ΟΡΕΙΝΟΣ

Να τους

δείχνεις τί

έκανες

και όχι

τί θα

κάνεις.

Μετρά η

απόδειξη

κι όχι το

θεώρημα.

Πηγή:www.παν.com

Κάποτε ένας γνωστός του Μ. Καραγάτση, τον ρωτούσε πώς στο καλό σκαρφίζεται αυτά που γράφει.

Πως φαντάζεται τους ήρωες, τις ιστορίες, τις καταστάσεις.
”Α ρε Καραγάτση”, του έλεγε, ”αν μπορούσα να σκεφτώ κι εγώ μια πρωτότυπη ιστορία, θα γινόμουν εξίσου καλός συγγραφέας.”
”Θα σου πω εγώ μία”, του αποκρίνεται ο συγγραφέας, “θα σου την κάνω δώρο”.

“Μια νέα γυναίκα έπληττε στο γάμο της με έναν πλούσιο άντρα, ισχυρό παράγοντα της περιοχής. Κάποτε ερωτεύτηκε παράφορα έναν νεότερο και ομορφότερο, εγκατέλειψε σύζυγο και οικογένεια και τον ακολούθησε.

Ο νεαρός όμως, έπειτα από λίγο καιρό την παράτησε και η γυναίκα γύρισε συντετριμμένη στον άντρα της. Του ζήτησε να τη συγχωρέσει αλλά εκείνος την έδιωξε και της απαγόρευσε να βλέπει το παιδί της. Κι εκείνη, απελπισμένη, αυτοκτόνησε.”

”Σιγά την ιστορία! Ένα μελό του κερατά είναι αυτό”, του είπε.

Και ο Καραγάτσης του απάντησε:
”Μόλις σου διηγήθηκα την Άννα Καρένινα. Γιατί σημασία δεν έχει τί γράφεις, αλλά και πώς το γράφεις.”

Είμαι σε φάση που ο Καβάφης μου φέρνει συχνά συνειρμούς.Οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών συνοδεύονται σχεδόν πάντα από δηλώσεις τους για το πόσο χρήσιμος/η είναι ο αποχωρών/ουσα για τη Πατρίδα, το πόσο ένθερμα υποστηρίζει «αρχές» και «αξίες» και άλλα θριαμβικά.Στην ουσία;μας τα λέει ο Καβάφης το 1930.Ειναι η αγάπη «για την προσφιλή πατρίδα μου Συρία».

Ας φροντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τα ’φαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.
Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
τί ρήτορας, τί ποιητάς, τί ό,τι κι αν πεις).
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κι έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κι είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παλιανθρωπιές, και τα λοιπά.
Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν’ η πρόθεσίς μου.

Αν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους —
τους ξέρουμε τους προκομμένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τί φταίω εγώ.

Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κι είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη

για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τί φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

Πάνος Μπιτσαξής

(

Δημητρης Καλαντζής:

παντού μπροστάρης! Στο καθήκον, στην κοινωνική δράση και προσφορά, στο χορό.. παντού πρώτος.

γαίαν έχοι ελαφράν ….

Δημήτρης Καλαντζής (1943-2024), αναχώρησε για άλλες πολιτείες …

Ο Δημήτρης, γνήσιος Δωριέας, υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο την πατρίδα του από πολλές θέσεις . Αρχηγός της Πυροσβεστικής το 1993.

Στην φωτό το 2003 στα δερβενοχώρια (δεύτερος από αριστερά)

Αιωνία η μνήμη του.

θεατρικό)

Όλη η σκηνή εκτυλίσσεται σε μια

 παραλία -βράδυ- ακούγονται τα 

 κύματα της θάλασσας και φαίνονται 

 πεντακάθαρα τα αστέρια στο ουράνιο στερέωμα

 ________________________________________

[Βλέπουμε έναν παππού με το εγγόνι του 7 ετών 

να κάθονται σε ένα παγκάκι ατενίζοντας τον ορίζοντα]

.

Εγγόνι: Παππού κοίτα εκεί μακριά στη θάλασσα βλέπω ένα καραβάκι με φως!

.

(Χαμογελά ο παππούς)

.

Παππούς: Παιδί μου εκείνο είναι φάρος, όχι καραβάκι!

.

Εγγόνι: Και τί είναι φάρος παππού;

.

Παππούς: Είναι ένας πελώριος πύργος που φωτίζει τη νύχτα 

για να βλέπουν οι ναυτικοί τη στεριά.

.

(Το παιδί γυρίζει προς τον ουρανό)

.

Εγγόνι: Παππού κοίτα στον ουρανό ένα αεροπλάνο!

.

(Χαμογελά και πάλι ο παππούς)

.

Παππούς: Παιδί μου εκείνο είναι αστέρι που πέφτει, όχι αεροπλάνο!

.

Εγγόνι: Και σε τί χρησιμεύει το αστέρι παππού;

.

Παππούς: Εσύ γιατί νομίζεις;

.

(Τον κοιτά με βλέμμα απορίας το παιδί)

.

Εγγόνι: …Για να φωτίζει την νύχτα τον ουρανό παππού;

.

Παππούς: Για τους ναυτικούς! Φωτίζει για τους ναυτικούς!

.

Εγγόνι: Δηλαδή παππού όλα φωτίζουν για τους ναυτικούς;

.

Παππούς: όχι μόνο για τους ναυτικούς, απλώς χρησιμέυουν πολύ και σ’αυτούς

Στη πραγματικότητα φωτίζουν για αυτόν που θέλει να βρεί το δρόμο του…

.

Εγγόνι: Δηλαδή παππού;

.

(Παίρνοντας το χέρι του μικρού ο παππούς του δείχνει την μικρή άρκτο)

.

Παππούς: Νά! Κοίτα εκεί βλέπεις τη μικρή Άρκτο;

.

Εγγόνι: Ποιά είναι η μικρή Άρκτος παππού;

.

Παππούς: Η μικρή άρκτος σημαίνει μικρή αρκούδα…

.

Εγγόνι: Δηλαδή παππού εκεί ψηλά μένει η μικρή αρκούδα;

.

(Χαμογελώντας με λίγη παραπάνω ένταση από πρίν ο παππούς λέει)

.

Παππούς: Θα σου πω κάτι… ένα μυστικό, θές;

.

Εγγόνι: Ναί!! Παππού!

.

Παππούς: Βλέπεις το κεφάλι της μικρής Άρκτου;

.

Εγγόνι: Ναί! Είναι και αυτό ένα αστέρι παππού!

.

Παππούς: Ακριβώς,το κεφάλι αυτό στη πραγματικότητα είναι πάντα ακίνητο

και δείχνει πάντα το Βορρά!

.

Εγγόνι: Ω! Παππού κατάλαβα τώρα γιατί οι ναυτικοί το χρειάζονται!

.

Παππούς: Για αυτό παιδί μου πάντα στη ζωή σου 

να έχεις ένα σημείο αναφοράς, έναν Βορρά πίστης 

που όσες φορές και να χαθείς, πάντα θα σου δείχνει το δρόμο…

.

Εγγόνι: Σαγαπώ πολύ παππού!

.

(Και του δίνει μια γερή αγκαλιά…)

Πηγή:www.παν.com