Από το αγαπητό Γιώργο Λ. η πιο κάτω ανάρτηση. Χρόνια Πολλά και δημιουργικά Γιώργο!
Είναι ο χρόνος που αφιερώνεις στον άλλο…
Είναι το ενδιαφέρον που δείχνεις για τον άλλο…
Είναι ο σεβασμός με τον οποίο συμπεριφέρεσαι στον άλλο…
Είναι η ειλικρίνεια με την οποία προσεγγίζεις τον άλλο…
Είναι η βοήθεια που δίνεις στον άλλο…
Είναι η αξία που προσθέτεις στον άλλο…
Μιλώντας μεταφορικά, η αγάπη είναι ένα “φυτό πολυετούς καλλιέργειας”…
Απαιτείται χρόνος, παρουσία και φροντίδα για να φυτευτεί, να μεγαλώσει, ν’ ανθίσει και να καρπίσει.
Η αγάπη είναι (επίσης) “αμφίδρομη διαδρομή”…αν θέλουμε να είναι υγιής.
Δεν είναι “απόκτημα” του ενός με “χρέωση” κάποιου άλλου.
Αλλιώς, έρχεται η ώρα που τα “νομίσματα” που δίνει μόνο ο ένας εξαντλούνται…
Και τότε συνειδητοποιεί (ο άλλος) ότι το “το να είναι αξιαγάπητος” (όπως προτρέπει γενικώς και αορίστως ο “Σοφός της Ομάχα”), δεν είναι κεκτημένη προσωπική ιδιότητα.
Η μόνη εξαίρεση (ανεξάντλητων αποθεμάτων αγάπης) που συνάντησα στη ζωή μου είναι η μητρική αγάπη προς το παιδί (αλλά και γι’ αυτή, έχω τη θλιβερή αίσθηση ότι τείνει να περιορίζεται στις μανάδες “παλαιάς κοπής”, που γνωρίσαμε όσοι έχουμε διανύσει τουλάχιστον μισό αιώνα ζωής).
Αγαπάτε λοιπόν, (όσους από τους) αλλήλους (κρίνετε ότι το αξίζουν), διαχειριζόμενοι σωστά τα “νομίσματά” σας…
Γ.Λ.