Συντάκτης: Kostas Bertsias

West Side Story” σε διασκευή σεναρίου και σκηνοθεσία της Λένας Σέρρα στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας

ΠΑΡΑΣΤΆΣΕΙΣ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
«Η Φωνή του Δράκου» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο Θέατρο Φούρνος

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
«Έλα να παίξουμε» της Γεωργίας Πιερρουτσάκου στο Θέατρο Faust

Μετά από τις δύο επιτυχημένες παραστάσεις -«Η Μελωδία της Ευτυχίας» το 2017 και «ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ» το 2018- το Μουσικό Σχολείο Αλίμου για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ανεβάζει μουσικοθεατρική παράσταση και παρουσιάζει για το 2019 το “West Side Story”.

Ενώπιόν σας, φίλοι μου,

σε τούτη τη σκηνή

το θέατρο θα παντρευτεί

χορό και μουσική

Κι ό,τι θα δουν τα μάτια σας

θα ναι σκέτη μαγεία

Συνταξιδιώτες μας εσείς

σ’ αυτή μας την πορεία

Λίγα λόγια για το έργο…

Υπάρχει μία φράση στο έργο που κατ’ εμέ είναι ενδεικτική της δυναμικής του συγκεκριμένου μιούζικαλ:

Anita: They dance as if they want to get rid of something.

Maria: What?

Anita: I don’t know. Maybe too much feeling.

Ανίτα: Χορεύουν σαν να θέλουν να απαλλαγούν από κάτι.

Μαρία: Τι;

Ανίτα: Δεν ξέρω. Ίσως το τόσο πολύ συναίσθημα.

Αυτή μοιάζει να είναι και η αλήθεια του “West Side Story”. Η σκηνοθεσία και οι χορογραφίες του Jerome Robbins και η μουσική του Leonard Bernstein αποσκοπούν ακριβώς σ’ αυτό: στη δημιουργία ενός μιούζικαλ που έχει too much feeling, too much of everything! Ενός μιούζικαλ που θυμίζει αρχαία ελληνική τραγωδία, Κορνάρο και Shakespeare. Ένα πάντρεμα των “πρέπει” της κοινωνίας με τα “θέλω” της ψυχής, του έρωτα με τη βία, της ζωής με τον θάνατο. Οι Μοντέγοι και οι Καπουλέτοι ζωντανεύουν στη σκηνή ενσαρκωμένοι από δύο συμμορίες, τους Jets και τους Sharks αντιστοίχως, που ναι… έχουν να ξεφορτωθούν πολλά!

Λένα Σέρρα

Facebook event: www.facebook.com/events/223029191939060 

Η παράστασή μας δε θα μπορούσε να γίνει χωρίς…:

Διασκευή σεναρίου – Στίχοι τραγουδιών – Σκηνοθεσία: Λένα Σέρρα

Ενορχηστρώσεις – Χορογραφίες – Διδασκαλία: Λένα Σέρρα

Ήχος – Φωτισμοί: Ελπίδα Καριώρη

Κατασκευή σκηνικών – Επιμέλεια αφίσας: Ελπίδα Καριώρη, Δημήτρης Καριώρης

Κατασκευή κουστουμιών: Γέλενα Γιάνκοβιτς

Μακιγιάζ: Ροδάννα Παναγιωτοπούλου

Χτενίσματα: Ηλέκτρα Καραμηνά, Άννα Μαρία Μαυρογεώργη

Φωτογράφιση: Όλγα Κρεμαστιώτη

Τα υπέροχα τραγούδια του Bernstein παίζουν οι…:

~ Αναστασία Προδρομίδου (Πιάνο)

~ Ελένη Θεοδωρούδη (Κιθάρα)

~ Γιώργος Συνοδινός (1ο Βιολί)

~ Άννα Μιχάλη (2ο Βιολί)

~ Δανάη Τσούχλαρη (3ο Βιολί)

~ Τριαντάφυλλη Θεοδωροπούλου (Τσέλο)

~ Δήμητρα Παναγάκη (Φλάουτο)

~ Ελένη Μέγγουλη (Άλτο Σαξόφωνο)

~ Άγγελος Χαρίσης (Τρομπέτα)

~ Παναγιώτης Γεωργίου (Κρουστά)

…ενώ τραγουδούν και χορεύουν και οι…:

~ Ήλια Καραμηνά

~ Περσεφόνη Αποστολάκου

~ Δήμητρα Ευφροσύνη

~ Μυρτώ Λατίλλα

~ Χιονία Παναγάκη

~ Δήμητρα Καλούμενου

~ Αρετή Συκώκη

~ Ηλιάνα Ταμπάκη

~ Χρύσπα Παπαδιαμάντη

~ Μαρουλίτα Στεφανάκη

~ Βάσια Ευφροσύνη

Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι…:

~ Εύα Σκουμή (Μαρία)

~ Μιχάλης Μιχαλάκος (Τόνυ)

~ Άρης Ρειντ (Ριφ)

~ Αλέξανδρος Φεγιάς (Μπιγκ Μπόι)

~ Γιώργος Σωτηρόπουλος (Άξον)

~ Γιάννης Διβάνης (Μπλάντι Μάικ)

~ Άγγελος Κωστόπουλος (Ντίζελ)

~ Γιώργος Καραχάλιος (Τάιγκερ)

~ Τάσος Φωτόπουλος (Σρανκ)

~ Χάρης Παπαναστασίου (Κράπκυ)

~ Αγγελική Τσιατούρα (Ενυμπάντυ)

~ Στράτος Κουζελέας (Ντοκ)

~ Θοδωρής Μητσιώρης (Ευτύχης)

~ Νικήτας Μενούνος (Μπέιμπι Τζον)

~ Αλέξανδρος Μπιάγκης (Μπερνάρντο)

~ Φώτης Παπαδόπουλος (Πέπε)

~ Ντέμης Παπαδιαμάντης (Τσίνο)

~ Αλέξανδρος Καζάζης (Shark)

~ Αντώνης Κουρής (Shark)

~ Τηλέμαχος Ναούμης (Shark)

~ Λένα Σέρρα (Ανίτα)

~ Αρετή Συκώκη (Κονσουέλο)

~ Ηλιάνα Ταμπάκη (Ροσαλία)

~ Χρύσπα Παπαδιαμάντη (Εστέλα)

~ Δήμητρα Ευφροσύνη (Γκρατσιέλα)

~ Μυρτώ Λατίλλα (Βέλμα)

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους γονείς των παιδιών για το ενδιαφέρον, την εμπιστοσύνη, την αγάπη που μας έδωσαν και… τα τεράστια αποθέματα υπομονής τους. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε το Μουσικό Σχολείο Αλίμου, τα Εκπαιδευτήρια Μαλλιάρα και τον Δήμο Καλλιθέας για την πολύμορφη στήριξή τους.

Πληροφορίες:

Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας

Κρέμου 123 και Φιλαρέτου, 176.76 Καλλιθέα

Τηλέφωνο: 2109570001

Facebook page: www.facebook.com/Δημοτικό-Θέατρο-Καλλιθέας-143175452515021 

Περίοδος παραστάσεων: από το Σάββατο 02 Φεβρουαρίου 2019, για 11 παραστάσεις, μέχρι την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 19:00

Με ελεύθερη είσοδο

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων στο τηλέφωνο: 6986698784 (ώρες 18:00-23:00)

Διάρκεια της παράστασης: 2 ώρες και 30 λεπτά (με διάλειμμα)

Από: εφημερίδα “Καθημερινή”

•

του Γιώργου Π. Τερζή

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα του Θεού τω Θεώ. Η συνάντηση με τον μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαο δεν θα μπορούσε παρά να ισορροπεί σε αυτόν τον άξονα. Ειδικά, δε, όταν αυτή η συνάντηση λαμβάνει χώρα λίγες ημέρες μετά τη συμφωνία των Πρεσπών για τη «Βόρεια Μακεδονία».

Πρακτικώς, η συμφωνία είναι υπόθεση της εκλεγμένης κυβέρνησης. Ο 64χρονος μητροπολίτης διαφωνεί! «Δεν είναι μόνον του Καίσαρος… Το να φάει ο λαός είναι τυπικά θέμα του υπουργείου Πρόνοιας και όχι της Εκκλησίας. Αλλά θα το κάνουμε, όταν το κράτος αδυνατεί. Στο ζήτημα της καθημερινής επιβίωσης δεν λέμε, λοιπόν, “τα του Καίσαρος”. Το ίδιο ισχύει και για τα εθνικά θέματα. Βλέπετε σε όλη μας την Ιστορία είναι μαζί ο λαός, η πίστη, η παράδοση. Γι’ αυτό έχει λόγο στα εθνικά η Εκκλησία».

Στο ερώτημα εάν τελικά η Εκκλησία διεκδικεί de facto πολιτικό ρόλο, ο κ. Νικόλαος, έπειτα από έναν στιγμιαίο δισταγμό, σημειώνει πως «με την ευρύτερη έννοια του όρου “πολιτικό”, που σημαίνει συμμετοχή στη ζωή και στην καθημερινότητα, ασφαλώς και η Εκκλησία έχει ρόλο. Αλλά με την έννοια που κυκλοφορεί σήμερα, των κομματικών συμφερόντων, μάλλον μολύνεται η Εκκλησία. Ανάμειξη στα πολιτικά πράγματα σημαίνει εκκοσμίκευση της Eκκλησίας. Αν δεν έχεις ελπίδα στη χάρη του Θεού, ε! τότε κοιτάς να τα βρεις με τους πολιτικούς», καταλήγει.

Αμετακίνητος

Και η αλήθεια είναι ότι, στη διάρκεια της συνομιλίας μας, σε κανένα σημείο δεν προέκυψε η διάθεσή του να τα «βρει» με τους πολιτικούς. Εστω κι αν οι τοποθετήσεις του υπήρξαν εξόχως πολιτικές, όπως για το «Μακεδονικό»: «Ή αυτό που λέγεται Μακεδονία, όλη αυτή η περιοχή, όλη αυτή η ιστορία είναι κάτι που δένεται με τον Ελληνισμό, όπως πιστεύουν και ορθώς οι περισσότεροι, ή είναι ένα ψέμα, οπότε να το πετάξουμε στην άκρη».

Αντιτείνω ότι μπορεί να μην μας αρέσει, αλλά πρόκειται για κλασική διαδικασία εθνογένεσης. Ακόμη και με δάνεια ή ψεύδη, δύο εκατομμύρια κάτοικοι στα Σκόπια ακούν από τα σχολεία και την Εκκλησία τους ότι είναι «Μακεδόνες».

Πώς θα τους επιβάλουμε να είναι μηδενικής εθνικότητας; «Είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο» αναγνωρίζει ο επίσκοπος, προσθέτοντας: «Δεν μιλάμε για μηδενική εθνικότητα, αλλά για εθνικότητα με άλλο όνομα που πραγματικά να την αντιπροσωπεύει. Το κύριο, όμως, πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι πολιτικοί μας διαχειρίζονται τη δική μας Ιστορία. Οταν επίσημα χείλη αποκαλούν αυτούς που ομιλούν για ελληνικότητα της Μακεδονίας αμόρφωτα εθνίκια, ή όταν αντί να ακούσουν την κραυγή του λαού σε ένα συλλαλητήριο προσπαθούν να μειώσουν τα νούμερα, αυτό δείχνει επικίνδυνη τύφλωση…. Κυνηγούν τον λαό που υποτίθεται ότι υπηρετούν, τη συνείδησή του και την αίσθηση της αλήθειας».

Ο Mητροπολίτης Μεσογαίας υπήρξε μεταξύ αυτών που διαφώνησαν με τη γραμμή αποχής από τα συλλαλητήρια. «Χριστόδουλος ή Ιερώνυμος;», είναι το εύλογο ερώτημα.

«Θα μπορούσα να το αξιολογήσω εάν ήταν ο Χριστόδουλος το 2000 και πάλι ο Χριστόδουλος το 2018. Δεν είναι δίκαιο να κάνουμε συγκρίσεις, διότι πρόκειται για άλλες προσωπικότητες και επιπλέον για άλλες εποχές. Ο σημερινός αρχιεπίσκοπος παρέλαβε το σκάφος της Εκκλησίας το 2008, μόλις άρχιζε η κρίση. Λένε κάποιοι “αν ήταν ο Χριστόδουλος…”. Ασφαλώς θα ήταν διαφορετικά, αλλά ας μην είμαστε τόσο βέβαιοι ότι θα ήταν καλύτερα».

Με ρίζες στην, πλέον, «Βόρεια Μακεδονία», καθώς η προγιαγιά του γεννήθηκε στην Αχρίδα και η γιαγιά του στο Μοναστήρι πριν μεταναστεύσει το 1917 για τη Θεσσαλονίκη, ο Μεσογαίας έχει συγγενείς στα Σκόπια.

«Εχουν διαμορφώσει μία αντίληψη ότι είναι Μακεδόνες, δεν μας το λένε για να μην προσβληθούμε», ωστόσο το ερώτημά του, παραμένει: «Εγώ τώρα τι είμαι; Δεν είμαι Μακεδόνας; Η ιστορία της Μακεδονίας ποιους ακολουθεί; Τους Σλάβους ή εμάς;». «Εδώ έγιναν πολύ μεγάλα λάθη, επί πολλά χρόνια. Οταν το 1985 έψαξα στη Harvard Widener Library, τη μεγαλύτερη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη, στο λήμμα Μακεδονία, ντρέπομαι που το λέω, πάνω από το 90% των αναφορών μιλούσαν για τα Σκόπια. Βρήκα ιστορικά για την αρχαία Μακεδονία και τίποτε σύγχρονο που να τη συνδέει με την Ελλάδα. Δεν μας φταίνε οι Σκοπιανοί, εμείς φταίμε».

Στο κλείσιμο του «κεφαλαίου Σκόπια», η αναφορά μου στα διεθνή εγκωμιαστικά σχόλια για τη συμφωνία Αθήνας – Σκοπίων προκαλεί την αιχμηρή αντίδραση του συνομιλητή μου. «Δεν υπάρχει δημοκρατία στη Δυτική Ευρώπη. Δεν ακούγονται οι λαοί, όσο και αν καμαρώνουν και ανταλλάσσουν επαίνους μεταξύ τους οι ηγέτες. Και αυτό σε μία Ελλάδα που έχει κυβέρνηση που εξελέγη με τη σημαία της Αριστεράς! Ποιος πιστεύει σήμερα ότι μας λένε την αλήθεια; Ισως πιέζονται, δεν ξέρω. Δεν φταίνε που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά προβλήματα.

Φταίνε που παραμένουν στην εξουσία, φταίνε που λένε ψέματα, φταίνε που δεν ενώνονται όλοι μαζί, ώστε οι ικανότεροι να σώσουν την πατρίδα, τα παιδιά μας, το μέλλον μας». Μάλιστα, δεν κρύβει ότι επιδίωξή του θα ήταν μία τέτοια πορεία να την εμπνεύσει η ίδια η Εκκλησία. «Δεν έχω καμία ελπίδα, ενόσω πορευόμαστε έτσι. Πιστεύω ότι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, εάν αλλάξουμε ρότα. Η Εκκλησία μπορεί να δώσει αυτό το μήνυμα: Αφήστε τα πάθη σας και ελάτε όλοι μαζί να σώσουμε την Ιστορία, την πατρίδα, τον λαό. Τι σημασία έχει ποιος θα γίνει πρωθυπουργός; Οποιος βοηθήσει να βρεθούν οι ικανότεροι να μας ξελασπώσουν… θα είναι ο καλύτερος».

Από το Χάρβαρντ, τη NASA και το ΜΙΤ στο Αγιον Ορος

Τριάντα χρόνια πίσω, ο Νικόλαος Χατζηνικολάου, σημερινός μητροπολίτης Μεσογαίας, είχε ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Harvard, στο ΜΙΤ, και στο HST (κοινό πρόγραμμα Harvard και ΜΙΤ), είχε εργαστεί ως ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης στο New England Deaconess Hospital, στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Παίδων Βοστώνης αλλά και ως επιστημονικός σύμβουλος της NASA. Ηταν η στιγμή που εκλήθη από τον καθηγητή του να επιλέξει μεταξύ νοσοκομείου και πανεπιστημίου.

Η απάντησή του: «Στην Ελλάδα υπάρχει κάτι που είναι και πανεπιστήμιο και νοσοκομείο. Εννοούσα το Αγιον Ορος, που είναι και θεραπευτήριο και χώρος γνώσης, διαφορετικής γνώσης». Οκτώ χρόνια μετά την αναχώρησή του για τις ΗΠΑ, επέστρεφε στην Ελλάδα. Σαράντα ημέρες αργότερα βρισκόταν στο Αγιον Ορος.

«Η απόλυτη στροφή μου στην Εκκλησία ήρθε από μόνη της. Την ημέρα της μεγαλύτερης ερευνητικής μου επιτυχίας, δεν πήρα αυτό που περίμενα. Δεν με γέμισε πλήρως. Κάτι άλλο έψαχνε η ψυχή μου… έτσι το ένιωθα, ότι είχε κάπως μεταφυσικές διαστάσεις αυτή η αναζήτηση…

Πρώτη σκέψη να φανταστώ τον εαυτό μου μη επιστήμονα. Και μετά να τα δώσω όλα και να πάω μοναχός στο Αγιον Ορος». Η απόφαση είχε ληφθεί: «Αντί να είμαι ιερέας και καλόγερος της επιστήμης, να είμαι ιερέας και καλόγερος στην Εκκλησία». Και δεν το μετάνιωσα…

Πώς μπορεί να συνυπάρχει ο επιστήμονας με τον επίσκοπο; «Θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη ευλογία από τον Θεό ότι μου δόθηκε η ευκαιρία για μια πανοραμική γνώση στη φυσική, θετικές επιστήμες, μηχανολογία, ιατρική, γενετική… Είναι υπέροχο αυτό. Και επιπλέον μια θαυμάσια γλώσσα επικοινωνίας· αυτή τη διάλεκτο μιλά ο κόσμος σήμερα».

Η γνώση και τα φρένα

Δεν προκαλεί έκπληξη ότι επιμένει πως η Εκκλησία πρέπει να είναι ανοικτή και όχι φοβική απέναντι στην τεχνολογική πρόοδο. «Η Εκκλησία δεν μπορεί παρά να αγαπά τη γνώση που οδηγεί στην αλήθεια. Μια Εκκλησία φοβισμένη μπροστά στη γνώση δεν αγαπά την αλήθεια, δεν είναι Εκκλησία. Υπό αυτήν την έννοια, αυτό που λέγεται επιστήμη, η Εκκλησία δεν μπορεί παρά να το αγαπά. Και μάλιστα πολύ».

«Η επιστήμη είναι σαν ένα αυτοκίνητο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να φροντίσουμε για τα φρένα του, για τα καθρεφτάκια και για το τιμόνι του. Καθώς η πρόοδος εξελίσσεται με μεγάλες ταχύτητες, θα πρέπει και η Εκκλησία, που έχει ακόμη μεγαλύτερες ταχύτητες πνεύματος, να φροντίζει για τα τιμόνια, τα καθρεφτάκια, τα φρένα. Αυτό είναι σύνεση, δεν είναι φόβος».

Ο ίδιος, πάντως, αναγνωρίζει ότι υπάρχει κάτι ανώτερο. «Ο Αγιος Παΐσιος, αυτοί οι σύγχρονοι άγιοι, ήταν συγκλονιστικοί άνθρωποι, χωρίς να έχουν αυτή τη μόρφωση… Είχαν σοφία και ασύλληπτη δύναμη. Η επιστημονική πορεία είναι κάτι το διαφορετικό. Επίσης, όμως, ευλογημένο και πολύτιμο. Η αφιέρωσή μου από τον χώρο της επιστήμης στην Εκκλησία είναι ένα άλμα από κάτι πάρα πολύ καλό σε κάτι ακόμη καλύτερο. Δοξάζω τον Θεό συνέχεια που το αποτόλμησα».

Ψήφος και μισθός

«Στη ζωή μου δύο πράγματα δεν ήθελα να κάνω, ιδίως ως κληρικός, το ένα είναι να ψηφίζω και το άλλο να πληρώνομαι από το κράτος».

Μοιάζει παράδοξο πώς ένας τόσο ενεργός κληρικός, με άποψη για την ιδιαίτερη παρουσία της Εκκλησίας στο έθνος και με πρωτοβουλίες που συνδέονται άμεσα με τα εθνικά θέματα (σ.σ.: οι κάτοικοι ακριτικών νησιών γνωρίζουν παραπάνω), απέχει από τις εκλογές. «Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να υποδείξω στον κόσμο να μην ψηφίσει, αλλά εγώ, ως κληρικός, δεν θέλω να με δουν μπροστά στην κάλπη και να διερωτώνται με ποιον είμαι». Ως προς το ζήτημα του μισθού, αναγνωρίζει πως «δυστυχώς δεν το πέτυχα, αν και έκανα όλες τις προσπάθειες, απευθύνθηκα μέχρι και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μέχρι σήμερα πληρώνομαι, άσχετα αν δεν παίρνω εγώ τα χρήματα… το κάνουν και άλλοι επίσκοποι αυτό».

Η συνάντηση

Ο ημιυπόγειος χώρος κάτω από το ιερό του ναού του Αγίου Νικολάου στα Σπάτα, όπου και η έδρα της μητρόπολης, δεν έχει τίποτε το πομπώδες ή το μεγαλόσχημο. Μοιάζει περισσότερο με χώρο γραφείων, αφού, όπως σημειώνει ο ίδιος ο επίσκοπος Μεσογαίας, εκεί χτυπά η καρδιά όλων των δράσεων που αναλαμβάνει η μητρόπολη.

Συναντηθήκαμε ένα ζεστό, όχι μόνον από πολιτικής απόψεως αλλά και με όρους θερμοκρασίας, απόγευμα, όχι σε κάποιο γραφείο αλλά στην αίθουσα συνεδριάσεων της μητρόπολης. Προσιτός, συχνά με δηκτική, ενίοτε παιγνιώδη διάθεση, ως προς τον σχολιασμό της επικαιρότητας, ο μητροπολίτης Μεσογαίας μίλησε για όλα, δείχνοντας ωστόσο σαφώς τη βούλησή του να «υπονομεύσει» το σκέλος που αφορά το βαρύ βιογραφικό του. Το δροσερό νερό, το μοναστηριακό ηδύποτο λεμόνι και το γλυκό κουταλιού από χιώτικο μανταρίνι ήταν η ευπρόσδεκτη και ταιριαστή συνοδεία της συζήτησής μας.

Οι σταθμοί του

1954

Γεννιέται στη Θεσσαλονίκη.

1981-86

Πτυχίο Φυσικής στο ΑΠΘ και 28μηνη στρατιωτική θητεία. Στις ΗΠΑ αποκτά Master σε Αστροφυσική (Harvard), Μηχανική Ρευστών (MIT) και PhD (Βιοϊατρική -Τεχνολογία, HST).

1986-87
Master of Theological Studies, Theology (Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού, Βοστώνη).

1993

Ιδρύει το πρώτο στην Ελλάδα Κέντρο Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας.

2003

Διδάκτωρ στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στον τομέα της Κοινωνικής Θεολογίας (Βιοηθικής).

2004

Εκλέγεται Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

2010

Ιδρυση Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ.

2016

Στήριξη και φροντίδα ασθενών με νόσο του κινητικού νευρώνα

— Ρ —

ρακένδυτος: (επίθ.) κουρελιασμένος, κουρελής.

ρηξικέλευθος: (επίθ.) < από το μεταγενέστερο ῥηξικέλευθος. Σύνθεση των λέξεων ῥήγνυμι, ανοίγω + κέλευθος, δρόμος. Αυτός που δημιουργεί πρόοδο («ανοίγει νέους δρόμους») στην πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία κ.α..

— Σ —

σκαπανέας: (ουσ. αρσ.) πρωτοπόρος, καινοτόμος, ρηξικέλευθος

σταχυολογώ: (ρ.) μαζεύω στάχυα / (μτφ.) διαλέγω, απανθίζω. (σσ. συνήθως χρησιμοποιείται μεταφορικά).

συνδαιτυμόνας: (ουσ. αρσ.) αυτός που δειπνεί με άλλο άτομο.

— Τ —

ταλανίζω: (ρ.) .

ταχυφαγείο: (ουσ. ουδ.) εστιατόριο γρήγορης εξυπηρέτησης, fast food.

τιμαλφής: (επίθ.) πολύτιμος, πανάκριβος, βαρύτιμος.

τραγέλαφος: () .

τροχοπέδη: (ουσ. θηλ.) (για οχήματα) φρένο / μτφ: εμπόδιο, κώλυμα.

τρυφηλός

— Υ —

υπεισέρχομαι: (ρ.) μπαίνω λαθραία, εισδύω κάπου επιτήδεια.

υποθάλπω: (ρ.) .

υπονομεύω: (ρ.) .

υποσκάπτω: (ρ.) .

υποσκελίζω: (ρ.)

υποτροπιάζω: (ρ.) (για αρρώστια) εμφανίζομαι πάλι, ξανακυλώ.

υφέρπων /-ουσα /-ον: (επίθ.) αυτός που σέρνεται κάτω από κάτι. Μεταφορικά, αναφερόμαστε σε υφέρπουσα νόσο (που κρύβεται κάτω από μη προφανή συμ;τώματα) ή και σε υφέρποντα νοήματα (υπονοούμενα).

— Φ —

φαλκιδεύω: (ρ.)

φείδομαι: (ρ.) εξοικονομώ, τσιγκουνεύομαι, στερώ.

φειδωλός: (επίθ.) οικονομικός, αυτός που μιλά ή προσφέρει ή γενικότερα ενεργεί με φειδώ, με σύνεση, με οικονομία

φενάκη: (ουσ. θηλ.) περούκα / μτφ: το ψέμα που λέγεται για εξαπάτηση, η παραπλάνηση, η εσκεμμένη απάτη.

φυλλορροώ: (ρ.) μαδώ, ρίχνω τα φύλλα μου / μτφ: καταπέφτω, εξασθενώ, εξαντλούμαι.

φυσιοδίφης: (ουσ. αρσ.) αυτός που ερευνά τη φύση, ο επιστήμονας που ασχολείται με τη μελέτη των φυτών, των ζώων και των ορυκτών.

φωταψία:

— Χ —

χειραφέτηση: (ουσ. θηλ.) η απαλλαγή από την κηδεμονία, εξουσία ή επιρροή κάποιου.

χίμαιρα: (ουσ. θηλ.) βλ. ουτοπία.

— Ψ —

ψήγμα: (ουσ. ουδ.) τρίμμα, λεπτό κομμάτι μετάλλου, ελάχιστη ποσότητα.

Ορεινή δωρίδα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΜΠΑΤΖΗΣ

30 ΙΑΝ. 2019 10:46

Το προφίλ του ανθρώπου που για πολλούς κρύβεται πίσω από κάθε συνωμοσία εκεί έξω.

Κάθε θεωρία συνωμοσίας των τελευταίων ετών που σέβεται τον εαυτό της, περιλαμβάνει ολίγη από μασόνους, λέσχη Μπίλντεμπεργκ και φυσικά, Τζορτζ Σόρος. Τελευταίο τρανό παράδειγμα, η συμφωνία των Πρεσπών, πίσω από την οποία κρυβόταν προφανώς ο Αμερικανο-Ούγγρος επενδυτής, με την φωτογραφία του από το Νταβός μαζί με τον Ζάεφ να προκαλεί ντελίριο στους λάτρεις του γεωπολιτικού κουτσομπολιού και παρασκηνίου.

ADVERTISING

 

Φυσικά, η εμπλοκή του Σόρος σε διάφορα γεγονότα δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία, αφού ο 88χρονος hedge fund manager χρεώνεται την άνοδο του κινήματος ‘Black Lives Matter’, την προσφυγική κρίση, την οικονομική κρίση του 2008, τον διωγμό των Εβραίων από τους ναζί και πολλά στραβά ακόμη σε όλο τον πλανήτη, για τα οποία θεωρείται ο κύριος υποκινητής.

Ποιος είναι όμως τέλος πάντων αυτός ο Σόρος και γιατί τον κατηγορούν ότι κινεί τα νήματα πίσω από κάθε σημαντική εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών;

 

 

Ο Σόρος γεννήθηκε στην Βουδαπέστη από εβραϊκή οικογένεια στις 12 Αυγούστου του 1930 ως György Schwartz και το πρώτο του σημαντικό κατόρθωμα, είναι το γεγονός ότι κατάφερε να επιβιώσει από την επέλαση των Ναζί στην Ουγγαρία, κατά τη διάρκεια της οποίας βρήκαν το θάνατο μισό εκατομμύριο Εβραίοι. Ήδη από το 1936 άλλωστε, οι γονείς του επέλεξαν να αλλάξουν το επώνυμό τους από Schwartz σε Σόρος, για να κρύψουν την εβραϊκή τους ταυτότητα, ενώ επέζησαν πλαστογραφώντας έγγραφα τα οποία τους παρουσίαζαν ως Χριστιανούς.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως οι Schwartz δεν αποτελούσαν και το ιδανικότερο παράδειγμα εβραϊκής οικογένειας έτσι κι αλλιώς, με τον ίδιο τον Σόρος να περιγράφει το σπίτι του ως αντι-σημιτικό.

Το 1947, με την Ουγγαρία να τελεί πια υπό σοβιετική κατοχή, ο νεαρός τότε Σόρος έφυγε για το Λονδίνο, όπου και σπούδασε φιλοσοφία στο LSE, δουλεύοντας ταυτόχρονα ως αχθοφόρος και σερβιτόρος για να καταφέρει να πληρώσει τα δίδακτρα. Μετά τις σπουδές του εργάστηκε σε εμπορικές τράπεζες στην Αγγλία και στη συνέχεια στις Η.Π.Α, πριν αποφασίσει το 1969 να φτιάξει το πρώτο του hedge fund, με την επωνυμία ‘Double Eagle’ (τυχαίο; δεν νομίζω).

Από τα κέρδη του πρώτου του fund, δημιούργησε ένα χρόνο αργότερα το ‘Soros Fund Management’, ενώ η ‘Double Eagle’ μετονομάστηκε σε ‘Quantum Fund’ και αποτέλεσε την βασική του πηγή απασχόλησης. Όταν ιδρύθηκε, η ‘Quantum Fund’ διαχειριζόταν 12 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2011 έφτασε μέχρι τα 25 δις. Όχι κι άσχημα για έναν γιο δικηγόρου και γνωστού ομιλητή της εσπεράντο και ιδιοκτήτριας καταστήματος μεταξοτυπιών.

Καλά όλα αυτά, όμως πώς βρέθηκε ένας -δίχως αμφιβολία- χαρισματικός και πλέον πάμπλουτος γνώστης της αγοράς, μπλεγμένος σε όλες τις θεωρίες συνωμοσίας της εποχής μας;

Ο άνθρωπος που ‘έσπασε’ την τράπεζα της Αγγλίας

AP Photo/Michel Euler

Το ‘κόλπο’ που εκτίναξε τόσο την περιουσία, όσο και την φήμη του Σόρος, ήταν το λεγόμενο ΄σορτάρισμα’ αξίας 10 δις λιρών, το οποίο του επέτρεψε να αποκομίσει κέρδη ενός δις μέσα στη διάρκεια μόλις μίας ημέρας και συγκεκριμένα της ‘Μαύρης Τετάρτης’ (16 Σεπτεμβρίου 1992) της αγγλικής οικονομίας. Κι όλα αυτά, όπως ο ίδιος τουλάχιστον εξήγησε, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις της φιλοσοφίας(!) και συγκεκριμένα την αρχή της αντανακλαστικότητας του Karl Popper, για να προβλέψει τη συμπεριφορά της αγοράς. Αυτό για όσους λένε ότι τα πτυχία δεν χρησιμεύουν πουθενά.

Ο Σόρος είχε πια μια τεράστια περιουσία και προφανώς, μαζί με αυτήν, τεράστια επιρροή, την οποία θέλησε να εκμεταλλευτεί για να προωθήσει την ατζέντα του, μια ατζέντα ξεκάθαρα φιλελεύθερη. Για τους σκοπούς αυτούς, δημιούργησε το 1993 το ‘Open Society Institute’. Το διάστημα 2003-2004, ο Σόρος δώρισε 23.581.000 δολάρια σε 527 διαφορετικά γκρουπ που στόχευαν στην εκλογική ήττα του George W. Bush, ενώ στήριξε οικονομικά τόσο τον Ομπάμα όσο και την Χίλαρι Κλίντον.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ποιος είναι τέλος πάντων ο Τζορτζ Σόρος;”