Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

RONALD MCDONALD HOUSE

Δεύτερος από αριστερά ο δικός μας Σπύρος Καραδήμας. Μπράβο Σπύρο για την συμβολή σου στο φιλανθρωπικό έργο του ιδρύματος!

Έχοντας συμπληρώσει μόλις 16 μήνες λειτουργίας και έχοντας ήδη προσφέρει σημαντική στήριξη στο Νοσοκομείο Παίδων, η Ronald McDonald House προχωρά δυναμικά στο επόμενο βήμα: την υλοποίηση δεύτερου προγράμματος στο Νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου».
Οι πρώτες υπογραφές μπήκαν, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό ορόσημο της νέας συνεργασίας, η οποία μέσα στις επόμενες εβδομάδες αναμένεται να οδηγήσει στην πλήρη αναδιαμόρφωση της νέας Στέγης Γονέων Ronald McDonald House στο Νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου
Τη νέα αυτή σημαντική συνεργασία επισφράγισαν ο Ιωάννης Αποστολόπουλος, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, η κοινή Διοικήτρια των διασυνδεόμενων Γ.Ν. «Έλενα Βενιζέλου – Αλεξάνδρα», Ελπινίκη Ταβλιανάτου, και η Δάφνη Τσακυράκη, Διευθύνουσα Σύμβουλος της RMH.
Με τη νέα Στέγη Γονέων Ronald McDonald House, συνεχίζουμε να στεκόμαστε δίπλα σε γονείς και παιδιά που το έχουν ανάγκη. Μαζί, ως οικογένεια.

Δημοσιεύτηκε στισ

Περί Οπάλκα συνέχεια ..

Από τον φίλο ΝΠ ή πιο κάτω ανάρτηση :

Μια  μονομανης  ζωή  κι  ένα  έργο  ανεμπνευστο  και  ουσιωδώς  ασήμαντο !

  Δυστυχώς  αυτο  ήταν  ο  Οπαλκα  αγαπητέ  Κώστα  κι  όχι  τα  φιλοσοφημένα  που  αυθαίρετα  συμπεραίνεις ! Πάντα  κατα  τη  γνώμη  μου  βέβαια . . . . .

  Είναι  προφανες  πως  διαθετεις  μια  πιο  διαισθητική  και  ποιητικη  άποψη  για  τα  πράγματα – λογοτέχνης  γαρ –  ενώ  εγώ  μια  πιο  πεζή  και ρεαλιστική(?)  ίσως .

     Καλημέρα  φιλε  μου .

ΝΠ

Απάντηση

Καλημέρα φίλε μου.

Η τέχνη έχει την ιδιομορφία ότι επιτρέπει πολλές αναγνώσεις. Κάποιος μπορεί να δει στο έργο του Οπάλκα απλώς μια εμμονική καταγραφή αριθμών· κάποιος άλλος μια αλληγορία για τον χρόνο και τη φθορά.(Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ως προσωπικότητα ο καλλιτέχνης είχε τα χαρακτηριστικά του εμμονικού, σύνηθες χαρακτηριστικό άλλωστε στον κόσμο αυτόν ..)

Προσωπικά στάθηκα περισσότερο στη δεύτερη διάσταση δηλαδή στην αλληγορία για τον χρόνο ..

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και η διαφωνία δείχνει ότι το έργο καταφέρνει κάτι: να προκαλεί σκέψη και συζήτηση.

Καλημέρα αγαπητέ φίλε.

ΚΜ

Δημοσιεύτηκε στισ

 «Γνώθι σαυτόν»

Ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να αλλάζει τόπους, συνθήκες και σχέσεις. Μπορεί να εγκαταλείψει μια πόλη, να αφήσει πίσω του ανθρώπους, ακόμη και να αλλάξει ζωή ολόκληρη. Η φυγή είναι ίσως η πιο παλιά ανθρώπινη στρατηγική απέναντι στον πόνο, την ευθύνη ή την απογοήτευση. Όμως υπάρχει ένα όριο στη φυγή: ο ίδιος ο εαυτός μας.

Οι σκέψεις, οι φόβοι, οι μνήμες και οι ενοχές ταξιδεύουν πάντα μαζί μας. Δεν μένουν πίσω στους τόπους που εγκαταλείψαμε. Κατοικούν μέσα μας. Έτσι, συχνά ανακαλύπτουμε ότι αυτό από το οποίο προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε δεν ήταν μια κατάσταση, αλλά μια πλευρά του ίδιου μας του εαυτού.

Η ωριμότητα αρχίζει τη στιγμή που το καταλαβαίνουμε. Όταν σταματάμε να ψάχνουμε διαρκώς νέους δρόμους διαφυγής και αρχίζουμε να κοιτάζουμε προς τα μέσα. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πεδίο της αλλαγής.

Γιατί τ η ζωή δεν είναι μια συνεχής απόδραση, αλλά μια αργή συμφιλίωση με αυτό που είμαστε. Και ίσως η μεγαλύτερη ελευθερία του ανθρώπου να μην είναι να ξεφεύγει από τον εαυτό του, αλλά να μάθει να ζει μαζί του.

Δημοσιεύτηκε στισ

Η εποχή των συστημάτων

Από τα παλιά βιβλία της βιβλιοθήκης μου:

Το βιβλίο είναι:

«Η Εποχή των Συστημάτων» των W H G William και H G Exton , από τις Εκδόσεις Παπαζήση , στη σειρά «Σύγχρονα Προβλήματα».

Σε τι αναφέρεται το βιβλίο:

Το έργο ανήκει στη λεγόμενη θεωρία των συστημάτων (systems theory) και προσπαθεί να εξηγήσει ότι ο σύγχρονος κόσμος δεν μπορεί να κατανοηθεί αν εξετάζουμε τα πράγματα απομονωμένα.

Στη δεκαετία του 20ού αιώνα άρχισε να διαμορφώνεται ένας νέος τρόπος σκέψης: η λεγόμενη «εποχή των συστημάτων». Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά βαθιά. Ο κόσμος δεν αποτελείται από απομονωμένα πράγματα, αλλά από συστήματα σχέσεων.

Ένα δάσος, για παράδειγμα, δεν είναι απλώς δέντρα. Είναι έδαφος, νερό, μικροοργανισμοί, ζώα, κλίμα, άνθρωποι. Αν αλλάξει ένα στοιχείο, αλλάζει ολόκληρη η ισορροπία. Το ίδιο ισχύει και για την οικονομία, την κοινωνία ή μια επιχείρηση.

Η συστημική σκέψη μας θυμίζει ότι τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας –η οικονομία, η τεχνολογία, το περιβάλλον– δεν λύνονται με αποσπασματικές κινήσεις. Χρειάζονται κατανόηση του όλου.

Ίσως γι’ αυτό η εποχή μας ονομάστηκε «εποχή των συστημάτων». Γιατί αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι όλα συνδέονται: άνθρωπος, φύση, κοινωνία και γνώση. Και ότι η σοφία δεν βρίσκεται μόνο στην ανάλυση των μερών, αλλά κυρίως στην κατανόηση των σχέσεων που τα ενώνουν.

Δημοσιεύτηκε στισ

Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Α*

Έπρεπε να φτάσω στο κατώφλι τής
αυτοκαταστροφής για να καταλάβω

πως το σπουδαίο δεν είναι
ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας,

ονειροπολώντας μιαν άλλη
πιο ενδιαφέρουσα,

αλλά να κάνουμε να λαλήσει
τούτη η ζωή, όπως μας δόθηκε,

την καθημερινή, την ταπεινή,
την ανθρώπινη,

όπου το καθετί που μπορούμε
να γυρέψουμε πρέπει να υπάρχει.

Σ’ αυτή τη δική μας ζωή,

την αναφαίρετη και μοναδική
(αφού κανένας άλλος δεν την έχει)

που δίνει το χυμό στα έργα μας
και τα κάνει όμοια μ’ εμάς,

πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε
το θαύμα.

Γιώργος Σεφέρης

Απόσπασμα από το βιβλίο:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΜΕΡΕΣ Α΄

*Το «Μέρες Α΄» είναι ο πρώτος τόμος των ημερολογίων του Γιώργου Σεφέρη και καλύπτει τα χρόνια 1925–1931. Ο ποιητής καταγράφει σκέψεις, εμπειρίες, αναγνώσεις και προσωπικούς προβληματισμούς, αποκαλύπτοντας την πνευματική του αναζήτηση και τη διαμόρφωση της ποιητικής του ταυτότητας. Το έργο αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την εσωτερική πορεία του Σεφέρη και το πνευματικό κλίμα της εποχής.

Δημοσιεύτηκε στισ

Η απληστία

Η απληστία δεν έχει όρια κι από κοντά η θρησκευτική εξουσία, όταν συμπλέει με την κοσμική και συχνά το πράττει, συμβάλλει στην απανθρωποίηση και στην αποξένωση απ’ τις χριστιανικές εντολές και διδασκαλίες καθιστώντας αυτές γράμμα κενό.

Η υποδαύλιση των παθών κι η υποδούλωση στα κατώτερα ένστικτα τον μετατρέπει σε άγριο θηρίο που διψάει για αίμα. Αιμάσσουσα ανθρωπότητα. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται όσο ο άνθρωπος τη λησμονεί και θα τη λησμονεί.