ΟΡΕΙΝΟΣ

Το ειδυλλιακό τοπίο που θυμίζει Ήπειρο, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα.

Το άγνωστο γεφύρι της Δαφνούλας 

Ένα βουκολικό τοπίο που θυμίζει τις βουνοπλαγιές της Ηπείρου, βρίσκεται κρυμμένο σε απόσταση μόλις 50 λεπτών από την Αθήνα. Το γεφύρι της Δαφνούλας είναι το κοντινότερο μονότοξο γεφύρι στην πρωτεύουσα. Περνάει πάνω από τον ποταμό Ασωπό, κοντά στην περιοχή της Ραμπτώσας. Δεξιά και αριστερά υψώνονται η Πάρνηθα και ο Κιθαιρώνας. Τα θεμέλια της γέφυρας μπήκαν επί Τουρκοκρατίας, μεταξύ 1600 και 1700.                                           

Η μεγάλη καμάρα και το τόξο του πέτρινου γεφυριού θυμίζουν την τεχνοτροπία των φημισμένων μαστόρων της Ηπείρου. Ωστόσο, το γεφύρι της Δαφνούλας, ή του Γκέλη, όπως είναι επίσης γνωστό, στέκει πάνω από τα νερά του Ασωπού στην Βοιωτία, λίγα χιλιόμετρα μακριά από την πολύβουη πρωτεύουσα. Το τοπίο είναι ειδυλλιακό, ιδανικό για μία σύντομη και προσιτή εξόρμηση για όσους κατοικούν στην Αθήνα. Όσοι το έχουν ανακαλύψει, εκμεταλλεύονται τη γαλήνη της φύσης για εκδρομή ή για μια απλή πεζοπορία…. 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/to-agnosto-gefyri-tis-dafnoylas/

Ψυχή λευκή σαν σπυρί ρύζι
κι απέραντη, άφραστη γαλήνη·
κι από ψηλά να μας φωτίζει
ψυχρή σαν νόμισμα η σελήνη.

Ηλίας Λάγιος

Όταν πρωτοπήγα Γερμανία, έμεινα για λίγο στο Μόναχο. Απέναντι από το δωμάτιο μου ήταν ένα νηπιαγωγείο με ποδηλατάκια αραγμένα σε θέσεις πάρκινγκ ποδηλάτων. Κάθε πρωί έβλεπα πιτσιρικάκια, κάποια με γονείς, κάποια ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ, να πηγαίνουν ποδηλατώντας στο νηπιαγωγείο της γειτονιάς τους. Αυτό λέγεται ασφάλεια ζωής.

1. Να τρως τη τροφή σαν τα “φάρμακά” σου. Αλλιώς θα χρειάζεται να τρως τα φάρμακα σαν την τροφή σου.

. Μου έφυγε το καφάσι!

Στα Τούρκικα καφάς θα πει κεφάλι, κρανίο. Όταν, λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε «του έφυγε το καφάσι», δηλαδή, του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του κτυπήματος.

Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε κάτι σπουδαίο, λέμε: «μου έφυγε το καφάσι», δηλαδή, μου έφυγε το κεφάλι από τη σπουδαιότητα.

[Η εξήγηση από τα τουρκικά είναι σωστή, από το kafa. Ωστόσο, πιο σωστό θα ήταν να πούμε ότι η έκφραση χρησιμοποιείται κυρίως για πράγματα παράλογα ή εκπληκτικά -και «είναι να σου φύγει το καφάσι» = είναι να τρελαίνεσαι. Σημειώνω ακόμα ότι σήμερα οι περισσότεροι δεν ξέρουν το καφάσι = κεφάλι και σκέφτονται το καφάσι = τελάρο (άλλο δάνειο, από τουρκ. kafes), κάτι που μάλλον δίνει χρώμα στην έκφραση]

Έχουμε μάθει να ζούμε, βαθιά νυχτωμένοι, με την ψευδαίσθηση της σταθερότητας. Χτίζουμε την καθημερινότητά μας, σε θεμέλια και αρμούς, που θεωρούμε αιώνιους, αειπαγείς και αδιατάρακτους.

Τί είναι όμως το κατά Τάλεμπ απρόβλεπτο; Το ορίζει με μία καταπληκτική ταυτολογία. «Απρόβλεπτο είναι αυτό που δεν μπορεί να προβλέψει κανείς». «Το απρόβλεπτο έχει τεράστια επίπτωση στις εξελίξεις». Τέλος, «απρόβλεπτο είναι αυτό που όλοι εκ των υστέρων λένε ότι θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί». Το μόνο βέβαιο, το πυκνό συμπέρασμα της ανάλυσης αυτής, είναι η βεβαιότητα της επέλευσης του απρόβλεπτου, με μόνη συνθήκη ότι δεν ξέρουμε ποιό ακριβώς θα είναι αυτό. Μόνο έτσι μπορούμε να οχυρωθούμε από το απρόβλεπτο. Να το προβλέπουμε, χωρίς να μπορούμε να το προβλέψουμε.

Λατρεύω την γραφή ενός έξοχου μελετητή του απρόβλεπτου, του Λιβανέζου και ήδη Αμερικανού Τάλεμπ. Ο τύπος αυτός, αφού περιηγήθηκε κάνοντας μεγάλη περιουσία στα χρηματιστήρια της Αμερικής, κατέληξε ότι το απρόβλεπτο είναι ο βασικός νόμος της εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας. Το ονόμασε μαύρο κύκνο. Γιατί; Η ιστορία είναι χαριτωμένη. Είπε ότι κάποτε όλοι πίστευαν ότι ο κύκνος είναι άσπρος. Ώσπου κάποιος παρατήρησε έναν μαύρο κύκνο. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως εκατομμύρια εμπειρίες, που οδηγούν σε ένα «αδιαφιλονίκητο» συμπέρασμα, καταρρέουν με μία μόνο εμπειρία. Ο κύκνος δεν είναι μόνο άσπρος, είναι και μαύρος. Έτσι, ο μαύρος κύκνος, η σπανιότητα που ναρκοθετεί την βεβαιότητα, έγινε συμβολικό συνώνυμο του απρόβλεπτου.

Η απόδειξη του απρόβλεπτου στον Τάλεμπ, γίνεται με την παραβολή της «καμπύλης της γαλοπούλας». Σε έναν κύκλο 365 ημερών, κάθε μέρα που περνάει, η γαλοπούλα εμπεδώνει την πεποίθηση, ότι το ανθρώπινο χέρι έχει δημιουργηθεί για να την ταΐζει. Η επαναλαμβανόμενη καθημερινή εμπειρία, αυξάνει τον βαθμό βεβαιότητας. Όσο πλησιάζουμε προς τα Χριστούγεννα, η βεβαιότητα αυξάνει στο κατακόρυφο. Κάτω, όμως, από την καμπύλη της αυξανόμενης βεβαιότητας, αναπτύσσεται μια ανάστροφη καμπύλη. Η καμπύλη αύξησης του κινδύνου. Την ημέρα της «απρόβλεπτης» σφαγής, στις 24 Δεκεμβρίου, οι επαναλαμβανόμενες εμπειρίες που διαμορφώνουν την βεβαιότητα της γαλοπούλας, καταρρέουν. Ποιο είναι το ενδιαφέρον; Ότι ο κίνδυνος πραγματώνεται ως γεγονός, όταν η βεβαιότητα έχει φτάσει στο μέγιστο βαθμό της. Εκεί οι καμπύλες τέμνονται. Όταν η γαλοπούλα βιώνει την μέγιστη βεβαιότητα, αντιμετωπίζει τον μέγιστο κίνδυνο. Είναι σαν τα δημοσιεύματα της εφημερίδας «Αυγή», στις 20 Απριλίου του 1967. Είχαν πρωτοσέλιδο τίτλο «Γιατί δεν θα γίνει πραξικόπημα».

Απόσπασμα από άρθρο του Πάνου Μπιτσαξή

•Μόλις διάβασα τα μέτρα που θα εξαγγείλει.Με στόχο την ασφαλή επανακυκλοφορία των τρένων σε 10 μέρες. Αυτονόητα μέτρα τα οποία έπρεπε να έχουν λάβει προ πολλού τα golden boys, με τις περγαμηνές, ή να τους επιβληθούν από το Υπουργείο.Μέτρα με δεδομένη την ανικανότητα ολοκλήρωσης της τηλεδιοίκησης. Πως κοιμόντουσαν αμέριμνοι; Σιγά μη χαλάσουν τη ζαχαρένια τους θα μου πείτε.
•Ένα δεν κατάλαβα. Αυτή η Ιταλική Hellenic Trains που πήρε τα τρένα έναντι πινακίου φακή,επί Συριζα λόγω μνημονίου,τι ακριβώς κάνει;Γιατί αυτό που βλέπω και διορθώστε με αν κάνω λάθος είναι ότι επί μια τετραετία της έχει απονεμηθεί μόνο μια αρμοδιότητα.Να εισπράττει.Είχε υποσχεθεί επενδύσεις.Τις έκανε; Γι αυτήν δεν μιλάει κανένας. Μήπως πήρε κι αυτή παράταση για να κάνει τις επενδύσεις με τα λεφτά που θα εισπράξει; λέω τώρα εγώ ο κακόπιστος. Όταν εισέπραττε και έβαζε ανύποπτους επιβάτες δεν ήξερε ότι το δίκτυο είναι ανασφαλές; τι είναι αυτή η εταιρεία;γιατί διαβάζω χωρίς να ξέρω πως ο επικεφαλής της είχε καταδικαστεί για δωροδοκία. Για άλλη υπόθεση βέβαια.Όχι για μας. Εδώ θα ήταν άμεμπτος.
•Όσο ζεσταίνει η επικοινωνιακή μηχανή προβάλλοντας το απίστευτο λάθος τόσο χειρότερο γίνεται για τη διοίκηση του ΌΣΕ και το Υπουργείο.Ο τρόπος της κυκλοφορίας μου θυμίζει μια παλιά ελληνική ταινία όπου κάποιος,σταθμάρχης εξηγούσε τι είναι ο Τηλέγραφος.Κλικ εδώ χαμπερ στο Καρπενήσι. Έλεος πραγματικά.
•Ουδόλως θέλω να υποβαθμίσω το λάθος. Γιατί ο άνθρωπος αυτός είχε δυο επιλογές.Να στείλει το τρένο ή στην άνοδο ή τη κάθοδο.Το έστειλε στη κάθοδο και μετά δε θυμόταν που το έστειλε.Ο τελευταίος τροχονόμος που ανέλαβε χτες στη Κηφισίας όταν έχει κίνηση έχει πιο δύσκολη δουλειά.Αλλά αυτό αφορά τον ίδιο.Το κέντρο ελέγχου της Αθήνας δεν είχε ιδέα ούτε που ήταν το τρένο. Από που το έστειλες ρωτούσαν τηλεφωνικά το σταθμάρχη.Τι να σου πω θα σε γελάσω ήταν η απάντηση όταν μια ώρα μετά πληροφορήθηκε την τράκα.Έτσι το αποκάλεσε.Λες κι ήταν σε λούνα παρκ στα συγκρουόμενα.

Πάνος Μπιτσαξής

Πριν από οποιαδήποτε αναμέτρηση στην γη θα έχουμε πέρα και πρώτα από όλα αναμέτρηση στο διάστημα, ειδικά στην στρατόσφαιρα- Εκεί θα παιχθεί η τύχη του πλανήτη, στο τρομερό σενάριο μιας σύγκρουσης ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον έναν από τους δορυφόρους της για να επιτεθεί φυσικά και εικονικά σε άλλους δορυφόρους που είναι σε τροχιά, όπως αποδείχθηκε πέρυσι όταν εκτόξευσε έναν πύραυλο που μετέφερε έναν δορυφόρο της για να καταστρέψει έναν άλλο δορυφόρο της, δημιουργώντας ένα τεράστιο πεδίο συντριμμιών.

Η Κίνα διαθέτει έναν δορυφόρο εξοπλισμένο με ρομποτικό βραχίονα που προσφέρει τη δυνατότητα να αρπάξει έναν άλλο δορυφόρο με τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με αναφορές.

Δεν είναι σαφές εάν οι ΗΠΑ έχουν παρόμοιες επιθετικές ικανότητες με αυτές της Ρωσίας και της Κίνας, ένα σημείο που τέθηκε σε νέα έκθεση του NBC.

Ας ασχοληθούμε, λοιπόν, με την αυτοπειθαρχία η οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ικανότητα να αποκτάμε πλήρη έλεγχο του εαυτού μας, των πράξεων και των συμπεριφορών μας χωρίς να χρειάζεται κάποιος άλλος να μας το επιβάλλει. Δεν βρίσκετε ότι η διαφορά μεταξύ της πειθαρχίας και της αυτοπειθαρχίας είναι σημαντική; Την πρώτη μας την επιβάλλουν, τη δεύτερη την αναπτύσσουμε εμείς επειδή το θέλουμε, επειδή την χρειαζόμαστε, επειδή μας διευκολύνει για να κάνουμε ό,τι επιθυμούμε. Να σας δώσω και μια πιο «ζόρικη» εκδοχή. Αυτοπειθαρχία σημαίνει να κάνουμε ακόμα και πράγματα που δεν θα επιλέγαμε ποτέ να κάνουμε και δεν μας αρέσουν προκειμένου να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα που θέλουμε.

Πηγή:epixeiro.gr/

Κ Δερμούσης

Ιντεραμέρικαν : εκπαιδευτική ημερίδα στην Λ Θησέως.

……..

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Aρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν’ αναβάλεις
κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Aρτεμιδώρου…

Καβάφης

Γιατί ποτέ δε διαβάσατε, ποτέ δεν πήρατε σοβαρά τους αληθινούς ποιητές. Γιατί βασικά εσείς… μεγαλόπνοες πολιτικοί, έγκριτοι μεγαλοδημοσιογράφοι, είστε βαθιά αμόρφωτοι. Κι ας έχετε πτυχία από τα Καίμπριτζ και τις Οξφόρδες. Είστε βαθιά αμόρφωτοι! Και το λέω μετά λόγου γνώσεως..
Τώρα αποκρυπτογραφήστε στο παραπάνω ποίημα τι ακριβώς είναι οι… Μάρτιαι Ειδοί, ποιος ο Καίσαρας, ποιος ο Αρτεμίδωρος και ποια τα… σοβαρά γραφομενά του.

Γιατί είστε εντελώς αμόρφωτοι και τα πτυχία σας φούσκες!

Γιώργος Πύργαρης, συγγραφέας

* «Μάρτιαι Ειδοί» μεταφορικά σημαίνει ότι «έφθασε η κρίσιμη, για κάποιο γεγονός, ημερομηνία», αλλά και «η αποφράδα ημέρα». Πώς προέκυψε όμως κάτι τέτοιο;

Ο όρος «Ειδοί» (έχει μόνο αιτιατική: «τις ειδούς» και προέρχεται ετυμολογικά από το λατινικό Idus = ήμισυ, δηλαδή η μέρα που διαιρεί το μήνα σε δύο, σχεδόν, ίσα μέρη) χρησιμοποιούταν προκειμένου να δηλώσει την 15η ημέρα των μηνών Μαρτίου, Μαΐου, Ιουλίου και Οκτωβρίου, αλλά και την 13η των άλλων μηνών, κατά το ρωμαϊκό βέβαια ημερολόγιο.

Ιδιαίτερα, οι Ειδοί του Μαρτίου (Idus Martii ή Idus Martiae) ήταν επίσημη αργία για τους Ρωμαίους, καθώς η συγκεκριμένη ημέρα ήταν αφιερωμένη στον θεό Άρη. Μάλιστα, εκείνη την ημέρα λάμβαναν χώρα πολλές εορταστικές εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων και στρατιωτικές παρελάσεις, καθώς μην ξεχνάμε πως ο θεός Άρης ήταν και ο θεός του πολέμου. Άλλωστε, η ίδια η λέξη Μάρτιος σημαίνει “Αρης” (< λατ. Mars).

Η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται, λοιπόν, και για να προσδιορίσει γενικά την «αποφράδα ημέρα». Έμειναν στην ιστορία γιατί στις 15 Μαρτίου του 44 π.Χ. δολοφονήθηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Καίσαρας είχε προειδοποιηθεί από τον οιωνοσκόπο Σπουρίννα «να φοβάται τις Ειδούς του Μαρτίου». Όμως, εκείνος τον αγνόησε. Μάλιστα, όταν η συγκεκριμένη ημέρα έφθασε, ο Καίσαρας, πορευόμενος προς τη Σύγκλητο, συνάντησε τον οιωνοσκόπο και του είπε ειρωνικά: «Έφθασαν οι ειδοί!», εννοώντας βέβαια ότι δεν του είχε συμβεί τίποτα απολύτως κακό. «Ναι, άλλα δεν πέρασαν…», του απάντησε ο οιωνοσκόπος. Κατόπιν, ο Έλληνας σοφιστής Αρτεμίδωρος, ο Κνίδιος, θα βάλει στο χέρι του Καίσαρα ένα σημείωμα, αποκαλύπτοντας τη συνωμοσία εις βάρος του, αλλά ο Καίσαρας παρασυρμένος από τις ιαχές του πλήθους και την όλη ατμόσφαιρα δε θα το ανοίξει για να το διαβάσει. Μετά από λίγο ο Καίσαρας θα πέσει νεκρός μέσα στη σύγκλητο της Ρώμης.