Επιχείρηση «Γοργοπόταμος»

Η κατεστραμμένη γέφυρα του Γοργοποτάμου

Η κατεστραμμένη γέφυρα του Γοργοποτάμου

Κορυφαία αντιστασιακή πράξη κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Υπήρξε αποτέλεσμα της συνεργασίας των δύο μεγαλύτερων αντιστασιακών οργανώσεων, του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, υπό την υψηλή καθοδήγηση βρετανών κομάντος.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1942 μία ομάδα αποτελούμενη από δώδεκα κομάντος, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Έντι Μάιερς και τον ελληνομαθή ταγματάρχη Κρις Γουντχάουζ, έπεσε με αλεξίπτωτα στην περιοχή της Γκιώνας. Ανάμεσά τους ήταν ο Ελλαδίτης Θεμιστοκλής Μαρίνος κι ένας Κύπριος με το κωδικό όνομα «Γιάννης». Σκοπός τους, να έλθουν σε επαφή με έλληνες αντάρτες και να υλοποιήσουν την «Επιχείρηση Χάρλινγκ», που είχε σχεδιάσει το Συμμαχικό Στρατηγείο στο Κάιρο.

Το σχέδιο συνίστατο στην ανατίναξη μιας από τις τρεις γέφυρες Παπαδιάς, Ασωπού και Γοργοποτάμου (και οι τρεις βρίσκονται στον ορεινό όγκο του Μπράλλου), πάνω από τις οποίες διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Αθηνών. Ήταν η μοναδική αξιόπιστη δίοδος προς τα λιμάνια της Νότιας Ελλάδας και η αχρήστευσή της θα προκαλούσε τη διακοπή του ανεφοδιασμού της γερμανικής στρατιάς του Ρόμελ στη Βόρειο Αφρική. Βρισκόμαστε λίγο πριν από την Μάχη του Ελ Αλαμέιν, που θα έκρινε πολλά για την πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή αυτή.

Τις επόμενες μέρες ο Μάιερς με τον λοχαγό Χάμσον κατόπτευσαν και τις τρεις πιθανές για σαμποτάζ περιοχές και έκριναν ότι η γέφυρα του Γεργοποτάμου ήταν ο ευκολότερος στόχος. Έπρεπε, όμως, να εξασφαλίσουν την υποστήριξη των αντάρτικων ομάδων για να έχει πιθανότητα επιτυχίας η επιχείρηση.

Στις 19 Νοεμβρίου ο Μάιερς έσπευσε προς συνάντηση του Ναπολέοντα Ζέρβα, ηγέτη του ΕΔΕΣ στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας. Την επομένη αφίχθη και ο ηγέτης του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης. Όλοι συμφώνησαν ότι στόχος του σαμποτάζ θα ήταν η γέφυρα του Γοργοποτάμου, ενός παραποτάμου του Σπερχειού ποταμού. Τρεις μέρες αργότερα έγινε η κατόπτευση του χώρου από κοινή ομάδα ανταρτών και στις 22 Νοεμβρίου καταστρώθηκε το τελικό σχέδιο. Η επιχείρηση ορίστηκε για τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου.Τα πρώτα αντίποινα: Οι κατοχικές δυνάμεις εκτελούν στο σημείο 9 έλληνες πατριώτες.

Η γέφυρα του Γοργοποτάμου φυλασσόταν από 100 ιταλούς και 5 γερμανούς στρατιώτες. Η φρουρά διέθετε βαριά πολυβόλα και οπλοπολυβόλα και η εξουδετέρωσή της απαιτούσε κεραυνοβόλα ενέργεια. Στην επιχείρηση αποφασίστηκε να λάβουν μέρος 150 άνδρες (86 του ΕΛΑΣ, 52 του ΕΔΕΣ και οι 12 κομάντος). Το σχέδιο προέβλεπε την εξουδετέρωση ή την παρενόχληση της φρουράς από τους αντάρτες, την ώρα που οι κομάντος θα τοποθετούσαν τα εκρηκτικά για την ανατίναξη της γέφυρας.

Στις 11:07 το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου εκδηλώθηκε η επίθεση εναντίον της φρουράς και στα δύο άκρα της γέφυρας. Όλα κυλούσαν σύμφωνα με το σχέδιο και στη 1:30 το πρωί της 26ης Νοεμβρίου ανατινάχθηκε ένα τμήμα της γέφυρας για να ακολουθήσει στις 2:21 η ανατίναξη ενός δεύτερου, που την έβγαλε οριστικά εκτός λειτουργίας. Εν τω μεταξύ, ένα τρένο με ιταλούς στρατιώτες εμποδίστηκε από τους αντάρτες και δεν μπόρεσε να προσφέρει ενισχύσεις.

Στις 4:30 το πρωί και ο τελευταίος αντάρτης είχε αποχωρήσει από την περιοχή του σαμποτάζ και βρισκόταν στην τοποθεσία Καλύβια, όπου ήταν το σημείο συνάντησης. Από τους 150 άνδρες που έφεραν σε πέρας την «Επιχείρηση Χάρλινγκ» μόνο τέσσερις τραυματίστηκαν, ενώ η φρουρά της γέφυρας έχασε 20 με 30 στρατιώτες. Σε αντίποινα, λίγες μέρες αργότερα στον χώρο της κατεστραμμένης γέφυρας εκτελέστηκαν 9 έλληνες πατριώτες.

Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου ήταν μία από τις μεγαλύτερες πράξεις δολιοφθοράς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προκάλεσε τον θαυμασμό όλης της κατεχόμενης Ευρώπης και έδωσε κουράγιο στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Όμως, οι επιπτώσεις της στο βορειοφρικανικό μέτωπο ήταν πολύ περιορισμένες, επειδή η εκτέλεση της επιχείρησης πραγματοποιήθηκε κατόπιν εορτής, έχοντας καθυστερήσει κατά δύο μήνες. Στο διάστημα αυτό οι δυνάμεις του Ρόμελ, έχοντας χάσει τη Μάχη του Ελ Αλαμέιν, μετατοπίστηκαν δυτικότερα κι έτσι ο ανεφοδιασμός τους μέσω Ελλάδος δεν έπαιζε κανένα ρόλο.

Χρόνια αργότερα κατά τον εορτασμό της επετείου στις 29 Νοεμβρίου 1964 σημειώθηκε ένα αιματηρό περιστατικό. Από την ανατίναξη μιας ξεχασμένης βόμβας σκοτώθηκαν 13 και τραυματίστηκαν 45 άνθρωποι. Το 1982 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου καθιέρωσε την επέτειο της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου ως επίσημο εορτασμό της Εθνικής Αντίστασης

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Τι σημαίνει η λέξη άγιος!!

Α’ Η λέξη άγιος δηλώνει αυτόν που δεν έχει σχέση με την αμαρτία.
Έτσι, επειδή μόνο ο Θεός δεν έχει σχέση με την αμαρτία, Αυτός είναι ο Άγιος.

Επίσης Άγιος είναι και ο Χριστός ο Οποίος είπε, « τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; » (Ιω. η’, 46).
Οι πιστοί λοιπόν ομολογούν και λένε, Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς.

Με το ελέησον ημάς προφανώς δηλώνουν ότι δεν είναι απαλλαγμένοι από την αμαρτία και ζητούν να τους ελεήσει ο Θεός και να τους αγιάσει.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι θα είναι επί της γης αναμάρτητοι και θα λένε ότι δεν έχουν αμαρτία γιατί, « ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν » (Α’ Ιω. α’, 8).
Αυτό δεν το έλεγαν ούτε οι Άγιοι της Εκκλησίας, στην επίγεια ζωή τους.

Όταν ο Λειτουργός εκφωνεί, « Τα άγια τοις αγίοις», ο Χορός απαντά, « Εις άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν ».

Β’ Η λέξη άγιος όμως έχει και άλλη σημασία.
Δηλώνει κάποιον που είναι αφιερωμένος στο Θεό ή επιλεγμένος για κάποιο άγιο και ιερό έργο.

Έτσι, για παράδειγμα, οι προσφωνήσεις, άγιε δέσποτα, άγιε πάτερ, άγιε επίτροπε κ. ά. δεν αναφέρονται στην προηγούμενη σημασία της λέξης άγιος.

Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν ένας που από κάποιον, σύμφωνα με τα παραπάνω, προσφωνείται άγιος, να αντιδράσει και να του πει, δεν είμαι άγιος, ο Θεός είναι Άγιος.

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Επισκεφθείτε τις ομάδες μας και ακολουθήστε μας πατώντας εδω 👉 ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ (ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)

Δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος που ήσουν έναν χρόνο πριν, ένα μήνα πριν, μια εβδομάδα πριν. Συνεχώς μεγαλώνεις. Οι εμπειρίες δεν σταματούν. Αυτό είναι ζωή!

Ηγεσία

Το δύσκολο για τον ηγέτη είναι:

Να είναι δυνατός αλλά όχι αυταρχικός.

Να είναι ευγενικός αλλά όχι αδύναμος.

Να είναι τολμηρός αλλά όχι παλικαράς.

Να είναι προσεκτικός αλλά όχι αδρανής.

Να είναι μετριόφρων αλλά όχι ντροπαλός.

Να είναι περήφανος αλλά όχι αλαζόνας.

Να έχει χιούμορ χωρίς να είναι σαχλός.

 

Πλατάνια στις πλατείες!

Όλες οι πλατείες όλων των πολιτειών της Ελλάδος είχανε πλατάνια. Κάτω απ’ τα κλωνάρια του γέρο-πλάτανου της Κω καθόντουσαν οι νησιώτες, έπιναν καφέ και ναργιλέ, συζητούσαν. Σκιερά πλατάνια στο προαύλιο της Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης. Πλατάνια στην Δεξαμενή και στο Κολονάκι. Πλατάνια στην πλατεία της Κηφισιάς. Πλατάνια, εκεί ψηλά, στ’ Αλώνια της Πάτρας. Πλατάνια στην βενετσιάνικη πλατεία τ’ Αναπλιού. Πλατάνια στην Βαρβάρα της Δράμας, που τα έκοψαν οι καραβανάδες μόλις προ πέντε ετών. Ο πλάτανος του Λευκού Πύργου σώθηκε χάρη στην προσωπική παρέμβαση του γεωπόνου Δημ. Στυλιανίδη, που διευθύνει την υπηρεσία των δημοτικών κήπων. Αμφιβάλω αν υπάρχει ακόμα ο πλάτανος, έξω από την Καλαμάτα, όπου – καθώς λένε- κρέμασε δεκάδες ρομιούς ο Μπραϊμης (απεθαύμασα αυτό το γιγάντιο έργο το ’69). Ένας πελώριος πλάτανος σκέπαζε το ευρύχωρο σταυροδρόμι των οδών Κωνσταντίνου Παλαιολόγου – Παλαιάς Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης΄στη σκιά του έπαιζαν τάβλι τούρκοι και ρομιοί, ενώ οι κάργες τους κουτσουλάγανε ολημερίς. Οι τούρκοι δεν πειράζανε τα πετούμενα. Ο Μεταξάς ξεκίνησε μιαν εκστρατεία εναντίον της κάργας, προαναγγέλοντας την αντίστοιχη εκστρατεία του Μάο εναντίον των σπουργιτιών. Στον ουρανό της Θεσσαλονίκης πετάγανε χιλιάδες κάργες, δεκοχτούρες, κιρκινέζια. Τα κιρκινέζια (αλλού τα λένε ανεμογάμηδες) ζούσαν στα χατίλια των τουρκόσπιτων. Οι δεκοχτούρες προτιμούσαν τα κυπαρίσια των νεκροταφείων. Στην Ροτόντα διανυκτέρευαν σχεδόν όλες οι κάργες της Θεσσαλονίκης. Μέσα σε δεκάξι αιώνες δημιουργήθηκε στον κρυφό περιμετρικό διάδρομο, πούναι κάτω από το θόλο της Ροτόντας, ένα χοντρό στρώμα από κονιορτοποιημένες κουτσουλιές. Αχ, τα εγγόνια των γραικύλων θα κλάψουν με μαύρο δάκρι… (

Ηλίας Πετρόπουλος Ο τούρκικος καφές εν Ελλάδι, εκδ. ΝΕΦΕΛΗ, πρώτη έκδοση 1979)