ΟΡΕΙΝΟΣ

Απόσπασμα από το βιβλίο: Ντέμιαν

…..«Κάθε άνθρωπος δεν είναι απλά ο εαυτός του. Είναι το μοναδικό, συγκεκριμένο, πάντα σημαντικό και αξιόλογο σημείο όπου διασταυρώνονται τα φαινόμενα του κόσμου, με τρόπο ξέχωρο, μοναδικό. Για τούτο, κάθε ιστορία ανθρώπινη είναι σημαντική, αιώνια και ιερή. Για τούτο, κάθε άνθρωπος, ενόσω ζει και εκπληρώνει τη θέληση της φύσης, είναι μια ύπαρξη υπέροχη που της πρέπει υπέρτατη προσοχή. Δεν μπορώ να ονομάσω τον εαυτό μου πολύξερο.

Ήμουν κι ακόμα είμαι ερευνητής, μα δε γυρεύω πια στ’ αστέρια ή στα βιβλία αυτό που ζητώ. Ακούω τους ψίθυρους μες στο αίμα μου. Δεν είναι μια ευχάριστη ιστορία η δική μου, δε διαθέτει τη γλυκιά αρμονία μιας ιστορίας που πλάθουμε με τη φαντασία μας. Όμοια όπως η ζωή όλων των ανθρώπων που σταμάτησαν να εξαπατούν τον εαυτό τους, έτσι κι η δική μου είναι παράλογη μαζί και χαώδης, έχει κάτι από τρέλα μαζί και όνειρα.

Κάθε ανθρώπου η ζωή είναι ένας δρόμος μέσα στον εαυτό του, μια προσπάθεια να βρει κάποιο δρόμο, το ίχνος ενός μονοπατιού. Κανείς ποτέ δεν υπήρξε ολότελα ο εαυτός του, ωστόσo ο καθένας αγωνίζεται να το πετύχει, και ο κουτός και ο ευφυής, όσο καλύτερα μπορεί. Όλοι μας ως το τέλος της ζωής μας κουβαλάμε τα υπολείμματα από τη γέννησή μας, τις μεμβράνες και το κέλυφος από τ’ αυγό ενός αρχέγονου κόσμου.

Πολλοί δεν καταφέρνουν ποτέ να γίνουν άνθρωποι. Παραμένουν βάτραχοι, σαύρες, μυρμήγκια. Πολλοί είναι άνθρωποι από τη μέση κι απάνω και ψάρια από τη μέση και κάτω. Ο καθένας, ωστόσο, αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια της φύσης να δημιουργήσει μια ανθρώπινη ύπαρξη. Οι ρίζες μας είναι κοινές. Όλοι προερχόμαστε από την ίδια μήτρα. Το κάθε άτομο ξεπετιέται από την ίδια άβυσσο, αγωνίζεται να πετύχει το σκοπό του. Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο, μα κάθε άνθρωπος μπορεί να εξηγήσει μόνο τον εαυτό του.»

…..

Στο μυθιστόρημα αυτό,πέρα από την επιφανειακή διάκριση ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο «φωτεινό» και στο «σκοτεινό» κόσμο, ο νεαρός Εμίλ Σίνκλερ αναζητά την ολοκλήρωση, γυρεύει να βρει τον πραγματικό του εαυτό, καθώς περνά τα διαδοχικά στάδια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας.

Ένας δρόμος κουραστικός, μια περιπέτεια του νου και της ψυχής, μια πορεία κοπιαστική. Στήριγμα, φίλος και οδηγός του ένας μεγαλύτερος μαθητής, ο Ντέμιαν. Μορφή άλλοτε θεϊκή, άλλοτε σατανική, συμβολίζει τον άνθρωπο, το μοναδικό και ξεχωριστό σημείο όπου συγκλίνουν τα φαινόμενα του σύμπαντος.
Ένα από τα σημαντικότερα και πιο αγαπητά μυθιστορήματα του μεγάλου νομπελίστα συγγραφέα.

Τι είναι αυτό που κρατά ένα άτομο ζωντανό, πραγματικά ζωντανό; Είναι ο ρυθμός της καρδιάς ή η σπίθα από κάτι πολύ βαθύτερο, μια πρόκληση ενάντια στο χρόνο, μια άρνηση να αφήσει την ψυχή να εγκατασταθεί στην ήσυχη ήττα της ρουτίνας;

Είστε τόσο νέοι, όση είναι η πίστη σας στη ζωή. Τόσο γέροι, όση είναι η αμφιβολία σας. Τόσο νέοι, όση είναι εμπιστοσύνη στον εαυτό σας. Τόσο γέροι, όση είναι η απελπισία σας.

Απόσπασμα από : «νιότη»

Του Samuel Ullman

Τίτλος πρωτότυπου: «Youth»

Τουρκία ονειρεύεται τώρα τα Δωδεκάνησα! Αυτό αναιρεί στην πράξη όλη τους την ρητορική για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου. Ότι δεν τους ενδιαφέρει, δείχνει ότι έχουν κάνει τις επιλογές τους. Η Τουρκία μπορεί να ονειρεύεται ότι θα φτάσει και μέχρι τα περίχωρα της Βιέννης.

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ
ΠΗΓΗ LIBERAL.GR

Εμείς έχουμε έναν και μόνο δρόμο: Την ενίσχυση των συμμαχιών μας στην περιοχή με κυρίαρχη αυτή με το Ισραήλ. Ανοικτή και ξεκάθαρη συμμαχία και με ξεκάθαρους στόχους. Την ώρα που ο Ερντογάν απειλεί Αθήνα και Τελ Αβίβ με τόσο ωμό και απροκάλυπτο τρόπο, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η Τουρκία έχει μάθει να κινείται στα σίγουρα, δεν θα ρίσκαρε να αυξήσει τον κίνδυνο να υποστεί μια ήττα που θα ήταν καθοριστική και γι αυτήν ακόμη την υπόστασή της.

Και μία ουσιαστική συμμαχία Ελλάδας και Ισραήλ δυσκολεύει πολύ τα πράγματα στο πεδίο για την Άγκυρα. Είναι ο μόνος τρόπος, για να πειστεί η Τουρκία να αφήσει τα επεκτατικά της σχέδια και να συμφωνήσει σε μία νέα εποχή ειρήνης και ευημερίας στην περιοχή. Το συμφέρον των λαών της Μεσογείου είναι η ειρήνη και η συνεργασία. Η επίτευξή της, όμως, περνάει μόνο μέσα από την επιβολή της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

•Επετεύχθη.Ηδη οι Σπαρτιάτες αποχωρήσαντες και μη , Φωνή Λογικής ,Σαμαράς,και σύσσωμοι του Σαμαρικού κλίματος εκφράζουν ευαρέσκεια και συντάσσονται.Συγχωρουν το βαρύ αντιδεξιό ολίσθημα της θετικής ψήφου στο γάμο των ομόφυλων.Ας πέσει κάτω δεν πειράζει.Μεγαθυμία..

• Ο Μητσοτάκης όλβιος. «Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα».Ειναι αριστερός στίχος του Μανώλη Αναγνωστακη.Ισχυει όμως και για τη Δεξιά όταν την παίρνει ο άνεμος και ψάχνεται δεξιά κι αριστερά.

Πάνος Μπιτσαξής

Δεν μπορούμε πάντα να ελέγχουμε τι θα συμβεί στην ζωή μας, όμως μπορούμε πάντα να ελέγχουμε τι κάνουμε με αυτό που μας συμβαίνει..

Επί 8 δεκαετίες κρατούσε τον τίτλο του μεγαλύτερου συγκροτήματος γραφείων στον κόσμο. Τον έχασε πέρυσι από το Surat Diamond Bourse, το χρηματιστήριο διαμαντιών της Ινδίας. Αλλά εξακολουθεί να είναι ένα κτίριο – θρύλος και ένα σύμβολο ισχύος σε όλο τον δυτικό κόσμο.

Ο λόγος για το Πεντάγωνο, που εγκαινιάστηκε σαν σήμερα, 15 Ιανουαρίου 1943, στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια και είναι το αρχηγείο του υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Σχεδιασμένο από τον Τζορτζ Έντγουιν Μπεργκστρομ, στοίχισε 83 εκατ. δολάρια. Καλύπτει μία έκταση 600.000 τετραγωνικών μέτρων, εκ των οποίων τα 340.000 τ.μ. χρησιμοποιούνται ως γραφεία, τα οποία στεγάζουν πάνω από 31.000 στρατιωτικούς και διοικητικούς υπαλλήλους.

Έχει πέντε πλευρές, πέντε ορόφους πάνω από το επίπεδο του εδάφους, δύο υπόγεια επίπεδα και πέντε κυκλικούς διαδρόμους σε κάθε πάτωμα με συνολικό μήκος διαδρόμων 28,2 χιλιόμετρων. Άπλετο φως μπαίνει στους εσωτερικούς χώρους από τα 7.748 παράθυρα του κτιρίου.

Διαθέτει επίσης μια κεντρική πλατεία εμβαδού 20.000 τετραγωνικών μέτρων, η οποία έχει σχήμα Πενταγώνου και αναφέρεται ανεπίσημα ως το «σημείο μηδέν», ένα παρατσούκλι το οποίο προέρχεται από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Ο εμπνευστής

Το Πεντάγωνο ήταν ιδέα του στρατηγού Μπρεχόν Β. Σόμερβελ, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1940 το πρότεινε ως «προσωρινή λύση» για την κρίσιμη έλλειψη χώρου που αντιμετώπιζε τότε το Υπουργείο Πολέμου, καθώς η απειλή συμμετοχής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο γινόταν ολοένα και πιο άμεση.

Το σχέδιο εγκρίθηκε, και στις 11 Σεπτεμβρίου 1941 ξεκίνησε η κατασκευή. Περίπου 296 στρέμματα γης δεσμεύτηκαν για το κτίριο, το οποίο προβλεπόταν να μετατραπεί σε νοσοκομείο ή συγκρότημα γραφείων και αποθηκών ιδιωτικών εταιρειών μόλις τελείωνε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Το όνομα

Η λογική πίσω από το σχήμα ήταν αρκετά απλή: η τοποθεσία που καθορίστηκε για την κατασκευή οριοθετούνταν από πέντε οδούς, οπότε οι σχεδιαστές αποφάσισαν να προχωρήσουν με ένα πενταγωνικό σχέδιο. Τι πιο απλό από το ονομάσουν Πεντάγωνο.

Οι εργασίες κατασκευής διήρκεσαν 16 μήνες. Το κτίριο ολοκληρώθηκε επίσημα τον Ιανουάριο του 1943, χάρη στη συνδρομή 1.000 αρχιτεκτόνων και 14.000 τεχνιτών που δούλευαν σε τρεις βάρδιες, όλο το εικοσιτετράωρο. Χρειάστηκαν επίσης τεράστιες ποσότητες υλικών, όπως:

• 435.000 γιάρδες σκυροδέματος
• 43.000 τόνοι χάλυβα
• 680.000 τόνοι άμμου και χαλικιών

Από προσωρινό, μόνιμο

Στην κορύφωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πεντάγωνο στέγαζε περισσότερους από 33.000 ανθρώπους και η αξία του ξεπέρασε τις προσδοκίες. Οι αξιωματούχοι διαπίστωσαν ότι όντως χρειάζονταν να διατηρήσουν μια τόσο μεγάλη στρατιωτική δύναμη ενεργή και μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, αντί να μετατραπεί σε άλλο κτίριο, το Πεντάγωνο παρέμεινε το διοικητικό κέντρο του στρατού.

Σήμερα, φιλοξενεί το Γραφείο του Υπουργού Άμυνας, το Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων και τα ανώτατα κλιμάκια του Στρατού, του Ναυτικού, του Σώματος Πεζοναυτών και της Αεροπορίας.

Το 1992, το Πεντάγωνο ανακηρύχθηκε Εθνικό Ιστορικό Μνημείο.

Η 11η Σεπτεμβρίου

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η πτήση 77 της American Airlines συνετρίβη στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου, διαπερνώντας τρεις από τους πέντε δακτυλίους του και σκοτώνοντας 184 ανθρώπους.

Αρκετά γραφεία σε εκείνη την περιοχή δεν ήταν κατειλημμένα λόγω των συνεχιζόμενων ανακαινίσεων. Επιπλέον, ένα από τα τμήματα μόλις είχε ολοκληρώσει αναβαθμίσεις με ενισχυμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, όπως τοίχους και παράθυρα με μεγαλύτερη αντοχή στις εκρήξεις. Αυτές οι βελτιώσεις εκτιμάται ότι έσωσαν πολλές ζωές.

Οι μεταγενέστερες εργασίες συνεχίστηκαν για μια δεκαετία. Η ανακατασκευή των κατεστραμμένων τμημάτων ονομάστηκε «Σχέδιο Φοίνικας» και κόστισε 500 εκατομμύρια δολάρια.

Η ανοικοδόμηση ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό τον Αύγουστο του 2002. Παράλληλα, το 2006 ξεκίνησε η δημιουργία ενός μνημείου για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2008.

Πηγή: naftemporiki.gr