Σήμα κινδύνου από τον δημιουργό του, Τιμ Μπέρνερς- Λι
Η δημοκρατική φύση που έως τώρα χαρακτήρισε το διαδίκτυο, κινδυνεύει από «ένα ογκούμενο κύμα παρακολουθήσεων και λογοκρισίας», προειδοποιεί ο δημιουργός του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web), ο Βρετανός σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι. Η Ελλάδα πάντως, που βρίσκεται στην 26η θέση του δείκτη Web Index για το 2013, θεωρείται μία από τις χώρες όπου το διαδίκτυο είναι κατ’ εξοχήν ελεύθερο και ανοικτό για την έκφραση απόψεων.
Το 94% των χωρών δεν έχουν επαρκή εποπτεία των κυβερνητικών «παρεμβολών» στο διαδίκτυο, ενώ το 30% των κρατών μπλοκάρουν ή φιλτράρουν το πολιτικό περιεχόμενο στο Ίντερνετ, σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Παγκόσμιου Ιστού, που ο ίδιος ο σερ Τιμ έχει δημιουργήσει.
Η έκθεση συμπεραίνει, σύμφωνα με το BBC, ότι το τρέχον νομικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο από κυβερνητικές υπηρεσίες χρειάζεται άμεση αλλαγή.
Από την άλλη, όπως επεσήμανε ο σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι, «ένα από τα πιο ενθαρρυντικά ευρήματα της ετήσιας έκθεσης είναι ότι ο Ιστός και τα κοινωνικά μέσα όλο και περισσότερο παροτρύνουν τους ανθρώπους να οργανωθούν, να αναλάβουν δράση και προσπαθούν να εκθέσουν τις παρασπονδίες σε κάθε περιοχή του κόσμου».
Ο διάσημος Βρετανός έκανε λόγο για «απειλή κατά της δημοκρατίας» και για την «ανάγκη να προστατευθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα στην ιδιωτικότητα, στην έκφραση της γνώμης και στη συνάθροιση online».
Είπε επίσης ότι οι προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών να παραβιάσουν τα συστήματα online κρυπτογράφησης είναι «απαίσια και ανόητα» και, γι’ αυτό, ζήτησε καλύτερο έλεγχο στη βρετανική GCHQ και την αμερικανική NSA που συστηματικά υποκλέπτουν online δεδομένα.
Σύμφωνα με την έκθεση του World Wide Web Foundation, στο 80% των χωρών, με πρώτες τη Σουηδία και τη Νορβηγία, οι πολίτες δείχνουν ενδιαφέρον να αντισταθούν στην απώλεια δημοκρατικότητας του διαδικτύου, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση στην παγκόσμια κατάταξη του δείκτη «Web Index 2013» του Ιδρύματος. H χώρα μας βαθμολογείται με 80 μονάδες στην υποκατηγορία «Ελευθερία και Ανοικτότητα» του διαδικτύου, με μία από τις καλύτερες επιδόσεις παγκοσμίως (συγκριτικά οι ΗΠΑ βαθμολογούνται με 71 και η Βρετανία με 73,5), γεγονός που της δίνει τη 12η θέση παγκοσμίως σε αυτή την υποκατηγορία

Γ Δελαστίκ

ΙΣοκ προκάλεσε σε πολλούς αναγνώστες η συνειδητοποίηση της υπερχρέωσης της Ελλάδας μέσω των δανείων «σωτηρίας» από την ΕΕ και το ΔΝΤ, στην οποία αναφερθήκαμε στο προχθεσινό μας άρθρο. Αναυδους, όμως, τους άφησε χθες η επισήμανση ότι κατά τη διάρκεια της «δεκαπενταετίας της ευημερίας» 1994-2008 (ύστερη διετία Ανδρέα Παπανδρέου, οκταετία Κώστα Σημίτη και πενταετία Κώστα Καραμανλή) το δημόσιο χρέος της χώρας μας δεν… αυξήθηκε καθόλου! Ηταν 111,6% του ΑΕΠ το 1993 και 110,6% του ΑΕΠ το 2008! Το συγκλονιστικό αυτό στοιχείο ανατρέπει εκ βάθρων την κυβερνητική προπαγάνδα ότι δήθεν «τρώγαμε δανεικά λεφτά»!

Το γεγονός ότι δεν αυξανόταν το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σημαίνει απλούστατα ότι ξοδεύαμε όσα ακριβώς μπορούσαμε να πληρώνουμε! Φυσικά και τη δεκαπενταετία αυτή το ελληνικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε απόλυτο ποσό, αλλά με τον ίδιο ρυθμό αυξήθηκε και το ΑΕΠ της χώρας και γι’ αυτό το ποσοστό του χρέους προς το ΑΕΠ παρέμεινε σταθερό γύρω στο 110%.Το ποσό που χρωστάει μια χώρα δεν έχει πραγματική σημασία, αν δεν συγκριθεί με το μέγεθος της οικονομίας της – γι’ αυτό και πάντα αναφερόμαστε στο πόσο τοις εκατό του ΑΕΠ μιας χώρας είναι το χρέος της. Δευτερεύουσα σημασία έχει τα πόσα ακριβώς λεφτά χρωστάει μια χώρα, αν δεν συγκρίνουμε το ποσό αυτό με το ΑΕΠ της. Η Γερμανία π.χ. έχει δημόσιο χρέος 2,17 τρισεκατομμύρια ευρώ – έξι φορές περισσότερο από την Ελλάδα. Θα ισχυριστούμε ότι βρίσκεται γι’ αυτό σε χειρότερη κατάσταση από τη χώρα μας; Κάτι τέτοιο θα ήταν ανοησία για τον απλούστατο λόγο ότι παράλληλα η Γερμανία έχει ΑΕΠ ύψους 2,64 τρισεκατομμυρίων ευρώ, οπότε το δημόσιο χρέος της ανέρχεται στο 82% του ΑΕΠ της, ενώ το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται φέτος στο 175% του ΑΕΠ.Επανερχόμενοι στη 15ετία της ευημερίας και της παράλληλης μηδενικής αύξησης του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, αντιλαμβανόμαστε κάτι που έχει τεράστια σημασία: Οχι, δεν τρώγαμε ξένα λεφτά πέρα από εκείνα που με συνέπεια μας επέτρεπε το διαρκώς αυξανόμενο ΑΕΠ της χώρας να πληρώνουμε με άνεση! Εύλογα προκύπτει τότε το ερώτημα: Γιατί το 2009 ξαφνικά το δημόσιο χρέος σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης αναγορεύτηκε σε τρομερά σημαντικό πρόβλημα, αφού όλα τα κράτη της εξυπηρετούσαν με συνέπεια το δημόσιο χρέος τους; Η απάντηση είναι απλή και ωμή: Η αιτία είναι η κρίση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος! Οι κυβερνήσεις της ΕΕ και η ΕΚΤ ξόδεψαν από 5 έως 8 τρισεκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τις σχετικές μελέτες, προκειμένου να σώσουν τις γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές τράπεζες. Τις έσωσαν. Μετά από αυτό οι κυβερνήσεις άρχισαν να σκέπτονται πώς θα μπορέσουν να μαζέψουν ένα σημαντικό μέρος του κολοσσιαίου αυτού ποσού.

Εντελώς σχηματικά μιλώντας, κατέληξαν στην εξής απόφαση: Δεδομένου ότι η ΕΕ έχει περίπου 500 εκατομμύρια κατοίκους, αν κατά μέσο όρο πάρουμε 1.000 ευρώ περισσότερους φόρους τον χρόνο από τον κάθε πολίτη (μέσω της αύξησης του φόρου εισοδήματος, του φόρου ακίνητης περιουσίας, της αύξησης των συντελεστών του ΦΠΑ, της μείωσης των παροχών κ.λπ.) θα λύσουμε το πρόβλημα! Τα 500 εκατομμύρια επί 1.000 ευρώ μάς κάνουν 500 δισεκατομμύρια, μισό τρισεκατομμύριο! Σε πέντε – δέκα χρονάκια δηλαδή θα μαζέψουμε από τις μάζες του «λαουτζίκου» τα λεφτά που δώσαμε στους τραπεζίτες! Αυτή είναι η ουσία της ασκούμενης σε όλη την Ευρωζώνη πολιτικής της λιτότηταςΜια πολιτική απόφαση, που φόρτωσε στις κυβερνήσεις το κόστος σωτηρίας των τραπεζών -δηλαδή στην ουσία… κρατικοποίησε τα χρέη τους!- και το οποίο κόστος με τη σειρά τους οι κυβερνήσεις φορτώνουν στους λαούς της Ευρώπης. Σχεδόν όλα τα λεφτά των δανείων που πήρε η Ελλάδα πήγαν στις… ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες (που ξεφορτώθηκαν έτσι τα ελληνικά, ισπανικά, πορτογαλικά, κ.λπ. δάνεια) με αποτέλεσμα τώρα να χρωστάμε στα κράτη της Ευρωζώνης, στην ΕΚΤ και στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και πολύ, πολύ λιγότερα σε ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες. Χρεωθήκαμε δηλαδή ως χώρα τα μαλλιοκέφαλά μας για να σωθούν οι γερμανικές, γαλλικές και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες, αυτή είναι η αλήθεια! Η «κρατικοποίηση» όμως σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου σημαίνει ταυτόχρονα ότι είναι πολύ ευκολότερη πλέον η πολιτική απόφαση επιμήκυνσης, «κουρέματος» ή διαγραφής μεγάλου ή μικρού τμήματος του δημόσιου χρέους των χωρών αυτών! Μια πολιτική απόφαση αρκεί! Για τα κράτη – δανειστές, οι οικονομικές συνέπειες θα είναι ασήμαντες!

O θάνατος του blogger…..

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Τι θα γίνουν τα e-mail μου, το μπλογκ μου και η σελίδα μου στο Facebook όταν… πεθάνω; Στις ΗΠΑ ειδικές εταιρείες υπόσχονται την ασφάλεια των ψηφιακών μυστικών του χρήστη μετά τον θάνατό του και κάνουν χρυσές δουλειές. Με ένα μικρό αντίτιμο, συνήθως περί τα 25 ευρώ τον χρόνο, παντός είδους κωδικοί, μυστικά passwords και τραπεζικοί λογαριασμοί online προστατεύονται από υπηρεσίες που εγγυώνται ότι ο μακαρίτης θα πάρει τα προσωπικά του δεδομένα στον τάφο ή θα τα μοιραστούν κληρονόμοι της εμπιστοσύνης του.
Παλιά, όταν κάποιος έφευγε από τη ζωή, άφηνε συνήθως πίσω του κάποια έγγραφα επαγγελματικής φύσεως, μερικά άλμπουμ με φωτογραφίες, ίσως και ερωτικές επιστολές. Στις μέρες μας οι περισσότεροι έχουν μεταφέρει τέτοια προσωπικά δεδομένα σε ψηφιακά αρχεία. Τι γίνεται όμως με τους κωδικούς ασφαλείας, που παρέχουν πρόσβαση στον υπολογιστή, στον τραπεζικό λογαριασμό, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, σε μια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης ή στο προσωπικό ιστολόγιο κάποιου, όταν ο χρήστης αποχαιρετήσει τα εγκόσμια;
Προσφέροντας τη βεβαιότητα ότι τα προσωπικά δεδομένα θα παραδοθούν στα χέρια ενός στενού συγγενούς ή ενός έμπιστου φίλου που ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος θα έχει επιλέξει όσο βρίσκεται εν ζωή, οι ιστοσελίδες-φύλακες ψηφιακών μυστικών γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία.
Ο ενδιαφερόμενος συμφωνεί με την ιστοσελίδα που θα επιλέξει τους όρους της ψηφιακής «διαθήκης» του. Πληρώνει κάθε χρόνο τη συνδρομή και όταν διαπιστωθεί ο θάνατός του, μέσω πιστοποιητικού θανάτου ή άλλων διαδικασιών, η υπηρεσία αναλαμβάνει να αποκαλύψει τους κωδικούς του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των τραπεζικών δεδομένων ή και σημειώματα προσωπικής φύσεως με εκμυστηρεύσεις που ο αποθανών δεν μοιράστηκε με τους οικείους του όσο ζούσε. Πριν από την έλευση των «ψηφιακών θυρίδων ασφαλείας», όπως αποκαλούνται αυτές οι ιστοσελίδες, τα στοιχεία χάνονταν, ή για να «ξεκλειδωθεί» ο λογαριασμός κάποιου χωρίς τους προσωπικούς του κωδικούς απαιτούνταν πιστοποιητικό θανάτου, ρητός όρος στη διαθήκη του αποθανόντος, ή ακόμη και εισαγγελική παρέμβαση. Αντιθέτως, η διαδικασία που απαιτείται πλέον μέσω των ιστοσελίδων αυτών είναι τόσο απλή όσο η δημιουργία ενός λογαριασμού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και επιπλέον παρέχει πολύ υψηλά επίπεδα προστασίας από χάκερς.
Άκου πρόβλημα που έχουν οι άνθρωποι!
3,25 ΦΟΡΕΣ ΕΠΑΝΩ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ

H ευλογημένη δραχμή των Ελλήνων, το νόμισμα που κράτησε όρθια τη χώρα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας της, μπορεί να ανήκει στο παρελθόν αλλά καλό είναι να θυμόμαστε την δύναμη και την αγοραστική της αξία σε σχέση με το ευρώ που ξεφτίλισε τα πάντα:
Τι αγοράζαμε με 1000 δραχμές το 1999:
Τσιγάρα αμερικάνικα: 400 δραχμές.
Τυρόπιτα: 100 δραχμές.
Καφές φραπόγαλο: 450 δραχμές
Νερό μικρό μπουκάλι: 50 χραχμές
Σύνολο χίλιες δραχμές κι όλα αυτά, με βασικό μισθό 170 χιλιάδες δραχμές.
Σήμερα τα ίδια προϊόντα κοστίζουν:
Τσιγάρα αμερικάνικα: 4,50 ευρώ.
Τυρόπιτα 1,8 ευρώ
Καφές φραπόγαλο: 3 ευρώ.
Νερό μικρό μπουκάλι: 0,50 ευρώ
Σύνολο 9,9 ευρώ, δηλαδή 3.250 δραχμές, με βασικό μισθό 480 ευρώ. Δηλαδή σε δραχμές 163.000 (περίπου όσο και το 1999).
Απλά 14 χρόνια μετά, το κόστος ζωής υπερτριπλασιάστηκε, ο βασικός μισθός μειώθηκε και για το 30% του ελληνικού εργατικού δυναμικού δεν υπάρχει ούτε αυτός ο μισθός της πείνας.
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΔΕΚΑΜΗΝΟ…

Αξιοσημείωτη μείωση παρατηρείται στους βασικούς δείκτες της εγκληματικότητας, ιδίως στις ανθρωποκτονίες, τις διαρρήξεις, τις ληστείες και τις κλοπές οχημάτων, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της ΕΛΑΣ…

Πιο συγκεκριμένα, στο δεκάμηνο του 2013 παρουσιάστηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2012, καθώς  διεπράχθησαν σε όλη την επικράτεια 838 λιγότερες ληστείες, 11.933 λιγότερες διαρρήξεις και 1.433 λιγότερες κλοπές οχημάτων.
Σε επίπεδο επικράτειας οι ληστείες καταγράφουν συνολική μείωση που αγγίζει το 17%, ενώ στην Αττική το ποσοστό υπερβαίνει το 15%.
Ανάλογες είναι οι μειώσεις και στα ποσοστά των διαρρήξεων, οι οποίες στην επικράτεια καταγράφουν ποσοστό μείωσης 16% περίπου, ενώ στην Αττική το ποσοστό κινείται γύρω στο 19%
Επιμέρους κατηγορίες ληστειών που καταγράφουν αξιοσημείωτες μειώσεις αφορούν στις χρηματαποστολές με ποσοστό 83,3%, σε ταχυδρομικούς διανομείς με ποσοστό 63,3%, σε αρπαγές τσαντών με 36,3% και 37,7% σε μειώσεις ληστειών σε σούπερ μάρκετ.
Περαιτέρω μείωση καταγράφηκε ακόμη στις ληστείες τραπεζών και ταχυδρομικών ταμιευτηρίων με ποσοστό που αγγίζει το 24,6%.
Αναφορικά με τις ανθρωποκτονίες , το ποσοστό των εξιχνιάσεων προσεγγίζει το 89%, δηλαδή εξιχνιάστηκαν 242 περιπτώσεις τετελεσμένων ανθρωποκτονιών ή αποπειρών επί συνόλου 272, ενώ αντίστοιχα πέρυσι είχαν εξιχνιαστεί 231 περιπτώσεις από 300 συνολικά.
Αντίστοιχα είναι τα αποτελέσματα και σε άλλες κατηγορίες αδικημάτων, όπως εκβιάσεις, πλαστογραφίες, απάτες, αρχαιοκαπηλία και ναρκωτικά.

Αντίθετα, με αλματώδεις ρυθμούς φαίνεται να κινούνται οι υποθέσεις περί όπλων, καθώς η αστυνομία χειρίστηκε  1.645 επιπλέον υποθέσεις (5.334 έναντι 3.689 το αντίστοιχο περσινό διάστημα), 982 περισσότερες υποθέσεις επαιτείας (1.780 έναντι 798), 991 περισσότερες υποθέσεις κυκλοφορίας παραχαραγμένων (4.847 έναντι 3.856) και 426 περισσότερες υποθέσεις λαθρεμπορίου (1.114 έναντι 688).  
Πηγή : naftemporiki.gr

Μακάριος και τρισμακάριος και τρισευτυχισμένος ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος σκέφτεται τα μη βλεπόμενα, σκέφτεται και ποθεί τα μη ορώμενα με τη σωστή ζωή του.

Σημαντικές ζημιές προκάλεσε πρωινή καταιγίδα στα Σκουρτα και κυρίως στην περιοχή του Τσιγκουρατίου όπου παρασύρθηκαν περιφράξεις κατεστράφησαν δρόμοι με περισσότερο πληγείσα περιοχη  την νότια από του Λαγάρα μέχρι του Χωριανόπουλου