ΟΡΕΙΝΟΣ

Γιατί δεν πείθει η Αριστερά;

Όποιος είδε στον Νίκο Χατζινικολάου τον Αλέξη Τσίπρα, έχει την απάντηση. Με
το ΚΚΕ ή την εξωκοινοβουλευτική δεν ασχολούμαι. Αυτοί αναμένουν την… δευτέρα
παρουσία του κομμουνισμού.

Την Δευτέρα εξηγούσα την άποψη μας γιατί και με ποιο σχέδιο αντεπιτίθεται
τώρα το οικονομικό και εκδοτικό κατεστημένο αξιοποιώντας τον κυβερνητικό
ακροδεξιό εξτρεμισμό. Ανέλυα, ταυτοχρόνως, τα σχέδια άμυνας τους για την
πρόληψη και την καταστολή μιας ενδεχόμενης και πολύ πιθανής κοινωνικής εξέγερσης
εξ αιτίας του επερχόμενου νέου κύματος λιτότητας. Η άποψη μου είναι ότι το
σχέδιο της κυβέρνησης και των οικονομικών κηδεμόνων της υλοποιείται εξ αιτίας
της αδυναμίας της Αντιπολίτευσης και ιδίως της Αριστεράς να το ακυρώσει.

Η αδυναμία της εξηγεί το δημοσκοπικό ταβάνι του ΣΥΡΙΖΑ. Εξηγεί την έλλειψη
δυναμικής του χώρου στον οποίο έστρεψε το βλέμμα, την ελπίδα του και την
αναζήτηση του ένας ολόκληρος κόσμος, ο κόσμος της μεγάλης δημοκρατικής
παράταξης, και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Εξηγεί την απογοήτευση και την
παθητική στάση του καναπέ της συντριπτικής πλειοψηφίας του Λαού μας, την στιγμή
που το 80% δεν θέλει πια το Μνημόνιο.

Οι απόγονοι των εθνικών ευεργετών…

Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει πολλά σοβαρά βήματα μετεξέλιξης του σε ένα
ενιαίο πλουραλιστικό κόμμα εναλλακτικής κυβερνητικής προοπτικής. Είναι αλήθεια,
επίσης, ότι στην επεξεργασία και στην εμβάθυνση του προγράμματος του έχει
δουλέψει αρκετά και αποτελεσματικά. Αλλά, χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμα (όχι
μόνο σε αυτό τον τομέα), προκειμένου ο Αλέξης Τσίπρας να παρουσιάζεται στον
Ελληνικό Λαό και να μπορεί να τον συγκινεί, να τον εμπνέει και να τον
κινητοποιεί.

Το παράδειγμα των εφοπλιστών στο μέτωπο του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ
είναι χαρακτηριστικό. Δεν είναι δυνατόν να προσδοκά ένας οποιοσδήποτε
πολιτικός, πόσο μάλλον αριστερός, αυτοί να σκεφθούν πατριωτικά ή ιστορικά για
να βοηθήσουν οικονομικά τον τόπο μας. Πώς θα τους πείσεις να διατηρήσουν την
ελληνική σημαία αυξάνοντας τους την φορολογία; Επικαλούμενος ότι οι παππούδες τους
ήταν μεταξύ των “εθνικών ευεργετών”;

Άρα χρειάζονται άλλες πολιτικές, σύγχρονες, καινοτόμες, ρεαλιστικές.
Αυτές θα είναι οι πραγματικά αριστερές. Διότι θα αποδειχθούν οι οικονομικά
αποτελεσματικές. Απαιτείται ένα σχέδιο που να τους λέει: Κύριοι, φέρτε τα λεφτά
σας στις ελληνικές τράπεζες (που ακόμα δεν λύσανε μακροχρόνια το πρόβλημα της
ρευστότητας τους), βάλτε τις εταιρείες σας στο Χρηματιστήριο Αθηνών (για να
κινηθεί η Κεφαλαιαγορά και να μην είναι οι επιχειρήσεις δεμένες χειροπόδαρα από
τα δάνεια των τραπεζών), επενδύστε στην Ελλάδα, δημιουργήστε νέες θέσεις
εργασίας και όχι θέσεις με αμοιβές των 300 ευρώ, ούτε αυτές οι θέσεις να
πληρώνονται από τα ΕΣΠΑ, οι φόροι σας δεν θα πηγαίνουν στις τσέπες των
Μαντέληδων, αλλά, σε κοινωνικές υποδομές κ.λ.π. Ως αντάλλαγμα η κυβέρνηση της
Αριστεράς π.χ. για πέντε χρόνια θα σας απαλλάξει από φόρους, ή από τον ΦΠΑ, ή
από τις ασφαλιστικές εισφορές. Κυρίως, δε θα απαλλάξει την χώρα από την
γραφειοκρατία και την διαφθορά.

Με ένα τέτοιο σχέδιο παίρνεις μαζί σου και τον εφοπλιστή και τον ναυτεργάτη.
Και απαλλάσσεις τον τόπο μια και καλή από τους… ερωτευμένους με “την
σοβαρή Χρυσή Αυγή”.

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΕ ΦΙΛΜ ΠΟΥ ΕΚΟΨΕ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ (VIDEO)

Τετάρτη, 16 Οκτώβριος 2013 11:05 briefingnews.gr

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 1944 η Αθήνα απελευθερώνεται από τους Γερμανούς.

Όλο το βράδυ, μικρές φάλαγγες γερμανικών αυτοκινήτων ξεκινούσαν προς το Βορρά και στις 6:30 το πρωί άρχισε η αποχώρηση του κυρίως σώματος. Στις 8, οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπου σε μία βιαστική τελετή, ο στρατηγός Φέλμι κατέθεσε στεφάνι.

Το μόνο που απέμενε ήταν η υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Ένας στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα χωρίς καμία επισημότητα στις 9:15, σημαίνοντας το τέλος της κατοχής που διήρκεσε 1.625 μέρες και την αρχή ενός τρελού πανηγυριού στους δρόμους της Αθήνας.Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια αλληλοασπάζονταν, αναφωνώντας «Χριστός Ανέστη», παιδιά σκαρφάλωναν στις οροφές των τραμ, ενώ απ” άκρη σ” άκρη αντηχούσε ο Εθνικός Ύμνος. 
Παρουσιάζουμε εδώ ένα φιλμ που γυρίστηκε τις ημέρες εκείνες, αλλά δεν προβλήθηκε ποτέ! Από το youtube που έχει αναρτηθεί (dreamtheater1972) το παρουσιάζουμε, μαζί με το συνοδευτικό και απόλυτα κατατοπιστικό κείμενο που το συνοδεύει.

Πρόκειται για το απόσπασμα που έχει διασωθεί από την «χαμένη» ταινία επικαίρων του Φιλοποίμενος Φίνου για το τέλος της ναζιστικής Κατοχής στην Αθήνα του 1944 αλλά που όμως δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Η ταινία καταγράφει τις πρώτες μέρες της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τους Γερμανούς.

Οι λόγοι που δεν βρήκε ποτέ το δρόμο της προς τις αίθουσες είναι σίγουρα πολιτικοί. Η ταινία έχει καθαρά φιλο-εαμικό προσανατολισμό. Μετά όμως την αποχώρηση των Γερμανών (στα μέσα Οκτωβρίου του 1944) ακολούθησε μια πολύ ταραγμένη περίοδος, που κορυφώθηκε με τη Μάχη της Αθήνας (τον Δεκέμβρη του 1944, γνωστή και ως Δεκεμβριανά) και την έναρξη του μεγάλου διωγμού των αριστερών. Έτσι, έμεινε στα αζήτητα.

Κατά περιόδους κομμάτια της χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες ταινίες. Ποτέ αυτούσια και με το σπηκάζ της εποχής, όμως.

Την ανακάλυψε πολλές δεκαετίες αργότερα σε αρχεία του εξωτερικού, ο Ροβήρος Μανθούλης όταν ετοίμαζε το 1997 το ντοκιμαντέρ «Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος». Η ταινία του Φίνου στην πρωτότυπη μορφή της εντάχθηκε ολόκληρη στο ντοκιμαντέρ του Ροβήρου Μανθούλη «Βίοι Παράληλλοι του Εμφυλίου» του 1999 που είναι η εξάωρη εκδοχή του Εμφυλίου Πολέμου. Με αυτό τον τρόπο προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

                                                                                                                                                                        

Ο Ορεινός ξεκίνησε σαν μία πρόσκαιρη επιθυμία πειραματισμού στα νέα διαμορφούμενα  δικτυακά social media και κόλλησε και έμεινε …..
Με 7.500 χιλιάδες αναρτήσεις συνοδευόμενες κυρίως με φωτογραφικές αναμνήσεις μάλλον θεωρήθηκαν από όλους εσάς ενδιαφέρουσες και  σας προσέλκυσαν …..