Θουκυδίδης και Μπρέχτ…

Τραμπ και τα εθνικά μας θέματα.Θουκιδιδης αλλά και Μπρέχτ

Στο σημερινό τοίχο του αγαπητού John Georgiou μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση της νέας εποχής Τραμπ και της πιθανής επίπτωσης στα δικά μας εθνικά θέματα.Αν και συχνά διαφωνώ τον παρακολουθώ γιατί οι αναρτήσεις του με προβληματίζουν δημιουργικά πάντα.
•Επικαλείται την Θουκυδίδεια διαχρονική σοφία.Ποιο διεθνές δίκαιο;πρόκειται για φενάκη. «Ο δυνατός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμη του,ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».Δεν μπορώ να διαφωνήσω με την ουσία και την ανάγκη να είμαστε ισχυροί,όσο μπορούμε.Ουτε με την ανάγκη να διδάσκεται ο Θουκιδιδης και η ανυπέρβλητη αναλυτική ορθοφροσύνη του.
•Όμως ποιος είναι ισχυρός και ποιος ανίσχυρος φίλε John Georgiou;Δεν είναι τόσο απλό.Με κάποιο τρόπο το απαντά ο Μπρέχτ στις ιστορίες του κ.Κοινερ.Για τη ρευστή σχέση δύναμης και αδυναμίας.Να μια παραβολή μπρεχτικής εμπνεύσεως.
«Στο σπίτι του κ. Σβάρνα, που είχε μάθει να λέει όχι, ήρθε μια μέρα, τον καιρό της παρανομίας, ένας πράκτορας και του έδειξε ένα έγγραφο, που το είχαν εκδώσει αυτοί που εξουσίαζαν στην πόλη, και που έλεγε ότι κάθε σπίτι όπου θα πατούσε το πόδι του και αυτός ο πράκτορας, θα ήταν δικό του. Επιπλέον θα ήταν δικό του και κάθε φαγητό που θα ζητούσε, καθώς επίσης θα έπρεπε να τον υπηρετεί κάθε άνθρωπος που θα έβρισκε μπροστά του.

Ο πράκτορας κάθισε σε μια καρέκλα, ζήτησε φαγητό, πλύθηκε, ξάπλωσε και, πριν να τον πάρει ο ύπνος, ρώτησε με το πρόσωπο στραμμένο στον τοίχο: “Θα με υπηρετείς;”.

Ο κ. Σβάρνα τον σκέπασε με μια κουβέρτα, έδιωξε τις μύγες, τον πρόσεχε, όσο κοιμόταν, και τον υπάκουε επί εφτά χρόνια, όπως αυτή τη μέρα. Αλλά, ό,τι και να έκανε γι’ αυτόν, ένα πράγμα φυλάχτηκε να κάνει, κι αυτό ήταν: να του πει έστω και μια λέξη.

Όταν λοιπόν πέρασαν τα εφτά χρόνια, ο πράκτορας όπως είχε χοντρύνει από το πολύ φαΐ, τον ύπνο και τις διαταγές, πέθανε. Τότε ο κ. Σβάρνα τον τύλιξε στη φθαρμένη κουβέρτα, τον έσυρε έξω απ’ το σπίτι, καθάρισε το κρεβάτι, σοβάντισε τους τοίχους, πήρε ανάσα κι απάντησε: “Όχι”».

[πηγή: Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ιστορίες του κυρίου Κόινερ, μτφ. Γιώργος Βελουδής, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1996, σ. 30-31]

Πάνος Μπιτσαξής