Η αχαριστία (μαζί με την απληστία), είναι τα πλέον “αντικοινωνικά” ελαττώματα…

Υπάρχουν ελαττώματα του χαρακτήρα που οι συνέπειές τους “σκάνε” μόνο πάνω σου (άντε και στον πολύ κοντινό περίγυρό σου). 

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την αχαριστία και την απληστία !

Είναι ελαττώματα με ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνία.

Ο αχάριστος καταστρέφει – σε όσους τον συναναστρέφονται – την όποια καλή διάθεση για προσφορά, ενσταλάζοντας μέσα τους την καχυποψία και το παράπονο της αδικίας.

Ο άπληστος διεκδικεί για τον εαυτό του όλο και περισσότερα (ενώ από μία ποσότητα και μετά είναι σίγουρο ότι δεν τα χρειάζεται, ούτε τον ωφελούν ουσιαστικά σε κάτι), αποστερώντας όμως έτσι πολύτιμους πόρους από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνικής ομάδας.

Ο αχάριστος και ο άπληστος οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια (από μόνοι τους) στην καταστροφή…

Οι έμπρακτες εκδηλώσεις αυτών των ψυχο-νοητικών ελαττωμάτων, τους καθιστούν εχθρούς του κοινωνικού συνόλου και τελικά τους αποξενώνουν από τους συνανθρώπους τους.

Ουδείς όμως επιβιώνει (επί μακρόν) μόνος του, παρά τις όποιες ψευδαισθήσεις του περί ισχύος, αυτάρκειας και αυτοδυναμίας…

Γ.Λ.