Συντάκτης: Kostas Bertsias

Πριν από μερικά χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολέμιος της «διαπλοκής».
Τώρα όχι μόνο την εναγκαλίζεται αλλά και φροντίζει να της προσφέρει προνομιακά ρουσφέτια. Και, φυσικά, κανένας δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει. Καμία κυβέρνηση στο παρελθόν δεν βούτηξε στον κόσμο των media όπως η σημερινή…
Κώστας Γιαννακίδης
Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε την κούρσα προς την εξουσία, ζευγάρωσε το «μνημόνιο» με τη «διαπλοκή» και δεν έφτιαξε μόνο συνθήματα, αλλά κατασκεύασε μία πλατφόρμα εναλλακτικής πραγματικότητας. Το μνημόνιο θα εξόντωνε τον λαό και η διαπλοκή τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, η πραγματικότητα έστρωσε αλλιώς τα πράγματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το δικό του μνημόνιο και επιδόθηκε σε θερμό εναγκαλισμό με αυτό που προσδιόριζε ως διαπλοκή.
Παράλληλα, προσπάθησε, με αρκετή επιτυχία είναι η αλήθεια, να υπονομεύσει το «παλιό» τοπίο της ενημέρωσης, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα δικό του. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας δεν αποτυπώνονται μόνο στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων. Καταγράφονται και στο Διαδίκτυο, όπου, πέρα από τα φιλικά μέσα, βλέπουμε και ιστοσελίδες οι οποίες νομίζεις ότι λειτουργούν με μοναδικό σκοπό το μεθοδικό service προς υπουργούς. Και επειδή η αιχμή της ενημέρωσης βρίσκεται στην οθόνη της τηλεόρασης, η κυβέρνηση απολαμβάνει και εκεί τη θέα ενός φιλικού τοπίου. Και την πίτα και το μαχαίρι θέλουν στο Μαξίμου για το χρήμα της κρατικής διαφήμισης
Με εξαίρεση τον ΣΚΑΙ, οι τηλεοπτικοί δέκτες της χώρας συντονίζονται σε συχνότητες που μάλλον επιφυλάσσουν προνομιακή μεταχείριση προς την κυβέρνηση. Σίγουρα πάντως αποσιωπούν ή υποβαθμίζουν τις πομπές της. Πού οφείλεται αυτό το φαινόμενο;
Υπάρχουν δύο ισχυρά ενδεχόμενα: Το ένα λέει ότι τα κανάλια, που παλαιότερα συγκέντρωναν το ανάθεμα του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα απλώς αναδεικνύουν την επάρκεια της κυβέρνησης και την ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης. Το άλλο ενδεχόμενο μας κάνει να αναρωτηθούμε αν κανάλια και κυβέρνηση ανακάλυψαν ότι έχουν κοινά συμφέροντα.
Αν διαλέγετε το πρώτο, σταματήστε την ανάγνωση εδώ.
Αν επιλέγετε το δεύτερο, συνεχίστε παρακάτω. Θεωρητικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που έσυρε τα κανάλια στον πάγκο του χασάπη, χορηγώντας άδειες με υπέρογκο τίμημα. Έτσι είναι. Και, προφανώς, επειδή το τίμημα είναι υπέρογκο, είπε να κάνει κάποιες διευκολύνσεις. Οι καναλάρχες όφειλαν να ξοφλήσουν το τίμημα των 35 εκατ. ευρώ σε τρεις δόσεις. Η κυβέρνηση τους έδωσε τη δυνατότητα να πληρώσουν σε δέκα δόσεις. Καλό; Ομως αυτό που έγινε πέρυσι ήταν ακόμη καλύτερο. Τους μείωσε τον φόρο επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων από 20% σε 5%! Με τέτοια μείωση, ας πουλούσε και τις άδειες 50 εκατ. ευρώ, λογικά τα κανάλια δεν θα είχαν πρόβλημα. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό που καταδεικνύει το εμμονικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τα μέσα ενημέρωσης. Η τελευταία τρπολογία για την κατανομή της κρατικής διαφήμισης μπορεί να υπονομεύσει, στα μάτια των καχύποπτων, το ίδιο το ηθικό πλεονέκτημα. Μέχρι πρόσφατα, στις επιτροπές του Δημοσίου που αποφασίζουν για τη διανομή των κονδυλίων, συμμετείχε, γνωμοδοτικά, χωρίς δικαίωμα ψήφου, ένας εκπρόσωπος της Ενωσης Εταιρειών Διαφήμισης-Επικοινωνίας Ελλάδος. Αν μη τι άλλο, η συμμετοχή του εκπροσώπου προσέθετε στη διαδικασία μία αίσθηση αγοράς πέντε δωρεάν συμβουλών από επαγγελματία του χώρου. Εφεξής, η διανομή της διαφήμισης γίνεται υπόθεση ενός πολύ στενού κύκλου ανθρώπων, κυβερνητικά ελεγχόμενων, απαλλαγμένων και από το άγχος της έκθεσής τους σε κάποιον τρίτο. Οχι ότι η παρουσία του συνέβαλε στην ορθολογική διανομή της διαφήμισης -πάντα τα φιλικά προς την κυβέρνηση μέσα κυριαρχούν. Η απομάκρυνσή του, όμως, καταργεί και τα τελευταία προσχήματα και εξηγεί, χωρίς περιστροφές, τις προθέσεις της κυβέρνησης στο δρόμο προς τις εκλογές. Ποιος δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει; Το πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα εκδηλωθεί μετά τις εκλογές. Κάποια από τα μέσα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια, θα κλείσουν, θα πεθάνουν από ασιτία. Τα δε παραδοσιακά μεγάλα μέσα θα μετακινηθούν όπως το ηλιοτρόπιο. Προς τα εκεί που θα βλέπουν φως.

Πηγή: Protagon.gr

Εάν δεν γίνει κάτι με τα κόκκινα δά- νεια, “μπορεί να οδηγήσουμε τις τράπε- ζες να απαιτήσουν νέα κεφάλαια και αυτά να κληθεί να τα βάλει πάλι ο Έλ- ληνες φορολογούμενος”, είπε ο αντι- πρόεδρος της Κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης, και ανακοίνωσε στη Βου- λή πως η τελική κυβερνητική πρόταση θα έρθει τέλος Φεβρουαρίου-αρχές Μαρτίου.

“Υπάρχουν πολλές πλευρές στο πρόβλη- μα με τα κόκκινα δάνεια, δεν έχουμε λύ- σεις manual”, είπε απολογητικά ο κ. Δραγασάκης, ενώ δήλωσε πως η κυβέρ- νηση δεν έχει καμία δυνατότητα παρέμ- βασης στη λειτουργία των τραπεζών.

Η κρίσιμη αναφορά βρίσκεται παρακάτω: “Εφόσον (το θέμα) άπτεται της σταθε- ρότητας του τραπεζικού συστήματος και μπορεί (το νέο πλαίσιο) να θεωρηθεί τραπεζική ενίσχυση, είμαστε υποχρεω- μένοι να ενημερώνουμε την ΕΚΤ”.

Κι εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν. Τόσο απλά.

Νεκτάριος Β. Νώτης

2003 ΣΚΟΎΡΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Ναι είναι αλήθεια !! την Κυριακή στο χορό του συλλόγου οικιστών και φίλων Τσιγκουρατίου στα Σκούρτα θα εμφανιστεί η βασίλισσα της πίστας Μαίρη Μαράντη .
Η Μαίρη Μαράντη έχει χαρακτηριστεί ο «θρύλος» της δεκαετίας του ’70. Το τραγούδι της «Θα πάρω φόρα» ακούστηκε στην κινηματογραφική ταινία «Ολα είναι δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη, «Έχω κάψες», «Δώσμου να πιώ», «Πάρε με αγκαλιά» είναι μερικά απο τα τραγούδια που γίναν επιτυχίες με τη φωνή της Μαίρης Μαράντη.

Από τις πιο λαμπρές φωνές, συνεχίζει και σήμερα να τραγουδάει χαρίζοντας μεγάλες στιγμές κεφιού με τα σουξέ της.

Μπράβο Γιάννη σε ευχαριστούμε !!

Η ύπαρξη του διαδικτύου μας φέρνει όλους πιο κοντά. Έτσι, όταν ο Juan Guaido στηλίτευσε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στη Βενεζουέλα στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ, ο αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος της χώρας δεν μπορεί παρά να είχε δει ότι την ίδια μέρα ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει πανηγυρικά ενώπιον των υπουργών του την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Έτσι, η πρόσκλησή του στον Έλληνα πρωθυπουργό και οποιοδήποτε μέλος του κόμματος του “να έρθει στη Βενεζουέλα όσο πιο σύντομα γίνεται… Αύριο, μεθαύριο αν θέλει. Και να πάμε μαζί σε νοσοκομεία, σε φαρμακεία, ή σε σχολεία της Βενεζουέλας. Ή να μείνει μια εβδομάδα για να ζήσει με τον κατώτατο μισθό της Βενεζουέλας, και να δούμε τι γνώμη θα έχει για το καθεστώς του Maduro”, ήταν αναμφίβολα εξαιρετικά αιχμηρή. Ο κατώτατος μισθός στη δική του χώρα, είναι περίπου τρία δολάρια το μήνα, ενώ υπάρχει πάνω από 83% φτώχεια, σύμφωνα με τον ίδιο.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε στο εξωτερικό. Σήμερα η βρετανική εφημερίδα Independent διερωτάται: “Τι στο καλό συνέβη στην ελληνική παράδοση αλληλεγγύης στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Γιατί η Ελλάδα, μια ευρωπαϊκή χώρα που έζησε από το 1967 έως το 1974 υπό μια αχρεία, ωμή, διεφθαρμένη, υποστηριζόμενη από τη δεξιά στρατιωτική χούντα, στέλνει μήνυμα υποστήριξης σε μια αχρεία, διεφθαρμένη, υποστηριζόμενη από τον στρατό δικτατορία στη Βενεζουέλα;”, διά στόματος του αρθρογράφου της Denis MacShane.