Στο αμπέλι υπάρχει ένας κανόνας που δεν γράφεται σε βιβλία: αν απλώσεις πολύ το κλήμα, θα χάσεις τον καρπό.
Ο ήρωας του Λέων Τολστόι* έτρεξε να κατακτήσει γη. Δεν κατάλαβε όμως ποτέ ότι η γη δεν είναι για να την κατέχεις· είναι για να την καλλιεργείς…
Δεν είναι φτωχός εκείνος που έχει λίγα, αλλά εκείνος που δεν του αρκούν ποτέ όσα έχει.
- Ο Λέων Τολστόι αναπτύσσει αυτή την ιδέα στο περίφημο διήγημά του Πόση γη χρειάζεται ο άνθρωπος; (How Much Land Does a Man Need?), που δημοσιεύτηκε το 1886.
Πρωταγωνιστής είναι ο Παχόμ, ένας αγρότης που επιθυμεί διαρκώς να αποκτά περισσότερη γη. Όταν του δίνεται η ευκαιρία να αποκτήσει όση έκταση μπορεί να περικυκλώσει περπατώντας μέσα σε μία ημέρα, η απληστία τον οδηγεί στην εξάντληση και τελικά στον θάνατο.
Στο τέλος, ο υπηρέτης του ανοίγει έναν τάφο μήκους περίπου δύο μέτρων. Αυτή ήταν όλη η γη που τελικά χρειαζόταν.
