Η ζωή έχει έναν δικό της, απρόβλεπτο τρόπο να μας ξαφνιάζει. Εκεί που περπατάς στο δικό σου μονοπάτι, νιώθοντας σιγουριά για κάθε σου βήμα, το έδαφος υποχωρεί. Μια ξαφνική απώλεια, μια αποτυχία, ένας χωρισμός, ή απλώς η συσσωρευμένη κόπωση της καθημερινότητας μπορεί να σε σπρώξει στο κενό. Και ξαφνικά, βρίσκεσαι μέσα στο νερό…
Το «ποτάμι» των δυσκολιών σε παρασύρει.
Υπάρχει μια βαθιά αλήθεια σε αυτή τη φράση:
Το να πέσεις στο ποτάμι είναι συχνά αναπόφευκτο. Το να πνιγείς, όμως, είναι θέμα επιλογής.
Η πτώση είναι ανθρώπινη, η παραμονή είναι η παγίδα
Όταν βρισκόμαστε στα βαθιά, η πρώτη μας αντίδραση είναι ο πανικός. Το κρύο νερό του φόβου μας παραλύει. Είναι η στιγμή που νιώθουμε αβοήθητοι, πιστεύοντας ότι η τρέχουσα κατάστασή μας ορίζει και το μέλλον μας.
Όμως, ας το σκεφτούμε λογικά:
Το νερό δεν σε σκοτώνει επειδή σε βρέχει. Σε σκοτώνει αν γεμίσει τα πνευμόνια σου.
Η αποτυχία δεν σε καταστρέφει επειδή συνέβη. Σε καταστρέφει αν την αφήσεις να γίνει η ταυτότητά σου.
Η θλίψη δεν σε διαλύει επειδή την ένιωσες. Σε διαλύει αν αποφασίσεις να χτίσεις το σπίτι σου μέσα της.
Το να πέσεις στο ποτάμι σημαίνει ότι ζεις, ότι ρισκάρεις, ότι είσαι άνθρωπος. Το να παραμείνεις στον πάτο του, κοιτάζοντας την επιφάνεια να απομακρύνεται, είναι η πραγματική ήττα.
Πώς βγαίνουμε στην όχθη;
Η επιστροφή στην επιφάνεια δεν απαιτεί υπερανθρώπινη δύναμη, αλλά αλλαγή κατεύθυνσης.
Αποδέξου το βρέξιμο: Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου που έπεσες. Συνέβη. Είσαι μέσα στο νερό. Η ενέργεια που ξοδεύεις στο «γιατί σε μένα;» είναι η ενέργεια που χρειάζεσαι για να κολυμπήσεις.
Βρες την άνωση: Η άνωση στην πραγματική ζωή είναι η ελπίδα, το πείσμα, οι άνθρωποι που σε αγαπούν. Άφησε τον εαυτό σου να παρασυρθεί για λίγο αν οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείπουν, αλλά κράτα το κεφάλι σου ψηλά για να πάρεις ανάσα.
Κολύμπα προς την όχθη:Μην προσπαθείς να νικήσεις το ρεύμα με μια κίνηση. Κάνε μικρές, σταθερές χεριές. Μια μικρή θετική συνήθεια τη μέρα, μια σωστή απόφαση τη φορά.
«Δεν μπορείς να ελέγξεις τον καιρό ή τη ροή του ποταμού, αλλά μπορείς να ελέγξεις τις κινήσεις των χεριών σου.»
Το επόμενο βήμα
Την επόμενη φορά που η ζωή θα σε ρίξει στα βαθιά, θυμήσου: τα ρούχα σου θα βραχούν, το κρύο θα σε τραντάξει, και για λίγα δευτερόλεπτα ίσως χάσεις τον προσανατολισμό σου.
Όλα αυτά είναι μέρος της διαδρομής.
Πάρε μια βαθιά ανάσα, σπρώξε με τα πόδια σου τον πάτο και ανέβα. Το ποτάμι είναι απλώς ένα πέρασμα, όχι ο προορισμός σου.
*η φράση είναι του Πάουλο Κοέλιο από τον «Αλχημιστή»
4
