Ιδού τα μυστικά μακροζωίας ενός 97χρονου

Θέλετε να φτάσετε (και να ξεπεράσετε) τα 100;-Ιδού τα μυστικά μακροζωίας ενός 97χρονου [εικόνες]

Είναι 97 ετών ο Μανώλης Δαμβακεράκης, από τα Ακούμια Αγίου Βασιλείου της Κρήτης. Περπατάει χιλιόμετρα κάθε μέρα, φυτεύει όλο το χρόνο το περιβόλι του, πίνει την τσικουδιά του και το κρασάκι απαραιτήτως, κερδίζει στο τάβλι στο καφενείο, και μπαίνει μόνος του στο λεωφορείο της γραμμής για να φτάσει στην πόλη του Ρεθύμνου.
Είναι ο γηραιότερος ευρύτερα στην περιοχή και στέλνει μήνυμα στους νέους για να ζήσουν πολλά χρόνια: «Να μην κάνουν καταχρήσεις, να δουλεύουν, να μην καπνίζουν και να πηγαίνουν με τσι γυναίκες κανονικά».
Στη γειτονιά του τα «Γουμενιανά» των Ακουμίων, ο γέροντας, ο γενναίος της ζωής που ανακάτεψε τα επαγγέλματα σαν τα… πουκάμισα, κατάφερε και αυτό είναι το μεγάλο του κέρδος, εξομολογείται, που «διάθεσε τη ζωή του στη μόρφωση των πέντε του παιδιών» και δεν τα «άφησε να γίνουν γεωργοί», αλλά να φύγουν και να προκόψουν.
Ηταν αγρότης, ήταν κυνηγός «με 61 άδειες κυνηγιού», ήταν φούρναρης στο χωριό του, ήταν τσαγκάρης, ήταν καφετζής, ήταν και έμπορος και ζωέμπορος. «Είμαι βίος και πολιτεία, ούλα τα επαγγέλματα τα ‘χω κάμει στο χωριό», θα πει χαριτολογώντας στο madeincreta.gr.
«Εγώ εγεννήθηκα το ’16», λέει «Σηκώνομαι το πρωί στις 7.30-8.00, τρώγω μέλι με ψωμί, πίνω πορτοκαλάδα και καφέ και φεύγω για το περβόλι που το φυτεύω όλο το χρόνο, για να το ποτίσω και να το περιποιηθώ. Ερχομαι στις 12 το μεσημέρι και τρώγω ότι βρω, πατάτες, ψάρι, κρέας, ότι υπάρχει στο τραπέζι! Είμαι καλόφαγος και δεν θέλω ιδιαίτερα.
Κοιμούμαι μια-δυο ώρες το μεσημέρι, και ύστερα θα σηκωθώ και θα πάω πάλι στο περβόλι για να περβολαρέψω! Θα γυρίσω στο σπίτι και θα κατεβώ στο καφενείο για να παίξω τάβλι. Δεν με πιάνει κανείς στο τάβλι και είμαι ο καλύτερος ταβλαδόρος! Θα γυρίσω στο σπίτι στις 7.30-8.00 το βράδυ και θα φάω πάλι. Κάθε μέρα θα πιω ένα μικρό μπουκαλάκι ρακή και τέσσερα ποτηράκια κρασί, δυο το μεσημέρι και δυο το βράδυ, στο φαγητό. Μου δίνει δύναμη…».
πηγή
 πίσω στα παλιά

Οι απόψεις που εκφράζει σε ανάλυσή του ο Καθηγητής Διεθνών – Στρατηγικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Παναγιώτης Ήφαιστος είναι άκρως ανησυχητικές. Το ίδιο και τα επιχειρήματα με τα οποία τις υποστηρίζει. Τα όσα έρχονται για την Ελλάδα γράφει θα κάνουν τη καταστροφή του 1922 να μοιάζει με ασήμαντο ιστορικό γεγονός. 
Διαβάστε το άρθρο……

http://www.newsnowgr.com/article/537299/osa-erxontai-stin-ellada-tha-kanoun-ti-katastrofi-tou-1922-na-moiazei-asimanti.html

Το Έπος του 1940 και ο στρατηγός Χ. Κατσιμήτρος

Τον ονόμασαν σύγχρονο Λεωνίδα και θρύλο του αλβανικού έπους. Για μεγάλο διάστημα το όνομα και τη συμβολή του στην απόκρουση της ιταλικής επίθεσης την 28η Οκτωβρίου και στην ελληνική αντεπίθεση του Νοεμβρίου 1940 τα πλάκωνε η επίσημη σιωπή. Ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ως διοικητής της ιστορικής VIII Μεραρχίας, έγραψε ιστορία στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Πραγματικά ανήκει στους ήρωες. Ο Χ. Κατσιμήτρος υπήρξε από τους λίγους ανώτατους αξιωματικούς του στρατού που πολέμησε συνειδητά για τη νίκη κι όχι για την «τιμή των όπλων» το 1940-41. Στάθηκε ηρωικά όρθιος τις πρώτες μέρες της ιταλικής επίθεσης, όταν η ηττοπάθεια είχε καταλάβει την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των Αθηνών στα υπόγεια του ξενοδοχείου της «Μεγάλης Βρετανίας» -από εκεί διηύθυναν τον πόλεμο!Οπως προκύπτει από παντού και δέχονται όλοι οι έγκυροι ιστορικοί και στρατιωτικοί, σε αντίθεση με τις κατευθύνσεις του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο ίδιος και το επιτελείο του, αντί να οπισθοχωρήσουν 200-250 χλμ., διατήρησαν τη γραμμή άμυνας στην περιοχή Ελαίας (Καλπάκι) – ποταμού Καλαμά και των γύρω υψωμάτων. Οι στρατιώτες του έδωσαν τις πρώτες αποφασιστικές μάχες στο Καλπάκι από 2 μέχρι 8 Νοεμβρίου 1940.Η απόκρουση της εισβολής αποτέλεσε την αφετηρία της μεγάλης αντεπίθεσης του Ελληνικού Στρατού. Τα υψώματα της Γκραμπάλας, της Ασόνισσας, των Γρεμμισιών και της Βελλάς ήταν εκείνα που σήκωσαν το βάρος των επιθέσεων και σ’ αυτά οι στρατιώτες, με τον λαό της περιοχής, έγραψαν το ΟΧΙ.Εκ των υστέρων οι διαταγές του ΓΕΣ προς τον Κατσιμήτρο για οπισθοχώρηση και στην ουσία εγκατάλειψη της Ηπείρου «διορθώθηκαν» προς… δόξα του Μεταξά και κυρίως του τότε αρχιστρατήγου Παπάγου. Στον κατοπινό στρατάρχη και πρωθυπουργό ανήκαν όλες οι δάφνες!Η επίσημη εκδοχή
Υποτίθεται ότι οι εντολές ήταν «ελαστικές» και μπορούσε να επιλέξει ο ίδιος γραμμή άμυνας. Αυτή είναι ακόμη και σήμερα η επίσημη εκδοχή. Παραμύθια!Από τα αρχεία και τις μαρτυρίες των ηγητόρων της VIII Μεραρχίας προκύπτει σαφέστατα ότι το ΓΕΣ δεν προόριζε τη μεραρχία για την υπεράσπιση της Ηπείρου. Τα Γιάννενα και η περιοχή δυτικά του ποταμού Αραχθου θα προσφέρονταν στον Μουσολίνι! Αποστολή της μεραρχίας στα σχέδια επί χάρτου ήταν η εξασφάλιση των διόδων στην Αμφιλοχία. Για να μη φθάσουν εκεί οι εισβολείς και ανοίξει ο δρόμος προς την Αθήνα.«Κολοκύθια», όπως έγραφε ο αντιστράτηγος Δ. Καθενιώτης στη γνωστή έκθεσή του για την ανικανότητα των στρατηγών του Μεταξά και το «απαράσκευον» του πολέμου. Υποχωρώντας από τα πάτρια εδάφη (η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτών ήταν Ηπειρώτες), με τα ιταλικά στρατεύματα να την καταδιώκουν, η μεραρχία θα διαλυόταν περίπου στον δρόμο…Ο ίδιος ο Καραμίτσος με τη μετέπειτα στάση του (συμμετοχή στη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς και συμμετοχή στη δωσίλογη κυβέρνηση Τσολάκογλου) ακύρωσε και αμαύρωσε την ηρωική στάση του. Τις δάφνες για την «περίλαμπρη νίκη» έδρεψαν οι απόντες από τ αλβανικά βουνά.Καταπέλτης…
Ο Κατσιμήτρος στο βιβλίο του, στιγματισμένος ήδη για δωσιλογισμό, δεν προχωρά στην ανοιχτή καταγγελία των μειοδοτικών επιτελικών σχεδίων. Σ αντίθεση με τον υποστράτηγο Π. Πετρουτσόπουλο (διευθυντή επιχειρήσεων της VIII Μεραρχίας) που είναι καταπέλτης: «Η Ανωτάτη ηγεσία δεν επίστευεν εις την νίκην, αλλά ήθελεν να ρίψωμεν μερικούς πυροβολισμούς δια την τιμήν των όπλων μας».Αυτά, όμως, θα δουν το φως μετά το τέλος της παντοδυναμίας και τον θάνατο του Παπάγου (Οκτώβριος 1955). Μέχρι τότε σιγή για τον Κατσιμήτρο, όπως και για τους άλλους αξιωματικούς…

Τώρα : ατύχημα στα Δερβενοχωρια στη θεση Τσιγκουρατι μηχανή τύπου γουρούνα έφυγε εκτός δρόμου και τραυματίστηκε η οδηγός  σε βοήθεια προστρέχουν κάτοικοι των Σκούρτων