Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Εκτακτο Νέα από Λισαβώνα

ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΞΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΟΡΕΙΝΟΥΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗ ΛΙΣΑΒΩΝΑ!!! ΑΠΕΣΠΑΣΕ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! ΟΙ ΝΟΤΙΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑΝ: ΛΕΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ?

Θερμά συγχαρητη αγαπητέ Γιάννη για τη παρουσία σας στο συνέδριο οι Οροινοί σύντροφοι σου αισθάνονται υπερήφανοι!!!!!! 
Δημοσιεύτηκε στισ

Τα όμορφα χωριά άσχημα ερημώνουν ! – Τα χωριά της μοναξιάς

«Πώς να μείνουνε εδώ οι νέοι; Ακόμη και εμάς μας κυνηγούνε. Σήμερα με κάτσανε στο σκαμνί κατηγορούμενη για παράνομη σφαγή των μοσχαριών μου. Αφού δεν υπάρχουνε σφαγεία, πού να πάμε; Από τα γελάδια ζω, γιατί με κυνηγάνε;», ρωτάει και ξαναρωτάει η κ. Κατερίνα Καραχάλιου, μία από τους τρεις μόνιμους κατοίκους στο χωριό Κλήμα της Φωκίδας.
Το Κλήμα Υαίας εμφανίζεται στην τελευταία απογραφή να έχει σαράντα εννέα μόνιμους κατοίκους, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. «Είμαστε τρεις στο Κλήμα, άλλοι τρεις στο Τριβίδι και μερικοί τσοπάνηδες τα Σαββατοκύριακα στο Κάλλιο», λέει η κ. Καραχάλιου. 
Περισσότερα από 200 έρημα χωριά υπάρχουν σήμερα σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή. 
Τα πιο πολλά είναι σε ορεινές περιοχές στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Φωκίδας, Ευρυτανίας, Λακωνίας, Αρκαδίας και Ξάνθης. 
Σε 55 χωριά του Νομού Ξάνθης οι απογραφείς δεν βρήκαν ούτε έναν κάτοικο.
 «Το ανύπαρκτο οδικό δίκτυο και η τεχνητή λίμνη του Μόρνου, που κατέστρεψε τον κάμπο και έδιωξε χιλιάδες αγρότες που είχαν κτήματα εκεί, εξαφάνισαν τον πληθυσμό από την ορεινή Δωρίδα», υποστηρίζει ο κ. Γιώργος Μετάνιας από το χωριό Κόκκινος. «Ακόμα ζητάμε το ανταποδοτικό τέλος από την ΕΥΔΑΠ. 
Οι Αθηναίοι ξεδίψασαν και οι ντόπιοι πείνασαν. 
Οι αποφάσεις για τις απαλλοτριώσεις ελήφθησαν επί χούντας και οι αποζημιώσεις δόθηκαν 12 χρόνια μετά. Ήταν μηδαμινές για τους κατοίκους, που έχασαν τη μοναδική πηγή εισοδήματός τους. Τουλάχιστον 20 χωριά απέναντι από το Λιδόρικι αποκλείστηκαν. Όταν ήταν ο κάμπος, η απόσταση ήταν 10 χλμ.,  τώρα πρέπει να κάνουν τον γύρο της λίμνης- άλλα 50 χλμ. δηλαδή. Πώς να μείνουν οι άνθρωποι εδώ;». 
«Πώς γίνεται η περιοχή να ανθούσε στην αρχαιότητα και να ρημάζει σήμερα;», αναρωτιέται ο κ. Γιώργος Μαναγλιώτης από τη Λεύκα, ένα χωριό κοντά στη λίμνη του Μόρνου, με πέντε κατοίκους τον χειμώνα. 
«Εδώ βρισκόταν το αρχαίο Αιγίτιο, πρωτεύουσα των Αποδοτών που νίκησαν τους Αθηναίους το 426 π.Χ. Τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα και τρένα, κι όμως ζούσαν χιλιάδες άνθρωποι. 
Τώρα η τεχνολογία, που υποτίθεται ότι μικραίνει τις αποστάσεις, δεν δείχνει να ωφελεί τον τόπο». Υπάρχουν ωστόσο και εκείνοι που επιστρέφουν: «Πήρα τη σύνταξή μου και ξαναγύρισα με τη γυναίκα μου στο χωριό όπου γεννήθηκα, στα Βαρδούσια», λέει ο κ. Βασίλης Βλαστάρας. «Σε 1.200 μέτρα υψόμετρο, με το χιόνι να απειλεί να μας αποκλείσει, μόνο εμείς και ένας ακόμη 70χρονος μένουμε στο Ψηλό Χωριό τον χειμώνα. Οι περισσότεροι μού έχουν δώσει τα κλειδιά των σπιτιών τους και τα προσέχω, ενώ κάθε Σαββατοκύριακο μαζευόμαστε τουλάχιστον 40 νοματαίοι από τα γύρω χωριά και τη Ναύπακτο και πάμε να κυνηγήσουμε αγριογούρουνα». 
Ανασφάλεια
«Υπάρχει αίσθημα ανασφάλειας και απομόνωσης, καθώς πολλά χωριά αποκλείονται τον χειμώνα από τα χιόνια και οι μεγαλύτεροι που έχουν απομείνει σε αυτά φοβούνται τώρα και κατεβαίνουν στην Αθήνα, κοντά στα παιδιά τους», υποστηρίζει ο δήμαρχος Βαρδουσίων κ. Βασίλης Νικολέτος. «Οι νέοι δεν έχουν μνήμες που να τους δένουν με αυτόν τον αφιλόξενο τον χειμώνα τόπο. Αν φύγει και η γενιά του πολέμου, θα ερημώσουν όλα τα χωριά της περιοχής και ίσως να μην κατοικούνται πια ούτε και το καλοκαίρι»
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ, γιατροί και νοσοκομεία είναι δυσεύρετα στα πιο πολλά χωριά που ερημώνουν τον χειμώνα. «Στην Αναβρυτή Λακωνίας το σχολείο είχε πριν από 20 χρόνια 300 παιδιά, τώρα δεν υπάρχει ούτε σχολείο, ούτε παιδιά τον χειμώνα» λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιάννης Μαρινάκης. «Περίπου 40 χωριά ερημώνουν τον χειμώνα στη Λακωνία. Κάποτε ήταν συνήθεια τα δύο σπίτια και οι κτηνοτρόφοι είχαν ένα στο βουνό και ένα στον κάμπο για να ξεχειμωνιάζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Πολύδροσο που έχει 1.500 σπίτια, όλα γεμάτα το καλοκαίρι, ενώ τον χειμώνα δεν βρίσκεις ούτε έναν κάτοικο, μολονότι λειτουργεί ξενώνας για τουρίστες από ξένους που έρχονται από τη Σπάρτη για να τον δουλέψουν», λέει ο κ. Γιάννης Σκιαδάς. 
Δημοσιεύτηκε στισ

Στη σημερινή εποχή ζώντας κάποιος στο χωριό μπορεί να χαρακτηριστεί από άλλους τυχερός και από άλλους άτυχος. 

Ο σημερινός πολίτης, ο πολίτης του κόσμου, έχει τη δυνατότητα λόγω των οικονομικών, πολιτισμικών, πολιτικών συνθηκών να διαμορφώσει τη ζωή του όπως και όπου επιθυμεί.
 Η ζωή στο χωριό έχει τα θετικά αλλά και τα αρνητικά της. 
Επικρατεί ησυχία και γαλήνη. Ο άνθρωπος είναι ψυχικά ήρεμος και ξεχνά τα προβλήματα της καθημερινότητας. Είναι κοντά στη φύση και μπορεί να κάνει μια βόλτα στα πανέμορφα τοπία του χωριού για να χαλαρώσει. Επιπροσθέτως, το χωριό έχει καθαρό αέρα και τα παιδιά παίζουν αμέριμνα στους δρόμους χωρίς να φοβούνται τυχόν τραυματισμούς από αυτοκίνητα. 
Οι κάτοικοι καλλιεργούν χωράφια και εκτρέφουν ζώα έτσι, με τα προϊόντα που παράγουν καλύπτουν διατροφικά τις ανάγκες του σπιτιού δίνοντας ανάσα στον οικογενειακό προϋπολογισμό. 
Επιπλέον οι άνθρωποι στο χωριό γνωρίζουν ο ένας τον άλλο, είναι πιο δεμένοι μεταξύ τους και ζουν αρμονικά. 

Από την άλλη όμως η ζωή στο χωριό έχει και τα αρνητικά της. 

Ειδικά το χειμώνα όπου οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν είναι αντίξοες. 
Η ζωή και μεταφορά των κατοίκων αλλά και το τάισμα των ζώων γίνονται απελπιστικά κουραστικά. 
Η πρόσβαση των παιδιών στο σχολείο, αλλά και των γεωργών στα χωράφια καθίσταται σχεδόν αδύνατη. 
Άλλο ένα σημαντικό μειονέκτημα της ζωής στο χωριό είναι το πρόβλημα της ιατρικής περίθαλψης. Τα νοσοκομεία λόγω έλλειψης ιατρών και ασθενοφόρων αλλά και της κακής κατάστασης των δρόμων δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες των κατοίκων έγκαιρα.
 Σημαντική είναι και η έλλειψη πολιτιστικής αγωγής, καθώς οι νέοι δεν έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. 
Δεν έχουν επαφή με την τέχνη ώστε να διευρύνουν τους πνευματικούς τους ορίζοντες και να συμπληρώσουν τις γνώσεις και την εμπειρία τους.
 Όπως η ζωή στο χωριό έτσι και η ζωή στην πόλη έχει τα πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματά της. 
Συγκεκριμένα οι νέοι έχουν περισσότερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, καθώς μπορούν να μορφώνονται από ποικίλες πηγές γνώσης.
 Οι μαθητές έχουν εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο με αποτέλεσμα να ενημερώνονται και να κάνουν τις εργασίες που τους αναθέτουν οι καθηγητές τους. 
Επιπλέον έχουν τη δυνατότητα να πηγαίνουν σε γυμναστήρια, να συμμετέχουν σε αθλητικές, θεατρικές και χορευτικές ομάδες όπου κοινωνικοποιούνται, μαθαίνουν να συνεργάζονται και περνούν επoικοδομητικά το χρόνο τους. 
Στην πόλη οι άνθρωποι έχουν περισσότερες ευκαιρίες για ψυχαγωγία και πολιτιστική αγωγή. Επισκέπτονται αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, πηγαίνουν στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
 Η πρόσβαση στα νοσοκομεία αλλά και σε άλλες υπηρεσίες καθιστά τη ζωή των πολιτών πιο ποιοτική. Η άμεση περίθαλψη τονώνει το ηθικό των πολιτών και το Κράτος Πρόνοιας κάνει αισθητή την παρουσία του. 
Ας μην μας διαφεύγει ότι υπάρχουν και περισσότερες ευκαιρίες για εργασία.
 Ο πλουραλισμός παροχής υπηρεσιών και ευκαιριών, δίνει τη δυνατότητα στους νέους ανθρώπους για επαγγελματική αποκατάσταση.
 Οι ποικίλες μορφές εργασίας που παρουσιάζονται στις πόλεις επιτρέπουν στους νέους να υλοποιούν τα όνειρά τους. 
Ωστόσο στην πόλη οι έντονοι ρυθμοί ζωής, η βαβούρα και η μιζέρια κουράζουν τους ανθρώπους και τους αποσυντονίζουν. Είναι απομωνομένοι και πολλές φορές μονόχνωτοι. Γίνονται ανάλγητοι και δεν μιλάει ο ένας στον άλλο. Δουλεύουν πάρα πολλές ώρες διότι το απαιτούν οι έντονοι ρυθμοί ζωής και η δύσκολη οικονομική κατάσταση. Δεν έχουν επαφή με τη φύση και τα προβλήματα της καθημερινότητας τους αποξενώνουν. 
Άλλο ένα σημαντικό μειονέκτημα της ζωής στην πόλη είναι οι διάφοροι πειρασμοί. Τα κέντρα διασκέδασης παρέχουν πολλές φορές εφήμερη ευτυχία, έναν ψεύτικο κόσμο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται ατυχήματα από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Πολλοί νέοι παρασύρονται και συμμετέχουν σε επικίνδυνα κυκλώματα, με αποτέλεσμα να κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών.  Δεν υπάρχει καθαρός αέρας και η ατμόσφαιρα επιβαρύνεται καθημερινά από την εκπομπή καυσαερίων από εργοστάσια και αυτοκίνητα που μπορούν να αποβούν μοιραία για την υγεία των ανθρώπων και ιδίως των ηλικιωμένων. 
Τελειώνοντας το άρθρο μας σας αφήνουμε να προβληματιστείτε και εσείς για τη ζωή στο χωριό και την πόλη. Τίποτα και πουθενά δεν είναι εύκολο. Πιστεύουμε, όμως, ότι ο άνθρωπος με τη δύναμη της αγάπης και της θέλησης μπορεί να είναι ευτυχισμένος σε οποιοδήποτε περιβάλλον, αρκεί να νιώθει ασφάλεια, αυτάρκεια και αυτονομία.
Δημοσιεύτηκε στισ
page11image38388page11image38304Παλιό παντόπωλείο στο Ευπάλιο Δωρίδας και οι ιδιοκτήτες και το φορτηγό τους με το οποίο μετέφεραν τα εμπορεύματα στα διπλανό χωριά.
page12image18468Παλιό παντόπωλείο στο Ευπάλιο 

Δημοσιεύτηκε στισ

όταν οι OYNOI κατέστρεφαν την Ελλάδα

Διαβάστε την επίσημη  έγγραφη  σχετική αναφορά  της Δ/νσης Χωροφυλακής Φωκίδας για  τα  γεγονότα .
Έν Αμφίσση τη 8η Σεπτεμβρίου 1944
Προς το Υπουργείον Εσωτερικών .
Διεύθυνσιν Χωροφυλακής .
Τμήμα Δημοσίας Ασφαλείας .
Α Θ Η Ν Α Σ .
” Περί εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Γερμανών εις περιφέρειαν Παρνασσίδος-Δωρίδος “.
Λαμβάνω την τιμήν ν’ αναφέρω , ότι τα ενταύθα Γερμανικά στρατεύματα ενισχυθέντα ενήργησαν εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις κατά των ανταρτών εις το δυτικόν τμήμα της επαρχίας Παρνασσίδος και ανατολικόν τοιούτον της επαρχίας Δωρίδος επί οκταήμερον , ήτοι από 25-8-1944 μέχρι 2-9-1944 .
Ούτοι προωθήθησαν εκ διαφόρων σημείων με αντικειμενικόν σκοπόν την διάλυσιν του στρατού ΕΛΑΣ , του ευρισκομένου εις την περιφέρειαν Δωρίδος , την αφαίρεσιν των ανεφοδιασμών και καταστροφήν πάσης παραγωγής , ίνα ούτω καταστή αδύνατος η παραμονή ανταρτών εις την περιφέρειαν ταύτην κατά τον επερχόμενον χειμώνα , ελλείψει τροφοδοσίας και στέγης . Ο στρατός ούτος έφθασε μέχρι Λιδωρικίου , πρωτεύουσαν της επαρχίας Δωρίδος , όπου έδρα διαφόρων πολιτικών και στρατιωτικών Διοικήσεων των ανταρτών και όπου ουδείς κάτοικος ανευρέθη .
Κατά την μέχρι Λιδωρικίου διαδρομήν , ο γερμανικός στρατός συνήντησεν εις διαφόρους τοποθεσίας ελαφράς αντιστάσεις , τας οποίας ανέτρεψεν , επιφέρας σοβαράς απωλείας εις τους αντάρτας , λόγω υπεροχής εις άνδρας , όπλα και πολεμοφόδια και , κατά τας πληροφορίας , υπάρχουσι πλέον των διακοσίων πεντήκοντα ( 250 ) ανταρτών νεκροί έναντι ελαχίστων Γερμανών , ανερχομένων εις δέκα ( 10 ) έως δέκα πέντε ( 15 ) νεκρών και τριάκοντα ( 30 ) έως τριάκοντα πέντε ( 35 ) τραυματιών .
Άπαντα τα χωρία , τα κείμενα δυτικώς της Αμφίσσης και μέχρι Λιδωρικίου , είχον εγκαταλειφθή παρά των κατοίκων , οίτινες μετέβησαν εις ωρισμένα μέρη πέραν του Λιδωρικίου , υποδειχθέντα παρά των ανταρτών , καθ’ όσον οι τυχόν παραμένοντες εις τα χωρία ήθελον χαρακτηρισθή ως προδόται και θα υπήχον ευθύνας και συνεπείας .
Τα χωρία ταύτα ελεηλατήθησαν εξ ολοκλήρου και επυρπολήθησαν καθ’ ολοκληρίαν η εν μέρει , ως ακολούθως :
1 ) . Αγία Ευθυμία – Παρνασσίδος , επυρπολήθη διά δευτέραν φοράν εξ ολοκλήρου .
2 ) . Βουνιχώρα – Παρνασσίδος , επυρπολήθη διά δευτέραν φοράν εξ ολοκλήρου .
3 ) . Καρούται – Δωρίδος , επυρπολήθησαν διά δευτέραν φοράν εξ ολοκλήρου .
4 ) . Σκαλούλα – Δωρίδος , επυρπολήθη εξ ολοκλήρου .
5 ) . Μαλανδρίνον – Δωρίδος , επυρπολήθη εν μέρει διασωθεισών πολλών κατοικιών .
6 ) . Καρουτιανά Χάνια , και αγροικίαι , ευρισκόμεναι ένθεν και ένθεν της δημοσίας οδού προς
Λιδωρίκιον , επυρπολήθησαν .
7 ) . Λιδωρίκιον , επυρπολήθη εξ ολοκλήρου .
Εκτός τούτου , ζημίας υπέστησαν εκ του βαρέως πυροβολικού και τα χωρία : Κάλλιον , Κόκκινος , Τριβίδιον , Σεβεδίκον , και Χάνια Στενού – Δωρίδος . Εις ταύτα δε , θα υπάρχουσι και θύματα πολλά μεταξύ του αμάχου πληθυσμού , διότι το πυροβολικόν έβαλε κατά κινουμένων φαλάγγων πολιτών , φευγόντων προς τα όρη εκ των διαφόρων χωρίων , πλην όμως δεν ηδυνήθημεν να εξακριβώσωμεν ταύτα , λόγω απαγορεύσεως καθόδου εις Άμφισσαν πολιτών υπό των ανταρτοκρατουμένων μερών .
Εις τα μέρη ταύτα επήλθε τελεία ερήμωσις , η θέσις των κατοίκων κατέστη και καθίσταται οσημέραι τραγικωτάτη , ο δε επερχόμενος χειμώνας θα ολοκληρώση το έργον της εξαφανίσεως της φυλής μας , λόγω της καταστάσεως , ήδη και τα ελάχιστα τρόφιμα , άτινα είχον εξοικονομήσει μετά των ζωοτροφών των ελεηλατήθησαν η επυρπολήθησαν και ουδεμίαν επικοινωνίαν τούτων υπάρχει προς τα κέντρα εφοδιασμού , τέλος δε η όψιμος παραγωγή των κατεστράφη τελείως και ουδεμία βοήθεια είναι δυνατή , λόγω απαγορεύσεως συγκοινωνιών προς τα μέρη ταύτα υπό των ανταρτών .
Ο Διοικητής της Διοικήσεως .
ΝΙΤΣΟΣ . ΖΑΧΑΡΙΑΣ
Ανθυπομοίραρχος