Τι δείχνουν οι έρευνες: Το 87% από αυτά που μας προβληματίζουν, δεν θα συμβούν ποτέ

Συχνά πέφτουμε στην παγίδα να σκεφτόμαστε… τα χειρότερα σενάρια που μπορούν να συμβούν στην καριέρα και στη ζωή μας γενικότερα. Αλλά μάντεψε: Οι περισσότερες από αυτές τις σκέψεις αυτές, δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα.

Όπως αποδεικνύουν οι μελέτες, οι περισσότερες από τις ανησυχίες μας, δεν θα συμβούν ποτέ. Ενώ, όσες τελικά μας συμβούν, συνήθως δεν είναι στο χέρι μας να τις ελέγξουμε.

Στο βιβλίο των Alan & Barbara Pease «Η Απάντηση», τονίζεται συγκεκριμένα ότι το 87% των ανησυχιών δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Το 7% θα γίνει. Μόνο το 6% μπορείτε να επηρεάσετε.

Αφήστε τον φόβο στην άκρη. Οι περισσότερες ανησυχίες σας δεν θα επαληθευτούν και οι περισσότεροι φόβοι σας είναι αληθοφανείς αλλά πλασματικοί. Τέλος, ρωτήστε τον εαυτό σας. Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί;

Όταν ανησυχείτε ή φοβάστε για κάτι, σκεφτείτε ποια μπορεί να είναι η χειρότερη έκβαση. Είτε πρόκειται για μια παρουσίαση είτε για ένα τηλεφώνημα είτε για μια συζήτηση ή για μια σχέση, που πάει από το κακό στο χειρότερο, αύριο είναι μία νέα μέρα και η ζωή θα συνεχιστεί.

Για να πάρουν οι φόβοι σας την πραγματική τους διάσταση, βρείτε έναν τρόπο να βοηθήσετε κάποιον που έχει ανάγκη και είναι πιο άτυχος από εσάς. Τότε μόνο θα συνειδητοποιήσετε πόσο τυχεροί είστε και τα προβλήματά σας θα μοιάζουν λιγότερο τρομακτικά.

Πηγή: it’s possible

Πηγή:planodion

Μαρ. 26

Δη­μή­τρης Μι­χε­λου­δά­κης

Τὰ ἀ­πο­τύ­πω­μα­τα

Ε ΛΕΝΕ… τέ­λος πάν­των, δὲν ἔ­χει ση­μα­σί­α πῶς μὲ λέ­νε, αὐ­τὸ συ­νέ­βη χθὲς τὸ βρά­δυ: Ὅ­ταν τε­λεί­ω­σα τὴ συγ­γρα­φὴ τοῦ βι­βλί­ου (πό­σους μῆ­νες μοῦ πῆ­ρε; μή­πως ἦ­ταν χρό­νια;.. δὲν θυ­μᾶ­μαι), ἔ­πλυ­να τὰ χέ­ρια μου, κλεί­δω­σα τὴν πόρ­τα τοῦ κει­με­νουρ­γεί­ου ἀ­πὸ μέ­σα κι ἀ­πο­κοι­μή­θη­κα στὸ γρα­φεῖ­ο κοι­τά­ζον­τας τὸν πί­να­κα τοῦ J. Pollock Ἡ λύ­και­ναποὺ εἶ­χα στὸν τοῖ­χο ἀν­τὶ πα­ρα­θύ­ρου. Εἶ­χαν πέ­σει κάμ­πο­σα φύλ­λα πά­νω στὸ φθι­νό­πω­ρο καί­τοι γυ­ά­λι­ζε ἀ­κό­μα ἀ­πὸ τὸ φεγ­γα­ρό­φω­το.

       Ὅ­σο κοι­μό­μουν ἡ φω­νὴ τῆς λύ­και­νας —ἀ­φοῦ κα­τέ­βη­κε ἀ­πὸ τὸν πί­να­κα, ἔ­βγα­λε τὴ στο­λή της καὶ μὲ σκέ­πα­σε μ’ αὐ­τὴ— πέ­ρα­σε κά­τω ἀ­πὸ τὴ χα­ρα­μά­δα τῆς πόρ­τας κι ἔ­φυ­γε. Τὸ πρω­ὶ ποὺ ξύ­πνη­σα ἔ­ψα­ξα παν­τοῦ… Που­θε­νὰ δὲ βρῆ­κα τ’ ὄ­νο­μά μου.

ΔΗ­ΜΉ­ΤΡΗΣ ΜΙ­ΧΕ­ΛΟΥ­ΔΆ­ΚΗΣ (Ἀ­ΘΉ­ΝΑ 1983) ΚΑ­ΤΆ­ΓΕ­ΤΑΙ Ἀ­ΠῸ ΤῊΝ ΛΕΥ­ΚΆ­ΔΑ. Ἔ­ΧΕΙ ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΤΕΙ͂ ΜῈ ΔΙ­Ά­ΦΟ­ΡΑ ἜΝ­ΤΥ­ΠΑ ΚΑῚ Ἠ­ΛΕ­ΚΤΡΟ­ΝΙ­ΚᾺ ΛΟ­ΓΟ­ΤΕ­ΧΝΙ­ΚᾺ ΠΕ­ΡΙ­Ο­ΔΙ­ΚΆ

Ἔ­ΧΕΙ ἘΚ­ΔΏ­ΣΕΙ ΤΡΕΙ͂Σ ΠΟΙ­Η­ΤΙ­ΚῈΣ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓῈΣ (ΤῚΣ ΔΎ­Ο ΠΡΩ͂­ΤΕΣ ΜῈ ΤῸ ΨΕΥ­ΔΏ­ΝΥ­ΜΟ Ε. ΜΎ­ΡΩΝ)ΓΡΆΜ­ΜΑ ΣΤῊ ΜΗ­ΤΈ­ΡΑ, (ἘΚΔ. ἈΡ­ΜΊ­ΔΑ, 2019), Ὀ­ΡΙ­Ο­ΒΆ­ΤΗΣ, (ἘΚΔ. ἈΡ­ΜΊ­ΔΑ, 2021) ΚΑῚ ΣΥΝ­ΤΗ­ΡΗ­ΤῊΣ ΟΥ̓­ΡΆ­ΝΙ­ΩΝ ΤΌ­ΞΩ, (ἘΚΔ. ΣΤΊ­ΞΙΣ, 2022).

ΕΙΚΌΝΑ: «ΛΎΚΑΙΝΑ» ΤΟΥ ΤΖΆΚΣΟΝ ΠΌΛΟΚ, 1934.

Μια υποψηφιότητα που ταράζει τα ‘’λιμνάζοντα νερά’’ των αυτοδιοικητικών στα Δερβενοχώρια !

— ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗ-ΜΙΧΑ

ME ΓNΩMONA KAI KINHTPO MOY , THN AΓAΠH MOY ΓIA TON TOΠO KAI TON ANΘPΩΠO ,ΩΣ KATOIKOΣ ΣKOYPTΩN ΣYZYΓOΣ KAI MHTEPA ΔYO ΠAIΔIΩN ,BIΩNONTAΣ KAΘHMEPINA TA ΠPOBΛHMATA ΠOY EXOYN ANAKYΨEI , ΣYNTAΣOMAI ΣTIΣ EΠEPXOMENEΣ ΔHMOTIKEΣ EKΛOΓEΣ, ΣTO EKΛOΓIKO ΣYNΔYAΣMO TOY NIKOY ΠAΠAIΩANNOY ΠIΣTEYONTAΣ AKPAΔANTA OTI TO HΘOΣ H ΠPOΣΩΠIKOTHTA TOY ,OI AΞIEΣ TIΣ OΠOIEΣ ΠPEΣBEYEI , , AΠOTEΛOYN ΣHMEPA EXEΓΓYO KAI THN MONAΔIKH HΛIAXTIΔA KAI EΛΠIΔA ΓIA TO MEΛΛON TΩN ΔHMOTΩN ,TΩN EΠEPXOMENΩN ΓENEΩN ΓIA THN ANAΠTYΞH TOΠOY MAΣ , KATABAΛΛONTAΣ KAI EΓΩ ME OΛEΣ MOY TIΣ ΔYNAMEIΣ ,KAΘE ΠPOΣΠAΘEIA ΣTHN KATEYΘYNΣH AYTH .
ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗ-ΜΙΧΑ

Το παρελθόν και το μέλλον είναι προϊόντα των σκέψεων. Χωρίς σκέψεις δεν υπάρχει χρόνος, υπάρχει μόνο το παρόν.