“Όσες κι αν χτίζουν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είν΄ αληταριό, που όλο θα δραπετεύει…” (στίχος από το τραγούδι “Αερικό”, που ερμηνεύει η Μελίνα Κανά).
Κάθε άνθρωπος, σε όλη τη διάρκεια του βίου του, κάνει επιλογές (συνειδητές ή ασυνείδητες).
Κάθε επιλογή (μικρή ή μεγάλη) έχει ένα αντιστάθμισμα.
Τη στιγμή που επιλέγεις κάτι, αφήνεις κάτι άλλο (ή πολλά άλλα), που εν δυνάμει θα μπορούσες να επιλέξεις στη θέση του.
Πριν καταλήξεις λοιπόν, αναρωτήσου :
- Τί εξυπηρετεί η επιλογή που ετοιμάζομαι να κάνω??
- Με ποιά κριτήρια την κάνω ??
- Τί έχω λάβει υπόψη μου και ποιά (πιθανόν) είναι τα “τυφλά” σημεία που αγνοώ ή/και δεν συνυπολογίζω όσο θα έπρεπε??
- Πού αποβλέπω με αυτή τη επιλογή ??
- Αν ο τελικός στόχος ή η ψυχολογική ανάγκη που με οδηγεί στο να την κάνω, δεν καλυφθεί τελικά (όπως αρχικά έχω προβλέψει ή θέλω απλά να ελπίζω), θα ξανάκανα την ίδια επιλογή, αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω ??
- Αν όχι, μήπως υπάρχει άλλη, καλύτερη επιλογή στη θέση της ??
- Αν αυτή η “καλύτερη” επιλογή δεν είναι προφανής αυτή τη στιγμή, είναι αυτός επαρκής λόγος για να προχωρήσω με την αρχική??
- Μήπως είναι προτιμότερο να περιμένω ??
- Τί άλλο μπορώ να κάνω ή με ποιούς κατάλληλους ανθρώπους μπορώ να συνεργαστώ, ώστε να δημιουργήσω τις συνθήκες για ‘κείνη την “καλύτερη” επιλογή??
