Ο δακτύλιος της φωτιάς και το σακίδιο

•6000 μέχρι στιγμής Σαντορινιοί,η μισή Σαντορίνη,έφυγε προσωρινά.Κατανοητό και σεβαστό απολύτως.Η γη σείεται.Η Αμοργος και η Ανάφη δεν έχουν αεροδρόμιο και δεν ξέρουμε τι έκαναν οι Αμοργιανοί κι οι Αναφιωτες.

Εχω και μια δευτερεύουσα έγνοια γι αυτό το αριστούργημα αισθητικής τη Παναγία Χοζοβιωτισσα που αγκυρώνει στο βράχο και τι κάνουν οι καλοκάγαθοι μοναχοί που σε κερνούν λουκούμι μετά την αγκομαχούσα ανάβαση.Ελπιζω να είναι ασφαλείς και να μην στηριχθουν μόνο στην Παναγία . Συν Αθηνά…


•Η παγκοσμιοποίηση έχει και θετικη όψη από την οποία πρέπει να μαθαίνουμε και να υιοθετούμε συστηματικά όταν παραδίδει καλές πρακτικές.Ολα είναι κοντά πια,η γνώση είναι διαθέσιμη.
Ειναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε.Χτες σκεπτόμουν την Ισλανδία.Σημερα την Ιαπωνία.
•Η Ιαπωνία κειται πάνω από το δακτύλιο της φωτιάς του Ειρηνικού.40000 τετραγωνικά χιλιόμετρα συνεχούς και έντονης σεισμικότητας και ηφαιστειοτητας.Ειναι υποχρεωμένη να ζει εν κινδυνω.Ανεπτυξε προηγμένες τεχνολογίες εντός των ορίων της ανθρώπινης δυνατότητας.Ας τις μελετήσουν οι άριστοι επιστήμονες μας.Ας οργανώσει η κυβέρνηση μια δομημένη συνεργασία και έναν προγραμματισμό με τους Ιαπωνες.Δεν είναι ντροπή να αντλείς έτοιμη πείρα.Αύριο μπορεί να είναι η Αθήνα.Τι θα κάνουμε;θα την εκκενώσουμε;Δεν είναι εύκολα ούτε φτηνά όλα αυτά των Ιαπώνων.Το καταλαβαίνω.Τους πήρε χρόνια να τα δημιουργήσουν.Αλλα ας δούμε μερικά απλά που κάνουν κι ας τα σκεφτούμε.

Ο Εγκέλαδος κι ο Ήφαιστος μας κάναν τώρα δυο χάρες.Η μια να μας προειδοποιήσουν.Η άλλη να ξυπνήσουν Φεβρουάριο κι όχι στην καρδιά της τουριστικής σεζόν.Θαταν πολύ δύσκολα τα πράγματα.Την επόμενη φορά μπορεί να μας ξεχάσουν και να έρθουν απροειδοποίητα.Ποια είναι τα απλά;
•Την 1 ή Σεπτεμβρίου στη Ιαπωνία είναι η εθνική μέρα σεισμικής προετοιμασιας.Απο άκρου εις άκρον της χώρας γίνονται μαζικές ασκήσεις εκκένωσης.Πειθαρχημενοι Γιαπωνέζοι.Σκεφτομαι τους Ελληναράδες.Ωχ αδερφέ με τις μπούρδες αμάν Μητσοτάκη η εκάστοτε πρωθυπουργέ.Μας ταλαιπωρείς άνευ λόγου.
Εντατικές ασκήσεις και εκπαίδευσης στα σχολεία και τους εργασιακούς χώρους.Δεν έχουν επιλογές.Τι να κάνουν ;να τα κλείσουν;ο κίνδυνος είναι διαρκής.
•Και το πιο σπουδαίο.Με νόμο κάθε πολίτης είναι υποχρεωμένος να διατηρεί ατομικό σακίδιο με νερό,ξηρά τροφή,τα φάρμακα του,φακό,σφυρίχτρα και ραδιόφωνο με μπαταρίες,τα τρανζίστορ της παιδικής μας ηλικίας.
•Πολύ ωραία μας τα λες Πάνο μου.Εσυ έχεις σακίδιο;Οχι δεν έχω.Ελληνας είμαι κι εγώ δεν είμαι Γιαπωνέζος.Σκεφτομαι όμως να πάρω.Εχω ένα περισσευούμενο που έχει ξωμείνει.Τρανζιστορ που θα βρω;υπάρχουν;
•Καλημέρα στις Κυκλαδες.Ψυχραιμια και ετοιμότητα.Ηδη τη δείχνετε.Σας σκεπτόμαστε.Κι οι δάσκαλοι ας πάρουν τα παιδιά δυο ωριτσες στην ύπαιθρο σε ανοιχτό χώρο να κάνουν ένα ωραίο μάθημα για το απαράμιλλο τοπίο.Να νοιωσουν περήφανοι για το νησί και την πατρίδα.Θα το χαρούν.Με ένα ζεστό μπουφάν δεν θα κρυώσουν.Κι ένα θερμός με τσάι και κουλουράκια.

Πάνος Μπιτσαξής

Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν: πότε το λέμε;

Συνηθίζεται στους Κλαζομένιους να διαπράττουν απρέπειες…

Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν είναι έκφραση που χρησιμοποιείται για να δηλώσει «υποτιμητικά και απαξιωτικά για κάποιον ότι είναι γνωστός για την απρεπή συμπεριφορά του, ότι δηλ. η απρέπειά του είναι σύνηθες γνώρισμα του χαρακτήρα του, ότι η απρέπεια είναι αναμενόμενη από αυτόν.

Η φράση έγινε παροιμιώδης έκφραση και χρησιμοποιείται σήμερα για να «χαρακτηρίσει τη ροπή κάποιου ανθρώπου στην ασχημοσύνη (απρέπεια, ακοσμία)», την έκφραση περιφρόνησης για ανθρώπους τέτοιας ποιότητας από τους οποίους είναι αναμενόμενη απρεπής συμπεριφορά.

Το αρχαίο κείμενο σε μετάφραση:

Σχετικά με τους θρόνους των Εφόρων στη Σπάρτη που μαυρίστηκαν.
Κάποιοι από τους Κλαζομένιους, όταν έφτασαν στην Σπάρτη, με ύβρη και αλαζονεία αντιμετώπισαν τους θρόνους των εφόρων, όπου αυτοί συνήθιζαν να κάθονται και να αποφασίζουν και για τα θέματα της πολιτείας να διατάσσουν, αλλά και αυτούς τους θρόνους καταμαύρισαν. Όταν δε το έμαθαν οι έφοροι, δεν αγανάκτησαν, αλλά αφού κάλεσαν τον δημόσιο κήρυκα, τον πρόσταξαν να διακηρύξει δημοσίως αυτό το θαυμαστό «συνηθίζεται στους Κλαζομένιους να διαπράττουν απρέπειες.»

Ανάλυση:

Η εκτίμηση για αυτή την ιστορία είναι ότι οι Έφοροι της Σπάρτης, γνωρίζοντας ότι οι Κλαζομένιοι ήταν σύμμαχοι, δε θέλησαν να τους τιμωρήσουν για να μη διαταράξουν τη σχέση τους με την αποικία των Κλαζομενών της Μικράς Ασίας (κοντά στη Σμύρνη), αλλά ούτε και θέλησαν να επιτρέψουν αυτή την αυθαιρεσία χωρίς να δράσουν. Με την ανακοίνωση αυτή αφενός πέτυχαν να δείξουν στους Σπαρτιάτες ότι η συμπεριφορά των Κλαζομενίων ήταν μόνο κατ’ εξαίρεση αποδεκτή και αφετέρου να υποδείξουν την έντονη ενόχλησή τους στους Κλαζομενίουςκαι να τους επιτιμήσουν για το χαρακτήρα τους.

θεός και ανασφάλεια..

Η ύπαρξη του θεού – οποιουδήποτε θεού- δεν προέκυψε από κάποιο σύστημα επίκτητο αλλά από μια βαθιά ανάγκη του ανθρώπου για απαντήσεις και ασφάλεια. 

Ο Harari υπογραμμίζει ότι η αναζήτηση απόλυτης “αλήθειας” μέσα από τη θρησκεία ή την επιστήμη είναι μάταιη. Το να μάθουμε να ζούμε με αβεβαιότητα μπορεί να είναι το πιο ειλικρινές βήμα προς την κατανόηση του κόσμου…

Βλακεία!

Ο Μπρουκς* ορίζει τη βλακεία ως την οποιαδήποτε συμπεριφορά αγνοεί τις συνέπειες. «Αν κάποιος έρθει και σας πει, “Νομίζω ότι θα κάνω μια πεζοπορία κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας με μια χάλκινη κεραία στο κεφάλι μου”, η βλακεία απαντάει “Αυτή είναι μια πολύ καλή ιδέα!” Ηλιθιότητα είναι η τάση για πράξεις που ζημιώνουν τον δράστη και τους ανθρώπους γύρω του»

*Μπρουκς, διακεκριμένος Αμερικανός αρθρογράφος των New York Times

Οι κορυφές των βουνών χαρακτηρίζονται από το ύψος τους και όχι από την ύλη τους. Η ύλη μεταφέρεται στην πεδιάδα, το ύψος όχι!

Χρήστος Μαλεβίτσης

Ανακαλύψτε τον εαυτό σας και να είστε ο εαυτός σας. Να θυμάστε ότι κανένας άλλος στον πλανήτη δεν είναι όπως εσείς…

Φοβού την ζήλια του κομπλεξικού ανθρώπου…

Ο κομπλεξικός είναι ο εχθρός του κακού.
 
Ο κακός είναι κακός, φαίνεται.
Λεπτά χείλη, γαμψή μύτη, ανατριχιαστικό μειδίαμα.
Όταν το συναντάς, ξέρεις πώς να τον αποφύγεις.
 
Η έτερη προσωπικότητα, αυτή του κομπλεξικού 
είναι σαφώς πιο επικίνδυνη.
 
Εμφανίζεται πάντα με το μανδύα του απόλυτα νορμάλ ανθρώπου.
Ενίοτε του cool.
Άνθρωπος με ενδιαφέροντα
και με αστείρευτες απορίες περί της προσωπικής σου ζωής.
Αυτό σε συγκινεί.
Μα τόσο ενδιαφέρον πια…;
Σαφώς και ενδιαφέρεται.
Να σου κάνει την προσωπική ζωή κόλαση!
 
Δεν τον υποψιάζεσαι με την πρώτη,
γιατί η φιλική του διάθεση λειτουργεί σαν καθρέφτης…
τυφλώνει!
 
Αν είσαι από την φύση σου φιλικός και ευπροσήγορος χαρακτήρας,
την πάτησες!

Οι προθέσεις του δεν είναι απαραίτητα κακές προς εσένα,
μην το παίρνεις προσωπικά.
Είναι απλά πολύ καλές απέναντι στον εαυτό του.
Και επειδή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα,
δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σ’ αυτήν την προσωπικότητα.
Κατά την άποψή του πάντα.
 
Η δική σου αξιοπρέπεια όμως και η προσωπικότητα σου
τσαλακώνονται με την ευκολία που τσαλακώνεται το χαρτί κουζίνας.

Που συναντάς τον κομπλεξικό;
Παντού!
Πιο επικίνδυνο είδος είναι αυτό του best-friend! 

Πως τον αναγνωρίζεις;

Η δημόσια εμφάνισή του, επιφανειακά δείχνει άψογη

με βάση τα πρότυπα του καθωσπρεπισμού

και βασικά είναι τέλειος.

Όμως τον αναγνωρίζεις όταν ξεσκεπάζεται στις μικρές λεπτομέρειες,

όταν χαμηλόφωνα μπαίνει στις συζητήσεις

και εμπιστευτικά εκτοξεύει τα βέλη του.

Παρατηρήσεις που χαρακτηρίζονται από πικρά

και γεμάτα πονηριά σχόλια.

Άδικος στους χαρακτηρισμούς

και μικρός στην επιμονή ενασχόλησης με τις πράξεις του άλλου.

Του άξιου.
 
Ο κομπλεξικός δεν μπορεί, και δεν θα μπορέσει ποτέ,

να φτάσει στο μεγαλείο και την απλότητα

του χαρισματικού ή απλώς φυσιολογικού ανθρώπου.

Έχει επίγνωση της ανυπαρξίας του,

δεν μπορεί να το χωνέψει

και αναγκαστικά επιλέγει ανέντιμα μέσα για να τον πολεμήσει.

Η συμπεριφορά του είναι προβληματική

κρύβοντας μία διαταραγμένη προσωπικότητα.

Ξεχωρίζει με την μανία που έχει στο να κρίνει

και να μην έχει άλλη απασχόληση

από την μόνιμη ματιά πάνω στις πράξεις των άλλων.

Ο κομπλεξικός κουβαλάει, μόνιμα στην καμπούρα του,

την ανεπάρκεια του και υποφέρει οικτρά.

Έχεις παρατηρήσει ποτέ κομπλεξικό άνθρωπο να παραδέχεται τα λάθη του,

τις αδυναμίες του, τα ελαττώματά του;

Μπροστά σε άλλους τουλάχιστον, ποτέ!

Δείχνει και δηλώνει τέλειος.

Συνήθως μπλέκουμε την παραξενιά με τα κόμπλεξ.

Δεν υπάρχει όμως τίποτα κακό στις παραξενιές.

Όλοι έχουν.

Το κόμπλεξ από την άλλη, ενοχλεί.

Προκαλεί προβλήματα, τριγμούς, δυσάρεστες καταστάσεις ακριβώς επειδή,

σε αντίθεση με μια απλή παραξενιά, επιβάλλεται βιαίως.

Έχεις αντιμετωπίσει έναν πραγματικά κομπλεξικό άνθρωπο;

Σίγουρα.

Ίσως όχι σε όλες τις βαθμίδες, αλλά το έχεις δει.

Δεν παλεύεται.

Προτιμάς να έχεις απέναντί σου ένα δολοφόνο.
Ο δολοφόνος, τουλάχιστον, θα σε σφάξει επιτόπου.

Ο κομπλεξικός θα το κάνει

αφού προηγηθούν ένα κάρο εξηγήσεις, δικαιολογίες και προφάσεις.

Και στο τέλος, θα προσπαθήσει να πείσει όλο τον κόσμο

ότι εσύ έφταιγες που πέθανες…

Η λύση είναι μια.

Μην του δώσεις καμία σημασία.

Να γελάς με τους ισχυρισμούς του και να του γυρίσεις την πλάτη.

Απλώς δεν υπάρχει