Η γλώσσα του φιδιού μπορεί να φέρει πόνο στο σώμα· η κακή γλώσσα, όμως, πληγώνει την ψυχή. Το δηλητήριο του φιδιού έχει αντίδοτα και θεραπεία. Το δηλητήριο του λόγου, όταν γεννιέται από την κακία, τον φθόνο ή τη συκοφαντία, πολλές φορές αφήνει σημάδια που δεν σβήνουν ποτέ.
Οι άνθρωποι ξεχνούν συχνά τα χτυπήματα της ζωής, δύσκολα όμως ξεχνούν τις λέξεις που τους ταπείνωσαν ή αμαύρωσαν την υπόληψή τους. Μια κακή κουβέντα μπορεί να διαλύσει σχέσεις, να σπείρει διχόνοια, να γκρεμίσει ό,τι χτίστηκε με κόπο χρόνων.
Ίσως γι’ αυτό η λαϊκή σοφία προτιμά τη γλώσσα του φιδιού από την κακή γλώσσα του ανθρώπου. Το φίδι δαγκώνει από τη φύση του. Ο άνθρωπος, όμως, έχει το προνόμιο της επιλογής. Μπορεί να χρησιμοποιήσει τον λόγο για να παρηγορήσει, να ενώσει και να θεραπεύσει· ή να τον μετατρέψει στο πιο ύπουλο όπλο που διαθέτει.
Η αξία του ανθρώπου, τελικά, δεν φαίνεται μόνο από όσα λέει, αλλά κυρίως από όσα επιλέγει να μη λέει.
