Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Σπόρος ηλικίας 600 ετών!

Σπόρος σταφυλιού 600 ετών, που βρέθηκε σε τουαλέτα μεσαιωνικού νοσοκομείου στη Γαλλία, φέρεται να έχει στενή γενετική συγγένεια με τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται σήμερα για την παραγωγή κρασιού Pinot Noir 

Ο σπόρος αποκαλύπτει ότι οι Γάλλοι καλλιεργούν αυτή τη δημοφιλή ποικιλία σταφυλιού τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα, σύμφωνα με νέα μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας αναδημοσίευσε το AFP.

Δημοσιεύτηκε στισ

Dilbert

Κάπου ανάμεσα σε μια σύσκεψη χωρίς τέλος και σε ένα email που δεν έπρεπε ποτέ να σταλεί, ζει και βασιλεύει ο Dilbert. Όχι ως σκίτσο πια, αλλά ως καθημερινή εμπειρία.

Δεν χρειάζεται να ψάξεις πολύ. Θα τον βρεις σε ένα γραφείο με χαμηλό φωτισμό, μπροστά σε μια οθόνη γεμάτη παρουσιάσεις που εξηγούν τα αυτονόητα. Δίπλα του, ένας προϊστάμενος που μιλάει πολύ, χωρίς να λέει τίποτα — μια πιο κομψή εκδοχή του «Pointy-Haired Boss».

Στο ελληνικό γραφείο, το φαινόμενο έχει τη δική του ιδιαιτερότητα.

Δεν είναι μόνο η γραφειοκρατία. Είναι και η συνήθεια. Η ανοχή. Εκείνη η σιωπηλή συμφωνία ότι «έτσι γίνονται τα πράγματα».

Και κάπως έτσι, το παράλογο αποκτά διάρκεια.

Συσκέψεις για να αποφασίσουμε αν θα κάνουμε άλλη σύσκεψη.

Στρατηγικές που αλλάζουν πριν προλάβουν να εφαρμοστούν.

Λέξεις μεγάλες — «όραμα», «μετασχηματισμός», «καινοτομία» — που μικραίνουν μόλις ακουμπήσουν την πράξη.

Κι όμως, μέσα σε όλο αυτό, υπάρχει και κάτι πιο ενδιαφέρον.

Ο Dilbert δεν είναι ο ήρωας. Είναι ο μάρτυρας.

Βλέπει το παράλογο, το καταγράφει, το αντέχει. Δεν το αλλάζει — αλλά δεν το νομιμοποιεί κιόλας. Και ίσως εκεί βρίσκεται η πρώτη ρωγμή: στη συνείδηση ότι «κάτι δεν πάει καλά».

Γιατί κάθε οργανισμός, αν δεν προσέξει, γλιστράει προς τη γελοιοποίηση χωρίς να το καταλάβει. Όχι από κακή πρόθεση, αλλά από αδράνεια. Από την ευκολία του «έτσι το βρήκαμε».

Και τότε, ο Dilbert παύει να είναι αστείο.

Γίνεται καθρέφτης.

Ίσως, τελικά, η διαφορά δεν είναι ανάμεσα σε καλές και κακές εταιρείες.

Αλλά ανάμεσα σε εκείνες που γελούν με τον Dilbert —

και σε εκείνες που δεν καταλαβαίνουν ότι μιλούν για τον

ημιούργησε ο Scott Adams το 1989

.

Τι σατιρίζει

Το κόμικ Dilbert σατιρίζει τον κόσμο των εταιρειών:

την κακή διοίκηση

τη γραφειοκρατία

τις άχρηστες συσκέψεις

τις «μεγάλες ιδέες» χωρίς ουσία

Ο πιο γνωστός χαρακτήρας μετά τον Dilbert είναι ο Pointy-Haired Boss (ο «διευθυντής με το μυτερό μαλλί»), σύμβολο του κακού manager.

Δημοσιεύτηκε στισ

Σας τρομάζει ο χρόνος;

— Σας τρομάζει ο χρόνος;

Δεν φοβάμαι τον θάνατο. Και δεν θα χάσω την ισορροπία μου αν αύριο μού ανακοινώσουν ότι πάσχω από ένα νόσημα από το οποίο θα πεθάνω. Άλλωστε, γνωρίζω ότι το νόσημα που έχουμε όλοι και θα πεθάνουμε απ’ αυτό είναι η ζωή. Υπάρχει μια γενική αιτία θανάτου: η γέννηση.


— Τι θεωρείτε ότι είναι σημαντικό στη ζωή;

Να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και ύστερα να τον αφήνεις να ανθήσει.

Παναγιώτης Μπεχράκης, πνευμονολόγος-εντατικολόγος και επικεφαλής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Πηγή: lifo.gr

Δημοσιεύτηκε στισ

Πλούσιος είναι αυτός που έχει ελεύθερο χρόνο!

Πλούσιος δεν είναι εκείνος που κατέχει πολλά, αλλά εκείνος που έχει χρόνο να τα χαρεί — ή και να τα αποχωριστεί χωρίς αγωνία. Ο ελεύθερος χρόνος είναι το πιο σπάνιο και ακριβό νόμισμα της εποχής μας· δεν αποτιμάται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά σε στιγμές επίγνωσης.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η διαρκής απασχόληση θεωρείται αρετή. Το γεμάτο πρόγραμμα εκλαμβάνεται ως ένδειξη αξίας, σχεδόν ως κοινωνικό παράσημο. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη συνεχή κίνηση, κάτι ουσιώδες χάνεται: η δυνατότητα να σταθείς, να σκεφτείς, να αφουγκραστείς τον εαυτό σου. Ο άνθρωπος που δεν έχει χρόνο, δεν έχει χώρο να ζήσει πραγματικά· απλώς διαχειρίζεται υποχρεώσεις.

Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι κενό· είναι γόνιμο έδαφος. Εκεί ωριμάζουν οι ιδέες, εκεί επιστρέφει η μνήμη, εκεί βρίσκουν θέση οι σχέσεις. Είναι ο χρόνος που δεν ζητά απόδοση, αλλά προσφέρει νόημα. Όπως το αμπέλι χρειάζεται τον χειμώνα του για να δώσει καρπό, έτσι και ο άνθρωπος χρειάζεται τον «αργό» χρόνο για να ωριμάσει.

Τελικά, πραγματικά πλούσιος άνθρωπος να είναι εκείνος που έχει κατακτήσει την πολυτέλεια της επιλογής: να μπορεί να πει «όχι» στο περιττό και «ναι» στο ουσιώδες.

Να έχει χρόνο όχι απλώς να ζει, αλλά να αισθάνεται ότι ζει. Γιατί η ζωή δεν μετριέται με όσα προλαβαίνεις να κάνεις, αλλά με όσα προλαβαίνεις να νιώσεις.

Δημοσιεύτηκε στισ

Το άγχος είναι μια δημιουργική διεργασία του ανθρώπινου μυαλού. Αντιθέτως, το παθολογικό άγχος είναι αυτό που παράγει προβλήματα. Το μόνο άγχος που λύνουν όλες οι εξαρτήσεις αφορά την έλλειψή τους. Ο αλκοολισμός, ο τζόγος, τα ναρκωτικά, το τσιγάρο και το Διαδίκτυο είναι εξαρτήσεις που γεννούν στρες όταν αντιληφθείς την απουσία τους. Ο εθισμός είναι μια συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από εξάρτηση από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Πρόκειται για μια νευροψυχολογική διαδικασία που είναι πολύ δύσκολο να μελετηθεί επαρκώς και δημιουργεί σοβαρά σωματικά ή ψυχολογικά προβλήματα και δυσλειτουργίες σε κύριους τομείς της ζωής. Και, δυστυχώς, δεν ερευνάται από την επιστήμη όσο πρέπει. Τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα. Αν δοθούν οι απαντήσεις από την ιατρική επιστήμη, θα καταρρεύσουν αυτομάτως όλες οι σκοτεινές ιστορίες των εξαρτήσεων και πολλά προβλήματα της ανθρωπότητας θα επιλυθούν. Δεν θα μπω σε εικασίες συνωμοσιολογίας, αλλά προφανώς η επίλυση αυτού του καυτού θέματος της κακής διαχείρισης του εγκεφάλου μας δεν φέρνει κέρδη.

Π Μπεχράκης, πνευμονολόγος-εντατικολόγος και επικεφαλής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Δημοσιεύτηκε στισ

Καπετάνιος ήτανε..

Καπετάνιος ήτανε, καπετάνιος όνο όνο,

γιατί στου πολέμου τη φωτιά δεν πάτησε το πόδι.

Κι οι κλέφτες τον γελούσανε ψηλά στα κορφοβούνια,

πως τίτλο είχε μοναχά κι όχι καρδιά λεβέντη.

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο φόβος της αποτυχίας, η συνήθεια, η κοινωνική πίεση και η αμφιβολία για τις δυνατότητές μας συχνά λειτουργούν σαν αόρατα δεσμά. Είναι πιο ισχυρά από τα πραγματικά εμπόδια, γιατί βρίσκονται μέσα μας. Και ό,τι βρίσκεται μέσα μας δύσκολα το αμφισβητούμε.