Πρέπει να σωθεί η Μαρινόπουλος;

Ήταν το 2011 όταν ενας παραγωγός τυριών από τα Τρίκαλα ήρθε να διαμαρτυρηθεί στο γραφείο μου διότι η Carrefour Μαρινόπουλος –τότε ιδιοκτησία κατά 50% του Μαρινόπουλου και 50% του γαλλικού ομίλου– δεν τον πλήρωνε. Του χρωστούσε 400.000 ευρώ, τον τζίρο σχεδόν μιας χρονιάς, και απλά δεν τον πλήρωνε. «Αν θέλεις πήγαινε να πουλήσεις το τυρί σου αλλού», του είχαν πει τηλεφωνικά. Επειδή ο παραγωγός είχε εκτελεστό τίτλο, δηλαδή απόφαση δικαστηρίου, πήγε σε ενα αστυνομικό τμήμα στα Μεσόγεια, πήρε ενα περιπολικό, πήγε στην αποθήκη της Carrefour και με την απειλή της κατάσχεσης πληρώθηκε.Από τότε, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.Τον Μάιο του 2016 κι ενώ τα δικαστήρια στην Αθήνα δεν λειτουργούσαν εξ αιτίας της συνεχιζόμενης απεργίας των δικηγόρων, οι δικαστικοί επιμελητές με κατασχετήρια στα χέρια εξορμούσαν στα μεγάλα σούπερ μάρκετ της Μαρινόπουλος κι εκαναν κατασχέσεις κλιματιστικών, απορρυπαντικών και ό,τι εμπορεύματος έβρισκαν που θεωρούσαν ότι είχε αξία. Ακόμα και προφυλακτικών. Ενας δικηγόρος μεγάλων προμηθευτών της εταιρείας με γραφείο στο Κολωνάκι περιγράφει έτσι την κατάσταση: «Μετά τη δουλειά πίνουμε και κανένα ποτήρι ουίσκυ, ιδιαίτερα τις ημέρες με ένταση. Έστειλα έναν συνεργάτη μου στο κατάστημα της οδού Κανάρη και γύρισε με αδεια χέρια». «Ξέρετε, ούτε ουίσκυ δεν έχει πια», μου είπε. «Κατάλαβα ότι τα πράγματα είχαν σοβαρέψει».Έτσι είναι με όλες τις ιστορίες, ο καθένας αντιλαμβάνεται τη σημασία τους όταν τις δει πάνω σε μια επιφάνεια που τον αφορά προσωπικά.Στις αρχές Ιουλίου, η Mαρινόπουλος προσέφυγε στον μηχανισμό της προστασίας από τους πιστωτές της. «Διαφορετικά, από την εταιρεία κινδύνευε να απομείνει μόνο ενας σωρός από μισθωτήρια συμβόλαια για τους χώρους πώλησης», σημειώνει παράγοντας της Μαρινόπουλος που έχει εμπλακεί στην επιχείρηση σωτηρίας του μεγαλύτερου ελληνικού σουπέρ μάρκετ.

Βασικά, οι προμηθευτές της. Δηλαδή οι εμπορικοί αντισυμβαλλόμενοι της οικογένειας Μαρινόπουλου. Το χρέος πρός αυτούς (550 εκατ. ευρώ), σύμφωνα με το σχέδιο που επεξεργάσθηκαν και αυτήν τη δευτερη εβδομάδα του Αυγούστου του 2016 οι ομάδες εργασίας των τραπεζών, θα κουρευτεί κατά 40%, σε κάποιες περιπτώσεις ως και 50%. Δηλαδή οι προμηθευτές θα χάσουν απο 220 εως 275 εκατ. ευρώ, για τιμολόγια τα οποία έως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές θα τα φορολογηθούν (σ.σ. το υπουργείο Οικονομικών αναζητά τρόπους για να τους απαλλάξει από τον φόρο επί ανύπαρκτων εσόδων). Από αυτή και μόνο την άποψη, η φήμη της εταιρείας είναι “καμμένη”. «Με το όνομα Μαρινόπουλος δεν μπορείς πλέον να συναλλαγείς», είπε στο inside story νομικός που συμμετέχει στις συζητήσεις για μεγάλο προμηθευτή και έχει ένα από τα πιο σοβαρά γραφεία της Αθήνας για αστικές υποθέσεις.Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα παράδοξο. Μια εταιρεία που υπάγεται στην διαδικασία του άρθρου 106 Β του πτωχευτικού κώδικα για να “σώσει” τα δίκτυα, την καλή φήμη και την πελατεία της, δεν διαθέτει πλέον ούτε φήμη, ουτε δίκτυο και σε λίγο δεν θα διαθέτει ούτε την πελατεία της. «Μπορεί να μην είναι σε θέση να τα σώσει 100%, αλλά μπορεί να σώσει ένα μεγάλο μέρος τους αν η διαδικασία εξυγίανσης γίνει γρήγορα», λέει νομικός που έχει εμπλοκή στο σχεδιαζόμενο deal για τη διάσωση του δικτύου της Μαρινόπουλος από τον Σκλαβενίτη.Η Μαρινόπουλος χρωστάει στις τράπεζες μόλις 132 εκατ. ευρώ, στην οικογένεια Μαρινόπουλου 65 εκατομμύρια, στην εταιρεία διαχείρισης ακινήτων Πανγαία 99 εκατομμύρια και στην καταριανή εταιρεία ακινήτων Helens 125 εκατομμύρια. Πρόκειται πάντως για νούμερα που προκύπτουν στις 31/12/2015 και δεν περιλαμβάνουν μια νέα έκτακτη χρηματοδότηση της εταιρείας από τις τράπεζες, ύψους 75 εκατ. ευρώ.Σύμφωνα με πηγές της Μαρινόπουλος που μίλησαν στο inside story, «η συμφωνία με την Πανγαία θα οδηγήσει σε πληρωμές που θα επιμηκυνθούν στο μέλλον, ενώ με την Helens ακόμα δεν έχει διαφανεί ένας κοινός τόπος στις διαπραγματεύσεις». Όμως και οι εταιρείες ακινήτων, που με 225 εκατομμύρια είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές, θα πρέπει να δεχθούν να πληρωθούν αργότερα –ενώ δεν έχουν εισπράξει τα leasing fees τους– που σημαίνει ότι κι αυτές θα υποστούν κάποιο κούρεμα.Πόσο θα πληρώσουν οι τράπεζες; «Αν η εταιρεία έκλεινε, θα χάναμε 80-100 εκατομμύρια», λέει στο inside story τραπεζικός που γνωρίζει καλά την υπόθεση, «αλλά θα ηταν αδύνατο να υπολογίσουμε ακριβώς πόσα θα χάναμε από την καταβαράθρωση των προμηθευτών, ίσως να ξεπερνούσαμε τα 200 εκατομμύρια».Το σχέδιο διάσωσης των ιματίων της Μαρινόπουλος από την Σκλαβενίτης στοχεύει λοιπόν στο να πονέσουν “λιγότερο” οι προμηθευτές και οι 17.000 εργαζόμενοι που είναι απλήρωτοι. Αυτό θα γίνει με χρήματα των φορολογουμένων, που θα ανακεφαλαιοποιήσουν για άλλη μια φορά τις τράπεζες.Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Αν σήμερα διασώζεται ένα σούπερ μάρκετ, αύριο θα σωθεί ένα κανάλι, μια ακτοπλοϊκή εταιρεία, ένα ξενοδοχείο. Τι καπιταλισμός είναι αυτός που οι φορολογούμενοι μοιράζονται το ρίσκο με εκείνους που επιχειρούν και μάλιστα επιχειρούν κακά, οπως δείχνουν οι παραπάνω αριθμοί;ΤΟ ΣΔΟΕ έχει ήδη κατασχέσει τα βιβλία της εταιρείας και η εισαγγελία διαφθοράς διενεργεί ερευνα για όσα οδήγησαν την εταιρεία στην πτώση. Οι παλιοί ιδιοκτήτες δεν θα είναι μέρος της λύσης, άρα η διάσωση, λένε οι υποστηρικτές της, δεν τους βαφτίζει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. «Δεν απαλλάσσονται απο τις ευθύνες τους. Η επιχείρηση, έστω και ως κέλυφος, πρέπει να διασωθεί από την Σκλαβενίτης επειδή έχει συστημική σημασία, είναι το 1% του ΑΕΠ της χώρας μας», λέει παραγοντας της αγοράς του λιανικού εμπορίου που είχε προσεγγισθεί για σώσει την Μαρινόπουλος. «Όταν δεν ξέρεις πόσον όγκο χιονιού θα συμπαρασύρει η χιονοστιβάδα, απλά προσπαθείς να στερεώσεις το χιόνι στην πλαγιά. Τα άλλα είναι θεωρίες…».Δεν βλέπουν όλοι οι προμηθευτές έτσι τα πράγματα. «Ας τους αφήσουμε να πληρώσουν τις επιλογές τους, επιχειρηματίες και τραπεζίτες. Είναι πιο σημαντικό από τα χρήματα που θα χάσουμε», λέει προμηθευτής που χάνει…λίγα. Όσο για τον τυροκόμο από τα Τρίκαλα, αυτός δεν ξαναέδωσε στην Μαρινόπουλος προϊόντα και το ρίχνει στη θυμοσοφία, όταν τον ρωτάμε για τη διάσωση από τη Σκλαβενίτης: «Καταπίνει το μπαρμπούνι τον ροφό; Ξεκινήσανε τη Σκλαβενίτης στην αρχή της κρίσης με λίγα δάνεια και κοντεύουν να τη φτάσουν στα 800 εκατομμύρια. Μόνο η Lidl και η Delhaize (Βασιλόπουλος) κερδίζουν από αυτήν τη διάσωση. Με η χωρίς διάσωση, έχουμε χάσει. Όλοι. Αυτό που συζητάμε είναι πώς θα χάσουμε λιγότερο. Αλλά ουδείς γνωρίζει την απάντηση, ούτε εκείνοι που την ετοιμάζουν».

Οι Μαρινόπουλοι, μια παλιά επιχειρηματική οικογένεια της χώρας, κατάφεραν να αποκτήσουν πολλά χρήματα. Η δεύτερη γενιά όμως, κατάφερε κάτι ακόμα: να καταστρέψει την επιχειρηματική φήμη της πρώτης. Τα στοιχεία που παραθέτουμε μιλούν από μόνα τους για τους λόγους της κατάρρευσης της εταιρείας.Μέχρι το 2009 η εταιρία ήταν εξαιρετικά εύρωστη, με:

• Δύο δισ. ευρώ κύκλο εργασιών το 2008 και 1,9 δισ. ευρώ το 2009
• Ελάχιστο τραπεζικό δανεισμό (βραχυπρόθεσμα 15-20 εκατ. ευρώ) και μόνο εσωτερικό δανεισμό από τη μητρική Carrefour (65 εκατ. ευρώ το 2008, 110 εκατ. ευρώ το 2009)
• Λογιστική αξία ακινήτων στα 642 εκατ. ευρώ, με προσημειώσεις σε αυτά μόλις 621.590 ευρώ
• Μικρές απαιτήσεις από δύο συνδεδεμένες εταιρείες (23 και 29 εκατ. ευρώ αντίστοιχα)
• Αμοιβές Διοικητικού Συμβουλίου 26 εκατ. ευρώ το 2008 και 51,5 εκατ. ευρώ το 2009 (ναι, 51.5 εκατομμύρια ευρώ). Πηγές της Μαρινόπουλος είπαν στο inside story ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού δόθηκε στους Γάλλους της Carrefour. Ωστόσο, το 40% τουλάχιστον πήγε σε μέλη της οικογένειας Μαρινόπουλος

Μέχρι την 14.6.2012, η εταιρεία ανήκε κατά 50% στον Όμιλο Carrefour και κατά 50% στον Όμιλο Μαρινόπουλου. Η μητρική Carrefour S.A., ενώ λειτουργεί παγκοσμίως με ένα περιθώριο κέρδους περίπου 3% καθαρό επί του τζίρου (δηλαδή 60 εκατ. ευρώ στα δύο δισ. του τζίρου ), στην Ελλάδα λόγω των πολύ υψηλών αμοιβών του ΔΣ (50+ εκατ. ευρώ), δεν είχε ανάλογα κέρδη.

Φυσικά, με την εκδήλωση της κρίσης, ο τζίρος αρχίζει να πέφτει. Έτσι το 2010 ο κύκλος εργασιών μειώνεται στα 1.870 εκατ. ευρώ. Ταυτόχρονα, προστίθεται η εξαγορά της DIA Hellas ΑΕ με τίμημα 120 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά κατέληξαν ως επί το πλείστον στο Group Carrefour, αφού ήταν οι κυρίως μέτοχοι της DIA Hellas (και πανευρωπαϊκώς της DIA).

Η DIA είχε αρνητική καθαρή θέση -39 εκατ. ευρώ (με γεωμετρικά αυξανόμενες ζημιές από το 2008 και μετά). Η ζημιά της Carrefour-Μαρινόπουλος από αυτήν την εξαγορά ήταν τριπλή: α) Το κόστος αγοράς της Dia ήταν πολλαπλάσιο της λογιστικής της αξίας β) Οι προμήθειες της νέας εταιρείας χρηματοδοτούνταν από την Carrefour-Μαρινόπουλος, σταδιακά όμως έπαψαν να αποπληρώνονται γιατί η DIA δεν πήγαινε καλά γ) απομειώθηκε κατά 100 εκατ. ευρώ η λογιστική αξία αγοράς της DIA εντός ενός μόνο έτους.Έτσι κι αλλιώς, η επιχείρηση εξαγοράς της DIA δεν ήταν μια ελκυστική επένδυση, από την αρχή. Για να πειστεί η Μαρινόπουλος να την αγοράσει, ο κύριος μέτοχος, που ήταν η Carrefour, προθυμοποιήθηκε να της δανείσει το μόνο πράγμα που είχε σε αφθονία: ρευστό. Για να γίνει η εξαγορά και να αυξηθεί η πίστωση σε προϊόντα στη DIA, η Carrefour-Μαρινόπουλος χρηματοδοτήθηκε με πολύ μεγάλα ομολογιακά δάνεια από την Carrefour Finance S.A. Συνολικά δόθηκαν 380 εκατ. ευρώ.Κατά τα άλλα, το 2010:

• Οι απαιτήσεις από τις συνδεδεμένες με τη Μαρινόπουλος εταιρείες σούπερ μάρκετ αυξήθηκαν στα 48 εκατ. ευρώ.
• Ο τραπεζικός δανεισμός ήταν 14,5 εκατ. ευρώ (ο εσωτερικός όμως, από την Carrefour Finance, ανήλθε στα 380 εκατ. ευρώ, όπως προείπαμε)
• Οι ζημιές της εταιρίας ανήλθαν σε 84,8 εκατ. ευρώ
• Οι αμοιβές ΔΣ και μισθοί έφτασαν τα 50,2 εκατ. ευρώ

Το 2011 φαίνονται οι συνέπειες των ενεργειών του 2010:

• Ο τζίρος παραμένει σταθερός στα 1.830 εκατ. ευρώ
• Αυξάνονται οι πωλήσεις χονδρικής σε συνδεδεμένες εταιρείες του Ομίλου και φτάνουν τα 235 εκατ. ευρώ. Καθώς όμως η οικονομική κατάσταση επιδεινώνεται, ο χρόνος αποπληρωμής επιμηκύνεται. Το σημαντικότερο πρόβλημα προκαλεί η θυγατρική, πλέον, του Μαρινόπουλου DIA Hellas AE, που οφείλει σε προμηθευτές (μεταξύ των οποίων και η Carrefour-Μαρινόπουλος) 153 εκατ. ευρώ.
• Αυξάνονται τα δάνεια από την Carrefour Finance στα 430 εκατ. ευρώ
• Μηδενίζονται τα τραπεζικά δάνεια. Τα ακίνητα της εταιρείας, που έχουν λογιστική αξία 693 εκατ. ευρώ, έχουν προσημειώσεις μόλις 621.590 ευρώ
• Οι ζημιές φτάνουν τα -235 εκατ. ευρώ
• Οι μισθοί και οι αμοιβές ΔΣ φτάνουν τα 16 εκατ. ευρώ

Το 2012, ενώ θα μπορούσε να είναι το καλύτερο έτος για την εξυγίανση και τον κερδοφορία για την οικογένεια Μαρινόπουλου, καθώς τον Ιούνιο αποχωρούν οι Γάλλοι, αποτελεί ωστόσο την αφετηρία για να εμφανισθούν τα προβλήματα που υπήρχαν μέχρι τότε με ακόμα μεγαλύτερη οξύτητα.Οι Γάλλοι (το Carrefour Group) αποφασίζουν να πουλήσουν τη συμμετοχή τους στην Carrefour-Marinopoulos ΑΕ στον Όμιλο Μαρινόπουλου. Η πώληση γίνεται με οικονομικό αντάλλαγμα ένα ευρώ. Μια πιο προσεκτική παρατήρηση ωστόσο δείχνει ότι οι Γάλλοι πληρώνουν επιπλέον για να “βγούν”, αφού ουσιαστικά χαρίζουν στον Μαρινόπουλο τα 331 από τα 470 εκατ. ευρώ που είχαν δανείσει στην εταιρεία μέσω της Carrefour Finance. Τα υπόλοιπα χρήματα εμφανίζεται ότι τα χρωστάει η επιχείρηση του Μαρινόπουλου στην SouthMedInvestments, μια εταιρεία των Γάλλων.Και αυτές οι υποχρεώσεις όμως πωλούνται από την SouthmedInvestments για ένα ευρώ έκαστη στη Λουξεμβουργιανή Marinopoulos Sarl, ιδιοκτησίας των αδελφών Μαρινόπουλου. Αυτό, η Μαρινόπουλος ΑΕ δεν το εμφανίζει στην αίτηση για το αρ. 99, ενώ και η ίδια η SouthMedInvestments, αντί να εμφανίσει ζημία ίση με 140 εκατ. ευρώ, δεν εμφανίζει το παραμικρό.Έτσι, μετά την αποχώρηση των Γάλλων, οι Μαρινόπουλοι μένουν μόνοι τους, με την εξής κατάσταση σε Ελλάδα, Βουλγαρία και Κύπρο: Η εταιρία μετονομάζεται σε Μαρινόπουλος ΑΕ, ανήκει στον Όμιλο Μαρινόπουλου κατά 100%, και στα μέσα του 2012 οφείλει 0 ευρώ σε δάνεια του Ομίλου. Μηδεν. Ωστόσο, αντί να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαχείριση των οικονομικών της, επιβάλλεται πλήρης συσκότιση. Δύο αποφάσεις που λαμβάνονται το 2012 είναι ενδεικτικές:

• Αλλάζει όλους τους ελεγκτές. Ενδεικτικό είναι πως μέχρι το 2011 ελεγκτής ήταν η KPMG σε όλες τις εταιρείες, και ιδίως σε όλες τις εταιρείες του Group Carrefour, όμως το 2012 επιλέγονται νέες ελεγκτικές, τις οποίες μάλιστα αλλάζει κάθε έτος μέχρι το 2014.
• Σταματά να δημοσιεύει οικονομικές καταστάσεις από το 2012 κι εντεύθεν. Μια εταιρεία με τζίρο 1.8-2 δισ. ευρώ αποφασίζει τη μη δημοσίευση των οικονομικών της δεδομένων στην Ελλάδα. Πλήρης συσκότιση, που είχε ως αποτέλεσμα να μην φαίνεται η διόγκωση των πωλήσεων στις συνδεδεμένες εταιρείες, καθώς και η μη αναζήτηση εκ μέρους της Μαρινόπουλος των χρημάτων που της όφειλαν αυτές.

Ένας Όμιλος εταιρειών με τζίρο που ξεπερνά τα 2 δισ. ευρώ επιλέγει να βυθίσει στο “σκοτάδι” τους προμηθευτές, που αναγκάζονται να συνεχίσουν τη συναλλαγή με μιαν εταιρεία που δεν γνωρίζουν αν είναι υγιής. Ταυτόχρονα:

• Ο όμιλος αρχίζει να λαμβάνει δάνεια από τις τράπεζες. Το 2012 έλαβε 140 εκατ. ευρώ περίπου
• Ο τζίρος μειώνεται κι αλλο και φτάνει στα 1.520 εκατ. ευρώ, τόσο λόγω της κρίσης και των διπλών εκλογών του 2012, όσο κυρίως λόγω του ότι προμηθευτές δεν παρέδιδαν προϊόντα αν δεν πληρώνονταν τα ανεξόφλητα χρέη
• Ενώ το 2011 ο όμιλος είχε 555 εκατ. ευρώ εμπορικές υποχρεώσεις (προς τους προμηθευτές) για 1.830 εκατ. ευρώ τζίρο, το 2012 είχε 524 εκατ. ευρώ για 1.520 εκατ. ευρώ τζίρο. Εχουμε αύξηση δηλαδή υποχρεώσεων σε προμηθευτές αναλογικά κατά 85 εκατ. ευρώ
• Οι ζημιές φτάνουν τα 84 εκατ. ευρώ

Οι προμηθευτές είναι ήδη πίσω στις πληρωμές τους, ενώ η Μαρινόπουλος ΑΕ δημιουργεί διαρκώς νέα δάνεια. Έτσι:

• Ο δανεισμός αυξάνεται κατά περίπου 60 εκατ. ευρώ από το 2012 και πλέον ανέρχεται σε πάνω απο 200 εκατ. ευρώ. Οι προσημειώσεις ακινήτων εκτινάσσονται στα 256 εκατ. ευρώ (από 621.500 ευρώ).
• Τα χρήματα που χρωστάνε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες στην Μαρινόπουλος αυξάνονται περαιτέρω στα 245 εκατ. ευρώ
• Οι εμπορικές υποχρεώσεις προς τους προμηθευτές αυξάνονται στα 574 εκατ. ευρώ, με τζίρο 1.410 εκατ. ευρώ. Έτσι, παρατηρείται κάθε χρόνο που περνάει να αυξάνεται το χρέος στους προμηθευτές σαν ποσοστό ως προς τον τζίρο
• Ξεκινάει να υλοποιείται το σχέδιο αγοράς και άλλων εταιρειών που έχουν σχέση με το λιανικό εμπόριο. Ήδη αγοράζεται το 2013 η Ζεύξις ΑΕ και η Μαρκέτα Αρβανίτης. Στις εταιρείες αυτές, με αποκορύφωμα την Αρβανιτίδης ΑΒΕΕ (νυν Καρυπίδης ΑΒΕΕ) πιστώνονται μεγάλης αξίας προϊόντα, δίχως να αποπληρώνονται, με αποτέλεσμα να αυξάνει το σχετικό χρέος της Μαρινόπουλος ΑΕ σε προμηθευτές.
• Οι θυγατρικές Πειραϊκό ΑΕ και DIA Hellas/Express M έχουν αρνητική καθαρή θέση. Ενδεικτικό είναι πως τα ίδια κεφάλαια της Express M είναι -175.305.922 ευρώ, ενώ οφείλει πάνω απο 160 εκατ. ευρώ στην Μαρινόπουλος ΑΕ (τα οποία είναι διαρκώς αυξανόμενα από έτος σε έτος)
• Οι αμοιβές ΔΣ –που περιορίζονται σχετικά– φθάνουν τα 7,97 εκατ. ευρώ.

Το 2014 η εταιρεία συνεχίζει να μεγαλώνει, ενώ τα περιθώριά της να πληρώνει εξακολουθούν να περιορίζονται. Οξύμωρο; Μάλλον πρόκειται για προπομπό μιας πολιτικής “too big to fail” (δηλαδή της διαρκούς μεγέθυνσης μιας επιχείρησης ώσπου να γίνει κοινωνικά επώδυνη και άρα αδύνατη η πτώχευσή της)

• Το μεικτό περιθώριο κέρδους πέφτει στο 16% (από πάνω απο 20% που ήταν)
• Οι απαιτήσεις από συνδεδεμένες εταιρείες εκτοξεύονται στα 321 εκατ. ευρώ. Το προηγούμενο έτος ήταν 245 εκατ. ευρώ
• Οι χονδρικές πωλήσεις (από την Μαρινόπουλος σε αλλη εταιρεία αλλά οχι κατευθείαν στον καταναλωτή) εκτοξεύονται επίσης στα 320 εκατ. ευρώ
• Στα ανωτέρω δεν συμπεριλαμβάνονται οι πωλήσεις 97 εκατ. ευρώ στην –φερόμενη ως μη συνδεδεμένη– εταιρεία Αρβανιτίδης ΑΒΕΕ (νυν Καρυπίδης ΑΒΕΕ).
• Τα δάνεια αυξάνονται κατά περίπου 50 εκατ. ευρώ ακόμη. Πλέον ανέρχονται σε περίπου 250 εκατ. ευρώ
• Η εταιρία κάνει sale & lease back σε πολλά ακίνητά της (δηλαδή πουλά ακίνητα που της ανήκουν και αμέσως μετά τα νοικιάζει από τον νέο ιδιοκτήτη). Πουλά στην Πανγαία ΑΕΕΑΠ ακίνητα αξίας 96 εκατ. ευρώ λαμβάνοντας σχετική ρευστότητα, πουλά σε εταιρείες συμφερόντων φερόμενου Καταριανού υπηκόου τέσσερα ακίνητα έναντι 116 εκατ. ευρώ, και ένα ακίνητο στην Τράπεζα Πειραιώς για τέσσερα εκατ. ευρώ. Σύνολο: 216 εκατ. ευρώ από πωλήσεις ακινήτων που έγιναν lease back. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των κεφαλαίων (κάπου 70%) πάει στις τράπεζες, που μειώνουν έτσι την έκθεσή τους, και ένα 30% μένει στην εταιρεία.

Το 2014 ο τζίρος αυξάνεται σε σχέση με το 2013, αλλά η έκθεση της εταιρείας στους προμηθευτές διευρύνεται:

• Οι εμπορικές υποχρεώσεις ανέρχονται σε 689 εκατ. ευρώ, με τζίρο 1.552 εκατ. ευρώ. Δηλαδή σε σχέση με το 2013 αυξάνονται κατά ακόμη 100 εκατ. ευρώ
• Οι απαιτήσεις από τη θυγατρική Express M είναι 206,4 εκατ. ευρώ, ενώ η τελευταία έχει αρνητική καθαρή θέση -190εκατ. ευρώ
• Οι απαιτήσεις εν γένει από συνδεδεμένα μέρη είναι 264 εκατ. ευρώ
• Η DIA/Express M ΑΕ, που δίνει την εικόνα μιας κατεστραμμένης εταιρείας, δίνει αμοιβές ΔΣ 2.276.971 ευρώ

Πρακτικά και με λίγα λόγια, η Μαρινόπουλος ΑΕ αγόραζε προϊόντα, τα πουλούσε στις θυγατρικές, που ήταν μικρά τοπικά σούπερ μάρκετ σε όλη την Ελλάδα, και αρκετές από αυτές, ενώ εισέπρατταν από την πώληση των προϊόντων στους καταναλωτές, δεν πλήρωναν την μητρική εταιρεία.Αυτά όμως θα τα κρίνει η αγορά, και η ιστορία.