Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Την τελευταία του πνοή άφησε το μεσημέρι της Κυριακής, ο Γιάννης Καλαμίτσης, στο νοσοκομείο “Σισμανόγλειο” ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία. Ο Γιάννης Καλαμίτσης έχασε τη μάχη με…



…τη νεφρική ανεπάρκεια που εδώ και πολλούς μήνες είχε επηρεάσει γενικότερα την υγεία του. 

Το who is who του Γιάννη Καλαμίτση: 

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 31 Οκτωβρίου του 1939 και ακολούθησε, αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων. Ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στον Καναδά αλλά εγκατέλειψε τον κλάδο. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δηλώνει φίλος της Προοδευτικής), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική. 

Διατηρούσε από το 1990 πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή (06:00 με 08:00) με τίτλο Πρωινές χειρηλασίες με μεγάλη ακροαματικότητα (αρχικά στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, από το φθινόπωρο του 2006 στην ΝΕΤ 105,8 και από 12/1/2009 στον REAL FM. Από την περασμένη χρονια, για λόγους υγείας,αποφάσισε να λέει την πρώτη καλημέρα τσ Σαββατοκύριακα διατηρώντας πάντα στις εκπομπές του στοιχεία επιθεωρησιακά (με μια εμπνευσμένη και κοινώς αποδεκτή ελευθεροστομία) γράφοντας καθημερινώς καινούριες σκωπτικές παρλάτες και τραγούδια (ανάλογα με την επικαιρότητα). 

Ο Γιάννης Καλαμίτσης έχει γράψει πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται στιχουργικά διαμάντια του ελληνικού ρεπερτορίου (Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι, Θα σ’ αγαπώ, Χώμα Ελληνικό κτλ). Κάποια εξ’ αυτών έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες (Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Τουρνάς, Χρήστος Δάντης)



Πηγή: http://pressarismenos.blogspot.com/2013/11/blog-post_3.html#ixzz2jcAt3xzB

Δημοσιεύτηκε στισ

Ξεκινώντας από εκεί που έπρεπε.

Πόση αλήθεια κρύβει ο παρακάτω μύθος !!!!

Στον τάφο ενός αγγλικανού  Αρχιεπισκόπου ,σε ένα καθεδρικό ναό της Αγγλίας,είναι γραμμένα τα εξής:
Όταν ήμουν νέος η φαντασία μου ήταν απεριόριστη,ονειρευόμουν να αλλάξω τον κόσμο.
Όταν γέρασα και ωρίμασα ,ανακάλυψα ότι ο κόσμος δεν επρόκειτο να αλλάξει: τότε περιόρισα κάπως τις φιλοδοξίες μου και  αποφάσισα απλούστατα να αλλάξω την χώρα μου.
Και η χώρα μου όμως  μου φάνηκε αμετάβλητη.
Στη δύση της ζωής μου,σε μια απελπισμένη προσπάθεια ήθελα να αλλάξω την οικογένεια μου,που όμως δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου λέγοντας ότι εγώ διεπραττα  τα ίδια λάθη.
Τελικά  ανακάλυψα πια στο κατώφλι του θανάτου ότι αν είχα ξεκινήσει διορθώνοντας τα λάθη μου και αλλάζοντας τον εαυτό μου, το παράδειγμα μου θα μπορούσε να αλλάξει την οικογένεια μου.Το παράδειγμα της οικογένειας μου μπορούσε ίσως να επηρεάσει την γειτονιά  και με αυτό τον τρόπο θα είχα καταφέρει  να βελτιώσω την συνοικία  μου,την πόλη μου,την χώρα μου,και ποιός ξέρει;να άλλαζα τον κόσμο..