Οι αβεβαιότητες δημιουργούν βεβαίως, βεβαίως , διάλογο
Απο τον φίλο ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση:
Η αβεβαιότητα – καλώς ή κακώς – είναι εγγενής του ανθρώπινου βίου.
Όχι μόνο στις μέρες μας…ανέκαθεν.
Σε πολύ παλαιότερους χρόνους, έβγαινες από τη σπηλιά το πρωί και δεν ήξερες αν θα γυρίσεις το βράδυ.
Αλλά και σήμερα, ένας υγιής 20χρονος που σκοτώνεται σε τροχαίο, πιστεύετε ότι την προηγούμενη μέρα δεν αισθανόταν βέβαιος για τη ζωή του??
Κατά τη γνώμη μου, η διάσταση του προβλήματος σήμερα εντοπίζεται αλλού : Στον απίστευτο όγκο πληροφορίας που είναι διαθέσιμος στον κάθε άνθρωπο που έχει δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο, καθώς και στην ταχύτητα των αλλαγών που η Τεχνητή Νοημοσύνη επιφέρει (και θα επιφέρει ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια) σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης επαγγελματικής δράσης (και ίσως όχι μόνο εκεί).
Το φιλτράρισμα της πληροφορίας, η ορθή αξιολόγηση της πραγματικά ωφέλιμης ή/και χρήσιμης, η λήψη αποφάσεων και εν συνεχεία το πέρασμα σε δράση, έχει εξελιχθεί σε μία σύνθετη “δραστηριότητα”, με αβέβαιη κατάληξη, παρά τις καλές προθέσεις, τις δεξιότητες, τον προσεκτικό σχεδιασμό και τις πολλές ώρες δουλειάς που μπορεί να αφιερώσει κανείς μόνος του ή με τους συνεργάτες του, προκειμένου να υλοποιήσει το σχεδιασμό του.
Κανείς και τίποτα δεν εγγυάται ότι ακόμα κι αν τα κάνεις όλα “όπως πρέπει”, θα φέρεις και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Μπορεί απλά μια άλλη “ομάδα” να κινηθεί ταχύτερα, πιο έξυπνα, πιο αποτελεσματικά και έχοντας μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους στη διάθεσή της ή/και αξιοποιώντας μία άλλη δυναμική (λόγω brand name), να πάρει την “αγορά” στην οποία εσύ στόχευες…
Έτσι έχουν τα πράγματα σήμερα και αυτός είναι ο κόσμος που θα ζήσουμε εφεξής…
Ένα tip τώρα για να μην αποκαρδιώνεστε : μια αποτελεσματική μέθοδος, που συμβάλει στο “να πιάσει τόπο” η προσπάθειά σας, είναι η σύμπτυξη συμμαχιών και συνεργασιών. Όταν “καλιμπράρουν” τα συμφέροντα όχι μόνο εντός της δικής σου ομάδας, αλλά και με εκείνα της απέναντι ομάδας, με την οποία θα συνεργαστείτε για να ολοκληρώσετε από κοινού ένα project, η όλη διαδικασία περιφρουρείται από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους, και τυχόν επίδοξοι ανταγωνιστές δυσκολεύονται να διασπάσουν το “μπλοκ”.
Είναι τόσο εύκολο όσο το διαβάζετε να γίνει και στην πράξη αυτό ?? Όχι ! Η ανθρώπινη φύση (εντός της οποίας εμφιλοχωρούν – έστω και εν υπνώσει – απληστία, προσωπικές ανασφάλειες, εγωισμοί κλπ) δυσκολεύει το “καλιμπράρισμα” και κυρίως τη διατήρησή του σε βάθος χρόνου.
Ταιριάζει σε όλες τις επαγγελματικές δράσεις ?? Σίγουρα όχι ! Ταιριάζει κυρίως σε projects Business to Business, όχι τόσο σε Business to Customers.
ΣΗΜ : ως “καλιμπράρισμα” εννοώ το ταίριασμα, το “ματσάρισμα”, τη συμπόρευση, όχι την ταύτιση. Η ταύτιση συμφερόντων με κάποιον άλλο είναι από δύσκολη έως ανέφικτη.
Σε κάθε περίπτωση, θα ισχύουν διαχρονικά όλοι οι στίχοι από το άσμα του αξέχαστου Νίκου Ξυλούρη “αυτόν τον κόσμο τον καλό τον χιλιομπαλωμένο, ράβε-ξήλωνε, ράβε- ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει”.
Οι νεότεροι αξίζει να το αναζητήσετε στο Youtube (όπως προαναφέραμε η διαδικτυακή πληροφορία είναι το μόνο εύκολο στις μέρες μας).
Καλή συνέχεια με ό,τι καταπιάνεστε !
Γ.Λ.