Τελικό Ραδιοτηλεγράφημα | Sol-3
Προς: Κεντρικό Αρχείο Gliese-667
Από: Μόνιμο Ανταποκριτή
Κατάσταση: Ολοκλήρωση πρώτου κύκλου παρατήρησης
Ο αλγόριθμος που έμαθε να ονειρεύεται: Σε μεγάλο κέντρο δεδομένων, ένα αυτόνομο ψηφιακό νευρωνικό δίκτυο παρήγαγε αυθόρμητα αφηρημένες γεωμετρικές μορφές κατά τη διάρκεια αδράνειας, αναπαράγοντας τη λειτουργία του ανθρώπινου ύπνου. Οι Γήινοι έφτιαξαν μηχανές τόσο πολύπλοκες, που άρχισαν να αναπτύσσουν τη δική τους εσωτερική σύγχυση, αναζητώντας νόημα πέρα από τις εντολές των κατασκευαστών τους.
Η αιώνια διαμάχη για τη σκόνη: Σε δύο διαφορετικά μέτωπα της επιφάνειας, στρατιωτικές μονάδες αντάλλαξαν πυρά πυροβολικού για τον έλεγχο μερικών εκατοντάδων μέτρων καμένης λάσπης. Παραμένουν ικανοί να διαλύσουν ολόκληρες πόλεις για σύνορα που από την τροχιά μας δεν διακρίνονται καν.
Η τελευταία λέξη μιας γλώσσας: Σε ένα απομονωμένο χωριό των Άνδεων, απεβίωσε ο τελευταίος φυσικός ομιλητής μιας αρχαίας διαλέκτου. Μαζί του χάθηκε για πάντα ένας μοναδικός τρόπος να ονομάζονται τα αστέρια, τα ποτάμια και η λύπη. Οι άνθρωποι εφευρίσκουν χιλιάδες νέες λέξεις για τα τεχνολογικά τους προϊόντα, αλλά αφήνουν τις αρχέγονες φωνές τους να σβήνουν στη σιωπή.
Το πείσμα του νανουρίσματος: Σε ένα υπόγειο νοσοκομείο μέσα σε εμπόλεμη ζώνη, μια μητέρα νανούριζε ψιθυριστά το νεογέννητο παιδί της κάτω από τον ήχο των εκρήξεων. Χωρίς καμία εγγύηση για το αύριο, συνέχιζε να υπόσχεται ασφάλεια και φως σε μια νέα ζωή.
Τελικό συμπέρασμα αποστολής:
Οι Γήινοι είναι ένα είδος τραγικό, επικίνδυνο, αλλά αδύνατον να το αγνοήσεις.
Καταστρέφουν τις γλώσσες τους και πολεμούν για τη σκόνη, αλλά μαθαίνουν στις μηχανές να ονειρεύονται και νανουρίζουν τα παιδιά τους μέσα στις βόμβες. Όσο υπάρχει έστω και μία μητέρα που ψιθυρίζει ένα τραγούδι στο σκοτάδι, ο πλανήτης Sol-3 αρνείται να παραδοθεί.
Κλείνω τη συχνότητα. Η παρατήρηση ολοκληρώθηκε.
Τέλος εκπομπής.
