Η ερήμωση των χωριών της Μεσσηνίας

Μέσα σε μια δεκαετία οι ποτιστικές καλλιεργήσιμες εκτάσεις στη Μεσσηνία μειώθηκαν κατά 51,20%, από 208.572 στρέμματα το 2013 σε 95.309 στρέμματα το 2022.

Ειδικότερα και σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής οι ποτιστικές αροτραίες εκτάσεις μειώθηκαν κατά 75,04% (από 58.748 στρέμματα σε 14.662 στρέμματα), η ποτιστική κηπευτική γη κατά 77,87% (από 23.790 στρέμματα σε 6.062 στρέμματα), τα ποτιστικά αμπέλια και οι σταφίδες κατά 69,7% (από 2.989 στρέμματα σε 904 στρέμματα) και οι δενδρώδεις ποτιστικές καλλιέργειες κατά 38,3% (από 119.445 στρέμματα το 2013 σε 73.681 στρέμματα το 2022).

Ανοίγοντας παρένθεση, αξίζει να επισημάνουμε για τους οικολόγους και τους οικονομικούς σχεδιαστές του Κολωνακίου ότι η μείωση των ποτιστικών καλλιεργήσιμων εκτάσεων στη Μεσσηνία δεν οφείλεται ούτε στην κλιματική αλλαγή ούτε στη μείωση των υδάτινων πόρων. Η μείωση των ποτιστικών καλλιεργήσιμων εκτάσεων της Μεσσηνίας οφείλεται στη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ερήμωση της υπαίθρου, καθώς ο μικρός κλήρος και η έλλειψη κοινωνικών υποδομών διώχνει και τους τελευταίους νέους από τα χωριά.

Εννοείται ότι τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής απλώς επιβεβαιώνουν όσα διαπιστώνει οποιοσδήποτε κάνει μια βόλτα στην αρδευόμενη πεδιάδα του Παμίσου, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το αστικό κέντρο της Καλαμάτας και τη διασχίζει ο αυτοκινητόδρομος Α7, που συνδέει τη Μεσσηνία με την Αττική. Τα περισσότερα κτήματα με τα εσπεριδοειδή έχουν εγκαταλειφθεί, η κηπευτική γη έγινε βοσκότοπος για γιδοπρόβατα και στην εύφορη πεδιάδα συναντάς μόνο αργόσχολους Ρομά, που κάνουν βόλτες με τα αγροτικά τους. Η εντατική καλλιέργεια της αρδευόμενης πεδιάδας του Παμίσου με σύγχρονες μεθόδους (θερμοκήπια, υδατοκαλλιέργειες κ.λπ.) αρκεί όχι μόνο για τη διατροφική επάρκεια της Μεσσηνίας, αλλά και για την εξαγωγή προϊόντων στην Αττική και στην Ευρώπη. Η Πολιτεία όμως αντί να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για την πραγματική αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα, πετά λεφτά στο άπατο βαρέλι των εργολαβικών συμφερόντων, το οποίο με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή ετοιμάζεται να κατασκευάσει αρδευτικά φράγματα σε ακατοίκητα χωριά.

Με απλά λόγια: Ενώ παραμένει στα αζήτητα η αρδευόμενη γη δίπλα στην Καλαμάτα, κεντρική κυβέρνηση και αυτοδιοίκηση σχεδιάζουν φράγματα σε χωριά που έχουν πεθάνει δημογραφικά και δεν έχει ανακοινωθεί μόνο ο θάνατός τους. Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι…

«Νομίζω ότι γενικά οι γυναίκες διαλέγουν τους άντρες τους. Οι γυναίκες θέτουν -έστω και άρρητα- τους όρους της σχέσης. Και οι γυναίκες κατά κανόνα αποφασίζουν πότε μια σχέση έχει τελειώσει. Τα αρσενικά -τί τα θέλετε;- είμαστε όντα ατελέστερα και αφελέστερα. Θέλουμε να νομίζουμε πως κρατάμε τα γκέμια. Κούνια που μάς κούναγε!»

χ. χωμενίδης συγγραφέας

Κορεκτίλα!

*

Α! κύριε, κύριε Καραγάτση,
ποιός θα βρεθεί να σας την κάτσει,
μικρός εσείς και μεις μεγάλοι
κράχτες στα σόσιαλ παπαγάλοι!
Τους τρόπους και τους χαρακτήρες,
λασπόνερα σε ανεμιστήρες
σας έχουν προ πολλού λερώσει
μα σεις στέκεστε εκεί στο πλάι
δίχως το αυτί σας να ιδρώσει.
Σεις, ζηλευτή αρρενωπότης
και περιποιημένη φάτσα.
Την αφοπλιστική γκριμάτσα
από τη μια μεριά θα βάλω
της ζυγαριάς, κι από την άλλη
πλάστιγγα ανάλαφρη αρβύλα
την πανηλίθια κορεκτίλα
πάτημα, βήματος αιόλου
του κάθε πικραμένου κώλου.
Α! κύριε, κύριε Καραγάτση,
ποιός τελευταίος θα γελάσει;

ΑΛΕΞΗΣ ΓΟΥΔΑΣ

Πηγή:neoplanodion.gr

Πολιτικά ορθότητα:η νέα εκδοχή του φασισμού

Σχετικά με το κείμενο της Λένας Λούνα , “Η πατριαρχία δεν φύτρωσε μόνη της: Η «Μεγάλη Χίμαιρα» και οι έμφυλες ταυτότητες. Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, έστω με τους λογοτέχνες, μπορεί να σταματήσει εδώ”.

Επειδή παρενέβησαν οι ειδικές δυνάμεις να υπερασπιστούν την νεότητα και το δικαίωμά της στην άγνοια να μιλά για θέματα που δεν κατέχει διευκρινίζουμε ότι ο καθείς μπορεί να ασκήσει κριτική στον Καραγάτση και στην Βίβλο όχι ως δικαίωμα στη άποψη αλλά ως υποχρέωση να γνωρίζεις επαρκώς το αντικείμενό σου.
Έχουμε να κάνουμε με καραμπινάτη περίπτωση της της Πολιτικής Ορθότητας και της Woke Culture

Είναι προφανές ότι έχει ξεκινήσει μια νέα σκοταδιστική περίοδος του προοδευτικού ολοκληρωτισμού. Το σκεπτικό προκαλεί τρόμο καθώς δεν πρόκειται για μια παραδοξότητα ενός εναλλακτικού πανεπιστήμιου, ούτε μια από τις συνήθεις μπουρδολογίες που δοκιμάζουν στην αγορά ιδεών διάφοροι πανεπιστημιακοί. Η λογική της απόφασης είναι σαφής όσο και τρομαχτική: επειδή ο πολιτισμός είναι …ρατσιστικός, θα καταργήσουμε τον πολιτισμό. Οι ιεροεξεταστές της πολιτικής ορθότητας, αυτής της νέας εκδοχής του φασισμού, προτείνουν απλά να καταργηθεί το παρελθόν, να σβήσουν οι πολιτισμικές μνήμες, να σφραγιστούν οι κλασικές βιβλιοθήκες με τα μιαρά αναγνώσματα που προωθούν το δομικό ρατσισμού.
Οι ευλαβείς κομισάριοι της πολιτικής ορθότητας ανακαλύπτουν πίσω από κάθε διαφορά και μιαν ανισότητα – και η πολιτική ορθότητα δεν ανέχεται καμιάν ανισότητα στον θαυμαστό ιδεατό της κόσμο. Εκεί που δεν θα υπάρχουν αρσενικό και θηλυκό, άσπρο και μαύρο, ωραίο και άσχημο. Όλα θα είναι πανομοιότυπα για να μην διαταραχθεί ο μηχανιστικός ψυχισμός του τέρατος που ονειρεύεται η πολιτική ορθότητα.
Προτείνει, λοιπόν, να αντικατασταθεί το παρελθόν. Αρχικά, να γίνει προαιρετικό και στη συνέχεια να καταργηθεί ώστε να δικαιωθεί η ζωή δίχως δομικό ρατσισμό. Πρόκειται για σκεπτικό τρομαχτικότερο του Γιόζεφ Μένγκελε. Ενοχοποιείται το πολιτισμικό παρελθόν του δυτικού κόσμου καθώς η ανθρωπότητα υπέπεσε στο ολίσθημα να αποδειχθεί δομικά ρατσιστική.

Είναι γνωστό ότι η Πολιτική Ορθότητα κατάφερε να αποκτήσει απήχηση γιατί απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν ροπή στον αυταρχισμό, με σοβαρά προβλήματα κοινής λογικής και κριτικής σκέψης, δυστυχώς σε πολύ κόσμο. Κόσμο που αδυνατεί ή βαριέται να σκεφτεί αυτόνομα, που καταπίνει εύκολα πιασάρικες, ψευτο-ανθρωπιστικές ατάκες, ακολουθεί πιστά οδηγίες αγελαίας συμπεριφοράς, ενώ ταυτόχρονα αισθάνεται μοναδικός, διαφωτισμένος, ανώτερος και ιδιαίτερος.

Ξενοφών Μπρουντζάκης συγγραφέας, δημοσιογράφος.