ΟΡΕΙΝΟΣ

Κρήτη, δεκαετία του ’50. Ένας νεαρός βοσκός καθώς αναζητούσε κάποια χαμένα γίδια του, είδε δύο από αυτά να εξέρχονται από μία τρύπα σε ένα κοντινό βραχώδη λόφο… Τότε πλησίασε τη τρύπα και μπήκε μέσα ψάχνοντας για τα υπόλοιπα. Μετά από λίγες εβδομάδες ο νεαρός εντοπίστηκε από τους συγγενείς του στην Ν.Αφρική οπού παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του, αρνούμενος να γυρίσει ή ακόμα και να επισκεφθεί την Ελλάδα!

Τι ήταν όμως αυτό που τον φόβιζε να επιστρέψει; Τι είδε μέσα στη τρύπα και πώς βρέθηκε να ζει ευκατάστατα στην άλλη άκρη της Γης;

Με το θέμα ασχολήθηκε πρώτος ο αείμνηστος Ιωάννης Φουράκης. Στο βιβλίο του «Ιχνηλάτης εις τον λαβύρινθον» βρήκαμε την απάντηση σε μία μαρτυρία που του έδωσε ο πρώην βοσκός, λίγα χρόνια πριν κλείσει και αυτός τα δικά του μάτια:

«Όταν είδα τα δυο γίδια μου να βγαίνουν από τη τρύπα, πλησίασα να δω αν κρύβονταν εκεί τα υπόλοιπα. Η τρύπα ήταν καλυμμένη με κατσοπρίνια και δεν φαινόταν τόσο μεγάλη από μακριά. Για να χωρέσω να μπω, άρχισα να τα κόβω και να μετακινώ κάποιες πέτρες που έκλειναν την είσοδο. Όταν μπήκα ανακάλυψα μία σκοτεινή στενόμακρη σπηλιά. Αν και άκουγα βελάσματα, δεν έβλεπα να προχωρήσω πιο βαθειά. Έτσι αποφάσισα να γυρίσω στο χωριό μου.

Εφοδιάστηκα με φακούς και λουξ, και επέστρεψα. Μπήκα πάλι στην τρύπα και προχώρησα 100-150 μέτρα. Η σπηλιά ήταν τεράστια! Προχώρησα λίγο ακόμα και βρέθηκα σε ένα πολύ μεγάλο προθάλαμο. Μετά από αυτόν, υπήρχε μια πολύ μεγάλη σπηλιά με πολλούς μεγάλους θαλάμους που ακόμα και με το λιγοστό φως δεν φαίνονταν φυσικοί αλλά κατασκευασμένοι. Σε έναν εξ αυτών υπήρχε μία κρήνη όπου τα αγνοούμενα γίδια έπιναν νερό. Εκεί υπήρχε μια μεγάλη αίθουσα όπου περιείχε αρκετά πελώρια μεταλλικά αντικείμενα που έμοιαζαν σαν πουλιά ή αεροπλάνα, καθώς και πολλά αγάλματα!»

«Έβγαλα τα γίδια και γύρισα στο χωριό. Εκεί είπα σε κάποιους συγγενείς αυτά που είδα κάτω από τη γη. Αρκετές μέρες μετά με επισκέφθηκαν, ένας Έλληνας αξιωματικός του στρατού και τρεις Αμερικανοί. Με υποχρέωσαν να τους πω τι είδα και να τους οδηγήσω την είσοδο της σπηλιάς. Αφού οι δυο Αμερικανοί μπήκαν στην σπηλιά (όπου παρέμειναν πέντε ώρες), βγήκαν και μου είπαν ότι δεν πρέπει να ξαναπώ σε κανέναν τίποτα, δίνοντας μου 300 δολάρια. Φοβήθηκα και κράτησα το στόμα μου κλειστό! Όμως ένα μήνα μετά, ήρθαν δεκάδες Έλληνες και Αμερικανοί στρατιώτες, για να κατασκηνώσουν γύρω από το βραχώδη λόφο, απαγορεύοντας στον οποιοδήποτε να πλησιάσει τη περιοχή. Εκεί έμειναν πάνω από δέκα μέρες και συνεχώς πηγαινοέρχονταν μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα.»

«Αφότου έφυγαν, πήγα να δω τι αφαίρεσαν από τη σπηλιά. Όμως δεν κατάφερα να μπω, γιατί είχαν κλείσει την είσοδο της με παχύ τσιμέντο. Προφανώς, πολλά ευρήματα δεν μπορούσαν να μεταφερθούν και σφραγίστηκαν μέσα σε αυτή.»

«Λίγες μέρες μετά, ήρθαν να σφραγίσουν και το δικό μου στόμα! Ήταν ένας αξιωματικός της αεροπορίας και τρεις Αμερικανοί με πολιτικά. Μου είπαν ότι έπρεπε να ξεχάσω ότι είδα για την ασφάλεια των ευρημάτων, αλλά και την δική μου. Λέγοντας μου ότι κινδυνεύω, μου ζήτησαν να πάω στην Ν. Αφρική, όπου θα μου αγόραζαν ένα σπίτι και θα μου έδιναν ένα σημαντικό μηνιαίο ποσόν για να ζήσω άνετα. Πράγματι σε λίγες μέρες βρέθηκα στη Ν. Αφρική, σε μια μεγάλη δική μου φάρμα με μεγάλο και άνετο σπίτι, όπου παρέμεινα 35 χρόνια δίχως να μπορώ να πάρω βίζα για να επιστρέψω στην Ελλάδα.» δήλωσε ο ξενιτεμένος βοσκός.

Σήμερα, ο σφραγισμένος λόφος στον Τσούτσουρα στη Κρήτη, παραμένει ακόμα ένα άλυτο μυστήριο. Αν και ο Φουράκης προκάλεσε ένα μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον για την περιοχή, η απαξίωση και η αδιαφορία των λεγομένων του από τον αρχαιολογικό αλλά και τον επιστημονικό χώρο, έκαναν την αναβίωση του θέματος να θαφτεί ξανά στο χρονοντούλαπο των ξεχασμένων ιστοριών.

Το θέμα του σπηλαίου αυτού ξανάγινε γνωστό πριν μία δεκαετία από την τηλεοπτική εκπομπή «Οι Πύλες του Ανεξήγητου», όταν ακόμα ένας Κρητικός, αφού μπήκε στα σπήλαια και είδε, καθώς ανέφερε, αρχαία αντικείμενα εξοπλισμένα με υψηλή τεχνολογία, καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση με την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας.

Το θέμα για ακόμα μία φορα ξεχάστηκε… μέχρι πρότινος όμως, που τα παρόμοια εξώκοσμα ευρήματα του Ζάκρου το έφεραν ξανά στην επιφάνεια. Τελευταίες ανασκαφές έδειξαν ότι στο φαράγγι του Ζάκρου, που βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Κρήτης, ανακαλύφθηκαν πολύ περίεργα ευρήματα μέσα στους σκαμμένους στα βράχια πανάρχαιους Μινωϊκούς τάφους!

Εκεί λοιπόν (κατ’επίσημη δήλωση αρχαιολόγου στο μουσείο του Ηρακλείου) βρέθηκαν λίθινες σφραγίδες από το 1400π.Χ. που απεικόνιζαν διάφορα «φανταστικά όντα αγνώστου προέλευσης και αναγνώρισης»! Όταν μάλιστα αποφασίστηκε σε ποια αίθουσα του μουσείου του Ηρακλείου να τα τοποθετήσουν προς έκθεση στους επισκέπτες, όλα αυτά τα περίεργα εκθέματα από τον Ζάκρο, τότε ξαφνικά όλο το μουσείο έκλεισε για λόγους ανακαίνισης. Μάλιστα παραμένει κλειστό από το 2006 μέχρι και σήμερα, ενώ λειτουργεί μόνο μία προσωρινή μικρή αίθουσα με λίγα χαρακτηριστικά και αντιπροσωπευτικά εκθέματα, (δηλαδή αυτά μόνο που θέλουν να μας δείξουν).

Ο Τσούτσουρας ή Τσούτσουρος (από το ενετικό Zuzzuro) βρίσκεται 63km νότια της πόλης του Ηρακλείου, στην έξοδο του επιβλητικού φαραγγιού του Μίντρη. Είναι χτισμένος στην τοποθεσία που ήταν χτισμένη και η αρχαία πόλη Ίνατος, η οποία ήταν επίνειο της Πριανσού. Για την ακρίβεια οι δύο ενωμένοι οικισμοί του Πέρα Τσούτσουρου και του Τσούτσουρου είναι ένας ενιαίος παραθαλάσσιος οικισμός, ο οποίος σήμερα είναι το λιμάνι των κατοίκων του Αρκαλοχωρίου. Η περιοχή είναι πολύ καλά οργανωμένη και ανεπτυγμένη τουριστικά, όντας ωστόσο ένας προορισμός για πολύ ήρεμες διακοπές.

Μας το έστειλε ο φίλος Γιάννης Αναγνωστάκης.

Κατά την διάρκεια μιας ενοπλης ληστειας στην πολη Γουανγκτσου στην Κινα, ο ληστης φωναξε στους πελατες “ΜΗ ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ! ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ! Η ΖΩΗ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΣΑΣ ΟΜΩΣ! “
Ολοι ξαπλωσαν κατω ησυχα. Αυτη η μεθοδος,ονομαζεται “Mind Changing Concept”, ελληνιστι σημαινει ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ. 

Τότε, μια πελατισσα στηθηκε καπως προκλητικα σε ένα τραπεζι, περιμενοντας ισως κατι διαφορετικο από τους ληστες να της κανουν. Ο ενας ληστης λοιπον, της λεει. “Σοβαρεψου κυρια μου, προκειται να σας ληστεψω, όχι να σας βιασω! “
Αυτή η συμπεριφορα ονομαζεται “Being Professional” ελληνιστι επαγγελματισμος, δηλαδη να εστιαζεις την προσοχη σου σε αυτό που εχεις εκπαιδευθει.

Όταν οι ληστες γυρισαν σπιτι με τα εκατομμυρια που εκλεψαν,ο μικρος αδερφος, με πτυχιο μαστερ παρακαλω, λεει στο μεγαλο αδερφο, αποφοιτο δημοτικου. “ΕΛΑ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΡΠΑΞΑΜΕ! “
Ο μεγαλος αδελφος του Δημοτικου του λεει. “Εισαι βλακας! Ειναι πολλα τα χρηματα και θα κανουμε ωρες να τα μετρησουμε!Το βραδυ στις ειδησεις,που θα ανακοινωσουν τη ληστεια,θα πουν και το ακριβες ποσον που κλαπηκε! “
Αυτή η συμπεριφορα ονομαζεται “Experience.”ΕΜΠΕΙΡΙΑ. Είναι σαφεστατα χρησιμοτερη στις μερες μας από τα πτυχια μαστερ.

Όμως στην τραπεζα, μετα την ληστεια, ο ταμιας φωναζει στον διευθυντη να καλεσει την αστυνομια.
Ο διευθυντης του λεει. “Μην τηλεφωνησεις ακομα! Ευκαιρια είναι, κοντα στα 20 εκατομμυρια που μας εκλεψαν, να παρουμε αλλα 10 εμεις και κοντα στα 70 που εχουμε καταχραστει, να πουμε ότι μας εκλεψαν 100! “
Αυτή η μεθοδος ονομαζεται “Swim with the tide.”Ελληνιστι,χρησιμοποιουμε μια δυσαρεστη κατασταση προς οφελος μας.

Ο ταμιας λεει “Μακαρι ναχουμε μια ληστεια κάθε μηνα! “
Αυτό λεγεται “Killing Boredom.” Ελληνιστι, σημαινει ότι η προσωπικη ευτυχια, είναι πιο σημαντικη από τη δουλεια σου.

Το βραδυ, στις ειδησεις, ανακοινωθηκε ότι εκλαπη το ποσον των 100 εκατομμυριων. Οι καημενοι οι ληστες, μετρουσαν και ξαναμετρουσαν, αλλα το ποσον που ειχαν στα χερια τους ηταν 20 εκατομμυρια..
Θυμωμενος λοιπον ο ενας ληστης λεει “ΡΙΣΚΑΡΑΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ 20 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ,ΕΝΩ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΟΥΜΠΙΟΥ ΠΗΡΕ 80 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ!! ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΕΡΔΕΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΑΡΑ ΛΗΣΤΗΣ !!! “
Αυτό λεγεται “Knowledge is worth as much as gold!” Ελληνιστι, η γνωση αξιζει οσο ο χρυσος!

Ο διευθυντης της τραπεζας ηταν πολύ χαρουμενος, που καλυψε τις κλοπες του, εξαιτιας της ληστειας. Αυτο λεγεται “Seizing the opportunity.” Daring to take risks!” Ελληνιστι,σημαινει,ΑΡΠΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ,ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΡΙΣΚΟ!!!

 Κώστας Γ Μπερτσιάς  Χαράλαμπος Υφαντής  Πάτρα 1972

τετράποδο.