Ο πυριφλεγής ερωτευμένος Παπαφίγγος και το πάθημά του στην Αγία Τριάδα Κερατέας.

Τον έδειραν και τον πασάλειψαν με φούμο!

Η Αγία Τριάδα Κερατέας, δεκαετία 1910. Ανέκδοτο τεκμήριο από το φωτογραφικό αρχείο του «Συλλόγου των Αθηναίων».

Η Κερατέα της Αττικής είναι τόπος με πλούσια ιστορία και έθιμα και από τις περιοχές που φημίζονταν για τα αυστηρά ήθη των κατοίκων της. Υπήρξε μια κλειστή κοινωνία στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αλλά και αργότερα. Ωστόσο, τα χρόνια πέρασαν, οι περίκλειστες νοοτροπίες αμβλύνθηκαν και η όμορφη Κερατέα προόδευσε όπως και όλη η Ελλάδα. Ας ρίξουμε λοιπόν ένα βλέμμα στο παρελθόν, πηγαίνοντας στον Ιούνιο του 1934, για να δούμε πως το… φύσαγε και δεν κρύωνε ένας νέος της εποχής, ο ευσταλής Παπαφίγγος, ο οποίος ένιωσε την καρδιά του να σκιρτά για τα μάτια μιας πανέμορφης κοπέλας, της Πόπης Χατζηβασιλείου. Αμφότεροι από καλές οικογένειες της εποχής, συναντιόντουσαν που και που στον δρόμο, στην εκκλησία, στις γιορτές και στα πανηγύρια. Ούτε σκέψη βέβαια να μιλήσουν απευθείας και ακόμη περισσότερο να συναντηθούν.

Εκείνος της έστελνε το αθώο του χαμόγελο και εκείνη απλώς το αποδεχόταν παθητικά. Δεν αντιδρούσε ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Δηλαδή, ένα αθώο φλερτ με παιδικά χαρακτηριστικά. Αλλά ο Παπαφίγγος γεννούσε τα δικά του σενάρια. Εργατικός, νέος και ονειροπόλος είχε κάθε λόγο να πιστεύει πως η Πόπη θα ανταποκρινόταν στα αισθήματά του. Εξάλλου, είχε και τον… τρόπο του, όπως έλεγαν όταν κάποιος διέθετε κάποια περιουσιακά στοιχεία. Έναν ολόκληρο χρόνο λοιπόν την πολιορκούσε. Ο πυριφλεγής νέος θεωρούσε ως αποδοχή των προθέσεών του το αθώο χαμόγελο της Πόπης. Αποφάσισε λοιπόν να της εμπιστευθεί το σχέδιό του: «Μια από αυτές τις βραδιές θα σε απαγάγω», της είπε τρέμοντας από συγκίνηση. Αλλά η Πόπη τρομοκρατήθηκε. Δεν αισθανόταν κάτι για εκείνον. Κι αν το χωριό μάθαινε τις προθέσεις του;

Δύο νύχτες έμεινε ξάγρυπνη και σκεφτόταν τις επιπτώσεις που μπορούσε να έχει το πάθος του ερωτοχτυπημένου Παπαφίγγου. Οπότε αποφάσισε να τα πει όλα στον πατέρα της. Εκείνος στην αρχή νευρίασε, αλλά μετά αντιμετώπισε την κατάσταση με ψυχραιμία. Μάζεψε μερικά από τα μέλη της οικογενείας του και λίγους έμπιστους φίλους και συζήτησε το θέμα. Το σχέδιο που συνέλαβαν και έθεσαν σε εφαρμογή ήταν σατανικό. Νοίκιασαν ένα αυτοκίνητο και μετέφεραν στην τοποθεσία «Αγία Τριάς» τον φίλο της οικογένειας Γιώργο Σεκέρη, τον οποίο είχαν φροντίσει να ντύσουν με τα καλά ρούχα της Πόπης. Στη συνέχεια άλλος φίλος, ο Ανδρέας Πρίφτης φρόντισε να πληροφορήσει τον Παπαφίγγο που βρισκόταν το αντικείμενο του πόθου του.

«Είδα την Πόπη στο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδας. Μα τι ομορφιά είναι αυτή; Έτσι μου ήρθε να την κλέψω», είπε στον ατυχή Παπαφίγγο, ο οποίος τινάχτηκε από τη θέση σα να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Προφασίστηκε πως δεν ένιωθε καλά και έφυγε προς το σπίτι του. Αλλά κατευθύνθηκε τραγουδώντας και τρέχοντας προς την Αγία Τριάδα. Σε όλη την διαδρομή ωστόσο τον παρακολουθούσαν πολλά ζευγάρια μάτια. Τριάντα νοματαίοι είχαν επιστρατευθεί από την οικογένεια της Πόπης για να πετύχουν το σατανικό σχέδιο του πατέρα της.

«Πόπη, Πόπη, έφθασα», φώναξε μόλις αντίκρισε τις πλάτες του υποδυόμενου τη… νύφη. Απάντηση δεν πήρε βεβαίως ο Παπαφίγγος από απόσταση, αλλά μόνον όταν έφτασε και άπλωσε τα χέρια του να την πιάσει διαπίστωσε πως προσπαθούσε να αγκαλιάσει έναν μουστακαλή! Κεραυνοβολήθηκε. Χωρίς να το καταλάβει δεχόταν ατέλειωτες κατραπακιές. Οι συγγενείς της Πόπης δεν τον απάλλαξαν από τα ρούχα του, όπως είχαν σχεδιάσει, αλλά τον έβαψαν με φούμο. Μαύρος κι άραχλος γύρισε στην Κερατέα και αφού έβγαλε το φούμο, έτρεξε να καταγγείλει το πάθημά του στην Αστυνομία.

Πηγή: Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς/Αθηναικά

Από αριστερά: Μαγουλάς, Δημάκης, Ζερβός, Αναγνώπουλος, Μωράκης, Ρουχωτάς, Παναγόπουλος.

•Παράξενο πράγμα οι συνειρμοί.Σούρχονται εκεί που δεν το περιμένεις.Έτσι όταν το διάβασα μου ήρθε «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», «ο Πέτρος που παει παντού»,
«Κόκα κόλα πάει με όλα», «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη».Σουρτουκες έλεγε η γιαγιά μου τις γυναίκες που έβγαιναν έξω από το σπίτι πέραν του κοινωνικά δέοντος.
•Πέραν της πλακας όμως ήταν έξυπνη και ενδιαφέρουσα κίνηση.

Πάνος Μπιτσαξής

οροπέδιο στην βόρεια Πάρνηθα

ΕΣΦΟΡΜΕΣ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ (interamerican 1992)

«Κάθε μαθητής γνωρίζει πως ο Νεύτωνας ανακάλυψε τη βαρύτητα, ο Δαρβίνος ανακάλυψε την εξέλιξη και ο Αϊνστάιν τη σχετικότητα. Όμως όταν μιλάμε για τη σύνθεση του σύμπαντος τα βιβλία λένε μόνο ότι το πιο κοινό στοιχείο του είναι το υδρογόνο. Κανείς δεν αναρωτιέται πώς το ξέρουμε αυτό» είπε το 2002 ο πρύτανης του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Τζέρεμι Νόουλς.

Αρκετοί άνδρες επιστήμονες αποπειράθηκαν να οικειοποιηθούν της ανακάλυψης με την αλήθεια στην προκειμένη περίπτωση να έχει γυναικεία υπογραφή. Η Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν έκανε μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις της ανθρωπότητας, σε ηλικία 25 ετών. Ούσα ακόμα διδακτορική φοιτήτρια η Γκαπόσκιν απέδειξε ότι ο ήλιος αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ότι το τελευταίο είναι το πιο κοινό στοιχείο του σύμπαντος.

Αμφισβητήθηκε από πολλούς κι όμως επέμεινε γνωρίζοντας πολύ καλά τι έβλεπε μπροστά της. Ο αστρονόμος Χένρι Νόρις Ράσελ απέρριψε την έρευνα της Γκαπόσκιν. Πέντε χρόνια αργότερα συνειδητοποίησε ότι η Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν είχε δίκιο, όταν έβγαλε τα ίδια αποτελέσματα χρησιμοποιώντας διαφορετικά μέσα.

Το 1929 δημοσίευσε τα ευρήματά του σε μια εργασία που αναγνώριζε εν συντομία το προηγούμενο έργο και την ανακάλυψη της Γκαπόσκιν, συμπεριλαμβανομένης της αναφοράς ότι «ο πιο σημαντικός προηγούμενος προσδιορισμός της αφθονίας των στοιχείων με αστροφυσικά μέσα είναι αυτός από τη Miss Payne».

Μια απλή αναφορά για τα δεδομένα που λίγα χρόνια πριν θεωρούσε «ψευδή». Η Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν αναγνωρίστηκε ως κορυφαία επιστήμονας με τον αστρονόμο Όττο Στρούβε να χαρακτηρίζει τη διατριβή της «Αστρικές ατμόσφαιρες: Συμβολή στην παρατηρησιακή μελέτη υψηλών θερμοκρασιών στα στρώματα αναστροφής των αστέρων», ως «την πιο λαμπρή που γράφτηκε ποτέ στην αστρονομία».

Για την ιστορία, η Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν αν και είχε τελειώσει το Κέμπριτζ δεν έλαβε ποτέ πτυχίο γιατί ήταν γυναίκα (το Κέμπριτζ άρχισε να δίνει πτυχία σε γυναίκες μόλις από το 1948 και μετά).

Ο Κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που δεν φοβούνται να ζουν ο ένας δίπλα στον άλλον. Χρειάζεται ανθρώπους, που να φέρουν το ηθικό βάρος του να φτιάξουν έναν κόσμο ανθρώπινο και κατοικήσιμο. Και αυτές οι έννοιες δεν έχουν καμία σχέση με την “επιτυχία”, όπως την ορίζουμε τώρα..

Η επιτυχία θα πρέπει να είναι συνώνυμη και συνυφασμένη με την ευτυχία, γιατί τότε οι άνθρωποι θα συνειδητοποιούσαν, ότι δεν σπαταλάνε την ζωή τους.

Ο πλανήτης χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους, γιατί όχι μόνο δεν έχουν κανέναν λόγο να τον καταστρέψουν, αλλά έχουν κάθε λόγο να δημιουργήσουν καινούργια και υπέροχα πράγματα.

David Orr, συγγραφέας

Μια φράση που αντικατοπτρίζει την περιφρόνηση και καταστρέφει τις σχέσεις περισσότερο, είναι η εξής: «Μακάρι να μη σε γνώριζα ποτέ»…