Συντάκτης: Kostas Bertsias

— Ρ —

ρακένδυτος: (επίθ.) κουρελιασμένος, κουρελής.

ρηξικέλευθος: (επίθ.) < από το μεταγενέστερο ῥηξικέλευθος. Σύνθεση των λέξεων ῥήγνυμι, ανοίγω + κέλευθος, δρόμος. Αυτός που δημιουργεί πρόοδο («ανοίγει νέους δρόμους») στην πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία κ.α..

— Σ —

σκαπανέας: (ουσ. αρσ.) πρωτοπόρος, καινοτόμος, ρηξικέλευθος

σταχυολογώ: (ρ.) μαζεύω στάχυα / (μτφ.) διαλέγω, απανθίζω. (σσ. συνήθως χρησιμοποιείται μεταφορικά).

συνδαιτυμόνας: (ουσ. αρσ.) αυτός που δειπνεί με άλλο άτομο.

— Τ —

ταλανίζω: (ρ.) .

ταχυφαγείο: (ουσ. ουδ.) εστιατόριο γρήγορης εξυπηρέτησης, fast food.

τιμαλφής: (επίθ.) πολύτιμος, πανάκριβος, βαρύτιμος.

τραγέλαφος: () .

τροχοπέδη: (ουσ. θηλ.) (για οχήματα) φρένο / μτφ: εμπόδιο, κώλυμα.

τρυφηλός

— Υ —

υπεισέρχομαι: (ρ.) μπαίνω λαθραία, εισδύω κάπου επιτήδεια.

υποθάλπω: (ρ.) .

υπονομεύω: (ρ.) .

υποσκάπτω: (ρ.) .

υποσκελίζω: (ρ.)

υποτροπιάζω: (ρ.) (για αρρώστια) εμφανίζομαι πάλι, ξανακυλώ.

υφέρπων /-ουσα /-ον: (επίθ.) αυτός που σέρνεται κάτω από κάτι. Μεταφορικά, αναφερόμαστε σε υφέρπουσα νόσο (που κρύβεται κάτω από μη προφανή συμ;τώματα) ή και σε υφέρποντα νοήματα (υπονοούμενα).

— Φ —

φαλκιδεύω: (ρ.)

φείδομαι: (ρ.) εξοικονομώ, τσιγκουνεύομαι, στερώ.

φειδωλός: (επίθ.) οικονομικός, αυτός που μιλά ή προσφέρει ή γενικότερα ενεργεί με φειδώ, με σύνεση, με οικονομία

φενάκη: (ουσ. θηλ.) περούκα / μτφ: το ψέμα που λέγεται για εξαπάτηση, η παραπλάνηση, η εσκεμμένη απάτη.

φυλλορροώ: (ρ.) μαδώ, ρίχνω τα φύλλα μου / μτφ: καταπέφτω, εξασθενώ, εξαντλούμαι.

φυσιοδίφης: (ουσ. αρσ.) αυτός που ερευνά τη φύση, ο επιστήμονας που ασχολείται με τη μελέτη των φυτών, των ζώων και των ορυκτών.

φωταψία:

— Χ —

χειραφέτηση: (ουσ. θηλ.) η απαλλαγή από την κηδεμονία, εξουσία ή επιρροή κάποιου.

χίμαιρα: (ουσ. θηλ.) βλ. ουτοπία.

— Ψ —

ψήγμα: (ουσ. ουδ.) τρίμμα, λεπτό κομμάτι μετάλλου, ελάχιστη ποσότητα.

Ορεινή δωρίδα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΜΠΑΤΖΗΣ

30 ΙΑΝ. 2019 10:46

Το προφίλ του ανθρώπου που για πολλούς κρύβεται πίσω από κάθε συνωμοσία εκεί έξω.

Κάθε θεωρία συνωμοσίας των τελευταίων ετών που σέβεται τον εαυτό της, περιλαμβάνει ολίγη από μασόνους, λέσχη Μπίλντεμπεργκ και φυσικά, Τζορτζ Σόρος. Τελευταίο τρανό παράδειγμα, η συμφωνία των Πρεσπών, πίσω από την οποία κρυβόταν προφανώς ο Αμερικανο-Ούγγρος επενδυτής, με την φωτογραφία του από το Νταβός μαζί με τον Ζάεφ να προκαλεί ντελίριο στους λάτρεις του γεωπολιτικού κουτσομπολιού και παρασκηνίου.

ADVERTISING

 

Φυσικά, η εμπλοκή του Σόρος σε διάφορα γεγονότα δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία, αφού ο 88χρονος hedge fund manager χρεώνεται την άνοδο του κινήματος ‘Black Lives Matter’, την προσφυγική κρίση, την οικονομική κρίση του 2008, τον διωγμό των Εβραίων από τους ναζί και πολλά στραβά ακόμη σε όλο τον πλανήτη, για τα οποία θεωρείται ο κύριος υποκινητής.

Ποιος είναι όμως τέλος πάντων αυτός ο Σόρος και γιατί τον κατηγορούν ότι κινεί τα νήματα πίσω από κάθε σημαντική εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών;

 

 

Ο Σόρος γεννήθηκε στην Βουδαπέστη από εβραϊκή οικογένεια στις 12 Αυγούστου του 1930 ως György Schwartz και το πρώτο του σημαντικό κατόρθωμα, είναι το γεγονός ότι κατάφερε να επιβιώσει από την επέλαση των Ναζί στην Ουγγαρία, κατά τη διάρκεια της οποίας βρήκαν το θάνατο μισό εκατομμύριο Εβραίοι. Ήδη από το 1936 άλλωστε, οι γονείς του επέλεξαν να αλλάξουν το επώνυμό τους από Schwartz σε Σόρος, για να κρύψουν την εβραϊκή τους ταυτότητα, ενώ επέζησαν πλαστογραφώντας έγγραφα τα οποία τους παρουσίαζαν ως Χριστιανούς.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως οι Schwartz δεν αποτελούσαν και το ιδανικότερο παράδειγμα εβραϊκής οικογένειας έτσι κι αλλιώς, με τον ίδιο τον Σόρος να περιγράφει το σπίτι του ως αντι-σημιτικό.

Το 1947, με την Ουγγαρία να τελεί πια υπό σοβιετική κατοχή, ο νεαρός τότε Σόρος έφυγε για το Λονδίνο, όπου και σπούδασε φιλοσοφία στο LSE, δουλεύοντας ταυτόχρονα ως αχθοφόρος και σερβιτόρος για να καταφέρει να πληρώσει τα δίδακτρα. Μετά τις σπουδές του εργάστηκε σε εμπορικές τράπεζες στην Αγγλία και στη συνέχεια στις Η.Π.Α, πριν αποφασίσει το 1969 να φτιάξει το πρώτο του hedge fund, με την επωνυμία ‘Double Eagle’ (τυχαίο; δεν νομίζω).

Από τα κέρδη του πρώτου του fund, δημιούργησε ένα χρόνο αργότερα το ‘Soros Fund Management’, ενώ η ‘Double Eagle’ μετονομάστηκε σε ‘Quantum Fund’ και αποτέλεσε την βασική του πηγή απασχόλησης. Όταν ιδρύθηκε, η ‘Quantum Fund’ διαχειριζόταν 12 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2011 έφτασε μέχρι τα 25 δις. Όχι κι άσχημα για έναν γιο δικηγόρου και γνωστού ομιλητή της εσπεράντο και ιδιοκτήτριας καταστήματος μεταξοτυπιών.

Καλά όλα αυτά, όμως πώς βρέθηκε ένας -δίχως αμφιβολία- χαρισματικός και πλέον πάμπλουτος γνώστης της αγοράς, μπλεγμένος σε όλες τις θεωρίες συνωμοσίας της εποχής μας;

Ο άνθρωπος που ‘έσπασε’ την τράπεζα της Αγγλίας

AP Photo/Michel Euler

Το ‘κόλπο’ που εκτίναξε τόσο την περιουσία, όσο και την φήμη του Σόρος, ήταν το λεγόμενο ΄σορτάρισμα’ αξίας 10 δις λιρών, το οποίο του επέτρεψε να αποκομίσει κέρδη ενός δις μέσα στη διάρκεια μόλις μίας ημέρας και συγκεκριμένα της ‘Μαύρης Τετάρτης’ (16 Σεπτεμβρίου 1992) της αγγλικής οικονομίας. Κι όλα αυτά, όπως ο ίδιος τουλάχιστον εξήγησε, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις της φιλοσοφίας(!) και συγκεκριμένα την αρχή της αντανακλαστικότητας του Karl Popper, για να προβλέψει τη συμπεριφορά της αγοράς. Αυτό για όσους λένε ότι τα πτυχία δεν χρησιμεύουν πουθενά.

Ο Σόρος είχε πια μια τεράστια περιουσία και προφανώς, μαζί με αυτήν, τεράστια επιρροή, την οποία θέλησε να εκμεταλλευτεί για να προωθήσει την ατζέντα του, μια ατζέντα ξεκάθαρα φιλελεύθερη. Για τους σκοπούς αυτούς, δημιούργησε το 1993 το ‘Open Society Institute’. Το διάστημα 2003-2004, ο Σόρος δώρισε 23.581.000 δολάρια σε 527 διαφορετικά γκρουπ που στόχευαν στην εκλογική ήττα του George W. Bush, ενώ στήριξε οικονομικά τόσο τον Ομπάμα όσο και την Χίλαρι Κλίντον.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ποιος είναι τέλος πάντων ο Τζορτζ Σόρος;”

Πριν από μερικά χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολέμιος της «διαπλοκής».
Τώρα όχι μόνο την εναγκαλίζεται αλλά και φροντίζει να της προσφέρει προνομιακά ρουσφέτια. Και, φυσικά, κανένας δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει. Καμία κυβέρνηση στο παρελθόν δεν βούτηξε στον κόσμο των media όπως η σημερινή…
Κώστας Γιαννακίδης
Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε την κούρσα προς την εξουσία, ζευγάρωσε το «μνημόνιο» με τη «διαπλοκή» και δεν έφτιαξε μόνο συνθήματα, αλλά κατασκεύασε μία πλατφόρμα εναλλακτικής πραγματικότητας. Το μνημόνιο θα εξόντωνε τον λαό και η διαπλοκή τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, η πραγματικότητα έστρωσε αλλιώς τα πράγματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το δικό του μνημόνιο και επιδόθηκε σε θερμό εναγκαλισμό με αυτό που προσδιόριζε ως διαπλοκή.
Παράλληλα, προσπάθησε, με αρκετή επιτυχία είναι η αλήθεια, να υπονομεύσει το «παλιό» τοπίο της ενημέρωσης, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα δικό του. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας δεν αποτυπώνονται μόνο στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων. Καταγράφονται και στο Διαδίκτυο, όπου, πέρα από τα φιλικά μέσα, βλέπουμε και ιστοσελίδες οι οποίες νομίζεις ότι λειτουργούν με μοναδικό σκοπό το μεθοδικό service προς υπουργούς. Και επειδή η αιχμή της ενημέρωσης βρίσκεται στην οθόνη της τηλεόρασης, η κυβέρνηση απολαμβάνει και εκεί τη θέα ενός φιλικού τοπίου. Και την πίτα και το μαχαίρι θέλουν στο Μαξίμου για το χρήμα της κρατικής διαφήμισης
Με εξαίρεση τον ΣΚΑΙ, οι τηλεοπτικοί δέκτες της χώρας συντονίζονται σε συχνότητες που μάλλον επιφυλάσσουν προνομιακή μεταχείριση προς την κυβέρνηση. Σίγουρα πάντως αποσιωπούν ή υποβαθμίζουν τις πομπές της. Πού οφείλεται αυτό το φαινόμενο;
Υπάρχουν δύο ισχυρά ενδεχόμενα: Το ένα λέει ότι τα κανάλια, που παλαιότερα συγκέντρωναν το ανάθεμα του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα απλώς αναδεικνύουν την επάρκεια της κυβέρνησης και την ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης. Το άλλο ενδεχόμενο μας κάνει να αναρωτηθούμε αν κανάλια και κυβέρνηση ανακάλυψαν ότι έχουν κοινά συμφέροντα.
Αν διαλέγετε το πρώτο, σταματήστε την ανάγνωση εδώ.
Αν επιλέγετε το δεύτερο, συνεχίστε παρακάτω. Θεωρητικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που έσυρε τα κανάλια στον πάγκο του χασάπη, χορηγώντας άδειες με υπέρογκο τίμημα. Έτσι είναι. Και, προφανώς, επειδή το τίμημα είναι υπέρογκο, είπε να κάνει κάποιες διευκολύνσεις. Οι καναλάρχες όφειλαν να ξοφλήσουν το τίμημα των 35 εκατ. ευρώ σε τρεις δόσεις. Η κυβέρνηση τους έδωσε τη δυνατότητα να πληρώσουν σε δέκα δόσεις. Καλό; Ομως αυτό που έγινε πέρυσι ήταν ακόμη καλύτερο. Τους μείωσε τον φόρο επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων από 20% σε 5%! Με τέτοια μείωση, ας πουλούσε και τις άδειες 50 εκατ. ευρώ, λογικά τα κανάλια δεν θα είχαν πρόβλημα. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό που καταδεικνύει το εμμονικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τα μέσα ενημέρωσης. Η τελευταία τρπολογία για την κατανομή της κρατικής διαφήμισης μπορεί να υπονομεύσει, στα μάτια των καχύποπτων, το ίδιο το ηθικό πλεονέκτημα. Μέχρι πρόσφατα, στις επιτροπές του Δημοσίου που αποφασίζουν για τη διανομή των κονδυλίων, συμμετείχε, γνωμοδοτικά, χωρίς δικαίωμα ψήφου, ένας εκπρόσωπος της Ενωσης Εταιρειών Διαφήμισης-Επικοινωνίας Ελλάδος. Αν μη τι άλλο, η συμμετοχή του εκπροσώπου προσέθετε στη διαδικασία μία αίσθηση αγοράς πέντε δωρεάν συμβουλών από επαγγελματία του χώρου. Εφεξής, η διανομή της διαφήμισης γίνεται υπόθεση ενός πολύ στενού κύκλου ανθρώπων, κυβερνητικά ελεγχόμενων, απαλλαγμένων και από το άγχος της έκθεσής τους σε κάποιον τρίτο. Οχι ότι η παρουσία του συνέβαλε στην ορθολογική διανομή της διαφήμισης -πάντα τα φιλικά προς την κυβέρνηση μέσα κυριαρχούν. Η απομάκρυνσή του, όμως, καταργεί και τα τελευταία προσχήματα και εξηγεί, χωρίς περιστροφές, τις προθέσεις της κυβέρνησης στο δρόμο προς τις εκλογές. Ποιος δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει; Το πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα εκδηλωθεί μετά τις εκλογές. Κάποια από τα μέσα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια, θα κλείσουν, θα πεθάνουν από ασιτία. Τα δε παραδοσιακά μεγάλα μέσα θα μετακινηθούν όπως το ηλιοτρόπιο. Προς τα εκεί που θα βλέπουν φως.

Πηγή: Protagon.gr

Εάν δεν γίνει κάτι με τα κόκκινα δά- νεια, “μπορεί να οδηγήσουμε τις τράπε- ζες να απαιτήσουν νέα κεφάλαια και αυτά να κληθεί να τα βάλει πάλι ο Έλ- ληνες φορολογούμενος”, είπε ο αντι- πρόεδρος της Κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης, και ανακοίνωσε στη Βου- λή πως η τελική κυβερνητική πρόταση θα έρθει τέλος Φεβρουαρίου-αρχές Μαρτίου.

“Υπάρχουν πολλές πλευρές στο πρόβλη- μα με τα κόκκινα δάνεια, δεν έχουμε λύ- σεις manual”, είπε απολογητικά ο κ. Δραγασάκης, ενώ δήλωσε πως η κυβέρ- νηση δεν έχει καμία δυνατότητα παρέμ- βασης στη λειτουργία των τραπεζών.

Η κρίσιμη αναφορά βρίσκεται παρακάτω: “Εφόσον (το θέμα) άπτεται της σταθε- ρότητας του τραπεζικού συστήματος και μπορεί (το νέο πλαίσιο) να θεωρηθεί τραπεζική ενίσχυση, είμαστε υποχρεω- μένοι να ενημερώνουμε την ΕΚΤ”.

Κι εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν. Τόσο απλά.

Νεκτάριος Β. Νώτης

2003 ΣΚΟΎΡΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ