Παλαιότερα γνωρίζαμε από πού προέρχεται το φαγητό το οποίο τρώμε καθημερινά. Σήμερα, μιλάμε για χάσμα, καθώς οι περισσότεροι από εμάς συναντάμε το φαγητό που θα καταναλώσουμε για πρώτη φορά μέσα από μια συσκευασία ή ένα ράφι. Οι πόλεις μεγάλωσαν, οι αλυσίδες εφοδιασμού έγιναν πιο σύνθετες, άρα και η απόσταση ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή αυξήθηκε. Μαζί της μεγάλωσε και ένα κενό γνώσης.

Η γαστρονομία δεν αφορά μόνο το φαγητό. Αφορά τη μνήμη. Την υγεία. Τον πολιτισμό. Τη γη. Τους ανθρώπους που παράγουν. Τους ανθρώπους που μοιράζονται ένα τραπέζι. Η ελληνική γαστρονομία είναι ένα πολύχρωμο μωσαϊκό. Από το κυριακάτικο τραπέζι της γιαγιάς μέχρι τα μάτια των ανθρώπων που επισκέπτονται τη χώρα μας, η μοναδικότητά της ακτινοβολεί!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *