Ελληνική πραγματικότητα

Υπερβολικό μεν αλλά μια αλήθεια αχνοφαίνεται ….

Κ Μ

Από τον Κώστα Καπό:

Ανακοινώνει λοιπόν ο Π/Θ τη φορολογική ατέλεια των νέων έως 25 ετών και μειωμένους συντελεστές μέχρι τα 30.

Σε μια χώρα όπως η Γερμανία (π.χ.) αυτό θα ήταν μεγάλο νέο. Βλέπετε, η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ των νέων ξεκινάει να εργάζεται στα 20 τους, αφού έχουν τελειώσει κάποια τεχνική σχολή, στα 22 τους έχουν τον τίτλο του Meister και βγάζουν ένα σκασμό λεφτά ως ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, μηχανουργοί, ψυκτικοί και άλλες ειδικότητες. Για να μην αναφέρουμε ότι υπάρχουν και παιδιά που από τα 16 τους εργάζονται.

Βέβαια, εδώ, στη χώρα των γενναίων και χαρισματικών, τα 20-30 είναι η ηλικία που “ξεκουράζεται” κανείς από τον αγώνα που έδωσε στα 17-18 του για να περάσει σε κάποια βοϊδοσχολή με μηδενικό αντίκρισμα στην Αγορά, αραχτός μέσα στη θαλπωρή του σπιτιού του, με τη μανούλα να τον κανακεύει και τα φιλαράκια να τον περιμένουν στο καφέ ή το ουζερί για να κουβεντιάσουν με ποιο τρόπο θα ανατρέψουν το φασιστικό καθεστώς στο οποίο ζουν.

Μετά τα 30 ίσως του έλθει η φώτιση ότι μόνο ένας στους δέκα θα βρει καταφύγιο στο Δημόσιο και κάτι πρέπει να κάνει με τη ζωή του, γιατί πέθανε και η γιαγιά και το χαρτζιλίκι κόπηκε.

Θα με κατηγορήσετε κάποιοι ότι ακούγομαι ανάλγητος, αλλά να βρε συντροφάκια, προέρχομαι από μια φουρνιά ανθρώπων που ξεκίνησε να δουλεύει από τα 13 της και δεν έχει σκοπό να σταματήσει μέχρι τα 75 της, αν είμαστε καλά και δεν δούμε τα ραδίκια ανάποδα.

Μια γενιά που μπορεί να σπούδασε στο εξωτερικό, αλλά όταν τελείωσε και με τα μεταπτυχιακά της έφερε πίσω μια βαλίτσα με λιωμένα ρούχα που πετάχτηκαν στα σκουπίδια, και δούλευε καθημερινά σε κάθε βρωμοδουλειά για να τα βγάλει πέρα μέχρι να πάρει εκείνη την υποτροφία, οπότε τα 2 χρόνια της Στρατιωτικής θητείας της φάνηκαν πολυτελείς διακοπές, και από τα 21 συμπλήρωνε φορολογική δήλωση ΚΑΙ στην Ελλάδα (για ένα μικρό ενοίκιο που εισέπραττε) ΚΑΙ στις ΗΠΑ, για τις σκατοδουλειές που έκανε.

Και η πρώτη αμειβόμενη (20.000 δρχ) μελέτη που έκανα ως μηχανικός, μια εγκατάσταση καλοριφέρ σε ένα διώροφο, φτιάχτηκε μέσα στο στρατόπεδο, επειδή είχα υπηρεσία.

Οπότε, ναι, είμαι ανάλγητος κεφτές, γιατί οι φορολογικές απαλλαγές που εξαγγέλθηκαν θα είχαν κάποια αξία για μένα, εκείνα τα χρόνια. Για τα βλαστάρια κάποιων, βέβαια, είναι δώρο άδωρο, αλλά ας ψάξουν να βρούν το λόγο, αντί να σκούζουν.

Κώστας Κάπος