ΟΡΕΙΝΟΣ

Η δανειοδότηση του κόμματος ήταν απαραίτητη και αναπόφευκτη επιλογή. Αλλιώς, θα έπρεπε να καταφύγει σε επιχειρηματίες ζητώντας χαρτζιλίκι μέσα σε σακούλα.

Ούτε η ιδέα για τις Σπέτσες ήταν κακή. Είναι όμως η συνολική συμπεριφορά και η ανεπάρκεια του προέδρου Κασσελάκη που εισάγουν το στοιχείο του γελοίου σχεδόν σε κάθε πρωτοβουλία του…

Κώστας Γιαννακίδης/ protagon.

Τα στοιχεία για την επιβατική κίνηση πέρυσι επισφραγίζουν τόσο το ιστορικό ρεκόρ που κατέγραψε το «Ελευθέριος Βενιζέλος» στην Αθήνα, αλλά και με τα υπόλοιπα αεροδρόμια που διαχειρίζεται τόσο η ΥΠΑ (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας) όσο και η Fraport Greece (που και σ´ αυτά αναμένεται ρεκόρ ανόδου διακίνησης επιβατών και πτήσεων σε σύγκριση με το 2022 και το 2019).

Ειδικότερα, το διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας, φέτος- έσπασε για πρώτη φορά το φράγμα των 28 εκατομμυρίων επιβατών.

Διακινήθηκαν συνολικά 28.174.150 επιβάτες, ξεπερνώντας κατά πολύ το αντίστοιχο προηγούμενο ρεκόρ του 2019 που ήταν 25,57 εκατομμύρια.

Τα θετικά μηνύματα ξεκίνησαν από τον Μάιο, με το ρεκόρ του 2019 να σπάει ήδη από τον Νοέμβριο καθώς η επιβατική κίνηση μέσα στο 2023 παρουσίασε εκρηκτική άνοδο και κάθε μήνας δημιουργούσε και ένα νέο ρεκόρ.

Η επιβατική κίνηση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών κατά τη διάρκεια του έτους 2023 ανήλθε σε 28,17 εκατ., αυξημένη κατά 24% σε σύγκριση με το 2022, αλλά και κατά 10,2% σε σύγκριση με το 2019.

Τόσο η εγχώρια, όσο και η διεθνής επιβατική κίνηση, ξεπέρασαν τα επίπεδα του 2022 κατά 18,9% και 26,4% αντίστοιχα, ενώ παρουσίασαν άνοδο και σε σύγκριση με το 2019, κατά 13,3% και 8,8% αντίστοιχα.

«Η δυνατότητα του διαδικτύου ως ελεύθερου χώρου τελείωσε,πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε εισέλθει σε αυτόν τον ουσιαστικά θλιβερό χώρο, αυτόν τον καταθλιπτικό χώρο των εικονικών σχέσεων»..

Φράνκο Μπεράρντι, φιλόσοφος

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ – Η ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ

Ο Μιλτιάδης γεννήθηκε το 554 π. Χ. περίπου, ήταν Αθηναίος στρατηγός και πολιτικός και, όπως ξέρουμε, ο βασικός συντελεστής της νίκης των Ελλήνων στον Μαραθώνα, το 490 π. Χ. Μετά τη μεγάλη αυτή επιτυχία, τιμήθηκε ιδιαίτερα από τους συμπολίτες του και, έχοντας τη συναίνεση του Δήμου, ανέλαβε την άνοιξη του 489 π. Χ. επικεφαλής μιας εκστρατείας για εκκαθάριση των νησιών των Κυκλάδων από τις περσικές φρουρές που είχαν απομείνει και να τιμωρήσει όσα νησιά είχαν συμμαχήσει με τους Πέρσες. Οι πληροφορίες για την εκστρατεία αυτή, είναι συγκεχυμένες.

Τόσο οι αρχαίοι συγγραφείς (Ηρόδοτος, Έφορος, Διόδωρος, Κορνήλιος, Νέπως, Πλούταρχος), όσο και οι νεότεροι ιστορικοί (Λεγκράν, Γκλοτς, Μπέλοχ, Μπέρβε), δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Υπάρχει μάλιστα μια άποψη, ότι ζήτησε από τους Αθηναίους 70 πλοία και στρατό, χωρίς να τους πει εναντίον ποιων θα εκστρατεύσει. Τους υποσχέθηκε απλά ότι αν τον ακολουθούσαν, θα τους γέμιζε με πλούτη. Ενθουσιασμένοι οι Αθηναίοι και έχοντάς του τυφλή εμπιστοσύνη μετά τον θρίαμβο στον Μαραθώνα, τον ακολούθησαν.

Φαίνεται ότι αφού οι Αθηναίοι αποβιβάστηκαν σε πολλά κυκλαδονήσια και έδιωξαν τις περσικές φρουρές έπλευσαν προς την Πάρο, με πρόσχημα ότι με μία τριήρη είχε βοηθήσει τους Πέρσες στον Μαραθώνα. Πολιόρκησαν το νησί και ο Μιλτιάδης ζήτησε από τους Παριανούς 100 τάλαντα για να λύσει την πολιορκία. Οι νησιώτες δεν δέχτηκαν, κλείστηκαν στην ακρόπολή τους και αντιστάθηκαν γενναία για 26 μέρες. Τότε ο Μιλτιάδης πληγώθηκε στο γόνατο και αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία. Επέστρεψε άπραγος στην Αθήνα, χωρίς να φέρει τα πλούτη που είχε υποσχεθεί. Αυτό δυσαρέστησε τους συμπολίτες του. Βρήκαν μάλιστα ευκαιρία οι Αλκμεωνίδες, αντίπαλοι του Μιλτιάδη, με επικεφαλής τον Ξάνθιππο, πατέρα του Περικλή, να τον κατηγορήσουν ότι έλυσε την πολιορκία της Πάρου γιατί δωροδοκήθηκε από τους Πέρσες.

 

Στη δίκη που ακολούθησε, ο Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του καθώς το τραύμα στον μηρό είχε εξελιχθεί σε γάγγραινα και ήταν κατάκοιτος. Οι φίλοι του που ανέλαβαν να τον υπερασπιστούν, ανέφεραν τόσο τη μάχη του Μαραθώνα όσο και την κατάληψη της Λήμνου από αθηναϊκά στρατεύματα, με επικεφαλής τον Μιλτιάδη. Ο μεγάλος στρατηγός, απέφυγε τη θανατική καταδίκη, αλλά τιμωρήθηκε με πρόστιμο 50 ταλάντων. Τόσα φαίνεται ότι ήταν τα έξοδα της εκστρατείας.

Ο Μιλτιάδης, πέθανε σύντομα από γάγγραινα (489 π. Χ.). Το πρόστιμο, πληρώθηκε από τον γιο του Κίμωνα (Ηρόδοτος), ενώ άλλες πηγές, αναφέρουν ότι πληρώθηκε από τον Καλλία, πλούσιο Αθηναίο που παντρεύτηκε την κόρη του Μιλτιάδη και αδελφή του Κίμωνα Ελπινίκη. Παρά την καταδίκη του, ο Μιλτιάδης τιμήθηκε από τους Αθηναίους. Τάφηκε στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνα σε ξεχωριστό τάφο, του έστησαν πολλά αγάλματα, ενώ και στην απεικόνιση της μάχης του Μαραθώνα στην Ποικίλη Στοά, η μορφή του κατείχε περίοπτη θέση.

Σαν παράδειγμα για τον σωστό τρόπο να βοηθάς τους φίλους ο κ. Κ. αφηγήθηκε τούτη την ιστορία:

Πήγαν κάποια παλικάρια σ’ έναν γέρο Άραβα και του είπαν:

«Ο πατέρας μας πέθανε. Μας άφησε κληρονομιά δεκαεφτά γκαμήλες και στη διαθήκη του ορίζει να πάρει ο μεγαλύτερος τις μισές, ο δεύτερος το ένα τρίτο και ο μικρότερος το ένα ένατο. Τώρα δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στη μοιρασιά, βγάλε λοιπόν εσύ την απόφαση».

Ο Άραβας σκέφτηκε και είπε:

«Καθώς βλέπω για να κάνετε σωστή μοιρασιά, σάς χρειάζεται άλλη μιά γκαμήλα. Εγώ έχω μιά μονάχα, μά… ας είναι, σάς την παραχωρώ. Πάρτε την, κάντε τη μοιρασιά και φέρτε σε μένα ό,τι περισσέψει».

Τα παλικάρια πήραν την γκαμήλα, τον ευχαρίστησαν για τη φιλική εξυπηρέτηση και μοίρασαν μετά τις δεκαοχτώ γκαμήλες, έτσι που ο μεγαλύτερος πήρε τις μισές, που ήταν εννιά, ο δεύτερος το ένα τρίτο, που ήταν έξη, και ο μικρότερος το ένα ένατο που ήταν δυο.

Σαν χώρισαν όμως τις γκαμήλες είδαν με απορία ό,τι τους περίσσευε μία! Αυτή την επέστρεψαν στον γέρο φίλο τους και τον ευχαρίστησαν πάλι.

Ο κ. Κ. είπε ότι αυτή ήταν μια σωστή φιλική εξυπηρέτηση, γιατί δεν απαιτούσε μεγάλες θυσίες.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ιστορίες του κ. Κόυνερ

μτφρ. Πέτρος Μάρκαρης,

Θεμέλιο, Αθήνα 19917, σ. 52

* γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, ήταν μια επιδραστική φυσιογνωμία του γερμανικού θεάτρου κατά τον 20ό αιώνα. Πρωτεργάτης του “Επικού Θεάτρου,” θεωρίας που υποστηρίζει ότι το θέατρο πρέπει να ενημερώνει και όχι να αφηγείται, επιδίωξε να αποστασιοποιήσει το κοινό από τα γεγονότα στη σκηνή, προκειμένου να προκαλέσει σκέψη και ανάλυση. Τα έργα του, όπως το “Μάνα κουράγιο,” “Η όπερα της πεντάρας,” “Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν” και “Ο κύκλος με την κιμωλία,” αντιπροσώπευαν τον κοινωνικό προβληματισμό, ενθαρρύνοντας το κοινό να αμφισβητεί τις κοινωνικές ανισότητες και τις δομές εξουσίας. Με την κληρονομιά του, ο Brecht άφησε ένα εντυπωσιακό ίχνος στον κόσμο του θεάτρου, ενθαρρύνοντας τη σκέψη και την αναστάτωση σε πολιτιστικό επίπεδο.

Τίποτα δεν θέτει σε μεγαλύτερη δοκιμασία τη δύναμή μας να ζήσουμε, όσο ο θάνατος – και τούτο, πάνω απ’ όλα, εξαιτίας της οδύνης μας για το ότι πρέπει να ζήσουμε δίχως εκείνους που φεύγουν πριν από μας…

Δεν έχουμε τίποτα δικό μας, παρά μόνο τον χρόνο, τον οποίο μπορούν να απολαύσουν και όσοι δεν έχουν που την κεφαλήν κλίνει …

Μπαλτάσαρ Γκρασιάν , Ισπανός συγγραφέας της Χρυσής Εποχής που καλλιέργησε διδακτική και φιλοσοφική πεζογραφία.