας την αγορά του σογιέλαιου. 

Το σχέδιό του ήταν να χρησιμοποιήσει τα μεγάλα αποθέματα εμπορευμάτων της εταιρείας του ως εγγύηση για να πάρει δάνεια από τις τράπεζες της Wall Street. Αγοράζοντας προθεσμιακά συμβόλαια σογιέλαιου, θα ανέβαζε την τιμή του λαδιού και έτσι θα αυξανόταν τόσο η αξία των αποθεμάτων του όσο και εκείνη των προθεσμιακών συμβολαίων, με αποτέλεσμα να βγάλει χρήματα και από τα δύο. 

Η American Express είχε πρόσφατα δημιουργήσει μία νέα μονάδα που ειδικευόταν στις αποθήκες και έδινε δάνεια στις επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας τα αποθέματά τους ως εγγύηση. Έτσι, η American Express έδωσε στον Ντε Αντζέλις αποδεικτικά ότι είχε στις αποθήκες της εκατομμύρια λίτρα σογιέλαιου, με τον επιχειρηματία να παίρνει στη συνέχεια δάνεια με εγγύηση τα αποθέματα αυτά. 

Όμως, όταν η American Express έστειλε επιθεωρητές για να σιγουρευτεί πως ο Ντε Αντζέλις είχε το σογιέλαιο που είχε χρησιμοποιηθεί ως collateral, δεν άργησε να διαπιστώσει ότι οι δεξαμενές ήταν γεμάτες με θαλασσινό νερό. Μόνο στο πάνω μέρος τους επέπλεε ελάχιστο λάδι.

Μέχρι να αποκαλυφθεί η απάτη του, ο Ντε Αντζέλις είχε πάρει ήδη δάνεια από 51 χρηματιστηριακές και τράπεζες. 

Όταν η απάτη αποκαλύφθηκε, η αγορά του σογιέλαιου κατέρρευσε και ο Ντε Αντζέλις αδυνατούσε, φυσικά, να αποπληρώσει τα δάνεια.

Το σκάνδαλο αυτό, που έμεινε γνωστό ως «η απάτη με το λάδι σαλάτας του 1963», τίναξε στον αέρα δύο χρηματιστηριακές εταιρείες, τις Williston and Beane και Ira Haupt and Co, που είχαν δανείσει χρήματα στον Ντε Αντζέλις. null

Η American Express αναγκάστηκε να πληρώσει 150 εκατ. δολάρια (ποσό που αντιστοιχεί σε 1,25 δισ. δολάρια σήμερα). Το αποτέλεσμα ήταν ότι η μετοχή της έχασε περίπου το ένα δεύτερο της αξίας της από τον Οκτώβριο του 1963 έως τον Ιανουάριο του 1964. Πιστεύοντας ότι ήταν ένα παροδικό πρόβλημα, ο Γουόρεν Μπάφετ άρχισε να αγοράζει μετοχές της εταιρείας και έχτισε ποσοστό 5%, αντί 20 εκατ. δολαρίων. Και είχε δίκιο: Από το 1964 έως το 1973, η μετοχή της American Express δεκαπλασίασε την τιμή της. Ήταν μία από τις πρώτες επιτυχημένες επενδύσεις του Μπάφετ. 

moneyreview.gr

Σαν σήμερα

Η πτώση της χούντας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα

Στις 23 Ιουλίου 1974 η επτάχρονη δικτατορία της 21ης Απριλίου, υπό το βάρος της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, κατέρρευσε. Οι στρατιωτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας, επικεφαλής της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Ιουλίου. Από την ημέρα αυτή αρχίζει η εποχή της «Μεταπολίτευσης», η λαμπρότερη, ίσως, περίοδος της πολιτικής ιστορίας του ελληνικού κράτους.

Η γενική επιστράτευση που κηρύχτηκε στις 21 Ιουλίου, μία ημέρα μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήταν χαώδης και ανοργάνωτη και κατέδειξε την τραγική κατάσταση που βρισκόταν ο Ελληνικός Στρατός, μετά από επτά χρόνια δικτατορίας. Η κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, που ήταν υποχείριο του «αόρατου δικτάτορα» Δημητρίου Ιωαννίδη, ήταν ανίκανη να πάρει σοβαρές αποφάσεις. Έτσι, η προσφυγή στους πολιτικούς ήταν μονόδρομος για τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος και οι αρχηγοί του Στρατού, αντιστράτηγος Ανδρέας Γαλατσάνος, Ναυτικού, αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης και Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου, σε σύσκεψη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη διατύπωσαν την άποψη ότι είναι επιτακτική ανάγκη η ανάθεση της διακυβέρνησης της χώρας στους πολιτικούς. Στη συνέχεια, ο Γκιζίκης κάλεσε τον Ιωαννίδη και του ανακοίνωσε την απόφαση της ηγεσίας του στρατεύματος, χωρίς αυτός να αντιδράσει.

Στις 2 μετά το μεσημέρι κλήθηκαν σε σύσκεψη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σημαίνουσες πολιτικές προσωπικότητες της προδικτατορικής περιόδου. Στη σύσκεψη συμμετείχαν οι αρχηγοί των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων Παναγιώτης Κανελλόπουλος της ΕΡΕ και Γεώργιος Μαύρος της «Ενώσεως Κέντρου», καθώς και οι Ευάγγελος Αβέρωφ, Σπύρος Μαρκεζίνης, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, Στέφανος Στεφανόπουλος, Πέτρος Γαρουφαλλιάς και Ξενοφών Ζολώτας. Η δικτατορία της 21ης Απριλίου είχε ήδη καταρρεύσει.

Στη σύσκεψη αποφασίστηκε ο σχηματισμός πολιτικής κυβέρνησης υπό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ο οποίος έλαβε προθεσμία έως τις 8 το βράδυ να ανακοινώσει τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου. Εν τω μεταξύ, ο Ευάγγελος Αβέρωφ, που προέκρινε τη λύση Καραμανλή, ήλθε σε επαφή με τον πρώην πρωθυπουργό, που ζούσε αυτοεξόριστος στο Παρίσι από το 1963, και του ζήτησε να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατό στην Ελλάδα. Στις 6:30 το απόγευμα, ο Αβέρωφ, με υπόδειξη του Γκιζίκη, τηλεφώνησε στον Κανελλόπουλο και του ανακοίνωσε την άρση της εντολής που του είχε ανατεθεί.

Στις 8 το βράδυ επαναλήφθηκε η σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς και επικυρώθηκε η απόφαση για την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ντ’ Εστέν διέθεσε πάραυτα το προσωπικό του αεροπλάνο για την άμεση επιστροφή του Καραμανλή, ο οποίος αφίχθη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού στις 2 το πρωί της 24ης Ιουλίου κι έγινε δεκτός από ένα τεράστιο πλήθος πολιτών, που τον χαιρετούσε κυριολεκτικά ως ελευθερωτή. Στις 4 το πρωί, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, στρατηγού Φαίδωνα Γκιζίκη.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας ορκίστηκε το πρώτο κλιμάκιο της κυβέρνησής του, αποτελούμενο από πολιτικά πρόσωπα της δεξιάς και του κέντρου. Ο Καραμανλής δίσταζε να συμπεριλάβει στην κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» πολιτικούς της Αριστεράς, για να μην προκαλέσει τους σκληροπυρηνικούς χουντικούς, που κατείχαν ακόμα καίρια πόστα στον κρατικό μηχανισμό. Στις 26 Ιουλίου συμπληρώθηκε η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου, με την ορκωμοσία του δευτέρου κλιμακίου της κυβέρνησης.

Αμέσως μετά ανακοινώθηκαν τα πρώτα μέτρα για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος: κατάργηση του στρατοπέδου της Γυάρου, απόλυση όλων των κρατουμένων, αμνήστευση όλων των πολιτικών αδικημάτων και απόδοση της ιθαγένειας στους πολίτες από τους οποίους την είχε στερήσει η δικτατορία του 1967. Στις άμεσες επιδιώξεις της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας συμπεριλαμβάνονταν η αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας και η διαμόρφωση κλίματος εθνικής ενότητας, η αποδιοργάνωση του πλέγματος εξουσίας της δικτατορίας και η αποκατάσταση του πολιτικού ελέγχου στο στράτευμα, η προετοιμασία για τη διενέργεια εκλογών και η αντιμετώπιση της κρίσης στην Κύπρο.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/