ΟΡΕΙΝΟΣ

 

*Μαχάτμα Γκάντι

 

Το 464 π.Χ οι Σπαρτιάτες έσφαξαν κάμποσους είλωτες που είχαν καταφύγει ως ικέτες στο ναό του Ποσειδώνα στο ακρωτήριο του Ταινάρου. Ο σεισμός που συμπτωματικά ακολούθησε και κυριολεκτικά ισοπέδωσε την πόλη τους, θεωρήθηκε ως τιμωρία από τον Ποσειδώνα, καθώς -για κακή τους τύχη- ήταν και ο θεός των σεισμών.

Οι είλωτες (Μεσσήνιοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία) είδαν ότι τα σημάδια είναι καλά, ότι οι θεοί τούς ευνοούν και έκαναν αυτό που ονειρεύεται κάθε σκλάβος: πήραν στο κυνήγι τους αφέντες τους, σε ένα επεισόδιο που αργότερα έμεινε γνωστό ως «3ος Μεσσηνιακός Πόλεμος».

Μαζί, λοιπόν, με μερικές πόλεις περίοικων, οι είλωτες όρμησαν «αἰφνίδιως στὴν σεισμόπληκτη Σπάρτη, ἡ ὁποῖα ἒκειτο σὲ ἐρείπια». Ο βασιλιάς Αρχίδαμος όμως, επενέβη γρήγορα, κάλεσε τους άντρες στα όπλα και τους παρέταξε σε μάχη. Με πολύ κόπο κατάφερε να τους αποκρούσει, με τους σκλάβους να αναγκάζονται να αναδιπλωθούν στο όρος της Ιθώμης.

 

Το πόσο δύσκολο ήταν να καταστείλουν την εξέγερσή τους φαίνεται και απ’ το γεγονός ότι σε μία απ’ τις μάχες που ακολούθησαν σκοτώθηκε ο Αρίμνηστος, ο Σπαρτιάτης που στη μάχη των Πλαταιών είχε σκοτώσει τον ίδιο τον στρατηγό των Περσών -και γαμπρό του Ξέρξη-, τον Μαρδόνιο. Ο Αρίμνηστος έπεσε νεκρός μαζί με άλλους 300 Σπαρτιάτες κοντά στην αρχαία πόλη της Μεσσηνίας, Στενύκλαρο.

Για να τα βγάλουν πέρα οι Σπαρτιάτες αναγκάστηκαν να κάνουν έκκληση στους Πλαταιείς, τους Αιγινήτες, τους Μαντίνειους και πάνω από όλα στους Αθηναίους, που ήταν έμπειροι στην πολιορκία τειχών.

Τέσσερις χιλιάδες Αθηναίοι οπλίτες κατέβηκαν για να πολιορκήσουν την Ιθώμη κάτω από τις διαταγές του Κίμωνα. Τώρα, δεν ξέρουμε γιατί, αλλά οι Λακεδαιμόνιοι φοβήθηκαν ότι οι Αθηναίοι μπορεί να τους πρόδιδαν και να συμμαχούσαν τελικά με τους είλωτες. Έτσι τους έδιωξαν. Αυτό το γεγονός εξόργισε τους Αθηναίους, οι οποίοι με τη σειρά τους εξοστράκισαν απ’ την πόλη τον Κίμωνα, θεωρώντας τον υπεύθυνο γι’ αυτήν την προσβολή.

Οι επιχειρήσεις παρατάθηκαν στη συνέχεια για καιρό – 10 χρόνια κατά τον Θουκυδίδη, δηλαδή ως το 455-454 π.Χ ή για μόνο 4-5 χρόνια κατά άλλους. Δεν είναι ξεκάθαρο. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι οι Λακεδαιμόνιοι κάποια στιγμή έμαθαν για έναν δελφικό χρησμό που τους πρόσταζε να μη βλάψουν τους εξεγερμένους και να τους αφήσουν ελεύθερους.

Συνθηκολόγησαν μαζί τους, και τους επέτρεψαν να φύγουν μαζί με τις οικογένειές τους από την Πελοπόννησο, με μοναδικό όρο να μην επιστρέψουν ποτέ. Οι είλωτες, που πια τα είχαν καταφέρει και είχαν κερδίσει την ελευθερία τους, έγιναν δεκτοί από τους Αθηναίους και εγκαταστάθηκαν στη Ναύπακτο, πόλη την οποία είχαν καταλάβει οι Αθηναίοι παλιότερα.

Τι ωφελεί η λογική
Όταν το παράλογο μονάχα εξασφαλίζει την τροφή
που ο καθένας χρειάζεται;

Αντί να είστε λογικοί μονάχα, προσπαθείστε
Να δημιουργήσετε μια κατάσταση
Που να μεταβάλλει το παράλογο στον άνθρωπο
Σε μια επιχείρηση κακή!

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Τη μαμά τη λένε Μήτσο, τον μπαμπά τον λένε Κίτσο, τη γιαγιά τη λένε Νίνα, τον παππού μου Ασημίνα. Ο προπάππους μου η Λόλα και η προγιαγιά η Βιόλα. Μνήσθητι μου κύριε και θαυμαστά τα έργα σου”.

Λάκης Λαζόπουλος

Ένας Έλληνας τουρίστας μπήκε στο μετρό της Στοκχόλμης. Παρατήρησε ότι ανάμεσα στα πολλά κανονικά και κοινά περάσματα υπήρχε ένα από όπου μπορείς να περάσεις ελεύθερα χωρίς να πρέπει να πληρώσεις εισιτήριο.

Ρώτησε τον πωλητή εισιτηρίων γιατί αυτό το πέρασμα είναι ελεύθερο και χωρίς φύλακα. Αυτός του εξήγησε ότι αυτό προορίζεται για άτομα, που για κάποιο λόγο δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν το εισιτήριο.

Έκπληκτος ο Έλληνας δεν άντεξε να μην του κάνει την ερώτηση, που για τον ίδιο ήταν προφανής:

• Και τι γίνεται αν κάποιος έχει λεφτά αλλά απλά δεν θέλει να πληρώσει;

Ο πωλητής με ένα χαμόγελο εκπληκτικής αγνότητας του απάντησε:

• Και γιατί να το κάνει αυτό;

Μη μπορώντας να απαντήσει ο Έλληνας πλήρωσε το εισιτήριο και προχώρησε ακολουθούμενος από πλήθος, που είχε να πληρώσει εισιτήριο. Η ερώτηση έμεινε αναπάντητη.

Η ειλικρίνεια είναι μια από τις πιο απελευθερωτικές αξίες, που μπορεί να έχει ένας λαός.

Μια χώρα, που έχει καταφέρει να μετατρέψει αυτή την αξία σε κάτι φυσικό είναι αναμφίβολα σε κατάσταση μεγαλύτερης ανάπτυξης.

Αυτό είναι παιδεία και αξίες μιας αναπτυγμένης χώρας.

Via Νικος Μουρούτσος

Ο διευθυντής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος ενός ηλικιωμένου είναι πολύ πιο πρακτικός από ό,τι πιστεύεται συνήθως.
Σε αυτή την ηλικία, η αλληλεπίδραση του αριστερού και του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου γίνεται αρμονική, γεγονός που διευρύνει τις δημιουργικές μας δυνατότητες.
Γι’ αυτό ανάμεσα σε άτομα άνω των 60 ετών μπορείτε να βρείτε πολλές προσωπικότητες που μόλις ξεκίνησαν τις δημιουργικές τους δραστηριότητες.
Φυσικά, ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον τόσο γρήγορος όσο ήταν στη νεότητα. Ωστόσο, αποκτά ευελιξία. Επομένως, με την ηλικία, είναι πιο πιθανό να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις γιατί είμαστε λιγότερο εκτεθειμένοι σε αρνητικά συναισθήματα.
Η κορύφωση της ανθρώπινης πνευματικής δραστηριότητας εμφανίζεται γύρω στην ηλικία των 70 ετών, όταν ο εγκέφαλος αρχίζει να λειτουργεί με πλήρη ισχύ.
Με την πάροδο του χρόνου, η ποσότητα της μυελίνης στον εγκέφαλο αυξάνεται, μια ουσία που διευκολύνει την ταχεία διέλευση των σημάτων μεταξύ των νευρώνων. Λόγω αυτού, οι πνευματικές ικανότητες αυξάνονται κατά 300% σε σύγκριση με τον μέσο όρο.
Ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι μετά από τα 60 χρόνια ένα άτομο μπορεί να χρησιμοποιεί τα 2 ημισφαίρια ταυτόχρονα. Αυτό επιτρέπει να λύνονται πολύ πιο περίπλοκα προβλήματα.
Ο καθηγητής Monchi Uri, από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, πιστεύει ότι ο εγκέφαλος των ηλικιωμένων επιλέγει το μονοπάτι που καταναλώνει λιγότερη ενέργεια, εξαλείφει τα περιττά και αφήνει μόνο τις σωστές επιλογές για να λύσει το πρόβλημα.
Διεξήχθη μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Οι νέοι ήταν πολύ μπερδεμένοι όταν περνούσαν τα τεστ, ενώ όσοι είναι άνω των 60 ετών πήραν τις σωστές αποφάσεις.
Τα χαρακτηριστικά του εγκεφάλου μεταξύ 60 και 80 ετών είναι πραγματικά ροζ.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ.
1.Οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν πεθαίνουν, όπως λένε όλοι.
Οι μεταξύ τους σχέσεις απλώς εξαφανίζονται, αν δεν ασχοληθεί κανείς με διανοητική εργασία.
2. Η απόσπαση της προσοχής και η λήθη, προκύπτουν λόγω της υπερπληθώρας πληροφοριών. Επομένως, δεν πρέπει να εστιάσετε όλη σας τη ζωή σε περιττά μικροπράγματα.
3. Από την ηλικία των 60 ετών, ένα άτομο όταν παίρνει αποφάσεις δεν χρησιμοποιεί μόνο το ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου, όπως οι νέοι, αλλά και τα δύο.
4. Συμπέρασμα: εάν ένα άτομο ακολουθεί έναν υγιεινό τρόπο ζωής, είναι κινητικό, έχει βιώσιμη σωματική δραστηριότητα και είναι πλήρως διανοητικά δραστήριο. Οι διανοητικές ικανότητες ΔΕΝ μειώνονται με την ηλικία, αντίθετα ΑΝΑΠΤΥΣΟΝΤΑΙ, φτάνοντας στο αποκορύφωμά τους στην ηλικία των 80-90 ετών.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ:
1) Μη φοβάσαι τα γηρατειά.
2) Προσπαθήστε να αναπτυχθείτε πνευματικά.
3) Μάθετε νέες χειροτεχνίες, κάντε μουσική, μάθετε να παίζετε μουσικά όργανα, ζωγραφίστε εικόνες! Χορός!
4) Ενδιαφέρεστε για τη ζωή, συναντήστε και επικοινωνήστε με φίλους, κάντε σχέδια για το μέλλον, ταξιδέψτε όσο καλύτερα μπορείτε.
5) Μην ξεχνάτε να πηγαίνετε σε μαγαζιά, καφετέριες, παραστάσεις.
6) Μην σιωπάς μόνος σου, είναι καταστροφικό.
7) Να είσαι θετικός, να ζεις πάντα με τη σκέψη:
“όλα τα καλά πράγματα είναι ακόμα μπροστά μου!”

ΠΗΓΗ: New England Journal of Medicine.

Για την εξέγερση των δούλων που εργάζονταν στα μεταλλεία του Λαυρίου δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα στοιχεία. Γνωρίζουμε ότι εκδηλώθηκε ταυτόχρονα με τη δεύτερη εξέγερση των δούλων στη Σικελία (104-100 π.Χ.) και ότι επρόκειτο για μία πράξη χωρίς συνέχεια. Το μόνο σωζόμενο απόσπασμα βρίσκεται στους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου και σύμφωνα με αυτό πολλοί από τους μυριάδες Αττικούς δούλους εργάζονταν στα μεταλλεία αλυσοδεμένοι.

Ο Ποσειδώνιος ο Φιλόσοφος λέει πως εξεγέρθηκαν, σκότωσαν τους φύλακες που είχαν τοποθετηθεί στα μεταλλεία, κατέλαβαν την ακρόπολη του Σουνίου και λεηλάτησαν για καιρό την Αττική. Αυτό συνέβη, διευκρινίζει, τη στιγμή όπου, στη Σικελία πάλι, έγινε η δεύτερη εξέγερση των δούλων. Έγιναν κι άλλες προκαλώντας τον θάνατο περισσότερο του ενός εκατομμυρίου δούλων.

Το ένα εκατομμύριο νεκροί, προφανώς και αμφισβητείται, ωστόσο δεν αναφέρεται αποκλειστικά στους δούλους του Λαυρίου, αλλά συνολικά στις εξεγέρσεις που συνέβησαν εκείνο το διάστημα, κυρίως εκτός της ηπειρωτικής Ελλάδας. Πιστεύεται ότι εξεγερθέντες ήταν χιλιάδες και ότι με τον καιρό κατόρθωσαν να τους συλλάβουν και να τους σφαγιάσουν σχεδόν όλους.