Από τον ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση:
Ζώντας μέσα στον κόσμο και παρατηρώντας ανθρώπους και καταστάσεις, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι διαχρονικά η πορεία των ανθρώπινων κοινωνιών είναι μια συνισταμένη που προκύπτει μέσα από συγκρούσεις συμφερόντων και εξισορροπήσεις συμφερόντων.
Αυτή η δυαδικότητα βρίσκεται – κατά τη γνώμη μου – στον “πυρήνα” που είναι υπεύθυνος για την εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών μέσα στο χρόνο (πέρα από την επιρροή των απανταχού θρησκειών, των διαφόρων φιλοσοφικών ρευμάτων ή/και των διαφορετικών πολιτικών ιδεολογιών).
Γενικές “αρχές” και “αρετές”, όπως “δικαιοσύνη”, “αλληλεγγύη”, “ελευθερία”, “ειρήνη”, (η όποια) “πρόοδος”, η “αγάπη προς τον πλησίον” κοκ, είναι περισσότερο θεωρητικές προσεγγίσεις, παρά εφαρμόσιμες στην πράξη. Επί του “κοινωνικού πεδίου”, οι περισσότερο ισχυροί προσπαθούν να επιβάλουν τα δικά τους “θέλω” και να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα, και όταν το επιχειρούν άγαρμπα προκύπτουν “συγκρούσεις” (είτε μεταξύ τους, είτε με ασθενέστερους, που κι αυτοί υπερασπίζουν και αγωνίζονται για τα δικά τους συμφέροντα). Και καθώς οι συγκρούσεις ούτε αέναες μπορεί να είναι, και από κάποια στιγμή και μετά αναγνωρίζεται από όλους τους εμπλεκόμενους ότι είναι αναποτελεσματικές και πολυέξοδες (σε ανθρώπινους πόρους και υλικά μέσα), αποφασίζονται και δρομολογούνται (έστω και προσωρινά) οι “εξισορροπήσεις” συμφερόντων, όπου η κάθε πλευρά λαμβάνει αυτό που καταφέρνει να διεκδικήσει τη δεδομένη χρονική στιγμή. Αυτές οι καταστάσεις (συγκρούσεις / εξισορροπήσεις) και ρευστές είναι και εναλλάσσονται μέσα στο πέρασμα του χρόνου, και κάπως έτσι γράφεται και η Ιστορία της Ανθρωπότητας….
