
Η μεγαλύτερη πρωτοτυπία του Ευριπίδη είναι ότι δεν παρουσιάζει τη Μήδεια ως ένα απλό «τέρας», αλλά ως μια σύνθετη προσωπικότητα. Ο θεατής κατανοεί τον πόνο και την αδικία που έχει υποστεί, χωρίς όμως να μπορεί να δικαιολογήσει τις πράξεις της. Αυτή η ηθική αμφισημία είναι κατά την γνώμη μου ένας από τους λόγους που η Μήδεια εξακολουθεί να συγκλονίζει το κοινό περισσότερο από 2.400 χρόνια μετά τη συγγραφή της.
